1558630607
Mevlana Takvimi

Advertise on podcast: Mevlana Takvimi

This podcast has
2000 episodes
Language
Turkish
Explicit
No
Date created
2021/03/16
Latest episode
2026/11/16
Average duration
3 min.
Release period
1 days

Description

Mevlana Takvimi günlük takvim yazıları

Unlock Mevlana Takvimi podcast Email contact info,
Listeners & Audience details

Email contact information

Direct podcast contact details

Listeners

Audience numbers & engagement insights

Audience details

Podcast Insights

Podcast episodes

Check latest episodes from Mevlana Takvimi podcast


PAZARTESİ VE PERŞEMBE GÜNLERİNDE ORUÇ TUTMAK-16 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/16
Efendimiz (s.a.v.)’in bizlere olan emir ve vasiyetlerinden biri olan pazartesi ve perşembe günlerinde oruç tutmamız konusunda İbn Mâce, Nesaî ve Tirmizî Hz. Aişe(r.anhâ)’den şu hadîsi naklederler: "Efendimiz (s.a.v.), pazartesi ve perşembe günlerini oruç tutmak için sabırsızlıkla beklerdi." Yine Tirmizî’nin rivayet ettiği bir hadîste, "Kulun amelleri pazartesi ve perşembe günleri Allâhü Teâlâ’ya bildirilir. Ben oruçlu iken amelimin bildirilmesini arzularım." buyurulmuştur. Allâh (c.c)’un rahmeti üzerine olsun, Şeyh Âliyyü’l- Havvâs (rh.a)’ın bu konu üzerinde şöyle konuştuğunu duymuştum. "Resûlullâh (s.a.v.) Efendimiz’in, "Ben oruçlu iken amellerimin yukarıya bildirilmesini severim" buyurmasının hikmeti şu olsa gerek. Pazartesi ve perşembe günleri ilahî rıza vakitleridir. Rıza vakitlerinin gazâp vakitlerine göre kendine has meziyetleri vardır. Zira, rıza vaktinde padişaha bildirilecek amellerle, padişaha gazaplı vakitlerinde bildirilecek ameller sonuç yönünden bir olur mu? İşte bunları göz önüne getirerek âmel et! Allâh (c.c) seni hidayete eriştirsin." Ayrıca bu oruçları tutmadan yani fecir doğmadan önce içimizdeki kin ve düşmanlığı izâle etmeliyiz. Taberânî şu hadîsi rivayet eder: "Dünya halkının amelleri pazartesi ve perşembe günleri yazılarak yukarı ilâhî kata arz olunur. Hâkk Teâlâ’ya şirk yani ortaklık isnat etmeyen bütün müslümanların suçları affedilir. Ancak aralarında kin ve düşmanlık bulunan kişilerin suçları bağışlanmaz." Allâhü Teâlâ daha iyisini bilir. (İmâm Şarani, Büyük Ahidler, s.232-233)
İSTANBUL BEYEFENDİSİ ADABI-1-15 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/15
Terbiyeli, kibar, medenî gerçek bir İstanbullu ben kelimesini çok kullanmaz, onun yerine bendeniz veya fakir der. İstanbul kültür ve âdâb-ı muaşeretinde sık sık ben demek çok ayıptır, büyük bir nakisedir. Benim evim demez, fakirhane der. Sizin eviniz demez, devlethaneleri der. Baban anan nasıl diye sormaz, pederiniz beyefendi, valideniz hanımefendi nasıllar diye sorar. Çeşitli konularda yazılı olarak (mektupla ve mail ile) teşekkür eder. Meselâ: "Dünkü nazik davetiniz ve ikramlarınız için çok teşekkür ediyorum. Sohbet çok faydalı ve zevkli oldu. Hiç unutamayacağım saatler geçirdim..." Davet sahibi de misafirlerine ayrı ayrı "Fakirhaneyi lutf edip teşrifinizden dolayı size minnettar ve müteşekkirim..." mealinde mektup yazar. İstanbullunun en çok kullandığı kelimelerden biri efendim‘dir. Nasılsınız efendim?.. Teşekkür ederim efendim... Saat kaç efendim?.. Saat beşe çeyrek var efendim..." İstanbullu, iki öğün yemeği atlamış ve açlıktan başı dönmüş durumda olsa bile, sofraya sakin sakin oturur, sanki hiç aç değilmiş gibi ağır ağır sakin sakin yer. (İstisna: Bir yerde misafir ise ev sahibine hürmeten istiğnada ölçülü olur.) Genç İstanbullu toplu taşıma vasıtalarında yaşlılara, çocuklu kadınlara yer verir. Onlar ayakta iken kendisi kesinlikle oturarak seyahat etmez. İstanbullu sokakta, meydanda, çarşıda pazarda açıkta yemez ve içmez. Dondurmacıdan bir külah dondurma almış, sokakta herkesin arasında inek gibi yalayarak yiyor... İstanbullu böyle bir kabalık ve mürüvvetsizlik yapmaz. İstanbul terbiyesine sahip kadın ve kızlar sokakta, toplu taşıma vasıtalarında, yabancıların arasında çıngıraklı kahkahalarla gülmez, hattâ dışarıda hiç gülmez. (Mehmet Şevket Eygi)
CEHENNEM EHLİNE VERİLECEK AZAP HAKKINDA HADİSLER-14 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/14
Ebü Hureyre’den (r.a.) rivayet edilir: Resûlullâh (s.a.v.) buyurdular: "Cehennem’de bin sene ateş yakıldı, kıpkırmızı oldu. Sonra bir bin sene daha yakıldı, akkor hâline geldi. Daha sonra bir bin sene daha yakıldı, simsiyah oldu. O, tıpkı zifiri gece karanlığı gibi simsiyahtır." Anlatıldığına göre, Yezid oğlu Mürsid’in gözyaşları hiç dinmez, devamlı ağlardı. Kendisine bunun sebebi sorulduğunda şu cevâbı verdi: "Eğer şânı yüce olan Allâh beni, bir günâh işlediğim takdirde ebediyyen bir hamama hapsetmekle tehdit etmiş olsaydı, gözyaşlarımın dinmemesi bana vâcip olurdu. Şimdi nasıl dinsin ki, o, beni üç bin sene kızdırılmış bir cehennemde hapsetmekle tehdit etmektedir. "Mücâhid şöyle der: "Cehennem’in bir takım derin kuyuları vardır ki, içlerinde deve boynu gibi yılanlar, katır gibi akrepler bulunur. Cehennemlikler bunlara doğru kaçarlar. Onlar da ağızlarıyla onları yakalayarak ısırırlar, sokarlar ve etlerini didiklerler. Cehennemliklerin bunlardan kurtulabilmek için tek çareleri cehenneme kaçmaktır." Cübeyr oğlu Abdullah’dan (r.a.) rivayet edilir: Resûlullâh (s.a.v.) buyurdular: "Cehennem’de deve boynu gibi bir takım yılanlar vardır. Birinin sokuşunun verdiği acı kırk sene hissedilir, Yine katır büyüklüğünde bir kısım akrepler vardır. Onların birisinin sokuşunun verdiği acı kırk yıl duyulur." İbni Mes’ud (r.a.) der ki: Sizin şu ateşiniz, cehennem atesinin sadece yetmişte biridir. Eğer o, iki defa sudan geçirilmiş olmasaydı onunla hiç bir suretle faydalanmanız mümkün olmazdı. (Ebu’l-Leys es-Semerkandi , Tenbihü’l- Gafilin s.73)
TARİHTE KARA LEKE: YILDIZ YAĞMASI-13 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/13
Beraber gelen eşkiyalar içinde Bulgar eşkiyası var, her türlüsü var. Sarayı bastılar. Padişahı ailesinden ayırdılar. Sadece iki kızı bir oğluyla beraber iki hanımıyla beraber bir arabaya koydular. Eşya almaya müsaade etmeden doğruca Selanik'e, bir Yahudi bankerin evine hapsettiler. Bu da enteresandır. "Sen misin Filistini Siyonistlere vermeyen, biz seni Yahudi bankerin evine hapsederiz". Tarihte görülmemiş böyle bir şey. Bu büyük bir tahkir. Peki geride ne kaldı? Padişahın evi. Hanımların eşyaları var, mücevherleri var. Hepsini yağma ettiler. Bu yağma 1919'da mahkemeye taşındı ve kimin ne çaldığı tek tek tespit etti. Öyle isimler var ki benim burada söylemem kanuna aykırıdır. Öyle kişiler bu yıldız yağmasında saraydan para ve mücevher çaldılar ki aklınız hayaliniz almaz. Hayatta değiller, ama bu millet içinde onları tutanlar çok. Bazı mücevherler me satıldı bakın kendi şahsikon avrupa'da satıldı .padişahın hanımları, kızları saraydaki cariyeler yani orada hizmet eden hanımlar ne oldular hepsini dışarı attılar. Başörtüsüz mantosuz evsiz bunlar kapıda kaldılar. Onları aldı götürdüler. Topkapı sarayı'nın girişindeki avluya yıdılar. Ama önce bir 15 gün zindan'da tuttular. On iki gün tuttu. Su ekmekle istanbul'da. Otuz bir Mart Bu otuz bir Mart Istanbul için çok soğuk günler bunları burada zat olanları oldu, intihar edenleri oldu. Sokağa çıkmış, ömründe araba görmemiş, araba çarpıp ölenleri oldu. Bir kısmı darla caz'ye düştü. Onlar şanslıymış, bir kısmı Çerkez akrabaları aldı getirdi, onlar da şanslıymış. Bir kısmı Beyoğlu batakhanelerine düştü ve bunları saraydan alırlarken askerler iç çamaşırların içine ellerini sokup mücevher kaçırıp kaçırmadıklarına baktılar. Şu an hangi insanı bırakın Müslümanın ailesine böyle bir muamele yapılsa insan buna razı olur. Bunlar Müslümanların halifesinin ailesine yapıldı ve Sultan Abdülhamid tahtan böyle indirilerek Selanik'e gönderildi. (Ekrem Buğra Ekinci, Vefatının 100. Yılında Abdülhamid Han Semineri)
9 SÖZDEN BAŞKASINDA HAYIR YOKTUR-12 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/12
Hâtem-i Esamm (kuddise sirruhu) şöyle buyurdu; 9 sözden başkasında hayır yoktur: 1. Tehlil (La ilahe illallah demek) 2. Tekbir (Allâhü Ekber demek) 3. Tesbih (Sübhanallâh demek) 4. Tahmid (Elhamdulillah demek) 5. Hayrı isteme(k için konuşma)n 6. Şerden sığınma(k için konuşma)n 7. Emr-i bi'l-ma'ruf yapman (iyiliği emretmen) 8. Nehy-i ani'l-münker yapman (Kötülüğü yasaklaman) 9. Kur'ân'ı okuman (İbni Ebi'd-dünya, Es-samt; 246) NAMAZDA BUNLARA BENZEMEYİN Namazda köpeğe benzemeyin: Köpek yere kapandığında dirseklerini yere birleştirir, namaz kılındığı zaman dirsekler yukarıda olmalı, yere değmemelidir Namazda tilkiye benzemeyin: Tilki sürekli gözü oynar, sağa sola bakar yukarı aşağı bakar namaz kılan kişi sağa sola bakma malı secde edeceği yere bakmalıdır Namazda deveye benzemeyin: Deve sürekli aynı yerde durur bir yere de oradan ayrılmaz Her gün aynı yerde yatar kalkar, namaz kılan kişi deve gibi namazı nasıl sürekli aynı yerde kılmalı bazen caminin sağında solunda ortasında her yerinde kılmalıdır, sabit bir yer edinmek mekruhtur Namazda tavuğa benzemeyin: Tavuk hızlıca yemek yer kafasını kaldırır indir kaldır indir. namaz kılan kişi tavuklara benzememeli, namazını yavaş yavaş tadil-i erkan’a uyarı kılmalıdır. Namazda eşeğe benzemeyin: Nebi (s.a.v.) imamdan önce hareket eden cemaati eşeğe benzetmiştir. (
İNSANI KÜFRE GÖTÜREN SÖZLER VE İNANÇLAR-11 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/11
Bir söz ki, Allâh (c.c.)’tan başkasına ibadet etmeyi veya Allâh (c.c.)’la berâber ona ibadet etmeyi ifade ediyorsa bu söz küfürdür. Nitekim Dehriyyun’uri (âhireti inkâr edip zamanın ebedîliğine inananlar) ve diğer Dısaniyye mezhebinden olup şerrin yaratıcısı olan Allâh, hayrın yaratıcısı olan Allâh diye iki yaratıcının varlığına inananların, Mânivîyye mezhebinden olanların ve ateşe, yıldızlara veyahut güneşe, şeytanlara, meleklere veya putlara tapan, Mecusî, Nasara ve Sabiilerden bunlara benzeyenlerin sözleri gibi. Yine hüküm böylecedir; kim Allâh (c.c.)’un ilah olduğunu, vahdaniyyetini itiraf eder fakat peygamberliği umum olarak aslından veyahut hassaten bizim Peygamberimiz (s.a.v.)’in peygamberliğini inkâr ederse, veyahut Allâhü Teâlâ’nın Kur’ân-ı Kerim’de peygamber olduklarını beyan buyurduğu peygamberlerden birini bildiği halde inkâr ederse, şek ve şüphesiz kâfirdir. Nitekim Brahma dinine mensup olanlar, Yahudilerin muazzam bir kısmı, Hristiyanlardan Urussiye, Rafızilerden; Cebrail (a.s.), Hz. Ali (r.a.)’a gönderildi, fakat Hz. Ali (r.a.), Peygamber (s.a.v.)’e çok benzediği için yanlış yere gitti diye batıl iddiada bulunan Gurâbiyye mezhebinden olanlar gibi. Ve yine, Allâh (c.c.)’un varlığını, birliğini, peygamberlerin umumunu ve bizim Peygamberimiz (s.a.v.)’e itiraf eden ve fakat, (tahkir etme maksadıyla) Peygamber (s.a.v.)’a siyah idi veya sakal bırakmadan vefat etti diyen, Peygamber (s.a.v.) Mekke’de ve Hicaz’da olan değildir, veyahut Kureyş kabilesinden değildir diyen kimseyi tekfir ederiz. Çünkü Peygamber (s.a.v.) bilinen kendi sıfatlarından başka sıfatla vasfetmek, onu nefyetmek (inkar etmek) ve yalanlamaktır. (Kadı İyaz, Şifâ-i Şerîf, s.704-706)
RUYETULLÂH’A (ALLÂH (C.C.)’UN GÖRÜLECEĞİNE) DAİR DELİLLER-09 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/10
Ebu Mansur (rh.a) diyor ki: “Bize göre, Allâhü Teâlâ’nın görünmesi idraksiz ve tefsirsiz olarak ifade edilmesi hak ve lâzımdır. Allâhü Teâlâ’nın görünmesine delil ise: “Hiç bîr göz O’nu dünyada ihata ve idrak edemez. Fakat O, ilmiyle bütün gözleri, varlıkları ihata eder. O, bütün incelikleri bilir, her şeyden haberdârdır.” (En’am s. 103) mealindeki ayet-i celîledir. İkinci delil: Musa (a.s.)’ın niyazını beyan eden: “Musa şöyle dedi: “Râbbim, cemalini bana göster, sana bakayım.” (Araf s. 143) mealindeki ayet-i celîledir. Eğer Allâh (c.c)’u görmek caiz olmasaydı, Musa (a.s.)’dan böyle bir isteğin vuku bulması, onun cehlini ve Râbb’ini bilmemesini ifade ederdi. Kim ki cahil olursa, o kimsenin Allâh (c.c.)’un vahyini koruyan ve Peygamberlik görevini üzerine alan kimse olma imkân ve ihtimalinin dışında olurdu. Sonra gerçekten Allâhü Teâlâ, Musa (a.s.)’ı ne böyle istekten nehyetti ve ne de onu me’yûs edip ümitsiz bıraktı. Halbuki Nuh (a.s.)’a bunun gayri bir istekte bulunmayı nehyetti. (Hud s. 42-47) Adem (a.s.) ve peygamberlerden başkalarına, bu tür istekte bulunmalarından dolayı sitem etti. (Taha s. 121) Bu, yani Allâh (c.c.)’u görmek eğer caiz olmamış olsaydı, bu çeşit hareket, insanı küfre götürürdü. Allâhü Teâlâ, Musa (a.s.)’ın niyazını reddetmeyip, isteğinin gerçekleşme imkânı dahilinde olduğunu beyânla şöyle buyurdu: “Beni hiç bir zaman göremezsin, fakat şu dağa bak. Eğer o, yerinde durursa sen de benî görürsün.” Eğer, “belki Musa Allâh’tan kendisini bilmesi için bir alamet istedi” denirse, bu hususa şöyle cevap veriiir: Allâhü Teâlâ “Beni hiç bir zaman göremezsin” buyurdu ama kendini gösterdi. (İmam Ebu Mansur Maturidi, Kitab’ut Tevhid, s.16)
TÜRK ASRI-08 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/10
Osmanlı ülkesinde uygulamaya koyduğu kanunlar ve adil idaresi ile nam salan Sultan Süleyman’ın şöhreti, Avrupa’ da bizzat yönettiği on üç sefer ile yayıldı. Bu seferler sonrasında Avrupa’da”Büyük Türk”, “Muhteşem Süleyman” isimleri ile tanınmış, Türkler arasında “Kanûni” lakabı ile anılmıştır. Kırk altı yıllık uzun saltanat dönemi boyunca Osmanlı orduları Avrupa, Asya ve Afrika kıtalarında birçok muharebeler yapmış, kazanılan zaferlerle imparatorluk arazisi her üç kıta üzerinde büyük genişlemeler kaydetmiştir. Vefat ettiğinde babası Selim Han’dan devraldığı 6.500.000 km2 Osmanlı toprağını, yaptığı fetihlerle 14.800.000 km2 ‘ye ulaştırmıştı. Kanûni’nin tüm bu fetih ve seferleri sonucunda on altıncı asır “Türk asrı” olarak isimlendirildi. On altıncı asıra damgasını vuran büyük Türk sultanı sultan Süleyman, zamanının tüm kralları ve beyleri üzerinde yüksek otoritesini hissettirmiştir. Bu otoritenin en güzel örneği, Kanûni’nin Fransa Kralına yazdığı mektuptur: “Ben ki, sultanların sultanı, hâkânların hâkânı, hükümdarlara taç giydiren, Allah (c.c.)’nun yeryüzündeki gölgesi ve Akdeniz’in ve Karadeniz’in ve Rumeli’nin ve İstanbul’un ve Mukaddes Mekke ve Medine’nin ve Kudüs’ün ve Anadolu’nun ve Karaman’ın ve Gürcistan’ın ve Rum’un (Sivas, Tokat, Amasya) ve Dulkadır Vilayeti’nin ve Diyarbekir’in ve Azerbaycan’ın ve Acem’in ve Şam’ın ve Halep’in ve bütün Arap diyarının ve Mısır’ın ve Cezayir’in ve Tunus’un ve Yemen’in ve Eflak’ın ve Boğdan’ın ve Erdel’in ve Belgrad’ın ve Bosna’nın ve Budin’in ve daha nice memleketlerinin ki, yüce atalarımızın ezici kuvvetleriyle fethettikleri ve benim dahi ateş saçan zafer kılıcımla fetheylediğim nice diyarın sultanı ve padişahı, Sultan Bayezid Han oğlu Sultan Selim Han oğlu, Sultan Süleyman Han’ım! Sen ki, Fransa ülkesinin Kralı Françesko’sun.”... (Prof. Dr. Ahmet Şimşirgil, Kayı IV: Ufukların Sultanı Kanûni, s. 293-294)
İSTİÂZENİN MAHİYETİ-07 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/08
Tevfikin Allâh (c.c.)’dan olduğuna inanarak "Euzü billahi mine’ş-şeytani’r-racim" demekten maksadımız, her türlü yasaklardan ve sakınılması gerekenlerin tamamından Allâh (c.c.)’a sığınmaktır. Yine şüphe yok ki yasaklar, ya itikâda veya âmele dair olur. İtikâda dair olanlar, Peygamberimiz (s.a.v.)’den gelen meşhur haberde şöyle geçmektedir: "Ümmetim yetmiş üç fırkaya ayrılacak. Tek bir fırka hariç hepsi cehennemdedir." Bu hadîs, yetmiş iki fırkanın bozuk inançlar ve batıl mezheblerle nitelenmiş olduklarına delildir. Şüphe yok ki "Euzü billâh" dememiz bütün sapıklıklardan Allâh (c.c.)’a sığınmayı içine alır. Bir şeyden sığınmak ise, ancak korkulan o şeyi tanıyıp, bâtıl ve çirkin olduğunu bilmekle mümkün olur. Böylece, "Euzü billâh" dememizin yakinî, hakikî meselelerden binlercesini içine aldığı ortaya çıkar. Batıl âmellere gelince, bunlar, hakkında yasaklanma olan her husustur. Bunlar da ya Kur’ân’da, ya mütevatir haberlerde, ya âhâd haberlerde, ya ümmetin icmâında yahut da sahih kıyâslarda yer alır. Ve yine şüphe yok ki, bu yasaklanan şeylerin sayısı binleri aşar. Bizim "Euzü billâh" dememiz, bunların hepsini ve tamamını içine alır. Bu izâhımızla, "Euzü billâh" dememizin, mühim ve muteber meselelerden on binlercesini veya daha fazlasını ya da daha azını içine aldığı ortaya çıkar. İnceliklerden birisi de; Cenâb-ı Hâkk’ın "Euzü billâh" sözü, yersiz inanç ve davranışları reddetmeye işarettir, "Bismillâh" sözü ise uygun inanç ve amellere işarettir. Buna göre O (c.c.)’un "Bismillâh" sözü, ancak gerçek inançların ve seçkin amellerin tamamına vâkıf olduktan sonra anlaşılır. Bu da selim aklın ve aşikâr hakikâtin doğruluğuna şehadet ettiği bir sıralamadır. (Fahruddîn Er-Râzî, Tefsîr-i Kebîr Mefâtîhu’l-Ğayb, c.1, s.2-3)
FETVÂ USÛLÜ-06 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/08
Beyhakî, Abdullah b. Mübarek (r.a.)’den nakletti ki: Abdullah’a şöyle denildi: "Bir kişi ne zaman fetvâ verebilir?" Abdullah (r.a.) dedi ki: "Kişi, Kitap ve sünneti bildiği, Kitap ve sünnetten hüküm çıkarmaya kabiliyeti olduğu zaman fetva verebilir." Resûlullâh (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Kim kendi reyi, görüşü ile Kur’an hakkında bir görüş bildirirse, bu kişi görüşü isâbet etse bile hataya düşmüş demektir." Ömer (r.a.), İbn Abbas (r.a.)’a bir mektup göndererek dedi ki: "Kitabı, Resûlü ve kıblesi bir olan bu ümmet nasıl olur da ihtilâfa düşer?" İbn Abbas (r.a.) cevaben dedi ki: "Ya Emire’l Mü’minin! Bize Kur’an nazil oldu, biz de onun ne için indiğini bilerek okuduk, belledik. Bizlerden öyle kavimler, topluluklar gelecek ki Kur’an’ın ne için indiğini bilmeden onu okuyacaklar. Her grubun bu ayetten ayrı ayrı görüşleri olacaktır. Farklı farklı olduğunda ihtilâfa düşeceklerdir. İhtilâfa düşünce birbirleriyle savaşacaklardır." Evet, bunlardan anlaşılıyor ki Kur’an’dan doğru hüküm çıkarmak için ayetlerin sebebi nüzulünün, ne için indiğinin bilinmesi gerekmektedir. Bunlar da Resûlullâh (s.a.v.)’in hadislerinin bilinmesi ile mümkündür. Ömer (r.a.) Şureyh (r.a.)’e mektup ile bildirdi ki: "Bir mesele hakkında fetvâ vermen gerektiğinde Allâh (c.c.)’un kitabında olan hükme bak, meseleye bunu uygula. Eğer Kur’an’da bir şey bulamazsan, Resûlullâh (s.a.v.)’in sünnetiyle hükmet. Eğer sünnette de bir şey bulamazsan salih kişilerin (sahabelerin) ve âdil imâmların görüşlerine göre hüküm ver. Eğer bunlardan da bir şey bulamazsan, o zaman kendi görüşünle ictihât edersin." (İmâm Suyutî, Akidede Sünnetin Yeri, s.92-94)
MUSİBETE SABIR-05 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/05
Ebû Derda (r.a.) şöyle anlattı: "Hz. Süleyman (a.s.)’ın bir oğlu vardı , öldü. Kendisine iki melek geldi. Biri diğerine düşmanmış gibi gözüktü. Biri, ötekini kastederek şöyle dedi: "Ben tohum ektim ama hasat alamadım. Bu geldi, hepsini götürdü." Hz. Süleyman (a.s.) Ötekine sordu: "Sen ne dersin?" Şöyle anlattı: "Yolu tutup gittim. O tohumları, sağa sola saçtım; yolu açtım." Süleyman Peygamber öbürüne sordu: "Sen, yol üzerine tohum ektin? Oradan insanların geçeceğini bilmiyor musun?" Bu kez melek ona sordu: "Peki, sen neden oğlunun ölümüne aşırı üzülüyorsun? Bilmiyormusun ki ölüm, âhirete giden yoldur. " Abdullah b. Abbâs (r.a.) seferde iken, kızının öldüğünü duyunca dönüp geldi. Şöyle dedi: "Bir avret idi, Allâh onu gizledi. Bir zahmet idi, Allâh yetişti. Bir ecir idi, Allâh onu baha yolladı. Bundan sonra gitti; iki rekât namaz kıldı." Şöyle dedi: "Allâh’ın bize emrettiğini yaptık." "Sabır ve namazla yardım isteyiniz." (Bakara 45) Resûlullâh (s.a.v.) şöyle buyurdu: "İçinizden birinin ayakkabısının bağı kopsa, onun için Allâh’a duâ etsin. O da başa gelen musibetlerden biridir." Ahmed b. Hamdan, Ahmed b. Hars, Kuteybe, Saîd, Mâlik b. Rebia, Ebû Abdurrahman yoluyla gelen bir rivayette; Ümmü Seleme Resûlullâh (s.a.v.)’ın şöyle buyurduğunu anlattı: "Bir kimse, bir musibete uğrarsa Allâh’ın emrine göre: "Biz, Allâh içiniz. Allâh’a döneceğiz. Allâh’ım beni bu musibetimle mükâfatlandır. Ondan ötürü hayırla karşıla" derse Allâhü Teâlâ onun dileğini kâbul eder." (Ebu’l-Leys es-Semerkandi , Tenbihü’l- Gafilin s.297-298)
FİZİKSEL GÜZELLİKLER GEÇİCİDİR-04 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/04
Oğulları için kız seçmeye çalışan annelerin büyük bir kısmı bu seçimlerini ahlâktan önce fiziksel güzelliği ön plana alarak yapmaktadır. Oğullarına alacakları kızın dünya güzeli olmasını istiyorlar. Halbukî fiziksel güzellik geçicidir. Dünya güzeli bir kız ile evlenilse ahlâkı güzel değilse o fiziksel güzellik kısa süre içinde unutulur, görülmez olur. Bahçesi olanlar bilir, bir bahçe ne kadar güzel olursa olsun (oturup özellikle bakılmadığı müddetçe) belirli bir süre sonra alışıldığı için, gelip geçerken o güzellikler görülmez olur. Onun için eş seçimi yapılırken fiziksel güzellikten ziyade ahlâki güzellik dikkate alınmalıdır. Nebi (s.a.v.) "Saliha kadının bulunduğu ev cennet bahçelerinden bir bahçedir." buyurmuşlardır. Yine "Dünyanızdan bana üç şey sevdirildi: Güzel koku, helâl nisa (kadın), gözüm nuru olan namaz." buyrulmuştur. Bu sebeple kişinin kendisinin saliha hanım aramaya niyet etmesinin yanında anababasını da buna yönlendirmesi gerekir. Mutlu bir evlilik hayatı için evlenilecek kızda aranması gereken ilk özellik Resûlullâh (s.a.v.)’in de tavsiye buyurduğu gibi dininin, ahlâkının güzel olması olmalıdır. Böyle bir hanım bulmanın yollarından biri onun ailesinin araştırılmasıdır. Araştırmaya göre güzel ahlâklı temiz bir ailenin kızı ise, kızın kendisi hakkında da mâlumatlar uygunsa ve istihareye yatıldığı zaman da hayırlı görülürse "Allâh nasip etsin, hayırlı olsun." denir. Ama şimdiki sistemlerle evlenildiği takdirde bunun neticesi geçimsizliğe ve boşanmaya gitmektedir. (Ömer Muhammed Öztürk, Sohbetler-2, s. 107-108)
NEZİR (ADAK) ORUCU-03 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/04
Bir kimse oruç tutmayı nezretse nezrini yerine getirmesi ve oruç tutması lâzım gelir, eğer tutmazsa günahkâr olmuş olur. Nezir iki kısımdır; muayyen nezir ve muayyen olmayan nezir. Muayyen nezir, kişinin, “bu hafta Cuma günü oruç tutmak Allâh (c.c.) için üzerime borç olsun” veya “yarın oruç tutmak Allâh için üzerime borç olsun” demek sûretiyle nezir zamanını tayin etmesidir. Muayyen nezir orucu, geceden niyet etmekle sahih olur, eğer geceden niyet edilmemişse gündüzün yarısının öncesine kadar niyet edilmesi caizdir. Bir kimse Cuma günü oruç tutmayı nezretse ve Cuma günü, nezir orucuna niyet etmeksizin mutlak oruca niyet ederek oruç tutsa, tuttuğu oruç, nezir orucu olarak sahih olmuş ve onunla nezir borcundan kurtulmuş olur. Yalnız bu, mutlak oruca niyet etmiş olması hâlindedir, eğer kasten veya unutarak kaza orucuna niyet etmişse tuttuğu oruç, nezir değil kaza orucu olmuş olur. Muayyen olmayan orucu, kişinin, “bir gün oruç tutmak Allâh (c.c.) için üzerime borç olsun” veya “eğer babam şifa bulursa beş gün oruç tutmak Allâh (c.c.) için üzerime borç olsun” demesidir. Muayyen olmayan nezir orucu yalnızca geceden niyet etmekle sahih olur. Bir kimse Kurban Bayramının ilk günü oruç tutmayı nezretse oruç tutması icap etmez, bilâkis o günde oruç tutmaması ve oruç tutmanın mekruh olmadığı başka bir günde nezrini kaza etmesi gerekir. (Eşref Ali et-Tehânevî, Hanefi İlmihali, s.336-337)
İSLAMDA TESETTÜR VE CİLBAB-01 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/02
Kadınların el, yüz ve ayakları dışında, sarkan saçları dahil bütün bedenleri namazda veya yabancı erkeklerin yanında örtülmesi gerekli olan yerlerdir. El ve yüzün ise bir fitne korkusu bulunmadıkça namazda da namaz dışında da örtülmesi gerekmez "Kadınlar süslerini (yabancı erkeklere) açmasınlar" (Nur s. 31) ayetinde "kendiliğinden görünen yerler müstesnadır" istisnası ile, bedenden bazı yerlerin açık kalabileceğine işaret edilmiştir. Peygamber Efendimiz (s.a.v), Hz. Ebû Bekir (r.a.)’ın kızı Esma'ya el ve yüzün açık kalabileceğini bildirdiğini belirtmiştir. Başka bir hadiste Resûlullâh (s.a.v.); "Kadın örtülmesi gereken avrettir. Dışarı çıktığı zaman şeytan ona gözünü diker" buyurmuştur. Sonuç olarak Nur Suresi 31. ayetteki baş örtüsü (hımar) ve Ahzab Suresi 59. ayetteki dış giysi (cilbab) terimleri birlikte değerlendirilince, kadın için iki parçalı bir giysi şekli ortaya çıkar. Birincisi; saç, boyun ve göğüsleri örten ve omuzlara doğru yakaların üstüne serbest bırakılan "baş örtüsü"; ikincisi ise "dış giysi" olup, bunun şekli iki türlü tarif edilmiştir. Başörtüsünün üstünden, bedeni aşağıya kadar örten büyük parça giysi veya başörtüsünün altında boyundan aşağı topuklara kadar örten dış giysi cilbabın tarifleri arasındadır. Hatta cilbaba, başörtüsü veya peçe anlamı verenler olduğu gibi Abdullah b. Abbas (r.a)'ın "rida" yani bedenin üst bölümünü örten dış giysi ya da örtü anlamını verdiklerini bildilmiştir. Örtünmenin gayesi zinadan ve yabancı erkeklerin sarkıntılık yapmasından sakındırmak olduğuna göre, giysinin parça sayısına bakmaksızın bu nitelikleri taşıması gerekir. Altını göstermemesi, bol olması, karşı cinsin giysisine benzememesi bu nitelikler arasında sayılabilir. (Ali Rıza Peker, Örtünme ve Tesettür)
HARB HİLEDİR-02 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ
2026/11/02
Hz. Nuaym İbni Mes'ûd (r.a.) Hendek harbi esnasında İslâm'la şereflendi. Medineli müslümanları, dışardan Kureyş ve Gatafan kabileleri, içerden Benî Nâdir ve Benî Kureyza Yahudileri kuşatıp ortadan kaldırmak istediler. Bu kuşatma yirmi gün kadar sürdü. Her iki tarafta da açlık, sefalet başgösterdi. Gatafan kabilesinden Hz. Nuaym (r.a.) gece karanlığında kalkıp Resûlullâh (s.a.v.) Efendimizin yanına gitti. "Ya Resûlullâh (s.a.v.)! Ben Müslüman oldum. Yalnız kavmimin bundan haberi yok. Şimdi bana dilediğini emret!" dedi. İki Cihan Güneşi Efendimiz de ona: "Kavmine git ve düşmanımızın gayret ve gücünü zayıflat. Çünkü harp hiledir." buyurdu. Nuaym İbni Mesûd (r.a.) önce Benî Kureyza'ya gitti: "Burası sizin memleketiniz. Başka bir yere gidecek haliniz yok. Ama Kureyş ve Gatafan öyle değil. Savaşı kazanırsa ganimet bilirler. Kazanamazlarsa güven içinde memleketlerine dönerler." dedi. Hatta onların bazı adamları yanlarına alarak rehin tutmalarını teklif etti. Oradan çıktı Kureyş ve Gatafan'a geldi. Onlara da: "Beni Kureyza'nın Hz. Peygamber (s.a.v.)'le anlaştığını ve Kureyş ile Gatafan’dan bir çok kişiyi alıp Nebi (s.a.v.)’e teslim edeceğini" söyledi. Benî Kureyza'yı denemek için İkrime gönderildi. "Yarın çarpışmaya karar verdik." dedi. Onlar: "Yarın yanımızda rehin kalmaları için yetmiş kişiyi bize vermedikçe sizinle birlikte harb etmeyiz." cevabını verdiler. Hz. Nuaym (r.a.) bu şekilde düşmanları birbirine düşürdü. Aralarındaki anlaşmaları bozmada başarılı oldu. Gece yarısı bir de şiddetli rüzgâr çıktı. Perişan bir vaziyette karanlıkta çekip gitmek zorunda kaldılar. O günden sonra Hz. Nuaym İbni Mesûd (r.a.) Resûlullâh (s.a.v.)'in güven kaynağı oldu. (Yusuf Kandehlevî, Hayatu’s-Sahabe)

Podcast reviews

Read Mevlana Takvimi podcast reviews


0 out of 5
0 reviews

Podcast sponsorship advertising

Start advertising on Mevlana Takvimi relevant audience podcasts


What do you want to promote?