Advertise on podcast: Dood & Verderf

Hoe kon het ooit gebeuren dat blackmetalbands begonnen te flirten met neonazi-idealen? En waarom roepen uitgesproken linkse bands als Deafheaven en Agriculture zoveel weerstand op? Het Rotterdamse Lijkschouwer duikt de krochten van de NSBM in én legt uit waarom het er expliciet tegen strijdt. Het komende uur betreden we het gladste ijs van de metalscene. Deze editie van Dood & Verderf gaat namelijk over nsbm, oftewel nationaal-socialistische blackmetal. Het is geen groot segment in de scene, maar het is wel een heel lastig onderwerp, en werpt daarmee ook een lange schaduw over de metal als geheel. Over dit precaire onderwerp praat ik met leden van Lijkschouwer. Lijkschouwer is een uitgesproken linkse, anti-fascistische-blackmetalband uit Rotterdam, die bovendien vorig jaar mijn favoriete metalplaat uitbracht, All What Did The Blade Reveal. Bassist Rens de Boer en zanger & drummer Gijs van Teylingen vertellen wat nsbm is, waar het toch in vredesnaam vandaan komt, wat zij ertegen proberen te doen, en welke gevolgen dat voor hun band heeft. Ga 22 januari naar Lijkschouwer in Roodkapje Twijfels over je favoriete bands? Check ze in Luke's Black Metal Sketchbook of IsItSketch op Reddit Lees verder op KindaMuzik over de Rotterdamse black metal maffia Bonustip: dit onderzoek van de antifascistische onderzoeksgroep Kafka over nsbm Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist Terzij de Horde - A Hammer to the Great Matter of Birth and Death (Our breath is not ours alone, 2025) Yellow Eyes - Silence Threads The Evening's Cloth (Silence Threads The Evening's Cloth, 2012) Wolves in the Throne Room - Wanderer Above the Sea of Fog (Black Cascade, 2009) Agriculture - Relier (Agriculture, 2023) Lijkschouwer - To Slake All Thirst (All what did the blade reveal, 2025)

Live vanaf Helldorado in Eindhoven probeert het Friese Bildtstar me ervan te overtuigen waarom hairmetal toch écht het luisteren waard is. We duiken in het belang van tapping, de cruciale rol van power, de plaats van de ballad, en de onvermijdelijkheid van sex, drugs & rock 'n roll. Hairspray. Androgenie. Gitaarsolo’s. Mötley Crüe. Make-up. The 80’s. Party anthems. Poison. Spandex. En power ballads. Jawel, daar gaan we: Dood & Verderf durft het eindelijk aan en duikt diep in de wondere wereld van de hair metal. Live vanaf Helldorado 2025 in Eindhoven praat ik daarover met gitarist Martin Postuma en drummer Holmer Schoon van het Friese Bildtstar, zeg maar De Kast van de hair metal. En ik, zeg ik er direct bij, snap he-le-maal niets van hair metal. Dus dat wordt de uitdaging van dit uur Dood & Verderf: lukt het Martin en Holmer om van mij alsnog een fan te maken? Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist Twisted Sister - We’re gonna make it (You can’t stop rock ‘n roll, 1983) Whitesnake - Still of the night (Whitesnake, 1987) Ratt - Round and Round (Out of the cellar, 1984) Van Halen - Hot for teacher (1984) Quiet Riot - Metal health (Metal Health, 1983) Mr. Big - Daddy, brother, lover, little boy (Lean into it, 1991) Mötley Crüe: Knock ‘em dead, kid (Shout at the devil, 1983) Bildtstar - Burning after midnight

Een dominee en metal, gaat dat samen? Jazeker, bewijst Renate Japenga. In haar kerk in Gouda organiseerde zij vorig jaar een metal-kerkdienst. In Dood & Verderf laat zij horen hoe dat klonk én vertelt Renate waarom die twee elkaar prachtig kunnen aanvullen en inspireren. Behead the prophet. Blessed are the sick. Glorification of the black god. De Mysteriis Dom Sathanas. Crush the Jewish Propheth. The Arrival of Satan's Empire. Metal en God. Dat is in de regel geen al te gelukkige combinatie. Of juist wel, maar sowieso niet op een vrolijke manier. Toch durft dominee Renata Japenga het aan om in haar kerk in Gouda protestants-christelijke diensten te vieren met een prominente rol voor metal. Sterker nog: Renate ziet veel raakvlakken tussen de thematiek van metal en van het christelijk geloof. Om erachter te komen hoe zij die Gordiaanse knoop weet te ontwarren, begeleidt Renate ons in deze editie van Dood & Verderf door een dienst waarin we horen hoe God en het christendom - ondanks dat vele, vele bands en fans er gruwelijk mee aan de haal gaan - uitstekend passen bij metal. En, ook niet onbelangrijk, dat het christelijk geloof veel meer gezichten kent dan diegene waar de metalscene het liefst op afgeeft. Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist Queens of the Stone Age - No One Knows (Songs for the Deaf, 2002) Black Sabbath - God is Dead? (13, 2013) Devin Townsend - Spirits Will Collide (Empath, 2019) Skillet - Hero (Awake, 2009) xDisciplex AD - So Send I You (No Blood, No Altar Now, 1999) Zwaar Aanbevolen Castle Rat - Wizard (The Bestiary, 2025) Maarten O, redacteur bij Zware Metalen, sprong direct op toen ik mijn gast introduceerde. “Ik heb iets dat bij uitstek muziek is voor in de kerk. En het is ook niet te extreem of heftig, dus ik denk dat Renate dit wel kan waarderen.” Want, vertelt Maarten, hij heeft Castle Rat met Wizard voor je uitgekozen, afkomstig van het gloednieuwe album The Bestiary. Recensent TimX schrijft daarover: "Castle Rat maakt niet alleen muziek. De hele band draait om een zelf gecreëerde fantasiewereld waarin ieder bandlid een eigen rol vertolkt. The Bestiary is een top album. Bij liefhebbers van heavy metal met een flinke dosis doom zal dit album zeker in de smaak vallen." Lees de recensie op Zware Metalen

Zwart is wit, luid is stil, en geweld is liefde. Volgens geluksdocent Maureen Crijns leidt metal namelijk tot meer levensgeluk. Via zeven platen komen we erachter hoe dat zit én welk geluk er voor iedereen klaarligt. Dood. Duisternis. Dysenterie. Drama. Diabolica.  Wie metal aan de oppervlakte beziet, ziet niets dan Dood & Verderf. Maar niets is minder waar. Althans, dat beweert en bezweert Maureen Crijns. Als geluksdocent bij de Hogeschool Rotterdam en vaste vriend van Baroeg weet zij als geen ander hoe de werelden van ‘geschreeuw en gebeuk’ en ‘endorfine en oxytocine' gek genoeg perfect op elkaar aansluiten.  In deze uitzending van Dood & Verderf belicht Maureen aan de hand van zeven platen hoe dat eruit ziet, gelukkig worden door metal, variërend van vrouwvriendelijke moshpits tot puberale catharsis. Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist Strapping Young Lad - Love (Alien, 2005) Slayer - Raining blood (Reign in Blood, 1986) Benighted - Scars (Ekbom, 2024) Gutalax - Diarrhero (The Shitpendables, 2021) Amenra - A Solitary Reign (Mass VI, 2017) Bell Witch - The Clandestine Gate (Future’s Shadow part 1: The Clandestine Gate, 2023) Zwaar Aanbevolen Igorrr - Daemoni (Amen, 2025) “Wat een mooi thema!” Zo reageerde Zware Metalen-redacteur Maarten O. verheugd op Maureens geluk-thema bij Dood & Verderf. “Dan pak ik voor de gelegenheid een plaat die mij de afgelopen weken erg blij heeft gemaakt, mede door zijn veelzijdigheid en bruisende energie: Amen van Igorrr. De Fransman mixt metal met onder andere klassiek, barok, jazz en elektronica. Klinkt uitdagend? Dat is het ook!” Zijn collega Patrick schrijft op Zware Metalen over het album: “Op Amen weet Igorrr zijn ongebruikelijke en gedurfde ideeën te vertalen naar een bijzonder veelzijdig en breed uitwaaierend album. Nee, dit is geen easy-listening of een gemakkelijk in het gehoor liggende, vrijblijvende allemansvriend. Maar zeg nou zelf: daar ben je als luisteraar van Igorrr toch ook helemaal niet naar op zoek?” Lees de recensie op Zware Metalen

Metal is metal? Zeker niet! Want hoewel de meeste herrie uit het Westen komt, is er ook een levendige Spaanse en Latijns-Amerikaanse scene, met totaal eigen klanken en teksten. Gelukkig weet dubbelbloed Bram 'El Pastuso' Franssen, frontman van ¡Pendejo!, in deze editie van Dood & Verderf deze werelden te combineren én te duiden. Wat metal, wat grindcore, wat stoner, wat punkrock, wat teringherrie. Niets nieuws onder de zon in Dood & Verderf, zou je denken. Maar niets is minder waar. Want in deze editie vertrekken we naar de exotische wereld van de Spaanstalige teringherrie.  Live vanaf het festivalterrein van Baroeg Open Air zit ik in de podcastcontainer met Bram ‘El Pastuso’ Franssen. Bram, dat is de zanger en trompettist van ¡Pendejo!. En ¡Pendejo!, dat is, en ik citeer, ‘snelle stoner met trompet én trombone, stomp-groovend als een zwaar opgevoerde stoomwals die wordt aangedreven door een megawaterpijp met op smeltend asfalt gekweekte wiet erin’.  Spaanstalige teringherrie dus. We bezoeken daarvoor zo ongeveer elk land in Midden- en Zuid-Amerika, plus nog wat Zuid-Europa, en natuurlijk ons eigen Nederland. Vamos!  Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist Brujeria - La Migra (cruza la frontera II) (Raza Odiada, 1995) Consulado Popular - Me Mamé (single, 2017) Motosierra - Andate a cagar (Life in Hell, 2006) Luzbel - Por piedad (Luzbel, 2019)  ¡Pendejo! - La Reina De La Ametralladora (Volcán, 2023) Bala - Agitar (Maleza, 2021) Avernal featuring Pato Larralde - Solo ante la muerte (Requiem para los Rebeldes Necrologia, Pt. 1) Zwaar Aanbevolen Zatokrev - Pearl Eyes (Bring mirrors to the surface, 2025) Zatokrev, vertelt online magazine Zware Metalen in zijn maandelijkse Zwaar Aanbevolen-tip, is een Zwitserse doom/death/sludge-band en brengt eind deze maand - na zeven jaar afwezigheid - zijn vijfde album op de markt. Bring Mirrors To The Surface verschijnt via het gerenommeerde Pelagic Records en is voer voor fans van Cult Of Luna, Neurosis en Minsk. Redacteur Robert de Leeuw schrijft: "Bring Mirrors to the Surface is een intrigerende comeback-plaat geworden waar je even de tijd en ruimte voor moet nemen. Maar juist dat zijn vaak de releases die uiteindelijk blijven hangen." Lees de recensie op Zware Metalen

Metalfestivals zijn zéér populair, maar ook zéér lastig om te organiseren. Bas Vonk, hoofd productie bij Baroeg Open Air, vertelt in aanloop naar de zestiende editie over welke uitdagingen er spelen én hoe je die overwint. Plus: een scoop over kindercorpsepaint. Aanhoudende inflatie, onzekere vergunningverlening, stijgende productiekosten, onbetaalbare bands én steeds meer concurrentie: anno 2025 een metalfestival organiseren is zeer, zeer uitdagend. En vaak loopt het ook verkeerd af. Eerder dit jaar werden onder meer The Rock Circus, Graveland en Helmond Open Air om al die redenen geannuleerd. We praten in deze editie van Dood & Verderf daarom met Bas Vonk. Bas is sinds jaar en dag betrokken bij de productie van Baroeg Open Air, hét festival voor extreme muziek in Rotterdam. Hij weet uit eerste hand wat de vele valkuilen zijn die hierbij komen kijken, maar ook hoe je er toch jaar op jaar een succes van maakt.  Koop tickets voor Baroeg Open Air Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist Bolt Thrower - The Killchain (Those Once Loyal, 2005) C**k Sparrer - I Got Your Number (Shock Troops, 1982) Lifeless Past - Anxiety (single, 2023) Igorrr - Cheval (Savage Sinusoid, 2017) Violent Magic Orchestra -Supergaze (Death Rave, 2024) Gutalax - Sex drugs and fecal gore (Stinking Collection, 2015) Hate - Erebos (Erebos, 2010) Zwaar aanbevolen Blackbraid - The Dying Breath Of A Sacred Stag (Blackbraid III, 2025) Zware Metalen heeft als luistertip voor jou een nummer van de nieuwe Blackbraid, het Native American black metal-soloproject van Sgah’gahsowáh. En aan het einde mag je vertellen of de band iets is voor BOA 2026. “Blackbraid III borduurt probleemloos voort op het DNA van de voorgaande albums”, schrijft recensent Patrick Verhoeven, “maar ademt tegelijkertijd een zwaardere, donkerdere sfeer. De composities lijken daarnaast nog nadrukkelijker te leunen op de kracht en melodie van de gitaar. Dit derde album van Blackbraid levert niet alleen verzengende, brute kracht, maar ook intrigerende diepgang. Een fascinerend album.” Lees de recensie op Zware Metalen

Geen scene zo verweven met zijn merchandise als de metal. En dus onderzoeken we met socioloog Julian Schaap de vele rollen die shirts, longsleeves en war jackets spelen, variërend van onwetende Metallica-dragers tot stiekeme neonazi's. Van Metallica-shirts bij H&M tot de onleesbare takkenbossenlongsleeves van trv kvlt-blackmetalbands: de invloed van metal op kleding is enorm. En omgekeerd. Want een goed shirt kan het verschil maken voor de status, inkomsten en bekendheid van een band. Daarom duiken we in deze editie van Dood & Verderf zo diep mogelijk in de rol en betekenis van merchandise. We doen dat met Julian Schaap, cultureel socioloog bij Erasmus Universiteit Rotterdam en keihard metalhead. Julian legt uit welke plek merch precies in de scene inneemt, en welke - soms bizarre, soms humoristische, soms activistische en soms opruiende - rol deze kan spelen. We bespreken nep-deathmetalbands die opeens neonazi's bleken, de shirts die verboden werden (hoi Cradle Of Filth!), de meest pakkende teksten op kleding, het belang van een nét voldoende herkenbaar logo, het eeuwige geflirt met foute denkbeelden, en de soms absurde kosten van merchandise. Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist AC/DC - Back in Black (Back in Black, 1980) Cradle Of Filth - The Forest Whispers My Name (The principle of evil made flesh, 1994) Morbid Angel - Day of Suffering (Blessed are the sick, 1991) Blood Incantation - The Stargate (Tablet I) (Absolute Elsewhere, 2024) Mgla - Age of Excuse III (Age of Excuse, 2019) Bolt Thrower - No Guts, No Glory (Mercenary, 1998) Zwaar Aanbevolen Vergankelijk - Zielsalleen (Verdwaald in het doolhof van mijn eigen geest, 2025) Voor deze ronde heeft Zware Metalen een luistertip van de Belgische black/doommetalband Vergankelijk: Verdwaald in het doolhof van mijn eigen Geest. Eindredacteur Tom Watthy omschrijft de aanpak van Vergankelijk als origineel. Ik citeer: “De tweemansband concentreert zich op de weg van aftakeling die tot de definitieve terneerlegging leidt. Ze zal dit de komende jaren uitwerken in een trilogie die respectievelijk de vergankelijkheid van de geest, het lichaam en de ziel behandelt. Het woord “prachtig” is, gezien het onderwerp, misplaatst. Laat het me dus houden op slepend, sterk, krachttoer en confronterend.  Lees de recensie op Zware Metalen

Jazz. Da's niet bepaald het eerste waar je aan denkt bij metal. Maar onderzoeker en drummer Luis Mora Matus laat in Dood & Verderf horen dat beide genres enorm veel raakvlakken hebben. Het resultaat klinkt minimaal vernieuwend, en maximaal geweldig. The moment I heard that someone was doing his PhD regarding the way that metal and jazz influence each other, I knew that there would be an edition of Death & Decay about this topic. I love both genres, and I especially love the tracks that move between the two. It is therefore my great pleasure to introduce Luis Mora Matus to the show. Luis is currently doing research at the Koninklijk Conservatorium Brussels in Belgium. There he figures out how, and I quote, “technical tools from progressive metal can be translated into the contemporary jazz practice”. Furthermore, Luis plays drums in Quantum Trio, a hardcore jazz act that incorporates influences from metal to sound even more impressive. In this episode, Luis will explain what these relationships between metal and jazz are, which acts make use of them, and why the world would be a better place if more acts did so. Playlist Dream Theater - Learning To Live (Images and Words, 1992) Derek Sherinian - Atlantis Part 1 - Apocalypse 1470 BC (Planet X, 1999) Meshuggah - Bleed (Obzen, 2008) Tigran Hamasyan - The Glass-Hearted Queen (Red Hail, 2009) Quantum Trio - No Way Out (No Way Out, 2025) Zwaar Aanbevolen Puteraeon - The Land Of Cold Eternal Winter (Mountains of Madness, 2025) Sweden's Puteraeon releases its fifth album with Mountains of Madness, which is thematically inspired by H.P. Lovecraft. A super solid oldschool death metal record, according to Zware Metalen editor Michiel Hoogkamer. Or, in his own words: “Absolute strength of the record is the ‘flow’. The record is brutal where it should be brutal and compelling where it is called for, keeping you listening spellbound throughout.  “Dan Swanö, who handled the master, was quite impressed. He says that Mountains Of Madness might go down in the books as one of the best ‘Swe-death releases ever’. Time will tell, but for now, there's also no doubt in my mind that Puteraeon brings a fine record here.” Lees de recensie op Zware Metalen

Er is bijna geen metalband die zonder zit: een cover van een plaat uit een heel ander genre. Maar waarom doen ze dat? Welke variaties kent dit genre? En hoe zak je niet door het ijs? Nederlands leukste metalcoverband, Pene Corrida, vertelt er werkelijk waar alles over. Van Bamboleo tot Wrecking Ball, en van the Ring of Fire tot Oops I Did It Again: die altijd stoere metalbands vinden het stiekem heer-lijk om platen uit heel andere genres te coveren.  Soms is het resultaat ronduit geweldig, zoals The Legend of Zelda door August Burns Read. En soms is het resultaat ronduit desastreus, zoals Wicked Games door In Flames, of The Sound of Silence van Disturbed.  Maar waarom doen toch zoveel metalbands een poging? Is het simpelweg effectbejag om te scoren over andermans rug? Of zit er een groter artistiek plan achter? De enige en allerbeste bron om die vragen aan te stellen, is natuurlijk Nederlands metalcovertrots, Pene Corrida. Al bijna 15 jaar speelt dit collectief uit Dordrecht, Breda en Rotterdam de sterren van de coverhemel, met publiekslievelingen als Europapa, Let It Go en Captain Jack, maar ook met muzikale vondsten zoals een medley van Prodigy-kneiters. Voor Dood & Verderf zocht de band de 7 meest opvallende metalcovers uit. Aan de hand daarvan bespreek ik met de zangers Danny Feijtel en Bart van Beek de hoogte- en dieptepunten van dit opmerkelijke subgenre, en leren we alles over de do’s en dont’s van de metalcover. Bekijk de discussie over metalcovers op Reddit Beluister alle in de discussie genoemde covers op Spotify Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist De slechtste: Puddle of Mudd - About a Girl (Nirvana) De identiekste: Lauren Babic & Gerard Vachon - Mikasa (Veil of Maya) De OG: Atreyu - You give love a bad name (Bon Jovi) De omgekeerdste: T-Pain - War Pigs (Black Sabbath) De best uitgevoerde: Ice Nine Kills - Animals (Maroon 5) Die van Dennis: Leo Moracchioli / Frog Leap Studios - Feel Good Inc. (Gorillaz) De door Bart het meest verkeerd ingeschatte: Pene Corrida - Europapa (Joost Klein)

Van Friese punker tot Rotterdams hoogleraar: je kunt het ver schoppen als buitenbeentje. Toch pleit Ferry Koster ervoor altijd te blijven twijfelen aan wat je denkt, gelooft en doet, want pas dan wordt het leuk. “Waarom zou iemand deze overheid vertrouwen? En, waarom zou iemand zich aan welke afspraak dan ook houden?” Horen we hier een crustige kraker? Een vastgeketend lid van Extinction Rebellion? Zeker niet: deze uitspraak is afkomstig van Ferry Koster, hoogleraar arbeid en instituties aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Maar laat je daardoor niet in de luren leggen: Ferry is ook voormalig bandlid van menig punk- en hardcoreband, met welluidende namen als Los Asesinos De La Superficialidad en Katzenjammer Kids.  En Ferry is een groot pleitbezorger van twijfel: openstaan voor de mogelijkheid dat de wereld compleet anders in elkaar zit dan je altijd dacht. Aan de hand van zeven punk- en hardcoreplaten laat Ferry horen waarom dat twijfelen toch zo belangrijk is, en hoe van de gebaande paden afstappen dé sleutel tot succes vormt. Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. De playlist Dead Kennedys - Chickenshit conformist (Bedtime for Democracy, 1986) MDC - Born to die (Millions of dead cops, 1980) Husker Du - pink turns to blue (Zen Arcade, 1984) Victims Family – Supermarket nightmare (4 great thrash songs, 1995) Pixies – River Euphrates (Gigantic / River Euphrates, 1988) From Ashes Rise - Rung by rung (Concrete and steel, 2019)

Van de automutilatie van Shining tot de gekte van Benighted: fotograaf Sonja Schuringa legt als geen ander vast hoe bands écht zijn. In deze uitzending legt Sonja uit hoe ze de mensen achter de facade tevoorschijn tovert. Brandende omgekeerde kruizen. Doorgelopen corpse paint. War jackets vol spikes en patches. Afgesneden schapenkoppen. Nog meer omgekeerde kruizen. Grote bossen ongewassen haar. Shirts van Death, Morbid Angel en Slayer. En vlammen. Véél vlammen. Nee, moeilijk is het niet, de metalscene inbeelden. Maar hoe het er achter de schermen echt uitziet, dat weten maar weinigen. Gelukkig is vandaag Sonja Schuringa te gast. Als geen ander weet deze fotograaf op en onder de huid te komen van legendes en enfant terribles als Igorrr, Gaerea, Shining en Wardruna.  In deze uitzending van Dood & Verderf op Operator Radio laat Sonja 6 bands horen, elk met hun eigen verhaal, voor en achter de camera. Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist 1 Der Weg Einer Freiheit - Immortal (Noktvrn, 2021) 2 Wardruna - Helvegen (Runaljod - Yggdrasil, 2013) 3 Gaerea - Laude (Mirage, 2022) 4 Igorrr - Double Monk (Nostril, 2010) 5 Benighted - Let the blood spill between my broken teeth (Asylum Cave, 2012) 6 Shining - Låt Oss Ta Allt Från Varandra (V. Halmstad, 2007) Zwaar Aanbevolen Wrath Of Logarius - Keeper Of The Spectral Legion (Crown Of Mortis, 2025) Bij het online magazine Zware Metalen wist redacteur Joris Meeuwissen direct welke tip hij aan Sonja wilde geven: Wrath Of Logarius. Op 4 april komt namelijk het debuutalbum Crown Of Mortis uit, dat doet denken alsof Gaerea, Dark Funeral en Lorna Shore een kind hebben gekregen.  Of, in Joris’ woorden: “De extreme metal van Wrath Of Logarius heeft raakvlakken met black- en deathmetal, maar kent ook zijn kanten waarin experimentaliteit, hoekigheid en puntigheid niet wordt geschuwd."

Eindelijk: Dood & Verderf kiest en bespreekt aan de hand van alleskunner (waaronder documentairemaker) Mike Redman de beste docu's die gemaakt zijn over metal. We draaien de muziek, diepen de verhalen uit én verklappen wanneer Mikes langverwachte eigen metal-docu, Metaal, uitkomt. En ja, we proberen ook uit waar Judas Priest van verdacht werd. Don't do it! Wat is nóg fascinerender dan naar metal luisteren? Ernaar kijken natuurlijk. Er is namelijk weinig mooier, tenenkrommender, bizarder, teleurstellender, lelijker, hilarischer, gruwelijker en ongeloofwaardiger dan de verhalen achter metal en zijn muzikanten. En documentaires zijn de ideale toegangspoort daartoe. Daarom in deze editie van Dood & Verderf: Mike Redman, Rotterdams grootste multitalent (check dit dan, of deze), waaronder als documaker. Mike legt momenteel samen met Jason Köhnen de laatste hand aan de documentaire Metaal. Hierin belicht hij de Nederlandse extreme-metal-scene tussen 1985 en ‘95. Speciaal voor Dood & Verderf koos hij zijn favoriete docu’s over metal, variërend van de tranentrekker over Jason Becker tot de teloorgang van de maatschappij in Amerika.  Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist Megadeth - In my darkest hour (So far, so good…so what!, 1988) The Decline of Western Civilization Part II: The Metal Years (1988) - IMDb “Documentary showcase, what life was like for the music artists living during the Los Angeles Heavy Metal scene in the mid and late 1980s.” Bad Brains - The Regulator (Bad Brains, 1982) Bad Brains: A Band in DC (2012) - IMDb  “Bad Brains are one of the most important and influential American bands still working today. They melded punk and reggae into an innovative style that has yet to be copied. Their impact and influence can be heard in groups like Beastie Boys, No Doubt, Nirvana, Jane's Addiction and countless more. Despite the troubles of an eccentric front man they have stayed together for 30 years without ever reaching the level of success so many think they deserve. Using rare archival footage and original comic illustrations the film re-constructs Bad Brains' rich and complicated history.” Jason Becker - Temple of the absurd (Perpetual Burn, 1988) Jason Becker: Not Dead Yet (2012) - IMDb  “When doctors diagnosed 19-year-old rock star Jason Becker with Lou Gehrig's Disease, they said he would never make music again. 22 years later, without the ability to move or to speak, Jason is alive and making music with his eyes.” Judas Priest - Better by you, better than me (Stained Class, 1978) Dream Deceivers (1992) - IMDb  “Two young men attempt suicide, one dies, the other survives disfigured. Their parents sue heavy metal band Judas Priest, alleging their music influenced the act. The documentary covers the unprecedented trial against the band.”

Ja, het is zoeken met een lantaarntje naar hoop en optimisme in het nieuwe jaar. Daarom een bijzondere editie van Dood & Verderf. Ik vroeg aan 11 experts die eerder te gast waren in deze show, wat dé bands zijn die je in 2025 in de gaten moet houden. Hun antwoorden variëren van Hongaarse electro-deathmetal, doedelzakmetalcore, Iraanse mystiek, polsensnijdende darkwave tot Nietscheiaanse blackmetal, boze-mannen-hardcore en overrompelende symfonieën. In dit uur hoor de volgende elf lichtende lichten en zoutende zouten vertellen over hun favoriete nieuwe acts en releases:  frontvrouw Alma Alizadeh van For I Am King de Belgische metalprofessor Didier Goossens breakcore-, doommetal- en darkjazzpionier Jason Köhnen Neerlands beste kamerlid Lisa Westerveld apocalyps-adept Marleen van de Kerkhof martial arts- en socialisme-expert Peter Kwint To The Teeth-playlistsamensteller en NRC-journalist Peter van der Ploeg Hardcore-zine-maker Yordi Dam  christelijke-metal-icoon Jasper Verhorst Zware Metalen-hoofdredacteur Maarten Ondersteijn en Rotterdams burgemeester-speechschrijver Daan de Neef Geniet ervan! Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist Paleface Swiss - The Gallow (The Gallow, 2023) Door Alma Alizadeh (frontvrouw For I Am King) Beluister de uitzending met Alma Paleface Swiss, wat een fantastische band, live: "niet te geloooooooven" zoals Rembo van Rembo&Rembo zou zeggen. Ik heb ze afgelopen zomer op DMF gezien en het was mokertje hard (gebruik "mokertje hard" nooit, maar dan snap jij wat ik bedoel). Je hebt van die bands waar je naar staat te kijken live en dan denk je: hallo ik wil nu spelen, dit is er een :D Lowen - Najang Bah Divhayeh Mazandaran (Do Not Go To War With The Demons Of Mazandaran, 2024) Didier Goossens (onderzoeker Nederlandstalige blackmetal) Beluister de uitzending met Didier Voor mij dé band om in 2025 in de gaten te houden: Lowen, liefst met track 'Najang Bah Divhayeh Mazandaran.' Hebben in 2024 hun tweede plaat uitgebracht bij Church Road Records en het Nederlandse Lay Bare Recordings. Zangeres Nina Saeidi is de dochter van Iraanse vluchtelingen en opgegroeid in Engeland, en dus echt een kind van twee werelden. Die nieuwe plaat belichaamt haar hybriditeit perfect: loeiharde Black Sabbath/Bolt Thrower-doomriffs in Midden-Oosterse ritmepatronen met lyrics in zowel Brits als Farsi die terug- en vooruitkijken naar de mensheid op basis van pre-islamitische koningenliteratuur. Een dijk van een plaat die in 2025 ongetwijfeld veel live zal worden gespeeld op Britse en Europese podia, en daarom een show om niet te missen.  Watch My Dying - Napköszörü (Egyenes Kerülö, 2024) Door Jason Köhnen (Bong-Ra, Celestial Season, Kilimanjaro Darkjazz Ensemble) a href="https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-januari-2021-alleskunner-jason-kohnen-bong-ra-celestial-season-bluuurgh-over-

Metal is voor stoïcijns coach Dennis de Gruijter zoveel meer dan herrie, 'sleeeejuuuur' roepen en bier drinken. Metal is voor hem het portaal naar andere werelden: eerst die van de duisternis, daarna die van de filosofie. In deze uitzending laat Dennis (en zijn dochter!) horen hoeveel filosofische lagen de metal ontsluit. Als er één filosofiestroming is die trv kvlt metal is, dan is het wel de stoïcijnse filosofie. Alles wat gebeurt in de wereld, zegt de stoïcijnse filosoof, is van tevoren onverbiddelijk bepaald. De vrijheid en autonomie van de mens zit hem erin dat hij vrij is in zijn oordeel hierover.  Dus ja, er is lijden, weerstand, Irene Moors en de smurfen, teleurstelling, duisternis, tokkies op fatbikes, trauma, geweld, clowns met een alcoholprobleem, strijd, oorlog, alles. Maar, zegt stoïcijns coach Dennis de Gruijter: “Wie zich wil ontwikkelen heeft weerstand nodig. En weerstand of tegenslag is een alomtegenwoordige grondstof!”  Juist de metal heeft hem tot die inzichten gebracht. “Dankzij metal ben ik me gaan verdiepen in Engelse literatuur en klassieke filosofie”, schrijft hij op LinkedIn. “En, hoe raar het ook klinkt, het is tot vandaag een inspiratiebron voor mijn Stoïcijnse coaching. Het is voor jezelf opstaan, de kracht in jezelf zoeken en niet in de regeltjes of status quo, anders durven zijn dan de massa, en een beetje staal in je ruggegraat ontwikkelen.” In dit uur van Dood & Verderf laat Dennis aan de hand van 7 platen horen waarom juist metal past bij stoïcijnse filosofie, hoe we kunnen groeien door weerstand, en waarom een Sliedrechtse donderpreek een prima bodem vormt voor hallucinaties over de hel.   Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist Paradise Lost – As I Die (Shades of God, 1992) Arch Enemy – Beast of Man (Stigmata, 1998) Black Sabbath – A national Acrobat (Sabbath Bloody Sabbath, 1973) Sabbat – The Best of Enemies (Dreamweaver, 1989) Ex Deo – The Philosopher King (2020) Manowar - Carry On (Fighting the world, 1987) Zwaar aanbevolen Iotunn - Twilight (Kinship, 2024) Het online magazine Zware Metalen zag je lijst vol traditionele platen En dacht: die Dennis moeten we muzikaal even bijpraten Misschien, dachten zij, is Iotunn iets voor jou Met een modern geluid, maar de oude metal trouw De band komt uit Denemarken en werd in 2015 opgericht En betaalt aan bands als Borknagar en Persefone zijn schatplicht Hoe dat klinkt, weet redacteur MrJingles te vertellen Dus laat de volgende woorden in je oren schellen: "Iotunn brengt na het fantastische Access All Worlds wederom een dijk van een plaat uit. Dit is voer voor liefhebbers van sterk melodisch gitaarwerk, waarbij het allemaal wel wat steviger mag. De muziek mag dan wel de noemer progressief hebben, maar nergens wordt het album Kinship te moeilijk om te verteren. Het is echter wel een muzikale reis langs atmosferische landschappen, die de aandacht verdient om je er eens goed in te verdiepen." Lees de recensie van Iotunn – Kinship op Zware Metalen

Een van dé nieuwe beloftes in het Nederlandse metallandschap is Reformist. Maar hoe kom je op die plek? En hoe maak je de stap naar het grote succes? Zanger Freek Kruijswijk en gitarist Mark van Gils delen al hun geheimen om de boyband van de metal te worden, variërend van radicaal darlings killen tot Trello-boards. Bekijk hier hoe de uitzending eruit zag: kort op Insta, lang op YouTube) (voor de goede luisteraar: de opname werd ditmaal niet in de container van Operator Radio gemaakt, maar thuis aan de keukentafel) Meer dan 100 duizend. Zoveel bands staan er vermeld op Metal Archives, dé online database voor metal. Ruim 3 duizend daarvan komen uit Nederland. 1 daarvan heet Reformist. En die band is te gast in deze uitzending van Dood & Verderf. Reformist is namelijk niet alleen een supertoffe band, maar ze weten zich ook op magische wijze te ontworstelen aan dat enorme moeras aan bands. Een crowdfundactie voor hun nieuwe plaat leverde dit jaar bijna tienduizend euro op, betaald door ruim 140 fans. Begin komend jaar maakt dat de release van het debuutalbum Voyages mogelijk. In Dood & Verderf praat ik met zanger Freek Kruijswijk en gitarist Mark van Gils over hoe Reformist moedig de oceaan aan middelmaat ontstijgt, en zo zijn eigen plek weet te veroveren. Want hoe bouw je een achterban op? Hoe kom je bij boekers in beeld? Hoe zet je een succesvolle crowdfunding op? En, natuurlijk het belangrijkste, hoe maak je iets dat beter is dan de rest? Daar komen we in deze uitzending van Dood & Verderf achter. Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Playlist 1 Reformist - Oblivion (2024) 2 Incubus - Drive (Make Yourself, 1999) 3 Meshuggah - Dancers to a Discordant System (Obzen, 2008) 4 Escape The Fate - Not Good Enough for Truth in Cliche (Dying is your latest fashion, 2006) 5 Ten56. - Diazepam (Downer, 2023) 6 Jason Paige - Pokémon Theme Song (1999)