Advertise on podcast: Altkat Sanat

Sahnede partnerinin repliğini duymakla onu gerçekten dinlemek aynı şey mi? Bu bölümde oyunculukta dinlemenin ne anlama geldiğini, bir oyuncunun karşısındakini gerçekten duyduğunda bedeninde ve yüzünde nelerin değiştiğini konuşuyoruz. Sanford Meisner’in yaklaşımından yola çıkarak, ezberlenmiş tepkilerden uzaklaşmayı ve sahnede anın içinde kalmayı araştırıyoruz. Çünkü bazen en güçlü oyunculuk, söyleyeceğimiz cümlede değil; karşımızdakinin sözlerinin bizde yarattığı değişimdedir. Bağımsız sanat üretimimize destek ol:https://kreosus.com/altkatsanat/about #AltkatSanat #Oyunculuk #SanfordMeisner #OyunculukTeknikleri #Tiyatro #OyunculukAtölyesi #Podcast

Bir yüz, aynı anda iki şey söyleyebilir mi? Bu bölümde yakın planın gücünü, çelişkili duyguları ve kamera önünde düşünmenin ne anlama geldiğini konuşuyoruz. Ingmar Bergman, Michael Caine ve Robert Bresson'un yaklaşımlarından yola çıkarak oyuncunun bir duyguyu taklit etmek yerine, o duyguyu doğuran düşünceyi nasıl taşıyabileceğini araştırıyoruz. Bölümün sonunda küçük bir deney seni bekliyor: Bir film sahnesini sesini kapatarak izle ve yalnızca yüze bak. Sence karakter ne düşünüyor? Bağımsız üretimimize destek ol:https://kreosus.com/altkatsanat/about

Oyuncunun görevi üzülmeyi, ağlamayı ya da korkuyu doğrudan “oynamak” değildir. Duygu, doğru koşulların, eylemin ve ilişkinin içinden kendiliğinden ortaya çıkan bir sonuçtur. Bu bölümde Stanislavski’nin duygusal bellekten fiziksel eylemlere uzanan yaklaşımını ele alıyor; kameranın karşısında bir duyguyu göstermeye çalışmak yerine, o duyguyu doğuracak “ateşi yakmayı” konuşuyoruz. Çünkü ateşi yakabilirsiniz; ama sıcaklığı oynayamazsınız. https://kreosus.com/altkatsanat/about

Oyunculukta çoğu zaman duyguya, ifadeye ve “iyi görünmeye” odaklanırız. Oysa kamera, oyuncunun ne hissettiğinden önce dikkatinin nerede olduğunu kaydeder. Bu bölümde Stanislavski’nin “dikkat çemberi” üzerinden, oyuncunun kendisine bakmayı bırakıp partnere, ilişkiye ve içinde bulunduğu duruma gerçekten yönelmesini konuşuyoruz. Çünkü kamera karşısında korkuyu yenmenin yolu kendimizi kontrol etmek değil, dikkati doğru yere taşımaktır. https://kreosus.com/altkatsanat/about

Bugün tiyatro dünyasında son zamanlarda en sık duyduğumuz cümlelerden birini konuşacağız: “Tiyatro biletleri çok pahalı.” Destek için: Kreosus

Kamera gerçeği kaydetmez; gerçek olduğuna inandığı şeyi kaydeder. Oyuncunun görevi seyirciyi duygulandırmaya çalışmak değil, içinde bulunduğu koşullara gerçekten inanmaktır. Çünkü duygu değil, inanç bulaşır. Bu bölümde kamera karşısında gerçeklik duygusunu, oyuncunun inancını ve “oynamak” ile gerçekten yaşamak arasındaki farkı konuşuyoruz. https://kreosus.com/altkatsanat/about

Sahne oyuncuya saklanabileceği bir mesafe verir; kamera ise o mesafeyi ortadan kaldırır. Yakın planda küçük bir tereddüt, sahte bir bakış ya da gizlenen bir duygu bile görünür hâle gelir. Peki kamera karşısında gerçekten “küçük oynamak” mı gerekir? Bu bölümde yakın planın oyuncudan ne istediğini, neden bir mikroskop gibi çalıştığını ve kamera karşısında “saklanacak yerin olmaması" fikrini konuşuyoruz. https://kreosus.com/altkatsanat/about

Kamera yalnızca bizi kaydeden bir araç değildir; bizi izleneceğimizi bildiğimiz anda değiştiren psikolojik bir etkendir. Bedenimiz, sesimiz, bakışımız, hatta nefesimiz bile kamera karşısında farkında olmadan dönüşür. Peki oyuncu, izlendiğini ve değerlendirildiğini bilmesine rağmen yaşamaya devam edebilir mi? İlk bölümde kamera karşısında oyunculuğun temel sorusunu buradan yola çıkarak ele alıyoruz. https://kreosus.com/altkatsanat/about

Bir tiyatro mekânını gerçekten belirleyen şey yalnızca duvarları, sahnesi ya da koltukları değildir. Bakışın nasıl yönlendirildiği, sesin nasıl yayıldığı, ışığın nasıl kullanıldığı, ekonomik koşullar ve iktidar ilişkileri de sahnenin görünmeyen mimarisini oluşturur. Destek olmak için: https://kreosus.com/altkatsanat/posts

Tiyatro mekânı sadece oyunların sergilendiği bir alan değildir; aynı zamanda seyirciyi, oyuncuyu ve anlatıyı şekillendiren görünmez bir dramaturjidir. Destek olmak için: https://kreosus.com/altkatsanat/posts

Rudolf Laban'ın hareket analizine dayanan yaklaşımı, oyuncunun bedenini yalnızca bir ifade aracı değil, düşüncenin ve duygunun taşıyıcısı olarak ele alır. Bu bölümde Laban'ın hareket kuramını, oyunculuk eğitimine katkılarını ve karakter yaratımında nasıl kullanılabileceğini sade ve uygulanabilir örneklerle konuşuyoruz. Altkat Sanat Podcastlerine destek olmak için: https://kreosus.com/altkatsanat/about

Kahkahadan Kim Korkar? Deniz Göktaş'ın tutuklanması üzerine... Altkat Sanat podcastlerine destek olabilirsiniz: https://kreosus.com/altkatsanat/about

Sanatçının dünyayla nasıl bir ilişkisi vardır? Tarafsızlık gerçekten mümkün müdür? Sanat yalnızca estetik bir üretim midir, yoksa yaşadığı çağa müdahale eden bir düşünme biçimi mi? Destek Olmak İçin: https://kreosus.com/altkatsanat/about

Bugün masaya yatıracağımız metin, Kadıköy Tiyatroları Platformu tarafından Kadıköy Belediyesi'ne sunulmuş birbelge. Adı: “Kamusal Tiyatro Sahnelerinin Adil, Şeffaf ve Katılımcı Kullanımına İlişkin İlkeler ve Öneriler.” Podcastlere Destek Ol

Chaikin’in düşüncesi, tek başına bir masa başında geliştirilen bir teori değildir; bir grubun birlikte attığı nefes, birbirine sürtünen bedenlerden, aynı ritmi yakalayıp sonra tekrar dağılan hareket dalgalarından doğan canlı bir şeydir. Destek olmak için tıklayınız: https://kreosus.com/altkatsanat/about www.altkatsanat.com