Advertise on podcast: Architectenweb Podcast

TToren van Babel is een maandelijkse serie binnen de Architectenweb Podcast. Hierin praat architect Daan Roggeveen (MORE Architecture) met ontwerpers, ontwikkelaars en andere experts die allemaal hun eigen perspectief hebben op hoogbouw. Doel is het antwoord vinden op de vraag: hoe maak je nu een echt goed hoog gebouw? De gast deze maand is architect Erikjan Vermeulen, partner bij Concrete.   Erikjan vertelt hoe Concrete als Nederlands ontwerpbureau voet aan de grond kreeg in de Verenigde Staten. Hij gaat in op de woongebouwen van het label Urby, die Concrete in verschillende steden in de VS heeft ontworpen. Hij legt uit hoe het Urby concept is ontstaan en wat dat woonconcept precies inhoudt. In het gesprek gaat Erikjan in op de kansen voor verdichting in Jersey City, dat pal naast Manhattan ligt. Eerder heeft Concrete daar een Urby toren van 69 verdiepingen ontworpen. Op dit moment wordt er gebouwd aan de volgende twee Urby torens, die even hoog worden. Erikjan vertelt hoe Nederland en de VS van elkaar verschillen als het om het ontwerpen en realiseren van hoogbouw gaat. Daarbij komt ter sprake wat je als architect in de VS eenvoudig voor elkaar krijgt en wat in Nederland niet zou lukken. En: wat je als Nederlander kan toevoegen in de Amerikaanse hoogbouwsteden. Luisteren dus!    Idee & Presentatie: Daan Roggeveen (MORE Architecture) Productie & Techniek: Lieven Heeremans Muziek: Job Roggeveen Reacties: [email protected]   De foto’s bij de podcast zijn door Ewout Huibers in opdracht van Concrete gemaakt en tonen de eerste van drie woontorens voor Urby in Jersey City.

Toren van Babel is een maandelijkse serie binnen de Architectenweb Podcast. Hierin praat architect Daan Roggeveen (MORE Architecture) met ontwerpers, ontwikkelaars en andere experts die allemaal hun eigen perspectief hebben op hoogbouw. Doel is het antwoord vinden op de vraag: hoe maak je nu een echt goed hoog gebouw? De gast deze maand is landschapsarchitect en stedenbouwkundige Kristian Koreman, mede-oprichter van ZUS (Zones Urbaines Sensibles). Het gesprek met Kristian gaat over de complexe relatie tussen stedenbouw en hoogbouw. Want de stad is – zoals ZUS het ziet – een plek van permanente verandering. Hoe past hoogbouw daarin? Kristian vertelt over het ontstaan van ZUS, 25 jaar geleden, en hoe medeoprichter Elma van Boxel en hij langzaam maar zeker gespreksgenoten werden van overheden en ontwikkelaars. Hij vertelt over het winnen van de Maaskant Prijs voor Jonge Architecten, waarna het boek ‘Re-public – over een nieuwe ruimtepolitiek’ volgde. We spreken over de ontwikkelingen in, op en rondom het inmiddels legendarische Schieblock en hoe ZUS bij elke opgave allianties met mensen uit verschillende vakgebieden creëert. En we hebben het uiteraard over de prestigieuze Rijnhaven tender die ontwikkelaar Provast met het ontwerpteam bestaande uit ZUS, MVSA Architects, Loer Architecten en het New Yorkse HWKN Architecture deze zomer won. Kristian vertelt hoe het plan begon bij een goede uitvraag van de gemeente Rotterdam. Hij legt uit hoe het plan – Flow Town genaamd – in elkaar zit, en gaat in op de sociale kwaliteit van het plan, de relatie met de aanpalende Afrikaanderwijk, en hoe de beloftes die in de tender worden gedaan door de tijd heen worden gerealiseerd. En hoe het immense project gefaseerd en gebouwd kan worden. En we hebben het over de veranderende positie van ZUS in het ruimtelijk veld: van experimentele studio die ongevraagde adviezen geeft aan gemeentes, tot een bureau dat onderdeel is van de meest zichtbare hoogbouwprojecten van Rotterdam. Hoe bevalt die nieuwe rol? En lukt het om de oorspronkelijke ambities van het bureau overeind te houden? Luisteren dus!   Idee & Presentatie: Daan Roggeveen (MORE Architecture) Productie & Techniek: Lieven Heeremans Muziek: Job Roggeveen Reacties: [email protected]   Het beeld bij de podcast is gemaakt door Proloog en toont het ontwerp voor Flow Town aan de Rijnhaven in Rotterdam door MVSA Architects, Loer Architecten, ZUS en HWKN Architecture.

Toren van Babel is een maandelijkse serie binnen de Architectenweb Podcast. Hierin praat architect Daan Roggeveen (MORE Architecture) met ontwerpers, ontwikkelaars en andere experts die allemaal hun eigen perspectief hebben op hoogbouw. Doel is het antwoord vinden op de vraag: hoe maak je nu een echt goed hoog gebouw? De gast deze maand is architect Alexander Pols, eigenaar van Pols Architects. Onderwerp van gesprek is het doorbouwen op de bestaande stad, en hoe dat kan met hoogbouw. Alexander heeft zich de laatste jaren een aantal keer actief in het debat over hoogbouw gemengd. We bespreken de discussie over de proporties van torens, het belang van goede woningbouwplattegronden, en de rol van de Commissie Omgevingskwaliteit (‘Welstand’) hierin. Ook hebben we het over hoogbouw in zijn thuisstad Den Haag, waar Alexander zelf in de welstandscommissie zit. We hebben het ook over de rol van hoogbouw in binnenstedelijke transformatieprocessen. Moet je zo’n stedelijke transformatie plot voor plot aanpakken zoals bijvoorbeeld in de Haagse Binckhorst, of moet je juist een stedenbouwkundig plan op eindbeeld ontwerpen? En wat is een goede relatie van een toren met het maaiveld: moet je de toren als het ware ‘verstoppen’, of moet je hem juist goed laten zien? Bij de start van hun gezamenlijke bureau in Nederland, zo’n 25 jaar geleden, werkte Alexander Pols en Hans Kollhoff direct aan een aantal hoogbouwopgaven. We bespreken het ontstaan van die opgaven en de omgang van het bureau met hoogbouw. Ook reflecteert Alexander op zijn bijna dertigjarige samenwerking met Kollhoff. Hij vertelt over de start van die samenwerking in het dynamische Berlijn van eind jaren negentig, en over de opgaven die onderdeel waren van de ‘kritische reconstructie’ van die stad. Hij legt uit hoe hij met Kollhoff een gezamenlijke ontwerpvisie ontwikkelde, en waarom het nu tijd is geworden voor een nieuwe stap. Luisteren dus! Idee & Presentatie: Daan Roggeveen (MORE Architecture) Productie & Techniek: Lieven Heeremans Muziek: Job Roggeveen Reacties: [email protected] De foto​ bij de podcast is gemaakt door architectuurfotograaf Susanne Wegner en toont de door Kollhoff & Pols Architects ontworpen JuBi-torens zoals gezien vanaf het Plein in Den Haag.

Toren van Babel is een maandelijkse serie binnen de Architectenweb Podcast. Hierin praat architect Daan Roggeveen (MORE Architecture) met ontwerpers, ontwikkelaars en andere experts die allemaal hun eigen perspectief hebben op hoogbouw. Doel is het antwoord vinden op de vraag: hoe maak je nu een echt goed hoog gebouw? De gast deze maand is Charlotte Griffioen, architect-directeur bij MVSA Architects. De afgelopen jaren zijn naar ontwerp van MVSA Architects een aantal complexe hoogbouwprojecten opgeleverd, zoals Wonderwoods in Utrecht, The Pulse in Amsterdam, en het gebouw voor het European Medicines Agency (EMA) ook in Amsterdam. Elk van deze projecten had zijn eigen, specifieke uitdagingen. Bij complexe hoogbouw werkt MVSA Architects vaak samen met andere ontwerpers; bij Wonderwoods met Stefano Boeri Architetti en bij The Pulse met VMX Architects. Hoe komen dergelijke samenwerkingen tot stand? Hoe is de rolverdeling? Wie brengt welke expertise in? En hoe pas je de opgedane kennis van het ene project toe in het andere? In de podcast hebben we het ook over Charlotte’s ervaring in de Verenigde Staten, de ontwikkeling van het werk en werkwijze van MVSA Architects, over de scheiding tussen de wereld van de architecten en die van de aannemers, en hoe Charlotte die partijen dichter bij elkaar brengt. Luisteren dus! Idee & Presentatie: Daan Roggeveen (MORE Architecture) Productie & Techniek: Lieven Heeremans Muziek: Job Roggeveen Reacties: [email protected] Het beeld bij de podcast toont het project Wonderwoods in Utrecht, ontworpen door MVSA Architects en Stefano Boeri Architetti. De foto is gemaakt door fotograaf Giovanni Nardi.

Het Rotterdamse architectenbureau Groosman heeft onder de naam GroosStudio een netwerk van AI-tools gebouwd waarmee het AI kan inzetten in de verschillende fases van het ontwerpproces; van het neerzetten van de structuur, via het optimaliseren van het parametrische model, tot het genereren van impressies. Bijzonder aan GroosStudio is dat de verschillende AI-tools onderling informatie uitwisselen en dat deze gekoppeld zijn aan een database met hun eigen portfolio. Met BPD heeft Groosman nu een eerste pilot uitgevoerd, om het ontwerpen met hulp van dit netwerk van AI-tools in de praktijk te testen. Impressie van GroosStudio in vorm van longread: architectenweb.nl/n61051 Uitgebreide impressie van GroosStudio in vorm van interactieve website: groosstudio.com In de podcast vertelt Muamer Tabakovic, architect bij Groosman, dat ze binnen het bureau een flexibel netwerk van AI-tools hebben gebouwd waarin nieuwe, betere modellen eenvoudig ingeplugd kunnen worden. Een meerderheid in het bureau werkt er ondertussen mee en aan hen presenteert GroosStudio zich als een grid van ‘tegels’ die elk een onderdeel van het ontwerpproces vertegenwoordigen met een daaraan gekoppelde AI-tool. Zo zijn er tegels voor bijvoorbeeld de omgevingsanalyse, voor demografisch onderzoek, voor het parametrisch ontwerp en voor het maken van impressies. Elke ‘tegel’ opent een nieuwe AI-tool en de informatie die daarmee wordt gegenereerd, wordt vervolgens opgeslagen als een ‘artefact’. Het type informatie dat opgeslagen wordt verschilt; dat kan een stuk tekst zijn, een tabel, een tekening, een beeld of nog iets anders. De crux zit ‘m erin dat iedere andere AI-tool binnen GroosStudio vervolgens kennis heeft van de informatie in dit ‘artefact’.’ Wordt er ergens informatie toegevoegd, dan kunnen alle AI-tools daar dus op voortbouwen. Het goed prompten van AI-tools is complex en bewerkelijk, en wordt hiermee vergemakkelijkt. Een belangrijke regel die Groosman alle AI-tools meegeeft, is dat het geen antwoorden geeft, en dus ook geen ontwerpoplossingen. Een eerdere versie van GroosStudio deed dat nog wel en dat beviel niet. Muamer legt uit dat je als architect zelf de keuzes wilt blijven maken, vanuit de diepgaande kennis die je hebt, en dat daar ook het plezier in het vak zit. AI is een hulpmiddel. Het moet wat betreft Muamer ook niet meer zijn dan dat. Een van de doelen van GroosStudio is om de informatie rond projecten nog beter te structureren en te benutten. Dat bij het maken van een impressie bijvoorbeeld meteen rekening gehouden wordt met het beeldkwaliteitsplan en de omgeving waarin het project komt te staan. Het doel is niet om sneller te ontwerpen, benadrukt Muamer, maar om betere ontwerpen te maken – ontwerpen die nog steviger gefundeerd zijn op alle beschikbare data. Met al deze hulp van AI hoopt Muamer dat er uiteindelijk meer ruimte ontstaat voor het echte ontwerpwerk. Met BPD heeft Groosman een pilot uitgevoerd waarin dit netwerk van AI-tools een eerste keer ingezet is. Die pilot betrof een onderzoek naar de invulling voor een locatie in Hyde Park in Hoofddorp. Rond die locatie was al allerlei onderzoek gedaan en dat is gevoed aan GroosStudio, legt Muamer in de podcast uit. Zo konden snel nieuwe scenario’s voor die locatie uitgewerkt worden. Met de opkomst van AI wordt het vakmanschap van de architect misschien wel belangrijker dan ooit, denkt Muamer. De gegenereerde informatie moet je immers heel goed en precies kunnen beoordelen. Ook denkt hij dat de zachte kant van het vak, de samenwerking met alle betrokken partijen en mensen, nu nog belangrijker wordt. Omdat AI het vak van architect niet alleen verandert, maar op sommige vlakken misschien ook wel bedreigt, pleit Muamer er in de podcast voor om binnen de branche echt het gesprek hierover met elkaar aan te gaan en kennis hierover met elkaar te delen. Is het houdbaar om als branche voor uren te factureren in plaats van producten, vraagt hij zich in de podcast hardop af. Met ArchiTech Company, Tangram Architekten, Erasmus Universiteit en TU Delft doet Groosman binnen het platform PLAIA tenslotte ook onderzoek naar de integratie van AI in de architectenbranche. Hoe kan AI ingezet worden in architectonisch ontwerp zonder menselijke, sociale en culturele waarden uit het oog te verliezen?  GroosStudio is voor een belangrijk deel intern bij Groosman met Claude Code gebouwd door parametrisch ontwerper Pelle Leijten, daarbij op sommige onderdelen ondersteund door externe ontwikkelaars. Deze podcast wordt mede mogelijk gemaakt door AGC. Halverwege deze podcast vertelt Anton Peters van AGC over de verschillende soorten geëmailleerd glas die AGC kan leveren. Het beeld bij de podcast toont het ontwerp van Groosman voor de wijkvernieuwing Hoogveen in Den Haag.

Toren van Babel is een maandelijkse serie binnen de Architectenweb Podcast. Hierin praat architect Daan Roggeveen (MORE Architecture) met ontwerpers, ontwikkelaars en andere experts die allemaal hun eigen perspectief hebben op hoogbouw. Doel is het antwoord vinden op de vraag: hoe maak je nu een echt goed hoog gebouw? De gast deze maand is Denise Koeleveld, architect en conceptontwikkelaar bij de Amsterdamse woningcorporatie Ymere. Onderwerp van gesprek is sociale woningbouw in hoogbouw. We hebben het over de opgave waar woningcorporatie Ymere voor staat in de Metropoolregio Amsterdam, en over de rol van hoogbouw in die opgave.  We hebben het over het belang van woonkwaliteit, en hoe de woningplattegrond steeds verder onder druk staat. We hebben het ook over de relatie tussen de kleinere woning en hoe daar in het stedenbouwkundig plan rekening mee moet worden gehouden.  En natuurlijk spreken we over de visie op hoogstedelijk wonen die Ymere heeft ontwikkeld, en hoe je op kwaliteit kan sturen in het maken van buurten, gebouwen en woningen. We hebben het over de entrees, woningoriëntatie, ontmoetingsruimtes, en het inpassen van ‘matjes’ in de plattegronden. Luisteren dus!   Idee & Presentatie: Daan Roggeveen (MORE Architecture) Productie & Techniek: Lieven Heeremans Muziek: Job Roggeveen Reacties: [email protected]   Het beeld bij de podcast is gemaakt door Mecanoo en toont de door het bureau ontworpen woontoren op Overhoeks in Amsterdam. In die toren komen vierhonderd huurwoningen, waarvan meer dan de helft in het sociale en middeldure segment.

In de autovrije buurt Merwede in Utrecht ontwikkelt Lingotto samen met Blink en Nuvia Real Estate drie bouwblokken: de transformatie van het bestaande Depot en de nieuwe stadsblokken Cix Theatre en Cix City. Met elkaar vormen die drie blokken als het ware een doorsnede van de nieuwe buurt. Met een programma bestaande uit woningen, kantoorruimtes, commerciële ruimtes, een food court, een cultuurhuis, een theater, een culturele broedplaats en een maaklab belooft dit het levendigste deel van Merwede te worden. In gesprek met ontwikkelaar Martijn Bakker van Lingotto over de plannen. Het ontwerp voor het Depot Het ontwerp voor Cix City en Cix Theatre  Hij heeft een liefde voor atypische gebouwen, vertelt Martijn in de podcast. Hij geniet van de uitdaging die dat soort gebouwen vormen… om het eigen karakter en ruimtelijkheid te behouden en tegelijkertijd het gebouw weer tot leven te brengen met een sluitende programmering ervan. Het Depot in Merwede is zeker een atypisch gebouw. Het is in de jaren ’80 ontworpen door Aronsohn Raadgevend Ingenieursbureau als medicijnopslag voor samenwerkende apothekers. Het gebouw is ongeveer vijftig bij zeventig meter groot en bestaat uit twee hoge verdiepingen die Martijn omschrijft als een soort ‘kathedralen’ dankzij het ‘bos van betonnen kolommen’ dat erin te vinden is. Het Depot bestond oorspronkelijk uit twee lagen. Vanwege de enorme verdiepingshoogte van die lagen, krijgt iedere laag er nu een tussenverdieping bij. Om daglicht diep in het gebouw te brengen, krijgt het Depot ook een groot atrium. Interessant daarbij is dat de architect, Mei Architects & Planners, ervoor gekozen heeft om het ‘bos van betonnen kolommen’ daarin te laten staan.  Na verschillende opties voor de programmering van het Depot onderzocht te hebben, waaronder stadstuinbouw, krijgt het gebouw nu onderin over twee lagen een ‘cultureel canvas’ met een food court en cultureel programma. Daarboven komt over twee lagen een ‘living lab’ waarin allerhande makers een plek kunnen krijgen. Helemaal bovenin, in een nieuwe houten opbouw, komt ook weer over twee lagen kantoorruimte. In Merwede is het Depot straks het enige gebouw dat nog herinnert aan zijn geschiedenis als industrieterrein. Aan zijn oost- en zuidzijde grenst het Depot straks aan het nieuwe park langs het Merwedekanaal en krijgt het daaraan een zonnig terras. Op zonnige dagen gaat dat binnen Merwede een geweldige plek worden, voorspelt Martijn. Cix City en Cix Theatre Aan zijn westzijde grenst Depot straks aan een wijkplein, waar ook de andere twee stadsblokken komen te liggen die Lingotto hier met Blink en Nuvia ontwikkelt: City City en Cix Theatre. Deze stadsblokken zijn ontworpen door Marc Koehler Associates en VenhoevenCS, en bevatten in totaal 295 woningen, van sociale huur tot vrije sector koop, van studio’s en appartementen tot duplex- en triplexwoningen en penthouses. Daarbij bevat Cix City, dat aan zijn westzijde aan de Europalaan ligt, ook een van de gedeelde parkeergarages voor de buurt, net als ruimtes voor cafés/restaurants, plus een culturele broedplaats. Cix Theatre voegt daar een cultuurhuis en theater aan toe. In het stedenbouwkundig plan is ingezet op een stevige mix van programma en op de opdeling van de bouwblokken in kleinere panden. Martijn is hier enthousiast over. Dat gaat naar zijn idee een levendige buurt opleveren die dankzij al die panden toch een menselijke schaal zal hebben. In de podcast gaat hij ook in op verschillende andere aspecten van de plannen, zoals de inpassing van de parkeergarage. MerwedeLab Aan de basis van de plannen van Merwede ligt een enorme hoeveelheid afspraken tussen de ontwikkelaars en gemeente Utrecht. In de podcast is Martijn daar kritisch op. Het maken van die afspraken kostte veel tijd en energie, en vervolgens worden ze door de tijd eigenlijk alweer ingehaald. Het levert wel een goede buurt op, moet hij toegeven, maar had dat niet anders gekund? Het wordt in Nederland regelmatig allemaal zo dicht geregeld dat er nog maar weinig ruimte overblijft om te ondernemen – wat hij juist zo graag doet. Als het over Merwede gaat, is hij het meest trots op het MerwedeLab en wat dat allemaal voor de buurt betekent. Martijn geeft aan dat hij te pas en te onpas een dergelijk lab ook op andere plekken voorstelt. Door middel van het MerwedeLab zijn namelijk in Merwede op allerlei vlakken, zoals social design, ecologie en duurzame materialisering, experts bij het gebied betrokken die er anders niet zo snel bij waren geweest. De stappen die vervolgens zijn gezet, zijn ook nog eens door alle ontwikkelaars gezet. De bedachte combinatie van entrees, fietsenstalling en gemeenschappelijke ruimtes komt straks overal in de buurt terug. Een succesfactor was daarbij dat via het MerwedeLab de ambitie gedurende het proces is opgeschroefd zonder de betrokken ontwikkelaars daarbij te dwingen dit toe te passen. Het was een stimulerend proces.   Deze podcast wordt mede mogelijk gemaakt door AGC. Halverwege deze podcast vertelt Anton Peters van AGC over hun team International Building Projects, dat ondersteuning biedt aan architectenbureaus die over de grens werken. Het beeld bij de podcast toont links Cix Theatre en rechts Cix City. Het beeld is gemaakt door VenhoevenCS architecture+urbanism.

Toren van Babel is een maandelijkse serie binnen de Architectenweb Podcast. Hierin praat architect Daan Roggeveen (MORE Architecture) met ontwerpers, ontwikkelaars en andere experts die allemaal hun eigen perspectief hebben op hoogbouw. Doel is het antwoord vinden op de vraag: hoe maak je nu een echt goed hoog gebouw? De gast deze maand is architect John van de Water, medeoprichter van NEXT Architects. De aanleiding voor het gesprek is Johns nieuwe boek: Re-connecting with China – Architecture for Common Ground. In deze podcast praten we over hoe NEXT Architects startte uit een wereldreis langs 26 metropolen, en Johns eerste kennismaking met China. We praten over de oprichting van NEXT Beijing in 2004, de verschillende periodes die John sindsdien heeft meegemaakt in China, en hoe zijn rol als architect daarin veranderd is. We hebben het over de samenwerking tussen NEXT Amsterdam en NEXT Beijing, en hoe het creatieve proces – ideeën-pingpong zoals John het in zijn boek noemt – vorm krijgt.  En natuurlijk spreken we over de transformatie en verstedelijking van China sinds het begin van deze eeuw. Hoe hebben Chinese stadsplanners hoogbouw ingezet in de transformatie van een rurale naar een stedelijke samenleving? Wat kunnen we in Nederland leren van het Chinese stedelijke model, en waar komt de Chinese obsessie met hoogte vandaan? Luisteren dus!    Idee & Presentatie: Daan Roggeveen (MORE Architecture) Productie & Techniek: Lieven Heeremans Muziek: Job Roggeveen Reacties: [email protected]

Toren van Babel is een maandelijkse serie binnen de Architectenweb Podcast. Hierin praat architect Daan Roggeveen (MORE Architecture) met ontwerpers, ontwikkelaars en andere experts die allemaal hun eigen perspectief hebben op hoogbouw. Doel is het antwoord vinden op de vraag: hoe maak je nu een echt goed hoog gebouw? De gast deze maand is Martin Sobota, architect en founding partner bij Cityförster. Aanleiding voor het gesprek is het onderzoek dat Cityförster samen met PosadMaxwan en gemeente Rotterdam deed naar carbon-based urbanism. In dit onderzoek wordt de duurzaamheid van de gebouwde omgeving niet alleen bekeken vanuit de fysieke dimensies daarvan, maar ook hoe stedenbouw de leefstijlen van bewoners beïnvloedt.  Martin vertelt over de aanleiding van het onderzoek, licht de onderzoeksmethode toe, en bespreekt welk stedelijk systeem het meest duurzaam is, en hoe dat gemeten kan worden. Een meer verdicht stuk stad blijkt in het gebruik een lagere carbon footprint te hebben dan een suburbaan stadsdeel. Martin vertelt daarnaast over zijn eigen achtergrond en de start van zijn transnationale bureau Cityförster. Hij vertelt over de internationale oriëntatie van het bureau en over zijn lange geschiedenis met de stad Tirana. Martin gaat in op de hoogbouwprojecten waaraan hij in de Albanese hoofdstad werkt en over de dynamiek rond de bepaling van het programma ervan. En hij legt uit hoe flexibiliteit en het vormgeven van collectiviteit een grote rol spelen in de hoogbouwprojecten daar. Luisteren dus!   Idee & Presentatie: Daan Roggeveen (MORE Architecture) Productie & Techniek: Lieven Heeremans Muziek: Job Roggeveen Reacties: [email protected]

In de interieurontwerpen van Studio Modijefsky komt het programma, de locatie en de verhalen die daarbij horen tot leven. Met Esther Stam, oprichter en creatief directeur van het bureau, spreken we over de functie van de gelaagdheid van de interieurs die ze ontwerpen, en het plezier om met vakmensen samen te werken aan de realisatie ervan. In de podcast worden de volgende projecten besproken: Van StapeleBonniePolly GoudvischWolford winkels in Amsterdam, Parijs en Parijs CeciGitaneVolare Waar andere ontwerpers er misschien voor kiezen een enkele verhaallijn in een ontwerp uit te werken, daar kiest Studio Modijefsky er vaak voor om meerdere verhaallijnen door elkaar te weven om zo tot bijzonder gelaagde ontwerpen te komen. Het programma zoals de opdrachtgever dat voor zich ziet is altijd de basis, maar als het even kan mengt het bureau dat met elementen uit de architectonische context, met aspecten uit de geschiedenis van de plek, en zelfs verhalen die daarbij horen. Zo weet Studio Modijefsky in hun interieurontwerpen de eigenheid van plekken echt naar voren te halen. Bij cafés en restaurants vindt Esther het interessant dat bezoekers daar wat langer zijn, soms ook vaker terugkomen. Dan is het de moeite waard om ontwerpen ook te voorzien van details die mensen misschien pas bij hun tweede of derde bezoek ontdekken, legt ze uit in de podcast. Ook ontwerpt ze met haar team graag als het ware een 'interieurlandschap' waarin de sfeer neergezet wordt en waarin bezoekers verschillende typen plekken kunnen vinden. Met een groep wil je misschien in het midden van een ruimte zitten, terwijl je je met z’n tweetjes misschien liever even wilt terugtrekken in een rustig zitje in een hoek. In de podcast vertelt Esther hoe ze haar liefde voor interieurontwerp ontdekte tijdens een verblijf in New York en hoe de ontwerpers op haar bureau in Amsterdam bijdragen aan de verdieping van de benadering van het bureau. Voor ieder project ontwikkelt het bureau een ‘design language’ die vervolgens vertaald wordt in een interieurontwerp. Om die ‘design language’ overtuigend neer te zetten, maakt het bureau graag gebruik van maatwerk meubilair, verlichting en afwerkingen – iets wat bijvoorbeeld in de oude binnensteden, waar iedere centimeter telt, ook bijzonder effectief is.  Bij de realisatie van de interieurs werkt Studio Modijefsky niet alleen samen met interieurbouwers, loodgieters, installateurs en dergelijke, maar ook met staalbouwers, keramisten, illustratoren, lampenmakers, glasblazers, en talloze andere makers. Esther geniet ervan om in werkplaatsen te kijken wat deze makers kunnen en daarbij ook de grens op te zoeken. Met elkaar kan zo steeds een unieke plek gerealiseerd worden. Deze podcast wordt mede mogelijk gemaakt door AGC. Halverwege de podcast vertelt Anton Peters van AGC over verschillende trends die hij ziet in de toepassing van glas. In interieurontwerpen ziet hij steeds meer retroglas toegepast worden, zoals bronsglas en geribbeld glas. De foto bij de podcast toont het door Studio Modijefsky ontworpen interieur van Polly Goudvisch in Amsterdam-Noord en is gemaakt door Maarten Willemstein.

In Merwede in Utrecht, straks de grootste autovrije buurt van Nederland, zijn grote stappen gezet om mobiliteit, afval en energie anders te organiseren. Met hulp van het MerwedeLab is het daarbij ook gelukt om gedurende het ontwikkeltraject steeds nieuwe innovaties in te brengen en deze gebiedsbreed in te zetten. Een podcast waarin we ‘onder de motorkap’ van Merwede kijken. Te gast deze podcast zijn Mirjam Schmüll, programmamanager van MerwedeLab en mede-oprichter van de Brokkenmákers, en Finn van Leeuwen, projectmanager Merwede bij de gemeente Utrecht en oprichter van Nine Square. Met hen spreken we over verschillende publiekprivate samenwerkingen die voor de buurt zijn opgezet, die dus gezamenlijk door de ontwikkelende partijen en de gemeente Utrecht zijn opgezet. Mobiliteitsbedrijf – beheert de twee logistieke hubs, de parkeergarages met zo’n 1.550 parkeerplekken voor bewoners en zo’n 250 parkeerplekken voor deelauto’s, plus de fietsenstallingen voor gasten. Reguliere busjes kunnen de buurt in basis niet meer in. Busjes die bijvoorbeeld pakketjes komen afleveren, kunnen die in de logistieke hubs achterlaten in pakketwanden of servicewinkels, of anders die pakketjes met karretjes de buurt in brengen. Het is daarbij ook mogelijk om in de logistieke hubs de pakketjes over te slaan op bakfietsen of kleinere elektrische voertuigen. Afvalbedrijf – systeem van compactere afvalcontainers met persen die in de verschillende gebouwen geplaatst zijn (dus niet in de openbare ruimte) en die met elektrische busjes opgehaald worden (in plaats van grote vrachtwagens). WKO-bedrijf – gezamenlijke warmte-koude-opslag in de bodem met uitwisseling met het Merwedekanaal om afkoeling van de ondergrondse opslag te voorkomen. Drie zes meter hoge warmwaterbuffers, die opgenomen worden in de gebouwen, gaan ervoor zorgen dat op piekmomenten iedereen warm water heeft. Via een tender heeft Essent de concessie verworven om dit 30 jaar lang voor de buurt te beheren. Energiecoöperatie – omdat voor Merwede minder netcapaciteit beschikbaar was dan er eigenlijk voor nodig was, is met Stedin de afspraak gemaakt dat de buurt het zelf zo organiseert dat het binnen de beschikbare capaciteit blijft. Daarvoor wordt onder andere gekeken naar bidirectioneel laden van de elektrische auto’s in de parkeergarages, maar zullen ook enkele buurtbatterijen nodig zijn, die ook weer in de gebouwen een plek moeten gaan krijgen. Het opladen van auto’s zal verder vooral buiten de piekmomenten kunnen. MerwedeLab – voorafgaand aan iedere volgende fase in de gebiedsontwikkeling heeft dit lab onderzocht welke innovaties mogelijk waren en specialisten daarbij betrokken. Zo heeft het lab eraan bijgedragen dat veel innovaties breed in het gebied zijn toegepast. Een goed voorbeeld daarvan is de inpassing van de fietsenstallingen, die steeds aan de entrees van de gebouwen zijn gekoppeld, hoogwaardiger zijn afgewerkt, en verbonden zijn met gezamenlijke voorzieningen; zodat je via de fietsenstalling echt prettig binnenkomt of vertrekt. Deze podcast wordt mede mogelijk gemaakt door AGC. Halverwege de podcast vertelt Anton Peters van AGC hoe bij woontoren Bold in Amsterdam, ontworpen door OZ, PV-panelen onzichtbaar zijn geïntegreerd in de gevels en hoe juist die plaatsing in de gevel bijdraagt aan een gelijkmatiger opwekking van energie over de dag en de seizoenen. De beelden bij de podcast zijn gemaakt door LOLA Landscape Architects en tonen de autovrije buurt Merwede in Utrecht.

Toren van Babel is een maandelijkse serie binnen de Architectenweb Podcast. Hierin praat architect Daan Roggeveen (MORE Architecture) met ontwerpers, ontwikkelaars en andere experts die allemaal hun eigen perspectief hebben op hoogbouw. Doel is het antwoord vinden op de vraag: hoe maak je nu een echt goed hoog gebouw? De gast deze maand is stedenbouwkundige Mirjana Milanovic, hoofdontwerper bij de gemeente Amsterdam. De aanleiding voor het gesprek is het zojuist door Mirjana geschreven boek ‘Sluisbuurt: het plan, het debat, de bouw’, over dé hoogbouwwijk in Amsterdam die nu in ontwikkeling is. Aan de hand van het boek vertelt Mirjana over het ontstaan van het plan voor de Sluisbuurt tien jaar geleden en over de noodzaak voor de stad om dichter en daarmee ook hoger te bouwen. We hebben het over de groei en ontwikkeling van Amsterdam, en de significante rol die het plan voor de Sluisbuurt daarin speelde. Mirjana vertelt over de discussies die het plan opriep, over het alternatieve plan van Sjoerd Soeters, en over Sluisbuurt als ‘paradigmawisseling’ in de ontwikkeling van de stad.  We hebben het over de ontsluiting van Sluisbuurt, en waarom het organiseren van bereikbaarheid in Amsterdam altijd zo’n uitdaging is. Mirjana legt uit hoe ze diversiteit en woonkwaliteit in het plan borgt, en over de rol die duurzaamheid in het plan speelt. En ze gaat in op de eerste gebouwen die nu in ontwikkeling en aanbouw zijn – voldoen ze aan de verwachtingen? Luisteren dus! Idee & Presentatie: Daan Roggeveen (MORE Architecture)  Productie & Techniek: Lieven Heeremans  Muziek: Job Roggeveen Reacties: [email protected]   De luchtfoto van gemeente Amsterdam bij de podcast toont de in aanbouw zijnde Sluisbuurt.

Onlangs is de internationale ontwerpprijsvraag voor het Nationaal Slavernijmuseum in Amsterdam gelanceerd. John Leerdam, directeur van het Nationaal Slavernijmuseum, en David Brandwagt, strategisch adviseur voor het museum vanuit gemeente Amsterdam, werken achter de schermen al enkele jaren aan het nieuwe museum. In de podcast spreekt Michiel van Raaij, hoofdredacteur van Architectenweb, met beide over de beleving van het slavernijverleden en de rol die het museum hierin kan vervullen, maar ook over de rol van de gemeente als opdrachtgever, de plek van het museum in de stad en het koninkrijk, en over hoe het ontwerpproces is ingericht. Een plek om stil te staan bij het slavernijverleden… het tastbaar te maken… het te erkennen… het te verwerken… om uiteindelijk met elkaar te kunnen bouwen aan een toekomst die draait om gelijkwaardigheid en om respect naar elkaar. Zo omschrijven John en David het Nationaal Slavernijmuseum dat op de kop van Java-eiland in Amsterdam moet verrijzen. Uiteindelijk wordt het veel meer dan een museum, benadrukt John; het moet een knooppunt worden in alles wat het met het slavernijmuseum te maken heeft, een spil worden in een netwerk dat zich uitstrekt naar de Nederlandse Antillen en Suriname, maar net zo goed naar Indonesië en verschillende landen in Afrika en Azië. Want het slavernijverleden werkt door over de hele wereld. Aan de nu uitgeschreven prijsvraag is een jarenlang participatietraject voorafgegaan, leggen David en John in de podcast uit. In dat traject hebben nazaten van tot slaaf gemaakten meegedacht over de locatie van het museum, de precieze plek van het gebouw op de locatie, het programma van het museum, de gewenste samenstelling van het ontwerpteam, en zelfs de structuur van de prijsvraag. Bij het ontwerpteam wordt het belangrijk gevonden dat de nazaten van tot slaafgemaakten zich daarin gerepresenteerd voelen, maar ook dat het slavernijverleden daarin doorvoeld wordt. Daarom wordt in de eerste fase van de prijsvraag, naast referenties, nu gevraagd om een motivatiebrief. Tien ontwerpteams worden vervolgens gevraagd om een visie op het museum te ontwikkelen. Uit die visies worden vijf ontwerpteams geselecteerd die gevraagd worden om hun visie uit te werken in schetsontwerpen. Die vijf schetsontwerpen zullen dan fysiek en digitaal tentoongesteld worden. De feedback daarop zal door de jury meegenomen worden in hun eindoordeel. Naast deze stapsgewijze selectie van het ontwerpteam zal er later ook een uitvoeringsteam geselecteerd worden, waarin ook een architectenbureau zal zitten. Dat uitvoeringsteam zal meekijken met het VO en DO en daarna het stokje overnemen tot en met de bouw. Voor een buitenlands bureau is deze opzet logisch, in het uitvoeringsteam zit dan de lokale architect. Maar voor Nederlandse architectenbureaus die zo’n proces van begin tot eind willen en kunnen uitvoeren past zo’n opzet niet goed. In de podcast legt David uit dat vanuit het participatietraject bewust is ingezet op een internationale prijsvraag en dat hij zich realiseert dat deze ‘knip’ bij sommige Nederlandse bureaus minder goed past. Ontwerpteams kunnen zich nog tot en met 7 april 2026 inschrijven voor de ontwerpprijsvraag voor het Nationaal Slavernijmuseum.

Begin dit jaar maakte architect Koen van Velsen bekend dat hij na bijna vijftig jaar zijn architectenbureau nu afbouwt. In deze podcast blikken we terug op hoe hij het vak in rolde, hoe hij zijn ontwerpbenadering altijd is blijven aanscherpen, en gaan we in op enkele projecten uit heden en verleden. Het was in zijn vroege twintiger jaren dat Koen van Velsen merkte dat, bij de architectenbureaus waar hij werkte, er aan het begin van het ontwerpproces altijd een helder idee geformuleerd werd over wat het moest worden, maar dat in de loop van het proces dat idee steeds uit het oog werd verloren. Toen hij op 25-jarige leeftijd voor zichzelf begon, nam hij zichzelf voor om dat anders aan te pakken. In de podcast vertelt hij dat hij in de loop van de tijd daar steeds nieuwe inzichten aan bleef toevoegen. Zoals dat gebouwen heel zorgvuldig en precies gedetailleerd kunnen worden, maar dat ontwerpen richting het gebruik van de ruimtes juist een zekere openheid moeten houden. Een van de eerste ontwerpen van Koen betrof een discotheek in Hilversum. Toenmalig rijksbouwmeester Tjeerd Dijkstra hoorde daarvan, bezocht het en gaf hem vervolgens eerst de opdracht om een interieur te ontwerpen op een ministerie en liet hem daarna meedoen aan de selectie voor het ontwerp van het Leger- en Wapenmuseum in Delft. Die opdracht won hij nog voor hij op 31-jarige leeftijd aan de Academie van Bouwkunst in Amsterdam was afgestudeerd. De architectentitel had hij dus nog niet, maar voor Tjeerd Dijkstra was dat geen belemmering. Wat een andere tijd was dat! Koen legt uit dat het voor hem normaal is om helemaal tot het eind bij projecten betrokken zijn. Een voorbeeld van wat die diepe betrokkenheid oplevert, is de vormgeving van de kolommen op de perrons bij Station Breda. De ronde betonnen kolommen daar zijn omkleed met getande stalen platen die op de punten van de tanden tot twee meter hoogte zodanig opgeruwd zijn dat er glanzende randjes zijn ontstaan. Links naar de besproken projecten: Discotheek in HilversumLeger- en Wapenmuseum in Delft Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam Stadskantoor van TerneuzenWoongebouw op Borneo-Sporenburg in AmsterdamRevalidatiecentrum Groot Klimmendaal in ArnhemBioscoop Schouwburgplein in RotterdamStation Breda en detail van kolommenStation Groningen Deze podcast wordt mede mogelijk gemaakt door AGC. Halverwege de podcast vertelt Anton Peters van AGC hoe kalkaanslag bij douchecabines en balustrades van balkons voor glascorrosie kan zorgen. Met Luxclear kan dit voorkomen worden. De bij de podcast getoonde foto’s tonen het door Koen van Velsen ontworpen OV-terminal in Breda. De foto’s zijn gemaakt door architectuurfotograaf René de Wit.

Het stedenbouwkundig ontwerp voor Merwede in Utrecht, de grootste autovrije buurt van Nederland, en het onlangs gepubliceerde onderzoek Low-carbon urbanism, waarin Merwede ook figureert, staan centraal in deze podcast. Het gesprek met stedenbouwkundige Marco Broekman van BURA is wat langer dan anders omdat we echt diep op de materie ingaan. Merwede – overzicht stadsblokken eerste fase  Merwede – overzicht landschapsontwerpen eerste fase Van de bijna 6.000 woningen die Merwede uiteindelijk krijgt, worden er in de eerste fase nu ruim 4.000 gebouwd. Met de vaststelling van de ontwerpen voor de eerste fase, het beeld dat we daarmee van de buurt hebben, is het interessant om een eerste, tussentijdse balans op te maken voor het gebied. Welke kwaliteiten krijgt deze buurt, die uit meer dan 200 panden zal bestaan, verschillende pleinen zal krijgen, en langs het Merwedekanaal een park krijgt? Hoe wordt de mobiliteit in de buurt georganiseerd? En wat zou in het vervolg nog beter kunnen? BURA en MerwedeLab hebben zelf een aantal ‘lessons learned’ rond de eerste fase uitgewerkt. Op een aantal daarvan zoomen we in de podcast in, zoals het beperkte aantal biobased gebouwen in het gebied, wat lijkt te komen doordat biobased materialen iets meer geveldiepte vragen en daardoor bij de strikte sturing op BVO minder aantrekkelijk zijn. Dat blijkt een complex vraagstuk. In sommige buurten in Seoul wordt gewerkt met ‘incentives’, dus beloningen. Voeg je publiek programma in de plint toe? Dan kun je hoger bouwen! Bouw je duurzamer? Dan kun je hoger bouwen! Enzovoorts. NEXT architects heeft daar een goed boekje over geschreven: Seoulutions. Zou dat een denkrichting kunnen zijn? Dus niet de stok, maar de wortel? Samen met LEVS architecten en Urban Climate Architects heeft BURA de afgelopen jaren onderzoek gedaan naar Low-Carbon Urbanism en dat gevat in een zeer leeswaardige publicatie die als PDF gratis te downloaden is. Kijkend vanuit het perspectief van materiaalgebonden CO2-uitstoot blijkt een villawijk niet gunstig (want relatief veel infrastructuur), maar ook een torenwijk niet gunstig (want relatief zware constructies). Een hoogstedelijke buurt zonder hoogbouw komt eigenlijk als beste naar voren. Een buurt dus zoals Merwede. In het onderzoek zijn zeven buurten bestudeerd en is voor allemaal uitgerekend wat de materiaalgebonden CO2-uitstoot is bij traditionele bouw, hybride bouw en volledig biobased bouw. Dat is ook bij Merwede uitgerekend en daarbij bleek de materiaalgebonden CO2-uitstoot bij volledig biobased bouw nog eens gehalveerd te kunnen worden. Deze podcast wordt mede mogelijk gemaakt door AGC. Halverwege de podcast vertelt Anton Peters van AGC over hoe geluidwerend glas is opgebouwd. De aansluiting op de kozijnen en openingen zoals suskasten vragen daarbij altijd extra aandacht. Het beeld bij de podcast toont een woonstraat in Merwede en is gemaakt door LOLA Landscape Architects.