Advertise on podcast: Tłusta Owca

Czy adopcja to ogromne ryzyko? Tak. Ale czy rodzicielstwo w ogóle można przeżyć bez ryzyka? W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Igą Liziniewicz o adopcji, rodzicielstwie i o tym, co dzieje się z człowiekiem, kiedy decyduje się naprawdę wziąć odpowiedzialność za drugą osobę. Iga opowiada o swojej drodze do adopcji, przygotowaniach, lękach, stereotypach dotyczących dzieci adopcyjnych i o tym, dlaczego chce odczarowywać adopcję jako temat tabu. Rozmawiamy również o czymś znacznie szerszym: co dzieci robią z nami jako ludźmi? Rodzicielstwo obnaża naszą słabość. Zdejmuje maski. Pokazuje, że nie jesteśmy tak cierpliwi, mocni i doskonali, jak czasami o sobie myśleliśmy. Ale właśnie przez to może nauczyć nas pokory, miłości i rezygnowania z życia skupionego wyłącznie na sobie. Dotykamy też trudniejszych tematów: ran przekazywanych z pokolenia na pokolenie, błędów popełnianych przez rodziców i odwagi potrzebnej, żeby powiedzieć własnemu dziecku: „Tak, tutaj zawiodłam. Nie będę się usprawiedliwiać.” Bo dobry rodzic nie musi być rodzicem doskonałym. Rozmawiamy również o adopcji z perspektywy Ewangelii — o usynowieniu, o ryzyku miłości i o tym paradoksie, który pokazywał Jezus: próbując za wszelką cenę zachować swoje życie, można je stracić, a oddając je z miłości, można odkryć życie znacznie głębsze. Adopcja jest piękna. Rodzicielstwo jest trudne. Miłość kosztuje. Ale warto kochać tyle osób, ile tylko możemy. 01:22 Skąd pomysł na adopcję 02:22 Decyzja z Maćkiem 04:20 Adopcja bez tabu 05:31 Obawy i FAS 06:59 Dlaczego dziś bez dzieci 07:54 Późne rodzicielstwo i dwójka 11:05 Proces adopcyjny i kursy 14:57 Świadome rodzicielstwo 17:37 Przerwanie rodzinnych schematów 22:57 Sezony życia i kościół 25:48 Jak dzieci nas zmieniają 28:47 Bezsilność bez Boga 29:14 Ratownik na standby 30:56 Rodzicielstwo i umieranie 32:28 Macierzyństwo zdejmuje maski 33:39 Rozmowa z dorosłą córką 36:52 Wartość w Bogu 39:04 Adopcja i drugi telefon 40:13 Misja na TikToku 44:21 Pytania o pochodzenie 47:16 Wiara a adopcja 50:27 Wiara to ryzyko 51:35 Najlepsza mama jaką masz 52:58 Zachęta do adopcji 54:12 Pożegnanie -----------------------------------------------------------------------------Wspieraj mnie na Patronite ► https://patronite.pl/agatastrzyzewskaSzkoła Pasji i Wizji ► https://agatastrzyzewska.com/szkola/Więcej:Subskrybuj ► http://bit.ly/2r2Xz6d Newsletter ►http://agatastrzyzewska.com/zapis/ Podcast ► https://agatastrzyzewska.com/podcast/Instagram ► / agatastrzyzewska Facebook ► / agatastrzyzewskacom Moja strona ► http://agatastrzyzewska.com/ Społeczność Tłusta Owca ► https://tlustaowca.pl Konferencje online ► https://agatastrzyzewska.com/shop/ kontakt ► [email protected]

Jakiego jestem wyznania? Czy jestem katoliczką? Protestantką? Charyzmatyczką? To jedno z najczęściej zadawanych mi pytań — i jednocześnie pytanie, którego długo nie lubiłam.Nie dlatego, że wstydzę się swoich korzeni. Są protestanckie, a ze względu na moją wiarę w działanie i dary Ducha Świętego mogę również określić siebie jako charyzmatyczkę. Problem zaczyna się wtedy, kiedy denominacja staje się szufladą, przez którą oceniamy drugiego człowieka. Dla mnie najważniejsza tożsamość brzmi inaczej: jestem dzieckiem Bożym. Jezus Chrystus jest moim Zbawicielem, Bóg jest moim Ojcem, a ludzie, którzy należą do Chrystusa, są moimi braćmi i siostrami. W tym odcinku opowiadam o swojej drodze do wiary, protestanckich korzeniach, podejściu do różnych denominacji oraz o tym, dlaczego nie chcę budować swojej tożsamości przede wszystkim na nazwie Kościoła. Bo ostatecznie najważniejsze pytanie nie brzmi: „Do jakiego Kościoła należałeś?” Ale: „Kim był dla Ciebie Jezus?”

Czy to Bóg do mnie mówi — czy tylko bardzo chcę, żeby to był Bóg? W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Asią Kwiecień o jednym z najważniejszych i jednocześnie najtrudniejszych tematów życia z Bogiem: jak rozpoznawać Jego głos. Rozmawiamy o tym, dlaczego lęk może zagłuszać słyszenie Boga, ale również dlaczego nasze marzenia, entuzjazm i silne pragnienia potrafią brzmieć bardzo „duchowo”, choć wcale nie muszą być Bożym prowadzeniem. Jak nauczyć się rozróżniać głos Boga od własnej duszy? Czy można pomylić się i nadal być prowadzonym przez Boga? Dlaczego nie powinniśmy bać się błędów? I co zrobić, kiedy wydaje nam się, że Bóg milczy? Dochodziłyśmy do jednego bardzo prostego wniosku: głos osoby rozpoznajesz dlatego, że spędzasz z nią czas. Tak jak pracownik papugarni potrafił pośród dziesiątek skrzeczących ptaków rozpoznać jedną konkretną papugę — ponieważ słyszał ją każdego dnia — tak samo my uczymy się rozpoznawać głos Boga, przebywając z Nim. Nie ma drogi na skróty. Jest relacja. Jest Słowo. Jest Duch Święty. Jest słuchanie, próbowanie, czasem pomyłka — i coraz większa znajomość Jego głosu. Im lepiej znasz Boga, tym łatwiej rozpoznajesz, kiedy to właśnie On mówi. 00:00 Wprowadzenie 01:00 Pierwsze doświadczenia Słowa 03:08 Milczenie i strach 05:14 Fałszywe przekonania 07:42 Emocje i entuzjazm 10:48 Pragnienia kontra prowadzenie 13:40 Wyciszanie duszy 16:22 Tożsamość bez etykiet 19:10 Synostwo i służba 21:13 Kultura Kościoła a głos 22:27 Wsparcie i duchowi ojcowie 28:08 Zaufanie w nieufnym świecie 29:53 Regularny czas samotności 30:49 Rodzinny wyjazd a samotność 31:46 Codzienne ładowanie z Bogiem 32:27 Sezon w drodze i brak ciszy 33:37 Wewnętrzna baza schronienia 34:59 Samotne wędrówki i oczyszczenie 35:52 Romantyzm kontra rzeczywistość 37:41 Bóg mówi kiedy chce 39:14 Rozpoznawanie głosu w hałasie 42:59 Lęk przed pomyłką 45:14 Zakładaj że słyszysz 47:53 Uzdrowienie z braku zaufania 50:12 Zapowiedź kolejnego odcinka 50:37 Pożegnanie i zaproszenie

Czy istnieje coś takiego jak „radykalne chrześcijaństwo”? A może prawdziwe chrześcijaństwo z natury jest radykalne? Jezus powiedział: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się wyprze samego siebie, niech bierze swój krzyż każdego dnia i idzie za Mną”. W tym nauczaniu mówię o różnicy między chodzeniem za Jezusem a byciem Jego uczniem. Można być częścią chrześcijańskiego środowiska, słuchać kazań, zachwycać się tym, co robi Bóg — a jednak nigdy nie wejść w prawdziwe uczniostwo. Uczeń patrzy na Mistrza i chce żyć tak jak On. Uczy się przebaczać, służyć, kochać trudnych ludzi, wychodzić ze swojej strefy komfortu i każdego dnia umierać dla własnego ego. Pierwszy Kościół żył właśnie w ten sposób: modlitwa, wspólnota, hojność, odwaga, działanie Ducha Świętego i Ewangelia przenikająca całe życie. Nie chodzi jednak o spektakularne rzeczy. Radykalność zaczyna się od małych decyzji: pięciu minut ze Słowem, modlitwy za człowieka, którego nie lubisz, odważnego powiedzenia komuś o Jezusie, przebaczenia, zrobienia kolejnego kroku posłuszeństwa. 📖 Łk 9,23 📖 Łk 14,27 📖 Dz 2 i 4 Nie pytaj tylko, co Jezus może zrobić dla Ciebie. Zapytaj: co Jezus może zrobić przez Ciebie? 00:00 Wylot do Jordanii 00:50 Radykalne chrześcijaństwo 01:39 Kulturowa wiara w Europie 03:02 Cena wiary w Pakistanie 03:43 Weź swój krzyż 06:12 Krzyż jako śmierć 07:33 Poniedziałek weryfikuje 08:16 Tłumy kontra uczniowie 10:19 Uczeń na co dzień 11:25 Kościół jak w Dziejach 13:01 Duch Święty daje odwagę 13:57 Cechy pierwszego Kościoła 17:08 Radykalność od korzenia 17:59 Głód Boga i wymówki 19:16 Bóg uzdrawia i przemienia 20:05 Dawid i cena radykalizmu 21:19 Odrzucenie i wybór Boga 22:41 Gedeon i odwaga w procesie 23:57 Nierządnica i miłość bez wstydu 25:09 Nie pasować do świata 26:06 Radykalizm który pociąga dzieci 27:44 Praktyczne kroki odwagi 32:30 Ciągłe nawracanie i przebaczenie 34:45 Modlitwa o nowy ogień

Czy można pokazywać zwyczajne życie, zakupy, dzieci, chorobę i jednocześnie naprawdę głosić Ewangelię? W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Kasią Wojdyną, znaną w internecie jako Pełna Wiary. Kasia opowiada, jak zaczęła mówić o Bogu w social mediach, jak reagowała na hejt i dlaczego wierzy, że internet może być prawdziwym polem misyjnym. Rozmawiamy też o jednym z najtrudniejszych okresów jej życia — chorobie nowotworowej. O wierze pośród leczenia, współpracy z lekarzami, pokoju w czasie kryzysu i o tym, czego Bóg uczył ją, kiedy straciła kontrolę nad własnym życiem i wyglądem. To rozmowa o wierze, która nie jest teorią. O wierze widocznej przy praniu, w samochodzie, w szpitalu i wtedy, kiedy życie naprawdę boli. I o jednym prostym wezwaniu Jezusa: mamy świecić. Nie musisz być influencerem. Ale ktoś powinien zobaczyć Boga w Twoim życiu. 00:00 Poznajcie Kasię Wojdynę 00:47 Viral z Biblią 03:17 Codzienność z Bogiem 05:29 Hejt i algorytmy 07:51 Pokazywać zmagania 09:56 Wiara kontra perfekcja 11:42 Rutyna modlitwy mamy 13:34 Trening jako post 15:47 Pierwsze sygnały choroby 17:29 Diagnoza i pokój 19:17 Leczenie i cuda 20:53 Utrata włosów i kobiecość 22:28 Świadectwo wiary w kryzysie 23:19 Wiara po kryzysie 24:25 Studium Biblii live 25:34 Głód duchowości w Polsce 26:07 Protestantka wśród katolików 28:46 Mosty zamiast podziałów 32:02 Zasięgi kontra owoce 34:30 Publikuj swoje świadectwo 35:44 Uzdrowienie bez presji 37:09 Bóg działa przez lekarzy 40:49 Wieczność ponad życie 41:49 Rodzina i prywatność 44:30 Modlitwa i zakończenie

Czy wszystko, co wygląda duchowo, rzeczywiście pochodzi od Boga? W chrześcijańskim życiu łatwo przejąć pewne zwyczaje, sposoby myślenia i praktyki tylko dlatego, że są popularne, ktoś nas ich nauczył albo od lat funkcjonują w naszym środowisku. Nie oznacza to jednak, że zawsze są biblijne — ani że pomagają nam wzrastać. W tym odcinku Tłustej Owcy mówię o pięciu rzeczach, które warto uczciwie zweryfikować: Uduchawianie wszystkiego — nie każdy sen, emocja, wewnętrzne przekonanie czy ponadnaturalne doświadczenie musi pochodzić od Boga. Biblia zachęca nas do rozeznawania i badania. Wyrywanie wersetów z kontekstu — Słowo Boże nie jest zbiorem motywacyjnych cytatów. Zanim zapytamy, co dany fragment mówi do mnie, warto najpierw zrozumieć, co rzeczywiście znaczył. Mylenie wiary z uczuciami — możesz odczuwać lęk, smutek czy niepewność i nadal ufać Bogu. Możesz też odczuwać ogromny pokój i podjąć niewłaściwą decyzję. Wiara nie polega również na zaprzeczaniu rzeczywistości. Ocenianie duchowości po tym, co widać na zewnątrz — charyzma, dary, wielka służba, cuda czy liczba obserwujących nie są jeszcze dowodem dojrzałości. Jezus powiedział: „Poznacie ich po ich owocach”. Oczekiwanie, że Bóg zrealizuje nasz plan — dojrzała modlitwa nie próbuje przekonać Boga do naszej wizji życia. Uczy nas mówić: „Boże, powiedziałam Ci, czego chcę, ale bardziej niż spełnienia mojej prośby pragnę Twojej woli”. Być może dojrzałość duchowa nie zawsze oznacza, że musimy zacząć robić więcej. Czasami oznacza, że trzeba przestać robić rzeczy, które tylko wyglądają duchowo, ale nie prowadzą nas bliżej Chrystusa. Bo celem chrześcijaństwa nie jest wyglądać na duchowego. Celem jest stawać się podobnym do Jezusa.

Jak wygląda życie człowieka, kiedy spotkanie z Bogiem zaczyna zmieniać nie tylko jego przekonania, ale również sposób, w jaki patrzy na siebie, swoją przeszłość i przyszłość? Gościem tego odcinka Tłustej Owcy jest Ola Tomczyszyn, która opowiada o swojej drodze wiary i głębokiej przemianie, jaka dokonywała się w jej życiu przez ostatnie lata. Rozmawiamy o doświadczeniu samotności związanej z nieobecnością ojca, trudnym okresie młodości, alkoholu, marihuanie, terapii oraz relacjach, które przez wiele lat kształtowały jej życie. Ola opowiada także o wieloletnim związku z kobietą i o tym, jak wraz z rozwojem swojej relacji z Bogiem zaczęła na nowo porządkować tę sferę życia zgodnie z własnymi przekonaniami i wiarą. Ważnym momentem jej historii stała się prosta modlitwa jednej osoby. To właśnie wtedy rozpoczął się proces, który doprowadził Olę do osobistego spotkania z Bogiem, intensywnego poznawania Biblii i odkrywania miłości Boga jako Ojca. Rozmawiamy również o tożsamości, wolności, odpowiedzialności za własne decyzje, zmaganiach, które nie zawsze znikają natychmiast, oraz o łasce potrzebnej do konsekwentnego życia zgodnie z tym, w co się wierzy. Druga część rozmowy pokazuje jeszcze inny wymiar tej przemiany. Ola, która przez lata zmagała się z ogromną nieśmiałością i lękiem, dziś publicznie śpiewa, gra, rozmawia z ludźmi o Bogu i służy modlitwą. Muzyka, która była obecna w jej życiu od wielu lat, stała się przestrzenią uwielbienia i służby innym. To szczera rozmowa o człowieku, którego historia nie zakończyła się w miejscu zagubienia. O wierze, która zaczyna wpływać na konkretne decyzje. O przeszłości, która nie musi definiować przyszłości. O odzyskiwaniu odwagi, głosu i poczucia tożsamości. I o Bogu, który może rozpocząć w życiu człowieka coś zupełnie nowego. 00:00 Wstęp 00:21 Jak trafiła do szkoły 01:10 Brak ojca i miłość Boga 03:34 Muzyka i błądzenie 04:51 Modlitwa i nawrócenie 08:02 Pierwsze uzdrowienie 09:20 Uwolnienie z homoseksualizmu 14:29 Nowe pragnienia i pokusy 17:57 Rady i tożsamość 20:20 Zaufanie i łaska 23:54 Uwielbienie na ulicy 25:08 Modlitwa za niewidomą 27:22 Uwolnienie od lęku 30:27 Występ z gitarą 35:06 Słowo o zmartwychwstaniu 37:06 Modlitwa za widzów 39:51 Podziękowania i błogosławieństwo 40:43 Zakończenie i zaproszenie

A co, jeśli jesteś wyposażony do przepłynięcia oceanu, ale całe życie zadowalasz się bezpiecznym stawem? Historia Bartka Kubkowskiego, który za piątym razem dokonał czegoś niezwykłego i przepłynął Bałtyk, stała się dla mnie obrazem tego, do czego Bóg powołuje nas duchowo. Za każdym wielkim dziełem najpierw pojawia się wizja — ale później przychodzą wiara, decyzje, przygotowanie, wytrwałość i konkretne działanie. Biblia mówi: „Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych czynów, które Bóg z góry przygotował, abyśmy je pełnili” (Ef 2,10). Bóg przygotował rzeczy, które chce zrobić również przez Ciebie. Pytanie brzmi: czy je odkryjesz? Czy rozpoznasz Jego wizję pośród własnych marzeń i pomysłów? I czy będziesz gotowy zapłacić cenę, kiedy przyjdzie czas, żeby przestać tylko marzyć i zacząć działać? W tym nauczaniu mówię o Abrahamie, Mojżeszu i Józefie, ale także o naszej własnej historii powstania Kościoła Ulicznego — o wizji, która pojawiła się w czasie, kiedy po ludzku naprawdę niewiele przemawiało za tym, żeby ją realizować. Bo Boża wizja nie zawsze przychodzi w dogodnym momencie. Czasami przekracza nasze możliwości, burzy wygodne życie i wymaga wyjścia poza to, co znamy. Ale właśnie tam możemy zobaczyć, co potrafi zrobić Bóg przez człowieka, który Mu uwierzy. Może Twój staw jest już za mały. Może Bóg pokazuje Ci ocean. Jaką wizję włożył w Twoje serce? Co przygotował, żeby dokonało się przez Twoje życie? I jaki jest Twój następny krok?

W tym odcinku Tłustej Owcy ponownie rozmawiam z Łukaszem Lorkiem — archeologiem, który przez siedem lat mieszkał w Chinach. Tym razem zaglądamy do starożytnych chińskich kronik i tradycji związanych z Shangdi — Najwyższym Władcą, któremu chińscy cesarze przez wieki składali ofiary. Rozmawiamy o niezwykłych podobieństwach między dawnymi chińskimi opisami Boga i ofiar a przekazem biblijnym, o Świątyni Nieba w Pekinie, a także o zapisach astronomicznych, które Łukasz zestawia z narodzinami, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa. Wyraźnie oddzielamy przy tym źródła historyczne od interpretacji i hipotez — bo część tych wniosków pozostaje fascynującą, ale jednak spekulacją. Przechodzimy również przez historię chrześcijaństwa w Chinach: od pierwszych misjonarzy, przez kolejne fale ewangelizacji, aż po współczesny Kościół działający w państwie oficjalnie ateistycznym. A nad całą rozmową pozostaje jedno pytanie: czy historia Chin może pokazywać, że Bóg od początku szukał człowieka nie tylko w Izraelu, ale pod każdą szerokością geograficzną? Na końcu Łukasz opowiada też piękną historię o Chince, która przyjechała do Polski i właśnie tutaj poznała Jezusa — jakby błogosławieństwo, które kiedyś otrzymał w Chinach, wróciło do niego po latach. 00:00 Powrót Łukasza do studia 01:23 Archeologia i chińskie kroniki 02:47 Teza o objawieniu Boga 05:26 Świątynia Nieba i Shangdi 09:44 Najdawniejsze ofiary cesarzy 12:07 Od monoteizmu do wielu religii 14:50 Fale chrześcijaństwa w Chinach 17:16 Komunizm i dzisiejsze statystyki 21:31 Denominacje i pytanie o Shangdi 26:06 Modlitwy do Shangdi jak Genesis 29:17 Konfucjusz i Mozi o Niebie 34:21 Ofiara graniczna krok po kroku 38:48 Kroniki o komecie narodzin Jezusa 43:25 Mędrcy z Dalekiego Wschodu 45:32 Papirus z Watykanu 46:05 Kometa i ofiara 47:27 Zaćmienie roku 31 49:41 Człowiek z nieba 52:55 Halo i biały krzyż 54:48 Edykt o przebaczeniu 57:08 Trzy dni i trzy noce 01:00:03 Bóg pamięta o Chinach 01:01:26 Znak święty zmieniony 01:05:41 Inżynieria kontra Jezus 01:08:14 Polecane źródła 01:10:01 Ewangelizacja po chińsku 01:15:47 Zamknięcie i błogosławieństwo

Co naprawdę oznacza oddać swoje życie Jezusowi? To coś znacznie więcej niż jedna decyzja, emocjonalne przeżycie czy uczestnictwo w życiu Kościoła. To zgoda, by nasze życie zostało „posiane” — by zrezygnować z własnych scenariuszy i pozwolić Bogu zdecydować, co z tego ziarna wyrośnie. Jezus powiedział, że ziarno, które wpada w ziemię i obumiera, przynosi obfity owoc. I właśnie o takim życiu jest to nauczanie. O okresach samotności, ciemności i niezrozumienia. O posłuszeństwie, które kosztuje. O umieraniu dla własnych ambicji, wygody, opinii innych ludzi i wyobrażeń o tym, jak powinno wyglądać nasze powołanie. Przyglądam się również Janowi Chrzcicielowi — człowiekowi pustyni, którego Jezus nazwał największym spośród narodzonych z kobiet. Na jego przykładzie pokazuję 7 elementów posianego życia: pustkowie, zanurzenie w Słowie, radykalne posłuszeństwo, pokorę, wskazywanie na Jezusa, niezależność od ludzkich systemów oraz czystość i skupienie na powołaniu. Bo prawdziwy owoc nie powstaje na scenie. Najpierw rosną korzenie — w miejscu, którego nikt nie widzi. Dopiero później pojawia się życie, którym mogą nakarmić się inni. To nauczanie jest zaproszeniem, żeby nie żyć szerzej, głośniej i bardziej efektownie, ale głębiej.

W tym odcinku Tłustej Owcy poznacie niezwykle mocne świadectwo Pauliny Dziurosz – historię poszukiwania wolności, które zaprowadziło ją w miejsca, z których później bardzo trudno było się wydostać. Paulina wychowała się w wierzącej, katolickiej rodzinie, ale z czasem odrzuciła chrześcijaństwo i została ateistką. Zaczęła szukać odpowiedzi w New Age, afirmacjach, mantrach, czakrach i innych praktykach duchowych. Jak sama opowiada, coraz głębiej wchodziła w świat, który początkowo dawał jej poczucie mocy, kontroli i niezależności. Tymczasem jej życie stawało się coraz ciemniejsze. Paulina opowiada o ogromnej samotności, wewnętrznej pustce, autodestrukcji, doświadczeniach wychodzenia z ciała, słyszeniu głosów oraz innych zjawiskach, które interpretuje dziś jako przejawy duchowego zniewolenia. Przez cały ten czas obsesyjnie szukała jednej rzeczy – wolności. Nawet wytatuowała sobie słowo „free”, choć wewnętrznie czuła się jak w więzieniu. I właśnie wtedy na jej drodze zaczęli pojawiać się chrześcijanie. Biblia podarowana przez uczestników jej zajęć, przypadkowo poznany mężczyzna mówiący jej o Bogu, nowa znajoma zapraszająca ją do kościoła, a później ludzie, którzy nie przestraszyli się tego, co się z nią działo. W pewnym momencie rozpoczęła się długa i niezwykle intensywna droga uwolnienia. Paulina opowiada bez upiększania o manifestacjach, modlitwach, duchowej walce, kolejnych odkrywanych „furtkach”, wyrzekaniu się dawnych praktyk i o ludziach, którzy przez wiele miesięcy towarzyszyli jej w tej drodze. Ale to nie jest tylko historia o demonach. To przede wszystkim historia o Jezusie, który – jak mówi Paulina – nie przestał jej szukać nawet wtedy, kiedy ona sama Go wyśmiewała i odrzucała. To również historia o znaczeniu Kościoła i ludzi, którzy są gotowi stanąć obok człowieka w najtrudniejszym momencie jego życia. Paulina mówi też bardzo wyraźnie: uwolnienie nie zakończyło się jedną modlitwą. Wolność wymagała jej własnej decyzji – i ponawiania tej decyzji każdego dnia. Dzisiaj jest wolna i opowiada swoją historię, żeby dać nadzieję ludziom, którzy być może sami znaleźli się w miejscu, z którego – po ludzku – nie widzą już wyjścia. Na końcu odcinka Paulina modli się szczególnie za osoby doświadczające duchowego zniewolenia, samotności i poczucia, że dla nich jest już za późno. Jej przesłanie jest proste: wolność jest możliwa. Jeśli znasz kogoś, komu to świadectwo może pomóc – wyślij mu ten odcinek.

Czy wiara wystarczy, czy Bóg oczekuje od nas również planu, dyscypliny i konsekwencji? Historia Bartka Kubkowskiego – pierwszego człowieka, który przepłynął Bałtyk wpław – stała się dla mnie jedną z najmocniejszych ilustracji życia z Bogiem, jakie usłyszałam w ostatnim czasie. Za spektakularnym sukcesem kryły się lata przygotowań, cztery nieudane próby, tysiące godzin treningów i decyzja, by nie poddać się po porażkach. W tym odcinku rozmawiam o tym: dlaczego Bóg daje wizję, ale nie zwalnia nas z odpowiedzialności, czym różni się wiara od bierności, dlaczego dyscyplina nie jest przeciwieństwem łaski, jak planowanie, wytrwałość i ciężka praca współpracują z Bożym prowadzeniem, oraz dlaczego wiele naszych marzeń umiera nie z powodu braku powołania, ale braku konsekwencji. To odcinek dla każdego, kto nosi w sercu marzenie od Boga, ale utknął po pierwszej, drugiej albo czwartej porażce. Może właśnie jesteś zaledwie „11 kilometrów od brzegu”.

Czy Bóg może całkowicie odmienić życie człowieka, który przez lata żył w okultyzmie, narkotykach i daleko od Niego? W tym odcinku podcastu Tłusta Owca rozmawiam z Łukaszem Rublewskim – człowiekiem, którego historia pokazuje, że nie ma miejsca, z którego Jezus nie potrafiłby wyprowadzić człowieka. Usłyszysz poruszające świadectwo o drodze: od okultyzmu, narkotyków i aresztu do życia z Bogiem,od ogromnych długów i życiowego kryzysu do doświadczenia Bożej wierności,od religijności do osobistej relacji z Jezusem,od zadawania trudnych pytań do odkrywania prawdy w Słowie Bożym,oraz od bycia odbiorcą modlitwy do modlitwy o uzdrowienie i uwolnienie innych.Rozmawiamy również o: cudownym uzdrowieniu córki z podejrzenia nowotworu, uzdrowieniach potwierdzonych przez lekarzy, darach Ducha Świętego i modlitwie o chorych, mocy chrztu wiary i uczniostwa, duchowej walce oraz życiu prowadzonym przez Ducha Świętego. To nie jest rozmowa o teorii. To świadectwo człowieka, który doświadczył, że Jezus nadal uzdrawia, uwalnia, prowadzi i zmienia ludzkie życie.

Czy zdarza Ci się myśleć, że masz za mało talentu, za mało odwagi albo za mało możliwości, aby Bóg mógł Cię użyć? W dzisiejszym odcinku przyglądamy się dwóm niezwykłym historiom z Biblii – rozmnożeniu chleba i ryb oraz cudowi rozmnożenia oliwy u wdowy. Obie pokazują tę samą prawdę: Bóg nie oczekuje od nas wielkich zasobów. Oczekuje, że przyniesiemy Mu to, co już mamy. 📖 W tym odcinku rozważamy: • dlaczego tak często umniejszamy swoje talenty i możliwości, • jak Bóg wykorzystuje to, co po ludzku wydaje się niewystarczające, • dlaczego nie warto lekceważyć małych początków, • oraz jak zaufanie Bogu pozwala zobaczyć cuda tam, gdzie widzimy jedynie braki. Dzielę się również osobistym świadectwem o tym, jak Bóg przemienia nasze słabości i prowadzi nas dalej, niż sami kiedykolwiek odważylibyśmy się pójść. 🙏 Na zakończenie zachęcam Cię, abyś spojrzał na swoje życie oczami Boga. To, co dziś wydaje Ci się zbyt małe, w Jego rękach może stać się błogosławieństwem dla wielu.

W tym odcinku podcastu Tłusta Owca rozmawiam z pastorem Wojciechem Włochem – historykiem Kościoła i pasjonatem historii przebudzeń duchowych. Wspólnie zastanawiamy się, czym naprawdę jest przebudzenie i dlaczego wokół tego tematu narosło tak wiele wyobrażeń, oczekiwań, a czasem także rozczarowań. Czy przebudzenie to jedynie spektakularne cuda, tłumy ludzi i niezwykłe manifestacje Ducha Świętego? A może jego najgłębszym przejawem jest przemiana ludzkiego serca, odnowa Kościoła i codzienne życie zgodne z Ewangelią? Podczas naszej rozmowy sięgamy do fascynujących wydarzeń z historii Polski i Europy. Rozmawiamy o reformacji, ruchu pietystycznym, Braciach Morawskich, przebudzeniu na Śląsku Cieszyńskim oraz niezwykłej historii zielonoświątkowców, którzy po przeniesieniu się w Bieszczady stworzyli społeczności do dziś wyróżniające się głęboką wiarą, miłością do Bożego Słowa i wielopokoleniowym świadectwem życia z Bogiem. Poruszamy również mniej znane historie o przebudzeniu wśród Łemków, o ludziach, którzy ryzykowali wszystko dla Ewangelii, oraz o tym, jak Duch Święty potrafi działać ponad podziałami narodowymi, kulturowymi i wyznaniowymi. Usłyszysz świadectwa pokazujące, że prawdziwe przebudzenie nie kończy się na emocjach, ale prowadzi do trwałej przemiany życia, rodzin i całych społeczności. Rozmawiamy także o współczesnych przykładach Bożego działania – między innymi o doświadczeniach z Singapuru, gdzie przebudzenie rozumiane jest jako skuteczne docieranie z Ewangelią do niewierzących i przemienianie szkół, uczelni oraz miejsc pracy przez zwykłych wierzących. W tym odcinku odpowiadamy między innymi na pytania: Czym naprawdę jest przebudzenie duchowe? Dlaczego jedne miejsca doświadczają Bożego poruszenia częściej niż inne? Czy można przygotować drogę dla przebudzenia? Jaką rolę odgrywają modlitwa, czytanie Biblii i uczniostwo? Czy Polska ma jeszcze przed sobą czas szczególnego Bożego działania? Co każdy z nas może zrobić już dziś, aby stać się częścią tego, co Bóg chce uczynić? To rozmowa pełna historii, inspirujących świadectw i praktycznych wniosków, które pokazują, że przebudzenie nie zaczyna się od wielkich wydarzeń, ale od ludzi całkowicie oddanych Bogu.