Advertise on podcast: Maranatha - Our Lord Comes

Description

ขอบคุณพระเจ้าที่ทรงประทานให้ผมมีชีวิต ได้มาอ่านพระคำของพระองค์เป็นปีที่ 5 แล้ว Podcast นี้ ช่วยผมให้ได้อ่านพระคัมภีร์มากขึ้น และผมหวังว่าจะช่วยคุณให้ได้ฟังและได้อ่านพระคำของพระเจ้ามากขึ้นด้วย ไม่ว่าจะฟังขณะเดินทางไปทำงาน หรือทำกิจวัตรประจำวัน หรือจะใช้เป็นเหมือนเพื่อน (ฝ่ายวิญญาณ) ร่วมอ่านพระคำด้วยกันกับคุณก็ได้ สำหรับผู้สูงอายุที่สายตามองไม่ค่อยชัด ก็จะได้ฟังพระคัมภีร์เสียงจาก Podcast นี้ได้ อย่างไรก็ตาม พระคำของพระเจ้าบริสุทธิ์และเที่ยงตรง และยังสามารถช่วยเปลี่ยนชีวิตของคุณได้ นอกจากนี้ยังดีกว่าไปฟังข่าวร้ายข่าวปลอม ซึ่งมีอย่างมากมายดาษดื่นในวันนี้ “วิญญาณเป็นที่ให้มีชีวิต ส่วนเนื้อหนังไม่มีประโยชน์อันใด ถ้อยคำซึ่งเราได้กล่าวกับท่านทั้งหลายนั้น เป็นวิญญาณและเป็นชีวิต” ยอห์น‬ ‭6:63‬

Unlock Maranatha - Our Lord Comes podcast Email contact info,
Listeners & Audience details

Email contact information

Direct podcast contact details

Listeners

Audience numbers & engagement insights

Audience details

Podcast Insights

Podcast episodes

Check latest episodes from Maranatha - Our Lord Comes podcast

รอบพิเศษ ถามตอบ 2

2026/10/26

พี่น้องที่มาเยี่ยมเรายังอยู่กับเราคืนสุดท้าย ก่อนจะเดินทางไปจุดหมายต่อไปวันพรุ่งนี้ ปกติเป็นประชุมบ้านอยู่แล้ว เราก็เลยถือโอกาสสามัคคีธรรมร่วมกันกับพี่น้องจนดึกดื่น

รอบที่ 6 - ประสบการณ์ภายในม่าน

2026/10/19

ต่อเนื่องจากรอบที่ 4 เมื่อพูดถึงการปรนนิบัติพระเจ้า ปุโรหิตมีภาคปฏิบัติในการปรนนิบัติพระเจ้าในที่บริสุทธิ์ ในรอบนี้เราจะมุ่งหน้าต่อไป คือการปรนนิบัติพระเจ้าในที่บริสุทธิ์ที่สุด วันนี้เราจะประสบพระคริสต์เพื่อจะเข้าไปในที่บริสุทธิ์ที่สุด เพื่อจะประสบการณ์กับมานาที่ซ่อนอยู่ ไม้เท้าของอาโรนที่ออกดอก และพระคำของพระเจ้าที่อยู่ในหีบสัญญาไมตรีอย่างไร

รอบที่ 5 - รู้จักพระคริสต์ผู้เป็นมหาปุโรหิต

2026/10/19

เมื่อพระทัยของพระเจ้าต้องการจะให้ผู้เชื่อกลายเป็นอาณาจักรแห่งปุโรหิต ดังนั้นจึงจำเป็นที่จะต้องมีมหาปุโรหิต วันนี้พระคริสต์ทรงเป็นมหาปุโรหิตของพวกเรา ให้เรามาทำความรู้จักกับพระคริสต์ผู้ทรงเป็นมหาปุโรหิตผู้นี้ให้ดี ผ่านหนังสือเฮ็บราย และหนังสือวิวรณ์บทที่ 1-3

รอบที่ 4 - ปรนนิบัติพระเจ้าหรือปรนนิบัติพระวิหาร

2026/10/19

ท่านกำลังปรนนิบัติพระเจ้า หรือกำลังปรนนิบัติวิหาร จากในหนังสือยะเอศเคลบทที่ 44 ปุโรหิตที่สัตย์ซื่อกำลังปรนนิบัติต่อเบื้องพระพักตร์ของพระเจ้า ดังนั้นคำถามคือการปรนนิบัติพี่น้อง การประกาศกิตติคุณ ถือเท่ากับว่าเราได้ปรนนิบัติพระเจ้าแล้วหรือไม่

รอบคำถามคำตอบ

2026/10/19

Q&A

รอบที่ 3 - ก้าวแรกของปุโรหิตผู้บริสุทธิ์

2026/10/19

ควรจะเริ่มต้นจากตรงไหน เมื่อเราตระหนักถึงการทรงเรียกของพระองค์ที่มีต่อเรา คือเพื่อให้เราเป็นปุโรหิตบริสุทธิ์ของพระเจ้า ดังนั้นก้าวแรกของปุโรหิตผู้บริสุทธิ์คือตั้งไจฟังพระสุรเสียงของพระเจ้าและประพฤติตาม

รอบที่ 2 - แผนการนิรันดร์ของพระเจ้ากับเป้าหมายของเรา

2026/10/19

แผนการนิรันดร์ของพระเจ้าและเป้าหมายของเรา - หนทางแห่งการเปลี่ยนแปลงและถึงความสำเร็จสมบูรณ์

รอบที่ 1 - วาระสุดท้ายของยุคสมัยใกล้เข้ามาแล้ว

2026/10/19

หมายสำคัญแห่งยุคสมัยชี้บ่งถึงวาระสุดท้ายของยุคนี้ใกล้เข้ามาแล้ว

อาฤธโม 17

2026/10/10

“จะเป็น ไปว่าไม้เท้าของคนที่เราจะโปรดเลือกไว้นั้นจะมีดอกผลผลิออก, แลเราจะให้หยุดเสียจากเราซึ่งคำบ่นติเตียนอย่างต่อเนื่องของพวกยิศราเอล, ที่เขาได้บ่นติเตียนต่อเรานั้น.” ครั้นมาวันพรุ่งโมเซก็เข้าไปในพลับพลาชุมนุม, แลไม้เท้าของอาโรนที่เป็นสำหรับพวกเลวีนั้น ไม่เพียงแตดหน่อ แต่มีดอกเบิกบานออกเกิดผลอัลมอนด์สุก. แลพระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, “จงเอาไม้เท้าของอาโรนเข้าไปที่หีบไมตรีโอวาทอีก, จะได้เก็บไว้เป็นของสำคัญต่อคนกบฏเหล่านี้, แลเจ้าจงให้คำบ่นติเตียนนั้นหยุดเสียจากเรา, เพื่อเขาทั้งหลายจะไม่ตาย.”” อาฤธโม 17:5, 8, 10

อาฤธโม 16

2026/10/04

“ครั้นโมเซได้ยินแล้วเขาก็ซบหน้าลง, พูดแก่โคราแลบรรดาพวกของเขาว่าพรุ่งนี้เช้าพระยะโฮวาจะชี้ให้เห็นว่า, ใครผู้ใดเป็นของพระองค์, แลใครผู้ใดเป็นคนบริสุทธิ์, แลจะให้คนนั้นเข้ามาใกล้กับพระองค์, พระองค์ได้เลือกสรรค์ผู้ใด, พระองค์จะให้ผู้นั้นเข้าใกล้กับพระองค์. แลโมเซให้คนไปเรียกดาธานแลอะบีรามบุตรชายเอลีอาบ, แต่เขาได้ว่าเราไม่ไป. แลพระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, “จงบอกแก่คนทั้งปวงที่ประชุมนั้นว่า, ท่านทั้งหลายจงลุกขึ้น ออกมาอยู่ห่างไกลจากที่อยู่ของโคราดาธานแลอะบีราม.” แล้วโมเซก็ลุกขึ้นไปถึงดาธานแลอะบีราม, แลผู้เฒ่าแก่ของพวกยิศราเอลก็ตามไปด้วย. แลโมเซก็ว่า, ดังนี้และ, ท่านทั้งหลายจะได้รู้ว่า, พระยะโฮวาได้ใช้ข้าพเจ้าให้กระทำบรรดาการเหล่านี้, ข้าพเจ้าไม่ได้ทำตามใจข้าพเจ้าเองเลย. สำหรับเป็นของสำคัญแก่พวกยิศราเอลว่า, คนอื่นซึ่งไม่เป็นเผ่าพันธุ์ของอาโรน, จะมาใกล้บูชาถวายเครื่องหอมต่อพระพักตรพระยะโฮวาไม่ได้, กลัวเกลือกว่าเขาจะเป็นดุจดังโครา และพรรคพวกของเขา, ตามคำพระยะโฮวาตรัสสั่งแก่เขาด้วยมือของโมเซ ครั้นมาเมื่อคนทั้งปวงเข้ากันต่อสู้กับโมเซแลอาโรน, แล้วเขาก็แลดูข้างพลับพลาชุมนม, แลมีเมฆปิดคลุมพลับพลาไว้ แลรัศมีพระยะโฮวาก็ปรากฎอยู่. แลโมเซกับอาโรนก็มาตรงหน้าพลับพลาประชุม. “จงหลีกออกมาจากท่ามกลางคนทั้งปวงนี้, เพื่อเราจะล้างผลาญเขาเสียในพริบตาเดียว.” ฝ่ายเขาก็ซบหน้าลงถึงดิน. แลโมเซก็ว่าแก่อาโรนว่า, ท่านจงเอากะถางไฟใส่ไฟจากแท่นบูชา, แลใส่เครื่องหอมรีบไปถึงที่ประชุม, แลกระทำไถ่โทษแก่คนทั้งปวง, เพราะความพิโรธของ ยะโฮวาปรากฎออกแล้ว, แลภัยอันใหญ่นั้นก็กำลังเป็นอยู่.” อาฤธโม 16:4-5, 12, 23-25, 28, 40, 42-43, 45-46 TH1940

มาลาคี 4

2026/10/04

“พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่า, “นี่แน่ะ, วันซึ่งจะมีการเผาให้ไหม้ดุจเผาในเตาไฟก็จะมาถึง, บรรดาคนจองหองทั้งหลายและคนชั่วทั้งปวงจะเป็นเหมือนดังแกลบ, และวันที่มาถึงนั้นก็จะเกิดการไหม้พวกเขาทั้งมวล, จะมีรากหรือกิ่งก้านเหลือไว้ก็หามิได้. ฝ่ายเจ้าทั้งหลายผู้เกรงกลัวพระนามของพระองค์ก็จะมีพระอาทิตย์ของความชอบธรรม, ซึ่งมีปีกเยียวยารักษาได้, ขึ้นส่องให้เจ้า, และเจ้าจะออกไปโลดเต้นดุจลูกวัวซึ่งออกมาจากโรง. ในวันนั้นที่เราจงะลงมือกระทำการนั้น, เจ้าทั้งหลายจะเหยียบย่ำคนชั่วเสีย, เพราะเขาจะเป็นดุจฝุ่นใต้ฝ่าเท้าของเจ้า.” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสต่อไปว่า, “จงจำบัญญัติของโมเซผู้ทาสของเราไว้, ซึ่งเราได้บัญชาสั่งเขา ณ ภูเขาโฮเร็บ, คือบทบัญญัติ กฎเกณฑ์ และข้อกำหนดสำหรับพวกยิศราเอล. นี่แน่ะ, เราจะใช้เอลียาศาสดาพยากรณ์ให้มาหาเจ้าเสียก่อนจะถึงวันใหญ่ของพระยะโฮวาอันเป็นวันที่น่าสพึงกลัว. และศาสดาพยากรณ์ผู้นั้นจะให้ใจของผู้เป็นพ่อหวนหาลูก, และใจของลูกหวนหันกลับมาหาพ่อ, หาไม่เราก็จะมาทำลายเมืองนี้เสียด้วยคำสาป.”” มาลาคี 4:1-6

มาลาคี 3

2026/09/24

“ถึงกระนั้นเจ้าทั้งหลายก็ยังได้ไถลออกไปนอกคำสั่งสอนของเรา, ตั้งแต่ครั้งสมัยบรรพบุรุษของเจ้าเรื่อยมา, และไม่ได้ถือรักษาไว้เลย.” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสต่อไปว่า, “จงกลับมาหาเราเสียเถอะ, และเราจะกลับไปหาเจ้าทั้งหลาย; แต่เจ้าทั้งหลายว่า, ‘เราจะกลับไปหาพระองค์อย่างไร? ควรหรือที่มนุษย์จะฉ้อโกงพระเจ้า? แต่เจ้าทั้งหลายได้ฉ้อโกงเรา. แล้วเจ้าทั้งหลายว่า, ‘เราได้ฉ้อโกงพระองค์ในสิ่งไรกัน?’ ก็ในส่วนสิบชักหนึ่งและในเครื่องถวายบูชานะซี! เจ้าทั้งหลายต้องถูกแช่งด้วยคำแช่ง, เพราะเจ้าทั้งหลายทั่วทั้งเมืองได้ฉ้อโกงเรา!” มาลาคี 3:7-9

มาลาคี 2

2026/09/24

“พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่า, “ดูก่อนพวกปุโรหิต, คำบัญญัตินี้เป็นบัญญัติสำหรับเจ้าทั้งหลาย. ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่เชื่อฟัง ไม่เอาใจใส่, เพื่อจะให้บังเกิดเกียรติยศแก่นามของเรา, เราก็จะแช่งเจ้า, และจะกลับคำพรของเจ้าให้กลายเป็นคำแช่งไป, เราได้แช่งเจ้าแล้วนะ, เพราะเจ้าทั้งหลายมิได้เอาใจใส่. นี่แน่ะ, เราจะให้ลงโทษเชื้อสายของเจ้าเพราะเจ้า, และเราจะเอาอาจมคืออาจมของสัตว์ที่เจ้าถวายบูชานั้นซัดใส่หน้าเจ้าทั้งหลายและเขาจะพาเจ้าทั้งหลายไปเมื่อยังมีหน้าเปื้อนของโสโครกนั้น. เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้รู้ว่า, เราได้มีคำกำชับนี้มายังเจ้าและเพื่อให้เห็นว่า, พันธสัญญาของเราได้อยู่กับพวกเลวี.” พระยะโฮวาตรัสต่อไปอีกว่า, “พันธสัญญาของเราได้อยู่กับเขา, คือเราได้ให้ชีวิตและสันติสุขแก่เขา, เราให้สิ่งนี้แก่เขาเพื่อเขาจะยำเกรงเรา, และเกรงขามต่อนามของเรา.” มาลาคี 2:1-5

อาฤธโม 15

2026/09/19

“พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, “จงกล่าวแก่พวกยิศราเอลว่าแก่เขาทั้งหลายว่า, เมื่อเจ้าทั้งหลายมาถึงแผ่นดิน ที่เราจะให้นั้นแล้ว, ถ้าผู้ใดจะเอาเครื่องบูชาทำด้วยไฟถวายพระยะโฮวา, คือเครื่องเผาครบบูชา หรือเครื่องบูชาสำหรับปฏิญาณตัว, หรือเครื่องบูชาที่เขาสามิภักดิ์ (สมัครใจยอมอยู่ใต้อำนาจ) เอามา, หรือเครื่องบูชาสำหรับวันประชุมงานเลี้ยงกัน เพื่อกระทำโอชารสอันหอม (ชอบพระทัย) แก่พระยะโฮวามาจากฝูงโค หรือจากฝูงแกะแลแพะ. ก็ให้ผู้ที่เอาของมาบูชาถวายแก่ยะโฮวานั้น, เอาเครื่องกระยาหารแป้งละเอียด 1/10 ทะนานเจือด้วยน้ำมัน 1/4 ทะนานมาด้วย. แลน้ำองุ่น1/4 ทะนานสำหรับเครื่องบูชาดื่ม, เจ้าจงจัดไว้บูชากับเครื่องเผาครบบูชาสำหรับลูกแกะตัวหนึ่ง.” “บรรดาคนที่เกิดในประเทศเมืองนั้นจะกระทำตามดังนี้, เมื่อเขาจะบูชาถวายด้วยไฟเป็นโอชารสอันหอมแก่ยะโฮวา. ถ้าแขกเมืองที่มาอาศัยกับด้วยเจ้าจะใคร่ถวายเครื่องบูชาทำด้วยไฟเป็นโอชารสอันหอมแก่ยะโฮวา, ก็ให้เขากระทำเหมือนกันกับเจ้าทั้งหลายอย่างนั้น. จะมีกฎหมายอย่างเดียวสำหรับคนชาวเมือง, แลทั้งคนแขกเมืองที่มาอาศัยด้วย, เป็นกฎบัญญัติถาวรตลอดชั่วอายุทั้งหลายของเจ้า, เจ้าทั้งหลาย เป็นอย่างไรแขกเมืองก็เป็นอย่างนั้น, ต่อพระพักตรพระยะโฮวา.” อาฤธโม 15:1-5, 13-15

มาลาคี 1

2026/09/17

“แต่เราได้รักยาโคบและชังเอซาว, และได้กระทำให้ภูเขาที่อยู่ของเขากลายเป็นที่ร้างเสีย, และให้แผ่นดินมฤดกของเขาเป็นที่สิงสู่ของหมาป่า. ถ้าแม้ชาวอะโดมจะพูดกันว่า, ‘เราถูกทำลายลงแล้วก็ช่าง, เราก็จะกลับมาบูรณะที่ร้างขึ้นใหม่.” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสดังนี้ว่า, “เขาทั้งหลายจะสร้างขึ้นก็ได้, แต่เราก็จะรื้อลงเสีย, และคนจะเรียกเขาว่า, ‘เมืองของความชั่ว’ และ ‘ประชาชนที่พระยะโฮวาได้กริ้วอยู่ไม่รู้หยุด.’ โอ้พวกปุโรหิต, ผู้ดูหมิ่นนามของเรา, ยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสแก่ท่านว่า, “บุตรย่อมนับถือบิดา, และบ่าวย่อมกลัวเกรงนาย, ถ้าเราเป็นบิดาความยำเกรงต่อเราอยู่ที่ไหนกันเล่า? ถ้าเราเป็นนายก็ความคารวะต่อเราอยู่ที่ไหนกันนะ? แต่เจ้าทั้งหลายกล่าวว่า, ‘เราได้ดูหมิ่นพระนามของพระองค์ในเรื่องอะไร?’ ก็ในเรื่องที่เอาขนมมลทินมาบูชาที่แท่นของเราน่ะซี, แต่เจ้าทั้งหลายกลับว่า, “เราได้ทำให้เป็นมลทินอย่างไรกัน?’ ก็ในการที่เจ้าทั้งหลายกล่าวว่า, ‘โต๊ะของพระยะโฮวานั้นน่าเกลียดน่าชัง,’ ก็ที่เจ้าทั้งหลายถวายสัตว์ตาบอดเป็นเครื่องบูชาละก้อไม่ชั่วหรือ? และเจ้าทั้งหลายถวายสัตว์ขาหักและเป็นโรคละก้อไม่เป็นการชั่วหรือ?” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่า, “เอ้า, จงเอาของเหล่านี้ลองไปกำนัลเจ้าเมืองของเจ้า, ดูทีหรือว่า, เขาจะพอใจโปรดปรานรับไหม?” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสต่อไปว่า, “บัดนี้เจ้าทั้งหลายจงเสาะหาสิ่งที่ถูกใจพระเจ้า, เพื่อพระองค์จะได้ทรงโปรดปรานเจ้า, การนี้จะสำเร็จก็ด้วยน้ำมือของเจ้าทั้งหลาย, แล้วดูทีหรือว่า, พระองค์จะทรงโปรดรับตัวเจ้าทั้งหลายไหม?” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสต่อไปอีกว่า, “ด้วยว่าตั้งแต่ตะวันออกจนจดตะวันตก, นามของเราจะเป็นใหญ่ในท่ามกลางเมืองทั้งปวง, และเขาจะเผาเครื่องหอมและถวายเครื่องบูชาอันบริสุทธิ์แก่นามของเราในทุกตำบล, เพราะนามของเราเป็นใหญ่ในประเทศทั้งปวง. แต่เจ้าทั้งหลายได้ทำนามของเราให้เป็นที่อัปยศ, เนื่องจากที่ได้กล่าวว่า, ‘โต๊ะของพระยะโฮวานั้นมลทิน, และของถวายบนนั้นก็น่าเกลียดน่าชัง.’ ” พระยะโฮวาจอมพลโยธาได้ตรัสต่อไปว่า, “เจ้าทั้งหลายว่า, ‘น่าอ่อนระอาใจจริง.’ แล้วเจ้าทั้งหลายก็ได้ทำจมูกฟุดพีดดูถูกที่นั้น, เจ้าเอาสัตว์ขาหักและเป็นโรคซ้ำขะโมยเขามา, เจ้าได้เอาสัตว์ตัวนั้นมาถวายเป็นเครื่องบูชา.” พระยะโฮวาตรัสถามว่า, “เราจะรับของเหล่านี้จากมือของเจ้าได้หรือ?” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสต่อไปอีกว่า, “คำแช่งจงตกแก่คนที่มีสัตว์ตัวผู้อยู่ในฝูงของตน, แต่ยังกลับมาโกง, แล้วเอาสัตว์พิการมาถวายแก่พระเจ้า; เราเป็นถึงพระบรมมหากษัตริย์, และพระนามของเราเป็นที่ยำเกรงทั่วไปในนานาประเทศ.”” มาลาคี 1:3-4, 6-9, 11-14