Advertise on podcast: Wzmocnij wiarę

W ostatnim odcinku serii adwentowej zatrzymujemy się przy Psalmie 96. To psalm radości, głoszenia i adoracji – odpowiedź na doświadczenie Boga, który przychodzi. Podsumowujemy adwentową drogę opartą na psalmach i pytamy, jak „pieśń nowa” może stać się stylem naszego życia u progu Bożego Narodzenia.

W tym odcinku pochylamy się nad Psalmem 130 – jednym z najbardziej poruszających psalmów Adwentu. Wyjaśniam, co w języku hebrajskim oznacza wołanie „z głębokości”, dlaczego psalmista „czeka na słowo” oraz jaki sens kryje obraz „strażników poranka”. Pokazuję, jak te symbole dotykają naszej codzienności, zwłaszcza w czasie intensywnych przygotowań do Bożego Narodzenia. Na końcu proponuję trzy pytania do refleksji oraz modlitwę, która może towarzyszyć w ostatnich dniach Adwentu.

Psalm 40 to modlitwa człowieka, który woła z głębi ciemności i doświadcza Boga pochylającego się z czułością. W tym odcinku odkrywamy, jak Adwent staje się drogą: z chaosu ku Skale, z bezsilności ku posłuszeństwu. To zaproszenie do cierpliwego czekania, ufnego słuchania i gotowości, by powiedzieć: „Oto przychodzę, Panie”.

W chwilach, gdy wydaje nam się, że Bóg ukrył swoje oblicze, Psalm 80 przypomina: On działał i działa w historii świata i w naszej osobistej historii. Ten psalm to modlitwa pamięci — wołanie o to, by Bóg odnowił nasze życie i rozjaśnił nad nim swoje światło. W odcinku odkrywamy, jak słowa „Przywróć nas… rozjaśnij swoje oblicze” mogą stać się drogą nadziei dla młodych i starszych, dla rodzin, dla osób chorych, dla kapłanów i konsekrowanych. To zaproszenie, by wrócić do Słowa, które pamięta o nas bardziej, niż my pamiętamy o Bogu.

W trzecim odcinku adwentowej serii „Siła oczekiwania” wchodzimy razem z Izraelem w moment powrotu z niewoli — tam, gdzie radość miesza się z nowymi wyzwaniami. Odkrywamy, że Bóg nie tylko przywraca wolność, ale także odbudowuje serce. Zatrzymamy się nad niezwykłym obrazem z Psalmu 85: spotkania Miłości i Prawdy, Sprawiedliwości i Pokoju. To właśnie Mesjasz scala to, co w nas podzielone. Jeśli chcesz przeżyć Adwent głębiej — pozwól, aby Król Chwały wszedł przez bramę Twojego życia i pojednał to, co jeszcze się ze sobą "nie spotkało".

Drugi odcinek adwentowej serii, tym razem o "bramach" naszego życia, które warto choć trochę uchylić i pozwolić przez nie wejść Temu, do Którego należą. Krótka, kontemplacyjna refleksja, która pomaga wejść głębiej w czas oczekiwania na podstawie Psalmu 24.

Pierwszy odcinek adwentowej serii o ciszy, która często umyka w codziennym hałasie. Cisza, nie jako pustka, ale jako miejsce spotkania z Bogiem. Cisza, z której rodzi się postawa spokoju i zawierzenia pomimo życiowych zawirowań i walk. Krótka, kontemplacyjna refleksja, która pomaga wejść głębiej w czas oczekiwania na podstawie Psalmu 62.

Ta refleksja prowadzi nas przez scenę z Łk 20, 27–40, w której Jezus odpowiada saduceuszom, patrzącym na życie wyłącznie przez pryzmat śmierci. W świetle Jego słów odkrywamy dwie perspektywy: „oczy śmierci” i „oczy zmartwychwstania”. W refleksji nad małżeństwem i kapłaństwem zobaczymy, jak codzienne trudności, konflikty i zmagania mogą stać się miejscem dojrzewania miłości — tej, którą Bóg ocala na wieczność. Ta refleksja, to homilia wygłoszona 22 listopada 2025 r. podczas Dnia Skupienia dla Ruchu Rodzin Nazaretańskich.

Ostatni podcast z serii "Siła codzienności". Na drodze wiary nigdy nie mów "dość" - wprowadzenie w czas Wielkiego Postu.

Festina lente: śpiesz się powoli. Refleksja o tym, jak się spieszyć "po Bożemu".

Codziennie mijamy wiele osób, czasem spędzamy z nimi wiele czasu. Jednak to nie wystarcza, bo... człowiek jest spotkaniem. W tym epizodzie wyjaśniam, co to znaczy i jak to się ma do wiary.

Na naszą codzienność składa się wiele "drobnych" wydarzeń: spotkań, zadań, rozmów. Często, również w życiu duchowym, od razu chcielibyśmy zdobywać "Himalaje". Tymczasem trzeba cierpliwego i wytrwałego układania cegieł, aby powstał piękny i okazały gmach.

Wiara i życie – to nierozłączny duet. Zapraszam do wspólnej refleksji nad tym, w jaki sposób możemy przeżywać wiarę i doświadczać Bożej obecności w prozie naszego życia.