Advertise on podcast: Waar het op neerkomt

In deze aflevering gaat het over jaloezie, afgunst en de gunfactor. Het begint met iets wat we allemaal doen, vaak zonder erbij na te denken: onszelf vergelijken met een ander. Zo ontdekken we wie we zijn, maar het is ook de bron van die kleine steek als iemand meer heeft, meer kan of meer krijgt dan wij. We noemen dat al snel jaloezie of afgunst, en halen die woorden aldoor door elkaar. Wat zit daar eigenlijk onder? Wanneer helpt zo'n gevoel je verder, en wanneer gaat het knagen? En wat gunnen we elkaar nog, in een tijd die ons vooral leert naar de ander te kijken?

In deze aflevering gaan we in gesprek over de lege momenten van de dag. Over het idee dat we bijna geen moment meer onbenut laten en dat elke stilte, elk wachten, elke overgang inmiddels iets is dat we onmiddellijk opvullen. De tussenruimte is verdwenen. En met haar misschien ook iets wat we nodig hebben zonder het te beseffen. We staan stil bij hoe niet zozeer de drukte zelf, maar vooral onze onrust bij leegte bepaalt hoe we onze dagen inrichten. Juist in die kleine, lege momenten komt vaak iets omhoog waar we op dat moment liever langsheen leven. We onderzoeken waarom een leeg moment tegenwoordig bijna ongemakkelijk voelt, waarom we de stilte zo snel vullen dat we niet eens meer merken wat we ontwijken, en wat er gebeurt als we die ruimte wél laten bestaan, totdat blijkt dat ze helemaal niet zo leeg was als ze leek.

In deze aflevering gaan Sonja en ik in gesprek over conflicthantering. Niet alleen over ruzie maken of gelijk krijgen, maar over wat er gebeurt wanneer twee waarheden elkaar tegenkomen en je jezelf daarin dreigt te verliezen. We verkennen hoe een conflict zelden alleen tussen twee mensen speelt, maar altijd ook van binnen. In de spanning tussen je eigen belang en het belang om de relatie goed te houden, sluipt er iets binnen wat moeilijker te benoemen is. En juist dat innerlijke conflict bepaalt vaak hoe je je aan de buitenkant gedraagt. We staan stil bij de vraag waarom ons eigen gelijk verdedigen zo vaak aanvoelt als onze identiteit verdedigen, hoe toon een gesprek kan maken of breken, en waarom conflict in een relatie of team juist gezond is. Onverschilligheid is pas echt gevaarlijk. Herken je dit, als professional of als organisatie? De gezondste teams zijn niet de teams zonder conflict, maar de teams die weten hoe ze ermee om moeten gaan. Bij VanBinnen helpen we mensen en organisaties om die vaardigheid te ontwikkelen. Want een team dat échte gesprekken durft te voeren, presteert beter, houdt mensen langer vast en bouwt aan iets wat blijft. Nieuwsgierig geworden? Kijk op www.van-binnen.nl.

In deze aflevering ga ik met Sonja in gesprek over burnout 2.0. Niet alleen over te veel werk of te weinig herstel, maar over wat er gebeurt wanneer wat je doet steeds minder klopt met wie je bent. We verkennen hoe niet zozeer de druk zelf, maar het innerlijke conflict tussen waarde en werkelijkheid kan leiden tot uitputting. Juist in de spanning tussen wat er van je gevraagd wordt en wat er voor jou klopt, sluipt er iets binnen wat moeilijker te benoemen is. En dat is misschien wel de gevaarlijkste vorm van leegraken. We staan stil bij vier herkenbare situaties waarin ons innerlijke kompas botst met de werkelijkheid om ons heen en bij de vraag hoe je weer kunt gaan doen waar je blij van wordt, in plaats van voortdurend ergens overheen te stappen. Herken je dit, als professional of als organisatie? Bij VanBinnen helpen we mensen en teams om deze innerlijke spanning te doorgronden en er iets mee te doen. Niet met een stappenplan, maar met de juiste vragen op het juiste moment. We werken samen met professionals en organisaties die merken dat prestaties alleen niet genoeg zijn en die bereid zijn om eerlijk te kijken naar wat er werkelijk speelt. Nieuwsgierig geworden? Kijk op www.van-binnen.nl.

In deze aflevering gaan we in gesprek over communicatie. Niet als vaardigheid die je kunt trainen of een techniek die je kunt beheersen, maar als iets veel weerbarstiger: de ruimte tussen mensen waar van alles gebeurt wat we niet altijd doorhebben. We verkennen hoe we voortdurend communiceren, ook als we niets zeggen, en hoe wat we bedoelen en wat de ander hoort zelden precies hetzelfde is. We staan stil bij de spanning tussen eerlijk zijn en aardig zijn, tussen jezelf laten horen en de ander werkelijk toelaten. En bij de vraag waarom het soms zo moeilijk is om simpelweg te zeggen wat je voelt, wat je nodig hebt of wat je dwars zit, ook bij de mensen die je het meest nabij zijn. Niet als cursus of stappenplan, maar als een eerlijk gesprek over hoe we elkaar raken, missen en soms toch weten te vinden.

In deze aflevering gaan we in gesprek over bewust leven met de dood. Onze boodschap is niet om de dood centraal te stellen, maar om het leven serieuzer te nemen juist omdat het eindig is. Dit is geen onderwerp dat we van een afstand bekijken. In ons eigen leven zijn we beiden geraakt door het verlies van dierbaren en juist die ervaringen hebben dit thema persoonlijk en urgent gemaakt. We verkennen hoe het vermijden van de dood ons ongemerkt kan weghouden bij wat werkelijk van waarde is en hoe confrontaties met verlies, afscheid en vergankelijkheid kunnen leiden tot scherpere keuzes, eerlijkere gesprekken en meer aanwezigheid. We staan stil bij de spanning tussen vasthouden en loslaten, controle en overgave en bij de vraag hoe je trouw kunt blijven aan jezelf zonder te verharden of weg te kijken. Niet zwaar of morbide, maar als een uitnodiging om het leven bewuster en misschien zelfs lichter te leven.

In deze aflevering gaan we in gesprek over psychosomatische klachten en fysieke pijn. Niet alleen over pijn als symptoom, maar over wat er gebeurt wanneer luisteren naar je lichaam niet lukt en het lichaam zich uiteindelijk op een andere manier laat horen, vaak in relatie tot anderen. We verkennen hoe pijn niet altijd betekent dat er iets kapot is, maar kan laten zien dat spanning te lang wordt vastgehouden, gevoelens niet worden uitgesproken of grenzen in contact worden overschreden. Juist in communicatie en relaties reageert het lichaam vaak eerder dan ons hoofd. Deze aflevering is een verdieping op het thema luisteren naar je lichaam. We onderzoeken hoe pijn ontstaat in het zenuwstelsel, waarom het soms blijft bestaan zonder aantoonbare schade, en hoe het lichaam eerst fluistert, dan spreekt en uiteindelijk gaat schreeuwen wanneer eerdere signalen worden genegeerd. We staan stil bij de vraag wanneer pijn vraagt om behandeling, en wanneer om een andere manier van omgaan met jezelf en de mensen om je heen.

In deze aflevering ga ik met Sonja in gesprek over luisteren naar je lichaam. Over het idee dat je lichaam vaak eerlijker reageert dan je hoofd en signalen geeft die je niet kunt wegredeneren. Het lichaam liegt nooit. Het laat zien wat er speelt, ook wanneer wij het liever nog niet onder ogen zien, vooral in contact met anderen. We staan stil bij hoe niet zozeer gebeurtenissen zelf, maar vooral de onuitgesproken dynamiek tussen mensen van invloed is. Juist daar reageert ons lichaam vaak al, nog voordat we er woorden aan kunnen geven. We onderzoeken waarom je lichaam vaak eerder weet wat er speelt dan je hoofd, waarom we die signalen gemakkelijk negeren uit loyaliteit of verantwoordelijkheid, en hoe zelfs wat we goede stress noemen ons kan weghouden bij wat eigenlijk aandacht vraagt, totdat het lichaam zelf duidelijker begint te spreken.

In deze aflevering duiken Sonja en Ivo in het thema pleasen.Pleasen lijkt op vriendelijkheid, maar ontstaat vaak uit de behoefte om liefde, goedkeuring of harmonie veilig te stellen, soms ten koste van jezelf. We onderzoeken waar dit patroon vandaan komt, waarom het zo hardnekkig is en wat er verandert wanneer je de onderliggende angst om er niet bij te horen onder ogen durft te komen.Je hoort ons praten over herkenbare situaties, de psychologie achter dit gedrag en de vraag of je durft te geloven dat je goed genoeg bent, ook zonder te voldoen aan de verwachtingen van anderen. Een gesprek over gedrag, grenzen en bestaansrecht, en waarom dit onderwerp veel dieper gaat dan ‘gewoon aardig zijn’.

In deze aflevering gaan Sonja en Ivo in gesprek over zelfsabotage.Zelfsabotage richt zich op het voorkomen dat je krijgt wat je eigenlijk nodig hebt. Een subtiel mechanisme waarmee we onszelf kleiner houden dan we zijn. We onderzoeken hoe persoonlijke patronen en sociale contexten dat in stand houden, hoe we ons vaak hechten aan dat stemmetje in ons hoofd en wat je kunt doen om die cirkel te doorbreken. Je hoort ons spreken over herkenbare situaties, de psychologie achter dit gedrag en hoe je stap voor stap kunt leren om jezelf niet langer tegen te werken.

In deze aflevering ga ik met Sonja in gesprek over begrenzen. Begrenzen is meer dan je grenzen kennen; het gaat om de interactie: hoe geef je jezelf duidelijk aan zonder de ander af te wijzen? Hoe blijf je verbonden én bij jezelf? We onderzoeken waarom persoonlijk leiderschap bij jezelf begint, maar pas zichtbaar wordt in contact met anderen. Wat gebeurt er als je zegt: “Jij gaat over mijn grens” in plaats van “Dit wil ik niet”? En hoe kan dat leiden tot verwijt of machteloosheid? Je hoort ons spreken over persoonlijke en sociale grenzen, het verschil tussen grenzen stellen en anderen begrenzen, en hoe uitbesteding conflicten kan veroorzaken. Ook bespreken we hoe je vanuit leiderschap gezonde verbinding kunt maken.

In deze eerste aflevering van het nieuwe seizoen onderzoeken we wat het betekent om persoonlijk leiding te geven: jezelf kennen, verantwoordelijkheid nemen en richting geven aan je eigen leven. En natuurlijk klinkt dat mooi, maar in de praktijk is het vaak weerbarstiger, want onder andere druk, verwachtingen en systemen trekken je makkelijk weg van jezelf. We spreken over leiderschap, macht en gezag, eerlijk zijn en andere aspecten die te maken hebben met persoonlijk leiding nemen.

Welkom bij de laatste aflevering van dit seizoen en dat niet alleen, het is ook de laatste aflevering met Roos als host van deze podcast. Vandaar dat vandaag haar vervanger Ivo van Dinteren aanschuift. Ivo is zelf ook podcastmaker, coach en ondernemer in zijn bedrijf VanBinnen, gericht op bewustwording, groei en vitaliteit (www.van-binnen.nl) We zijn dit keer in gesprek over het uitbesteden van daderschap. Als mensen identificeren we ons vaak makkelijker met onze liefdevolle kant. Maar er is ook een andere kant aanwezig, die is vaak niet toegestaan. 'Het' lukt niet, ik kan 'er' niks aan doen. We bewegen weg van onze eigen verantwoordelijkheid, en dat mechanisme noemen we uitbesteding. We besteden ons daderschap uit aan de buitenwereld, en worden zelf slachtoffer. Dit mechanisme kan in onszelf (intra-psychisch) en tussen mensen (inter-persoonlijk) plaatsvinden. Waar het op neerkomt Zowel bij een innerlijk conflict, als bij een conflict met een ander, moeten we onszelf niet als slachtoffer zien, maar op zoek gaan naar de dader in ons. - Hoe houd ik mezelf gevangen? - Wat deed ik om de ander van me af te slaan? Bij een conflict gaat het er niet om wie de schuldige is, maar om het herstellen van de verbinding

Contact is een menselijke behoefte, die het sterkst wordt ervaren in persoonlijke relaties. Wanneer we binnen zo'n relatie geen constructieve manier meer kunnen vinden om met verschillen om te gaan, wordt soms vanuit onmacht het contact verbroken. Contact verbreken in persoonlijke relaties is een zeer heftige en pijnlijke beslissing, voor beide kanten. Contact wordt zelden zomaar verbroken. Het is een manier om niet langer de pijn van niet krijgen wat je nodig hebt, te hoeven voelen. Maar de pijn van dat gemis, wordt uitgeruild tegen de andere pijn van een gemis. We hebben het over verschillende relaties waarbinnen dit voorkomt en over verschillende fases van contactverbreking. We hebben het ook over voorwaarden om tot herstel te kunnen komen.

Het vervolg op de aflevering over aanpassen. Want wat is hetrisico als je dat niet meer volhoudt, niet meer wilt, of gewoonweg weigert? Het vervolg kan zijn dat er afwijzing ontstaat, waar nog een kans in zit om er toch bij te horen als je alsnog bereid bent tot aanpassing. Bij uitsluiting zit diekans er niet meer in, je bent kansloos en op jezelf teruggeworpen. Er zijn verschillende vormen van uitsluiting: Persoonlijke uitsluiting – in de partnerrelatie, bijvrienden of familie Sociale uitsluiting – buitengesloten worden binnen socialesituaties, school, werk, wijk of land Stille uitsluiting – niet mee mogen doen, niet gevraagdworden Eenzaamheid – een gebrek aan verbondenheid, een gevoel van op jezelf aangewezen zijn We hebben het over de oorzaken en gevolgen van uitsluiting.En natuurlijk over de remedie: het opdoen van nieuwe, helende ervaringen in een gezonde omgeving met voldoende veiligheid en ondersteuning door mensen die jouwaarderen en respecteren. Mensen die op jouw deur blijven kloppen wanneer jij je dreigt te isoleren. Over twee weken zijn we er weer met een bonusaflevering! Heb je een vraag, waarvan je wil dat we erop ingaan in een bonusaflevering? Laat het ons weten via www.waarhetopneerkomt.nu