Advertise on podcast: Reportaż w Radiu Olsztyn

Pomysł stworzenia cyklu audycji poświęconych miejscowościom stopniowo zanikającym – tym, w których najpierw zamykane są szkoły, następnie świetlice, mleczarnie i ostatnie sklepy – narodził się wiele lat temu. Teraz doczekał się realizacji. Inspiracją do powstania cyklu stało się doświadczenie z pracy nad jednym z reportaży. Alicja Kulik trafiła wówczas do mazurskiej wsi zamieszkanej przez zaledwie troje starszych osób. Niegdyś tętniąca życiem miejscowość sprawiała wrażenie opustoszałej – dachy porzuconych domów pokrywał mech i dzika roślinność. Był to okres głębokich przemian społeczno-gospodarczych: upadku PGR-ów, likwidacji połączeń kolejowych, masowych wyjazdów zarobkowych za granicę oraz początku niżu demograficznego. Cykl ma odpowiedzieć na pytania o to, jak wygląda sytuacja dziś – czy proces wyludniania wsi nadal postępuje, czy może uległ zahamowaniu, a jego miejsce zajmuje nowe zjawisko migracji z miast na tereny wiejskie. Chcemy się temu przyjrzeć, posłuchać tych, którzy żyją gdzieś na peryferiach. Kim są, co robią, jak widzą swoje życie i przyszłość? W ósmym odcinku odwiedzamy Żabin i Mieduniszki w gminie Banie Mazurskie w powiecie gołdapskim.

Bestialska zbrodnia wojenna, której ofiarami padło nawet 100 tysięcy osób. Po wojnie jeden z jej sprawców, litewski zbrodniarz wojenny, przez lata żył spokojnie w jednym z miast regionu. Został zatrzymany latem 1976 roku w Olsztynku, a następnie osądzony w Olsztynie. Opowiemy historię członka wileńskiego Sonderkommando, którego losy po wojnie zaprowadziły na Warmię i Mazury.

Natan Bołzan ma zaledwie 9 lat, a już imponuje umiejętnościami, które wielu zawodników doskonali przez lata. Motocross to jego pasja od piątego roku życia, a każdy trening traktuje jak kolejny krok w stronę sportowej kariery.  Na swojej drodze może liczyć na ogromne wsparcie rodziców i już dziś uchodzi za duży talent. Wielka pasja do sportu motorowego wiąże się jednak także z wyrzeczeniami i koniecznością dostosowania codziennego życia do treningów oraz startów. Reportaż „Motocrossowy świat Natana” to opowieść nie tylko o dziecięcej pasji i wsparciu najbliższych w spełnianiu marzeń, ale też o realnych wyzwaniach tej dyscypliny. Pokazuje zarówno trudności, z jakimi mierzy się motocross na Warmii i Mazurach, jak i jego żywotność – potwierdzaną m.in. przez wydarzenia takie jak zawody Pit Bike w Lidzbarku Warmińskim, które przyciągają zawodników w różnym wieku.

Pomysł stworzenia cyklu audycji poświęconych miejscowościom stopniowo zanikającym – tym, w których najpierw zamykane są szkoły, następnie świetlice, mleczarnie i ostatnie sklepy – narodził się wiele lat temu. Teraz doczekał się realizacji. Inspiracją do powstania cyklu stało się doświadczenie z pracy nad jednym z reportaży. Alicja Kulik trafiła wówczas do mazurskiej wsi zamieszkanej przez zaledwie troje starszych osób. Niegdyś tętniąca życiem miejscowość sprawiała wrażenie opustoszałej – dachy porzuconych domów pokrywał mech i dzika roślinność. Był to okres głębokich przemian społeczno-gospodarczych: upadku PGR-ów, likwidacji połączeń kolejowych, masowych wyjazdów zarobkowych za granicę oraz początku niżu demograficznego. Cykl ma odpowiedzieć na pytania o to, jak wygląda sytuacja dziś – czy proces wyludniania wsi nadal postępuje, czy może uległ zahamowaniu, a jego miejsce zajmuje nowe zjawisko migracji z miast na tereny wiejskie. Twórcy chcą przyjrzeć się życiu mieszkańców peryferyjnych miejscowości, poznać ich codzienność, perspektywy i sposób postrzegania przyszłości. W szóstym odcinku cyklu „Ginące wioski – Północ, północny wschód” odwiedzamy Więcki i Dowiaty w gminie Budry, w powiecie węgorzewskim. Na zakończenie roku szkolnego po raz ostatni zabrzmi dzwonek, dlatego tym razem poruszamy m.in. temat małych wiejskich szkół oraz nierównych szans dzieci, które się w nich uczą.

Czy pamiętacie swoją maturalną klasę? Czy wiecie, gdzie są Wasze koleżanki i koledzy ze szkolnej ławy? Znacie ich rodziny? Klasa IV A z morąskiego liceum spotyka się od lat. O ich spotkaniu usłyszycie w reportażu „Z klasą”. W tym roku mija 50 lat od matury, a licealiści po raz kolejny zorganizowali zlot klasowy. Na tym wyjątkowym spotkaniu była Anna Minkiewicz-Zaremba.

Przez lata był stałym elementem miejskiego krajobrazu. Ostatni olsztyński kiosk pamiętający czasy PRL-u zyska drugie życie i zamiast trafić na złom, stanie się częścią wyjątkowej ekspozycji przypominającej realia minionych dekad. Kiosk przy ulicy Żołnierskiej w Olsztynie, który przez blisko 30 lat prowadził Paweł Klepczarek, nie zostanie zlikwidowany. Charakterystyczna budka trafiła pod opiekę Fundacji „Klasyczna Jazda”, zajmującej się promocją zabytkowej motoryzacji i organizacją wystaw historycznych pojazdów. Jak wyjaśnił wiceprezes fundacji Bartosz Gołębiowski, kiosk stanie się elementem scenografii przygotowywanej podczas wydarzeń motoryzacyjnych. Fundacja tworzy stylizowane przestrzenie nawiązujące do realiów minionych lat, które stanowią tło dla prezentowanych samochodów. Dzięki temu kiosk przy ulicy Żołnierskiej będzie częścią aranżowanej ulicy z czasów PRL-u i zyska nowe życie jako eksponat przypominający o codzienności sprzed kilkudziesięciu lat. Historia Pawła Klepczarka i jego kiosku spotkała się z ogromnym zainteresowaniem odbiorców. Rolka opublikowana na profilach Radia Olsztyn w mediach społecznościowych osiągnęła już ponad 1,3 miliona wyświetleń.

Gdyby nie dr Jerzy Sikorski, w biografii Mikołaja Kopernika nadal może widniałaby nieprawdziwa data śmierci astronoma i wciąż może nie wiedzielibyśmy, w którym miejscu fromborskiej katedry został pochowany najsłynniejszy kanonik. Choć Pan Jerzy mieszkał we Fromborku zaledwie rok, jego bogate życie zawodowe nierozerwalnie związało się ze słynnym miasteczkiem na Warmii. Reportaż „Fromborskie przypadki Pana Jerzego” opowiada o pamięci, która przechowuje obrazy z pozoru nieznaczące, a jednak to one, jak Proustowska magdalenka, uruchamiają cały korowód wspomnień. Jest to również reportaż o roli przypadku w życiu człowieka, bo Pan Jerzy jest przekonany, że gdyby nie…

Pomysł stworzenia cyklu audycji poświęconych miejscowościom stopniowo zanikającym – tym, w których najpierw zamykane są szkoły, następnie świetlice, mleczarnie i ostatnie sklepy – narodził się wiele lat temu. Teraz doczekał się realizacji. Inspiracją do powstania cyklu stało się doświadczenie z pracy nad jednym z reportaży. Alicja Kulik trafiła wówczas do mazurskiej wsi zamieszkanej przez zaledwie troje starszych osób. Niegdyś tętniąca życiem miejscowość sprawiała wrażenie opustoszałej – dachy porzuconych domów pokrywał mech i dzika roślinność. Był to okres głębokich przemian społeczno-gospodarczych: upadku PGR-ów, likwidacji połączeń kolejowych, masowych wyjazdów zarobkowych za granicę oraz początku niżu demograficznego. Cykl ma odpowiedzieć na pytania o to, jak wygląda sytuacja dziś – czy proces wyludniania wsi nadal postępuje, czy może uległ zahamowaniu, a jego miejsce zajmuje nowe zjawisko migracji z miast na tereny wiejskie. Twórcy chcą przyjrzeć się życiu mieszkańców peryferyjnych miejscowości, poznać ich codzienność, perspektywy i sposób postrzegania przyszłości. W czwartym odcinku z historykiem, regionalistą i nauczycielem, Panem Jerzym Necio, autorka dociera do Jarocina w gminie Braniewo i Jachowa w gminie Lelkowo.

Pomysł stworzenia cyklu audycji poświęconych miejscowościom stopniowo zanikającym – tym, w których najpierw zamykane są szkoły, następnie świetlice, mleczarnie i ostatnie sklepy – narodził się wiele lat temu. Teraz doczekał się realizacji. Inspiracją do powstania cyklu stało się doświadczenie z pracy nad jednym z reportaży. Alicja Kulik trafiła wówczas do mazurskiej wsi zamieszkanej przez zaledwie troje starszych osób. Niegdyś tętniąca życiem miejscowość sprawiała wrażenie opustoszałej – dachy porzuconych domów pokrywał mech i dzika roślinność. Był to okres głębokich przemian społeczno-gospodarczych: upadku PGR-ów, likwidacji połączeń kolejowych, masowych wyjazdów zarobkowych za granicę oraz początku niżu demograficznego. Cykl ma odpowiedzieć na pytania o to, jak wygląda sytuacja dziś – czy proces wyludniania wsi nadal postępuje, czy może uległ zahamowaniu, a jego miejsce zajmuje nowe zjawisko migracji z miast na tereny wiejskie. Twórcy chcą przyjrzeć się życiu mieszkańców peryferyjnych miejscowości, poznać ich codzienność, perspektywy i sposób postrzegania przyszłości. W najnowszej odsłonie projektu bohaterem reportażu był historyk, nauczyciel, regionalista i fotograf Jerzy Necio. Wspólnie z autorką reportażu odwiedzili miejscowości Janikowo i Paprocin w gminie Górowo Iławeckie.

Jak wygląda dyżur bojowy pilotów myśliwców? Ile pracy potrzeba, aby samolot mógł bezpiecznie wznieść się w powietrze? Reportaż z 22. Bazy Lotnictwa Taktycznego w Malborku pokazuje codzienną służbę pilotów, techników i kontrolerów lotów obsługujących myśliwce MiG‑29. To opowieść o odpowiedzialności, adrenalinie i pracy zespołowej, dzięki której możliwe jest utrzymanie stałej gotowości bojowej i ochrona polskiej przestrzeni powietrznej w ramach systemu obrony NATO. Pilot dyżurny musi być gotowy do startu w każdej chwili. Alarm oznacza natychmiastowe założenie sprzętu wysokościowo-ratowniczego, bieg do samolotu i start w kierunku wskazanym przez służby naprowadzania. Reportaż pokazuje również mniej znaną stronę tej służby. To pomoc udzielana cywilnym pilotom w sytuacjach awaryjnych oraz współpracę z kontrolą lotów, która odpowiada za bezpieczeństwo w powietrzu.

Na planie filmowym „Brzeziny” w Puszczy Kampinoskiej wiosną 1970 był olsztyński fotoreporter i wówczas także recenzent filmowy Tomasz Śrutkowski. Robił zdjęcia, dokumentował pracę reżysera i całej ekipy filmowej. Kadry te ożywają w rozmowie o atmosferze panującej na planie. Wspomnieniami dzieli się też debiutujący wówczas u Wajdy, Olgierd Łukasiewicz. Obaj opowiadają o tym, jak Mistrz pracował, jakie wskazówki, i w jaki sposób, dawał je aktorom. Zaglądamy, jak to Tomasz Śrutkowski powiedział: za kulisy kulis. Reportaż Ewy Zdrojkowskiej.

Pomysł na cykl audycji o miejscowościach, w których najpierw zamyka się szkołę, potem świetlicę, mleczarnię, jedyny sklep; o wsiach, w których nie słychać już piania kogutów, a mieszkańców z roku na rok coraz mniej, narodził wiele lat temu. Teraz przyszła pora, aby go zrealizować. Podczas realizacji jednego z reportaży trafiłam do mazurskiej wsi, gdzie mieszkało tylko troje starszych ludzi. Wioska, kiedyś tętniąca życiem, była głucha. Dachy opustoszałych domów wziął w swoje posiadanie mech i przypadkowa roślinność. Był to czas przemian: upadku PGR-ów, likwidacji połączeń kolejowych, masowych wyjazdów za pracą zagranicę, początku niżu demograficznego. Jak jest dziś? Czy ten proces postępuje? Czy może zatrzymał się i pojawiło się nowe, odwrotne zjawisko, migracji z miast do wsi? Chcemy się temu przyjrzeć, posłuchać tych, którzy żyją gdzieś na peryferiach. Kim są? Co robią? Jak widzą swoje życie i przyszłość? W dwóch pierwszych wyprawach na północ od Bartoszyc towarzyszy mi pan Leszek Darski– geograf, nauczyciel, regionalista, Bartoszyczanin. Do niego zwróciłam się z prośbą o wskazanie miejscowości, które jego zdaniem wyludniają się. Kogo tam spotkamy? Co usłyszymy? Czy potwierdzą się niejasne przypuszczenia o znikających z mapy wsiach?

Pomysł na cykl audycji o miejscowościach, w których najpierw zamyka się szkołę, potem świetlicę, mleczarnię, jedyny sklep; o wsiach, w których nie słychać już piania kogutów, a mieszkańców z roku na rok coraz mniej, narodził wiele lat temu. Teraz przyszła pora, aby go zrealizować. Podczas realizacji jednego z reportaży trafiłam do mazurskiej wsi, gdzie mieszkało tylko troje starszych ludzi. Wioska, kiedyś tętniąca życiem, była głucha. Dachy opustoszałych domów wziął w swoje posiadanie mech i przypadkowa roślinność. Był to czas przemian: upadku PGR-ów, likwidacji połączeń kolejowych, masowych wyjazdów za pracą zagranicę, początku niżu demograficznego. Jak jest dziś? Czy ten proces postępuje? Czy może zatrzymał się i pojawiło się nowe, odwrotne zjawisko, migracji z miast do wsi? Chcemy się temu przyjrzeć, posłuchać tych, którzy żyją gdzieś na peryferiach. Kim są? Co robią? Jak widzą swoje życie i przyszłość? W dwóch pierwszych wyprawach na północ od Bartoszyc towarzyszy mi pan Leszek Darski– geograf, nauczyciel, regionalista, Bartoszyczanin. Do niego zwróciłam się z prośbą o wskazanie miejscowości, które jego zdaniem wyludniają się. Kogo tam spotkamy? Co usłyszymy? Czy potwierdzą się niejasne przypuszczenia o znikających z mapy wsiach?

Pan Sławomir Dolniak jest emerytowanym policjantem. Wspólnie z kolegami z wydziału kryminalistyki założył zespół szantowy „Wodny Patrol”, który w tym roku obchodzi jubileusz 30-lecia. Jednak tytułowe „szkwały” nie odnoszą się do lepszych lub gorszych lat na scenie, a do życiowych perturbacji bohatera. Pan Sławomir Dolniak jest jedną z tych osób, której dotyczyła tzw. ustawa dezubekizacyjna z roku 2016.

Ponad 600 kilometrów na piechotę przez lasy. Przeprawa tratwą przez Wisłę. Zaspy i dwudziestokilogramowy plecak na ramionach. Tak wygląda wyprawa „Nie taki straszny wilk 2” Michała Felińczaka.  Jednym z jej celów jest nagłośnienie problemu zamkniętych przejść dla zwierząt nad drogami szybkiego ruchu i autostradami. Michała po drodze wspierają przyjaciele i znajomi. Wśród nich jest youtuber i przyrodnik Marcin Kostrzyński znany jako „Marcin z lasu”. Reportaż Marka Michalskiego.