Advertise on podcast: Kendine Terapi

Neden bize iyi gelmeyen insanlardan kopmak bu kadar zor? Bizi üzen, yoran, hatta kendimizden uzaklaştıran ilişkilerin içinde neden kalmaya devam ediyoruz? Bu bölümde bağlanma, alışkanlık, umut, yalnızlık korkusu ve aralıklı pekiştirme üzerinden, aslında neden bazı insanları bırakmakta zorlandığımızı konuşuyorum.

Bu bölümde yaklaşık 15 yıl önce başlayan kitap yazma serüvenimden bir parça anlatıyorum.

Bu bölümde, narsistlerin olduğu bir dünyada psikolojik sağlamlığını nasıl koruyabileceğini, sınır koymanın neden hayati olduğunu ve başkalarının seni tanımlamasına izin vermeden nasıl ayakta kalabileceğini konuşuyorum.

Bu bölümde, hayatımızı sessizce yöneten en büyük korkulardan birini konuşuyorum: "İnsanlar benim hakkımda ne düşünür?" Başkalarının fikirlerini önemsemekle, onların düşüncelerine göre yaşamak arasındaki ince çizgiyi; psikolojik araştırmalar, günlük hayattan örnekler ve bilimsel bulgular eşliğinde ele alıyorum.

Bu bölümde erteleme davranışıyla ilgili tüm bildiklerini unutturacak şeylerden bahsediyorum. Doğru bildiğin ne kadar yanlış varsa, hepsini çöpe atacaksın.

Bu bölümde diyetlerden değil, yemekle kurduğumuz ilişkiden konuşuyoruz. Neden bazen aç olmadığımız halde yiyoruz? Sağlıklı beslenmek neden irade meselesinden çok bir sistem meselesi olabilir? James Clear'ın Atomik Alışkanlıklarkitabından, psikoloji araştırmalarından ve kendi deneyimlerimden yola çıkarak; alışkanlıklar, duygusal yeme, sezgisel yeme ve öz-şefkat üzerine samimi bir sohbet yaptık.

Çünkü bazı çocuklar gerçekten yaramaz değildir.Sadece kimsenin ifade edemediği duyguları davranışlarıyla anlatıyordur. Hadi konuşalım :)

Bazen hiçbir şey hissetmiyormuş gibi geliyorsa, bu bir şeylerin bittiği değil; belki de zihnin seni korumaya çalıştığı anlamına gelir.Bu bölümde duygusal anesteziyi, yani hissizleşmeyi konuştum.

Bu bölümde İyi Evlat Sendromu’nu masaya yatırıyoruz. Sevilmek için kendinden vazgeçenleri, “hayır” diyemeyenleri, hep güçlü görünmek zorunda hissedenleri… Ve en önemlisi, içten içe yorulan o sessiz tarafı. Kendini hep “iyi” olarak tanımladıysan, muhtemelen bu bölüm biraz canını sıkacak.Ama merak etme, bazen iyileşmek biraz rahatsız edici başlar.

Herkese iyi olmaya çalışırken kendine ne kadar kötü davrandığını hiç fark ettin mi? Bu bölümde “iyi insan olma” meselesini bir erdem gibi değil, bir zorunluluk gibi yaşayanları konuşuyorum.

“Kendini koruman gereken insanlar” dediğimizde kimleri kastediyoruz? Bu insanları nasıl fark ediyoruzve kendimizi savunmaya geçmeden nasıl mesafe koyabiliyoruz? Hadi gel hepsini tek tek konuşalım.

Bu bölümde sosyal karşılaştırmanın psikolojik kökenlerini, özgüvenle olan ilişkisini ve neden bizi kendimizden uzaklaştırdığını konuşuyorum.

Bu bölümde mutsuzluğun nasıl düzen haline geldiğini konuşuyorum. Ve belki de en zor soruyu soruyoruz: Bu hayat senin seçimin mi, yoksa alışkanlığın mı? Dinlerken rahatsız olabilirsin.Zaten bazı bölümler iyi hissettirmek için değil, uyandırmak içindir.

Bazen insan hiçbir şeye geç kalmamışken geç kalmış gibi hisseder. Bu bölümde geç kalmışlık hissinin zamandan mı, yoksa kıyaslamaktan mı beslendiğini konuşuyoruz. “Artık çok geç” cümlesinin nasıl bir tuzak olduğunu ve asıl meselenin hız değil yön olduğunu hatırlıyoruz.

Bu bölümde şu sorunun etrafında dolaşıyoruz:İnsanları neden değiştirmeye çalışıyoruz ve neden bu iş neredeyse hiç işe yaramıyor?