Advertise on podcast: Kultura na weekend

W nowym odcinku wideokastu „Kultura na weekend” gościnią Bartka Chacińskiego jest Marta Cienkowska, ministra kultury i dziedzictwa narodowego. Jednym z głównych tematów rozmowy jest długo wyczekiwana ustawa o zabezpieczeniu socjalnym artystek i artystów – projekt, który przez lata tkwił w zawieszeniu. Jakie są dziś realne szanse na jego wdrożenie i kogo on obejmie? Czy polscy artyści mogą liczyć na systemowe wsparcie i kto właściwie odpowie na pytanie: kim jest artysta, który to wsparcie otrzyma? Czy w tej definicji zmieszczą się także influencerzy, a może ustawa obejmie wyłącznie tych, którym – jak mówi ministra – „powinęła się noga”? Rozmawiamy o tym, dlaczego kultura to podstawa i jak państwo chce regulować pracę twórczą. Zastanawiamy się także, jak dziś wygląda rynek książki w Polsce i dlaczego ministerstwo szykuje się do kolejnych zmian (tzw. ustawa o rynku książki) – polska literatura, ze szczególnym uwzględnieniem twórców i małych księgarń, ma na tym tylko zyskać. Czy jednolita cena książki pomoże rynkowi? W odcinku pojawia się również wątek z ostatnich dni: Kanye West zapowiedział koncert w Polsce, który został ostatecznie odwołany. Jakie stanowisko zajęła ministra w tej sprawie? W rozmowie również kwestie międzynarodowe: jak wygląda współpraca kulturalna między Polską a Francją i czy ucichną kontrowersje wokół Biennale 2026?

W dzisiejszym odcinku wideokastu „Kultura na weekend” Janusz Wróblewski gości legendę światowego kina. Allan Starski, scenograf, którego rzemiosło docenił sam Steven Spielberg, zdradza kulisy pracy nad jednym z najważniejszych filmów w historii kina. Rozmawiamy o tym, jak Oscar za film „Lista Schindlera” czy Cezar za film „Pianista” zmienił postrzeganie polskiej branży filmowej, i pytamy o kulisy ich powstawania. Kluczowym wątkiem jest współpraca z wielkimi polskimi mistrzami kina, jak Andrzej Wajda, Roman Polański czy Agnieszka Holland, oraz zagranicznymi, jak Peter Webber, Fatih Akin czy wspomniany już Steven Spielberg. Żeby wiernie oddać tragizm, jakiego doświadczył Władysław Szpilman, scenograf musiał wspiąć się na wyżyny kreatywności. Wyjaśniamy, na czym polega praca scenografa w tak ogromnej skali. Allan Starski opowiada, kiedy musiał budować, a kiedy zburzyć całe budynki, by stworzyć najbardziej przejmującą wizję, jaką jest Warszawa w ruinach. Poznajemy kulisy produkcji, w której aż 85 proc. otoczenia to fizyczna praca na planie filmowym, a nie grafika komputerowa. Autor wyjaśnia, jak cenne było dla niego autentyczne getto warszawskie: wspomnienia, archiwalne nagrania ukazujące powstanie w getcie warszawskim i powstanie warszawskie, filmy, którymi inspirował się podczas pracy. Tymczasem generatywna sztuczna inteligencja wchodzi do studiów filmowych. Starski zestawia klasyczne rzemiosło z nowoczesnością. Czy CGI i efekty specjalne w filmie są w stanie zastąpić rękę prawdziwego scenografa? Rozmowa zbiega się z wyjątkowym momentem, film polski przeżywa renesans, a „Pianista” wraca na ekrany jako film remastered. Wyjaśniamy, jak rekonstrukcja cyfrowa w jakości 4K pozwala na nowo docenić detale, które stworzył Allan Starski. Rozmowę prowadzi Janusz Wróblewski, tygodnik „Polityka”.

W nowym odcinku wideokastu „Kultura na weekend”: prof. Ewa Kuryłowicz, architektka, opowiada, na czym dziś polega praca architekta i gdzie kończy się projektowanie, a zaczyna odpowiedzialność za przestrzeń, w której żyjemy. Rozmawiamy o relacjach między architektem a inwestorem oraz o tym, jak wygląda praca dewelopera z perspektywy twórcy projektu. Przed kim tak naprawdę odpowiada architekt: inwestorem czy mieszkańcami? Czy patodeweloperka to efekt złych decyzji projektowych, rynku czy systemu? I czym właściwie jest ta patodeweloperka po polsku? Punktem wyjścia do naszej rozmowy jest Kongres Architektury i towarzyszące mu współczesne wyzwania projektowe: napięcie między estetyką a funkcjonalnością, rola piękna w przestrzeni publicznej. Zaglądamy też za kulisy konkursów architektonicznych. Podajemy również przykłady głośnych realizacji i sporów (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, historia budynku Supersam). Prócz tego: jak powstają współczesne chińskie budowle i czym jest „handshake urbanism”? Czy czeka nas to w Polsce? To rozmowa o odpowiedzialności, władzy nad przestrzenią i o tym, kto naprawdę kształtuje miasta, w których żyjemy, oraz na czym polega praca architekta dziś.Z prof. Ewą Kuryłowicz rozmawiają Piotr Sarzyński i Bartek Chaciński, tygodnik „Polityka”.

W tym tygodniu w wideokaście „Kultura na weekend”: dziennikarze działu kultura tygodnika „Polityka” (Aneta Kyzioł, Justyna Sobolewska, Bartek Chaciński) spotykają się w redakcji, żeby ustalić, które nowe seriale zdefiniują ten rok i stworzyć własny ranking seriali. Trwa gorąca dyskusja i prawdziwie gorąca rywalizacja o to, które produkcje zasługują na miano: najlepsze seriale 2026. Rozmawiamy o tym, co oglądać na platformach streamingowych i które premiery warto nadrobić. Na naszej liście: „Gorąca rywalizacja” (HBO Max), „The Pitt 2”, „Rycerz Siedmiu Królestw”, „Ołowiane dzieci”, „Piekło kobiet”, „Młody Sherlock”, „The Beauty” i „Scarpetta”. Zastanawiamy się, czy któryś z nich ma szansę stać się serialowym fenomenem sezonu i które tytuły mogą liczyć na kolejne branżowe nagrody. To przewodnik dla tych, którzy szukają odpowiedzi na pytanie: co oglądać na Disney +, Prime Video, HBO i Netflixie. Redakcyjna punktacja, spory i rekomendacje – czyli subiektywny przegląd najlepszych seriali roku.

Nowa płyta Voo Voo zatytułowana „Dźwięczność” stała się pretekstem do zaproszenia do studia tygodnika „Polityka” lidera zespołu. Wojciech Waglewski opowiada Bartkowi Chacińskiemu, jak powstawał najnowszy krążek grupy, wspomina pracę nad albumem i wyjątkowych gości, którzy wystąpili na płycie (m.in. Daria ze Śląska, Samitra Suwannarit czy Antar Jackson). Rozmowa w najnowszym odcinku wideokastu „Kultura na weekend” jest też pełna wspomnień o zespole Osjan, Nirvana czy Bemibem. Dlaczego zespół Voo Voo znany jest w Polsce i Buriacji? Jak wyglądały pierwsze występy Wojciecha Waglewskiego w Moskwie? I czy polska muzyka rockowa ma szansę jeszcze na powrót na szczyty list przebojów?

W kolejnym odcinku wideokastu „Kultura na weekend”: Bartek Chaciński zaprasza do studia artystę, wokalistę i kompozytora, jakim jest Ralph Kamiński. Muzyk zdradza, jaka jest jego nowa płyta (projekt „Góra”) i dlaczego pierwszy raz postanowił przedstawić ją publiczności jako trasę koncertową. Jak zmienił się Ralph Kamiński na przestrzeni ostatniej dekady, kiedy wydał w sumie cztery płyty („Morze”, „Młodość”, „Kora” i „Bal u Rafała”)? Czy branża muzyczna i polski show-biznes są wymagające dla twórców? Rozmawiamy o kulisach powstawania najnowszej płyty, pytamy, dlaczego Ralph zdecydował się na nagrywanie muzyki w domu, i o jego plany na kolejne miesiące - czy jeszcze kiedyś zagra Sylwester z Polsatem, a może zobaczymy go w eliminacjach do Konkursu Eurowizja? Rozmawiamy też o tym, jakiej muzyki Ralph Kaminski nie lubi, a przede wszystkim: czy z muzykami warto rozmawiać PRZED czy PO napisaniu recenzji ich muzyki. A nawet o tym, czy nienapisanie recenzji może być faktem znaczącym!

W dzisiejszej rozmowie Janusz Wróblewski z Kasią Czajka-Kominiarczuk oraz Jakubem Demiańczuk podsumowują Oscary 2026. Dlaczego tegoroczne nominacje oscarowe budziły tak skrajne emocje? Największym wygranym wieczoru okazał się film „Jedna bitwa po drugiej”, który zgarnął najważniejsze statuetki. Paul Thomas Anderson udowodnił, że wielkie kino autorskie wciąż potrafi zdominować masową wyobraźnię. Michael B. Jordan oraz film „Grzesznicy”, w którym zagrał główną rolę (a nawet dwie), wnieśli do wyścigu nową energię, podobnie jak szeroko komentowany „Hamnet”, który stał się jedną z najchętniej omawianych adaptacji ostatnich miesięcy (otrzymał tylko jedną statuetkę). Wspominamy też o polskich akcentach, m.in. krótkometrażowej animacji Maćka Szczerbowskiego i Chrisa Lavisa („The Girl Who Cried Pearls”), i zastanawiamy się, dlaczego – choć fani liczyli na przełom – Timothée Chalamet („Marty Supreme”) to znów wielki oscarowy przegrany. Z Kasią Czajka-Kominiarczuk oraz Jakubem Demiańczuk rozmawia Janusz Wróblewski, tygodnik „Polityka”.

Tomasz Kisilewicz (11 bit studios) jest gościem najnowszego odcinka wideokastu „Kultura na weekend”, w którym opowiada o tym, jak wygląda tworzenie gier wideo i jak powstawała gra „The Alters”, która zdobyła uznanie na całym świecie. Rozmawiamy o procesie: jak powstają gry komputerowe etap po etapie, dlaczego mają dużo związku z branżą filmową i tworzeniem filmu oraz emocjami? Z czego wynika wiele możliwych zakończeń gry wideo? Czy twórcy „This War of Mine” i „Frostpunka” szykują już kolejne dodatki do nagradzanej wielokrotnie „The Alters”? Rozmowa zahacza też o branżę – w jakiej kondycji jest polski gamedev, jaki wpływ na niego ma zmieniający się odbiorca gier wideo? A także czy nagrody takie jak Paszporty „Polityki” zmieniają coś w odbiorze gier wideo? Z Tomaszem Kisilewiczem rozmawia Bartek Chaciński, Tygodnik „Polityka”.

W najnowszym odcinku wideokastu „Kultura na weekend” Janusz Wróblewski gości w studio wyjątkowego gościa. Daniel Olbrychski w redakcji „Polityki” opowiada o tym, jakim reżyserem i przyjacielem był Andrzej Wajda. Ten artystyczny duet współpracował przez blisko pół wieku i zrealizował 13 filmowych projektów, do których należą m.in. takie filmy, jak „Ziemia obiecana”, „Popioły”, „Potop”, „Wszystko na sprzedaż”, „Wesele” czy „Pan Tadeusz”. 6 marca 2026 r. przypada setna rocznica urodzin reżysera i w tym dniu Sejm zainauguruje rok Andrzeja Wajdy. W dniu jego urodzin Daniel Olbrychski dzieli się swoimi wspomnieniami ze współpracy na planie. Zdradza też, z jakiego powodu Wajda pozwalał wybudzać się przez aktorów w środku nocy i dlaczego uważa, że był wizjonerem. Daniel Olbrychski wspomina także początki swojej kariery i zaznacza: „Miałem niebywałe szczęście, że Wajda zwrócił na mnie uwagę w tak młodym wieku – wspomina aktor. Byłem na pierwszym roku studiów, miałem dziewiętnaście lat. Polecił mnie Jan Kreczmar, rektor Akademii Teatralnej, a Wajda zaproponował mi „Popioły”. Miałem grać Rafała Olbromskiego. Od razu główną rolę. Docenił moją intensywność uczestnictwa nie tylko w graniu, ale w tworzeniu filmu.

W najnowszym odcinku wideokastu „Kultura na weekend” (weekend jest też nazywany dwudzionkiem) Bartek Chaciński gości dwójkę wyjątkowych artystów, którzy wspólnie podbijają sceny muzyczne w kraju – Hiob Dylan i zespół Hańba! połączyli siły w projekcie Hańba Hioba Dylana. Tak powstał album „Za kim idziesz”.
Nasi goście wyjaśniają, skąd się wzięła inspiracja do utworu „Hau hau”, który wywołał spore kontrowersje, wyjaśniają także, jak powstała wspólna płyta i pierwszy teledysk do utworu „Cumbia Zosia”.
W rozmowie mowa również o tym, co dziś oznacza popularność zespołów niezależnych, oraz czy Hiob i Hańba! uznaliby swoją muzykę za tradycyjną muzykę ludową XXI wieku. Ignacy Woland z Hańby! wyjaśnia, dlaczego zespół we wszystkich mediach społecznościowych jest związany z rokiem 1926 i czy w związku z tym skład będzie obchodzić stulecie istnienia. Pytamy też o trasę koncertową, którą gra teraz Hańba Hioba Dylana, oraz ich najbliższe wspólne i niezależne plany muzyczne.
Z Hiobem Dylanem i Ignacym Wolandem z zespołu Hańba! rozmawia Bartek Chaciński, tygodnik „Polityka”.

W wideokaście „Kultura na weekend”: Janusz Wróblewski rozmawia z jednym z najzdolniejszych twórców filmowych w Polsce. Jan Komasa, reżyser takich filmów jak „Sala samobójców” czy „Boże Ciało”, wraca z nowym filmem zatytułowanym „Dobry chłopiec” (Good boy), w którym główną rolę gra Stephen Graham znany z nagradzanego serialu „Dojrzewanie”. Komasa opowiada, dlaczego to Jerzy Skolimowski podesłał mu tekst Bartka Bartosika, który posłużył za scenariusz. Wymiana artystyczna między twórcami zaowocowała najnowszą produkcją, ostatecznie zrealizowaną na Wyspach Brytyjskich, w której chuligan, złapany i uwięziony przez wykształcone, dobrze sytuowane małżeństwo, poddawany jest swoistej resocjalizacji. Rozmawiamy o tym, czym jest sztuka i jak podstawa programowa i edukacja (w Polsce również) wpływa na odbiór dzieł artystycznych, w tym także „Dobrego chłopca”. Jak powstawał ten film, czego możemy spodziewać się w kinach i czym jest dobra edukacja? Na te pytania staramy się odpowiedzieć w tym odcinku.

W najnowszym odcinku wideokastu „Kultura na weekend”: rozmowa z liderem zespołu Dezerter. Krzysztof Grabowski opowiada o najnowszej płycie „Wolny wybieg”, a także o przeszłości zespołu. Jaki był Dezerter i jak układała się historia składu od początku? Grabowski wspomina, że zespół nosił z początku nazwę SS-20, od radzieckich pocisków, ale sytuacja zmusiła go do zmiany. Dezerter skończył już 45 lat. W rozmowie ponadto: jakie są literackie inspiracje Grabowskiego do pisania tekstów piosenek, jego ulubione teksty z przeszłości i z najnowszego albumu. I czy współczesne technologie ograniczają naszą wolność? Grabowski, współzałożyciel, autor tekstów i perkusista zespołu, opowiada o tym, co się zmieniło w wizji świata między latami 80. a współczesnością. Łączy te epoki na pewno to, że polski punk ciągle ma odwagę mówienia o nas nieprzyjemnych rzeczy. Rozmowę prowadzi Bartek Chaciński, tygodnik „Polityka”.

W najnowszym odcinku wideokastu „Kultura na weekend” gościmy Emi Buchwald, laureatkę nagrody Paszporty Polityki i nagrody za reżyserię przyznanej na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W tej rozmowie Emi Buchwald zdradza, dlaczego Oscary i Akademia Filmowa przestały być jej jedynym punktem odniesienia, dlaczego świadomie ucieka od etykiety, jaką jest kino kobiet, lub zaszufladkowania jej jako polskiej Chloé Zhao. Rozmawiamy o jej najnowszym filmie: „Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej”. W produkcji tej pojawiają się wyjątkowe osobowości polskiego ekranu i sceny muzycznej, jak Izabela Dudziak, Bartłomiej Deklewa, Karolina Rzepa i raper Szczyl, którego obecność wnosi w ten polski film unikalną energię. To szczera rozmowa o tym, jak dziś wygląda polskie kino i produkcja filmowa. Analizujemy, czy warto iść do szkoły filmowej, przyglądając się realiom studiów w PWSFTviT (Łódzka Szkoła Filmowa). Pytamy, jak zrobić film, który wygrywa szczerością z wielkimi produkcjami, i dlaczego kino niezależne wymaga pójścia pod prąd. Buchwald tłumaczy, że współczesna reżyseria nie powinna mieć płci: kino kobiet to nie tylko feminizm. Wątek zawodowy, obejmujący takie aspekty jak scenariusz czy praca na planie filmowym, przeplata się tu z niezwykle ciepłym wątkiem osobistym: nasza gościni opowiada m.in. o tym, jak ważne w jej życiu są rodzina i rodzeństwo, jak bliscy budują jej wrażliwość oraz jakie ma plany na przyszłość. Z Emi Buchwald rozmawia Janusz Wróblewski, tygodnik „Polityka”.

W najnowszym odcinku wideokastu „Kultura na weekend” laureaci redakcyjnej nagrody Paszporty Polityki 2025 w kategorii muzyka popularna: Sw@da x Niczos. Wywiad z wygranymi zaczynamy od pytania o emocje po gali i plany muzyków na kolejny rok. Zastanawiamy się m.in., jak wygląda dzisiaj polska muzyka elektroniczna, jak Sw@da x Niczos łączą tradycję i nowoczesność i czym była dla nich Eurowizja (w eliminacjach zajęli drugie miejsce z piosenką „Lusterka” po występie Justyny Steczkowskiej). Rozmawiamy też o tym, czym jest dla nich Podlasie i jak chcą je odczarować – mur na granicy z Białorusią i kryzys migracyjny to nie cała opowieść o tym regionie. Wspominamy też rzecz jasna o jednej z bardziej znanych postaci Podlasia – Zenek Martyniuk na chwilę zagościł w naszym studiu jako jeden z bohaterów rozmowy. Czy Podlasie musi być discopolowe? O tożsamości muzycznej, o tym, czy korzenie rodzinne pomagają w tworzeniu muzyki, i o planach na przyszłość ze Sw@dą x Niczosem rozmawia Bartek Chaciński, tygodnik „Polityka”.

Dzisiaj w wideokaście „Kultura na weekend”: Małgorzata Turzańska (w dowodzie: Turżańska), kostiumografka nominowana do Oscara za swoją pracę przy filmie „Hamnet” (w rolach głównych Paul Mescal i Jessie Buckley) w reżyserii Chloé Zhao. W rozmowie z Januszem Wróblewskim opowiada, jak wyglądała jej droga zawodowa: czy kostiumografia pasjonowała ją od zawsze? Turzańska wspomina też m.in. swoje pierwsze doświadczenia na planach filmowych i współpracę z reżyserką Agnieszką Holland. Rozmawiamy o tym, czym dla Turzańskiej jest prawda w filmie i czy filmy historyczne i kostiumy muszą dokładnie oddawać minioną rzeczywistość. Nie zabrakło także opowieści o tym, jak współpracuje się przy hollywoodzkich produkcjach, jak wygląda praca z wielkimi gwiazdami kina oraz jak Turzańska zbudowała swoją karierę na planie.
Filmy i seriale, przy których pracowała Małgorzata Turzańska, jest bardzo dużo. W jej portfolio znajdziecie takie filmy i seriale jak „Sny o pociągach”, „Zielony rycerz. Green Knight”, „Plan Maggie” czy „Stringer Things”.
Czy Polacy w Hollywood mają szansę na Oscary? Przekonamy się już w marcu.