Advertise on podcast: Trójkowa Matka Polka Feministka

Tym razem zapraszam na wyjątkowo bliską mi historię, bo opowiadaną przez Martę Hudak, która, podobnie jak ja, jest już z trzeciego pokolenia osób związanych z powojennym Wrocławiem. Będziemy razem spacerować po willi na Borku, domu w którym bohaterka niedzielnej audycji już nie mieszka, a do którego wraca chętnie, tym bardziej, że dobrze zna jego historię. Nie tylko prześledziła losy rodziny Silberfeldów, która przebudowała dom w 1902 roku, ale i odwiedziła ich grób na cmentarzu żydowskim. To też opowieść o wyobraźni. Trzeba ją mieć, by móc wyobrazić sobie, jak piękny będzie dom po remoncie. Ba, Marta Hudak jest pewna, że będzie najpiękniejszy na całym Borku. Zapraszam Joanna Mielewczyk

Lwów w tej historii nie będzie tak ważny, chociaż to właśnie od Lwowa nasze spotkanie z Ewą Kolendowicz się zaczęło. Poszukiwałam dzisiejszych mieszkańców Wrocławia, którzy mają lwowskie korzenia, a pani Ewa we Lwowie się urodziła, w domu koło Kajzerwaldu, przy ulicy Leśnej. Dziadkowie mieszkali w kamienicy przy Nabielaka. Oba lwowskie domy istnieją, tak jak i wrocławska kamienica, w której już w 1945 zamieszkała rodzina. Tym razem historia przede wszystkim dotyczy niezwykle ciekawej rodziny. A i temat powojennej odbudowy Wrocławia okazał się ważny.

Urszula Mierzejewska pamięć ma wyśmienitą. Pamięta przedwojenny, wrocławski ogród zoologiczny, ulice z postojami taksówek i budkami z telefonami. Pamięta też wojenne oblężenie miasta. W styczniu 1945 roku miała 16 lat. Gdy ewakuowano ludność cywilną Wrocławia, jej mama postanowiła z dwiema córkami zostać. W piwnicach kamienic, które zostały zbombardowane, na ostrzeliwanych ulicach. Tylko jedna z opisywanych kamienic przetrwała. To czynszówka przy Łowieckiej, w której do rodziny dotarła wiadomość o kapitulacji i w której po wojnie zostali. Dziś ta wojenna opowieść jest szczególnie ważna! Obrazy z Ukrainy przypominają pani Urszuli Wrocław z 1945 roku.

Wzruszająca historia rodziny, która po 50 latach opuściła willę, dotarła do Idy Czechowicz. Słuchała audycji i podejrzewała, że chodzi o... dom, w którym mieszka. Udało się poznać ze sobą dwie panie i... spotkać w domu, który dla obu jest niezwykle ważny. O tym, jak przejmująca okazała się wizyta w domu Idy i Wojciecha Czechowiczów, który był przez pół wieku domem rodziny pani Liliany, dowiedzą się Państwo w tym podkaście. Od siebie dodam tylko, że nie było łatwo przygotować dla Państwa audycję w tak trudnym czasie. Wiem, że Państwo właśnie teraz wspierają i goszczą potrzebujących pomocy. Z wdzięcznością i wzruszeniem widzę ogromne poruszenie i solidarność. Dziękuję. Właśnie dlatego rozmowa o spotkaniu w domu na Karłowicach wydała mi się najodpowiedniejsza. Joanna Mielewczyk

Historia korespondencji z panią Izabelą Kałamarz zaczęła się od kamienicy, którą Państwo już znają. Chodzi o wspaniały dom przy placu Powstańców Śląskich. W audycji "Kamienice" opowiadała o nim Melitta Sallai. Pani Izabela pracowała w firmie mieszczącej się w kamienicy, ba, spotkała się w niej nawet w latach 80. z dawnymi mieszkańcami. Ale historia to przede wszystkim opowieść o mamie, przedwojennej wrocławiance. O kamienicy przy ulicy Jęczmiennej, w której mieszkali pradziadkowie, a w którą uderzyła bomba. I o czynszówce przy Prądzyńskiego, w której mieszkali dziadkowie. Będzie więc sporo do opowiadania. Proszę się przygotować.

Tym razem dość symbolicznie zaproszę Państwa na podróż do Lwowa i wizytę we lwowskiej kamienicy. Przewodnikiem będzie Paweł Derunow, mieszkaniec Lwowa, którego babcia po wojnie została w mieście. A że Wrocław i Lwów łączą mieszkańcy kochający swoje miasta, proszę spodziewać się rozmowy pełnej emocji. Ale to nie wszystko, z Pawłem odwiedzimy miejsca, w których znajdują się ślady polskości. Pozwoli to zrozumieć sentyment przedwojennych mieszkańców Wrocławia, którzy do dziś odwiedzają miasto. To niezwykła audycja. Proszę mi uwierzyć i posłuchać. Zapraszam, Joanna Mielewczyk

Tato Marka Pająka przyjechał do Wrocławia, by się ukryć. Cała rodzina działała w AK, dlatego w strony z dzieciństwa nie było co wracać, a Wrocław był dobrym miejscem na rozpoczęcie nowego etapu. A ta, według opowieści przedwojennego mieszkańca, który w czynszówce został, była domem dla bogatych. Czynsze były wysokie, kamienica elegancka. Po wojnie, gdy w okolicach były głównie gruzy, w kamienicy zamieszkali również: hrabia z rodziną i znana aktorka. I te osoby wspomnimy w "Kamienicach". W opowiadaniu pomoże także żona pana Marka, Ewa Pająk. Spotkanie zorganizowała synowa, Agnieszka, która namówiła i teściów i mnie. Zapraszam Joanna Mielewczyk

Irena Jurzysta do Wrocławia przyjechała spod Jeleniej Góry. Wcześniej zaś do maleńkiej wsi trafiła ze Wschodu. Bez rodziców, z opiekującą się nią ciocią, o której do dziś mówi "wicemama". Nieszczęśliwy wypadek w dzieciństwie sprawił, że stała się osobą niepełnosprawną i właśnie dlatego pojawił się Wrocław i bursa przy ulicy Kiełbaśniczej. No i pierwsza praca w tzw. klinice lalek, gdzie powstawały zabawki. Zapraszam Joanna Mielewczyk

Rodzinna historia zaczyna się na Lubelszczyźnie. Liliana Naryniecka do Wrocławia, chociaż nie bezpośrednio, przyjechała z bliskimi z Białej Podlaskiej. I od razu zaznaczę, że opowieść będzie o dwóch wrocławskich adresach i dwóch domach. Po pierwsze - narożnej kamienicy przy ulicy Piastowskiej, z której oglądać można było ruiny innych domów. A po drugie - willi na Karłowicach, otoczonej wspaniałym ogrodem. W tej willi, co Państwo usłyszą, była piwnicy przygotowana na wypadek bombardowania i schron z tajemniczym przejściem. To wszystko opowiedziała bohaterka audycji "Kamienice".

Tato Jacka Ossowskiego wybrał Wrocław nieprzypadkowo. Tu był już jego znajomy, profesor Stanisław Kulczyński, który organizował życzenia uczelniane w powojennym mieście. Tu też, po doświadczeniach wojennych, mógł zaczynać od nowa. A że podczas wojny został uznany za zmarłego, by móc się ukryć, to zaczynanie od nowa miało podwójne znaczenie. W domu na Oporowie rodzina zamieszkała z przedwojennymi mieszkańcami. Ba, przedwojenna wrocławianka była opiekunką bohatera niedzielnej audycji. Kontakt z nią rodzina utrzymywała jeszcze, gdy ta wyjechała z Wrocławia. Jacek Ossowski odwiedził ją w Niemczech, w mieszkaniu pełnym wrocławskich pamiątek. Posłuchaj wzruszającej opowieści.

Chociaż w tej historii elementy humorystyczne także się pojawią, jak choćby wspomnienie o magazynie w mieszkaniu, magazynie mebli zwożonych z całego Wrocławia przez przedsiębiorczą poznaniankę, to jednak opowieść o przyjeździe do miasta Zofii Suszczewskiej pełna będzie wzruszeń i momentów niezwykle trudnych. Z Horodenki, na dzisiejszej Ukrainie, rodzina wyjechała najpierw na Śląsk. W opowieści pojawi się także Legnica, a dopiero potem Wrocław. Kamienica, w której Zofia Suszczewska zamieszkała w 1948 roku, już jako młoda mężatka, położona jest w centrum miasta, przy ulicy Zyndrama z Maszkowic i była wtedy jednym z nielicznych budynków. Dom do niedawna stał samotnie, jak z wyspa. Dziś otoczony jest budynkami. Widok z okien zmieniły się od tego czasu niezwykle. Zabudowana okolica wygląda dziś inaczej, ale my w opowieści przeniesiemy się właśnie do powojennych lat. No i przez okno także spojrzymy!

Ta willa na Zalesiu budzi spojrzenia przechodniów. Dom przy ulica Chopina, do którego dziadkowie z mamą niedzielnych rozmówców, rodzeństwa Doroty i Wojciecha Kustrzyckich, przyjechali w 1946 roku jest niezwykły. Była w nim dziura po bombie i biała flaga w oknie. I o tym wszystkim podczas najbliższego spotkania. Także o skarbach na poddaszu, na które się wybierzemy i niezwykłej tablicy przed domem, dokumentującej zmiany i remonty w domu. No i jeszcze o tajemniczym mieszkańcu, który został z rodziną a pochodził z przedwojennego miasta. To wyjątkowa audycja, proszę mi wierzyć.