Advertise on podcast: Contact bij Dementie

Het was alweer even geleden. Zelfs een lunchafspraak maken lukte Myra en Lida niet eens zo simpel ... Maar nu is er even rust. Rust om weer een podcast op te nemen en te delen. We zitten bij het Dorpshuis op het terrein van ZoZijn in Wilp en nemen buiten de podcast op. Er passeren wat mensen en er is soms even wat meer wind. Hopelijk blijven we jou boeien met onze verhalen en gedachten. Er komt veel voorbij waarbij we alles ook weer linken aan het contact hebben bij dementie. Kijk ook eens op de instagram van het Dorpshuis ZoZijn en laat je verleiden om ook eens langs te gaan. Wij hebben er heerlijk gegeten en genoten. En trots op de foto met Alexander en de soep van de dag.

De opnames zijn al 2 weken oud als deze aflevering online komt. De dag van de opname zaten Myra en Lida in Wilp bij ZoZijn. Heerlijk geluncht in het dorpshuis. Je kunt ze vinden op facebook en misschien zelfs meer op instagram. Speciaal daar omdat Myra in Wilp net met bellen had gestrooid, zoals ze dat zelf zo mooi zegt. Een afscheid van een bevriende juf op de basisschool daar. En dat op de dag dat BellenDame ook nog eens 9 jaar bestaat. Veel mooie foto's zijn te vinden op haar facebook waar ook foto's van onze lunch op 8 juli staan. En als dat niet genoeg ik, is Myra een paar dagen later ook nog eens jarig. Hiep Hiep Hoera! Genoeg om te vieren dus. We zitten buiten, en dus is er ook wat meer achtergrond geluid. Het was een heerlijke dag waarin we beide weer veel mensen ontmoet hebben. Daar spreken wij over, maar ook over de campagne van Sire: Een praatje maakt je dag. JA! daar weten we alles van. En niet alleen een praatje, de ander echt zien, maar ook eens complimenten geven helpt je omgeving wat prettiger te maken. Want zeg nou eerlijk, wie heeft dat niet nodig?!

Een openhartige opmerking en gesprek over iets wat je wel vermoed maar bijna niet te zien krijgt; relatie crisis. Het is niet altijd zo makkelijk om om te gaan met je veranderende brein, en al helmaal niet als je daarnaast staat. Als je dan ook nog al zoooo lang samen bent kunnen de irritaties wel eens oplopen. Toevallig komik dan langs en kan ik de situatie iets ontspannen. Zo belangrijk om te kunnen ontspannen... Ik vertel je hoe dit ging. Dat brengt me ook bij al die ontmoetingen waar mensen rouwen over het verlies van hun partner. Dat kan zijn door overlijden, maar ook door de achteruitgang van de ander door het verloop van de ziekte. Wat zou het toch mooi zijn als daar wat meer begeleiding in zou komen. Ik blijf er over na denken. Myra heeft een mooi belletje over contact met bellen. Leuk om de foto's erbij te zien op haar facebookpagina BelleDame En ik vertel je enthousiast over een mooi stripboek; 'Waar je ook gaat', geschreven en getekend door Étienne Davodeau. Hij laat de 'reis door het land van het haperende geheugen' wat hij hoort van het werk van zijn vrouw. Een mooie recentie, als je de link volgt, om naar je boekwinkel te gaan als jij het boek ook wil vasthouden en terug kunnen pakken.

Wat met een gevoel en een vraag begon is een heel verhaal geworden van nog geen diagnose tot met diagnose. Op de vraag 'wat doet de diagnose met jou' kwam een verrassend antwoord. Het belang van samen zijn, in mee blijven doen komt hierin naar boven. Dat zijn ook de belangrijke constateringen bij het onvergetelijke koor. Zij hebben daar ook nog de kracht van de muziek als lichtpuntje in verwarrende tijden bij. Het onvergetelijke koor was een serie eind 2025 op RTL4. Op de site van Alzheimer Nederland zie ik terug dat deze terug te kijken is via Videoland. Ik vertel jullie ook over de website Hart voor Zorg, en de gratis webinars die zij geven. Myra heeft het in haar belletje over een workshop die zijn heeft gegeven bij Studie Arena over nonverbaal aansluiten.

Al pratende tegen de microfoon heb ik niet altijd een thema. Soms wordt dat gaandeweg duidelijk, soms pas bij het editten. Dit keer kwam het pas toen ik de aflevering terughoorde bij de edit. De vele voorbeelden die ik bespreek zoals over je eigen regie verliezen, verdriet, oude gewoonten of wat is nou de beste manier van reageren. Bij alles is de vraag eigenlijk wat nou het beste is. Een ontroerend atikel in de Stentor over een jonge vrouw met Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) trof mij. Over hoe geen taal wel taal teweeg kan brengen. Myra heeft het in haar belletje over een podcast van NRC, het uur met Paul de Leeuw.

Er stond nog ergens, bleek 4 maart te zijn, een belletje van Myra in mijn telefoon. Deze bleek te gaan, was een tip, over 'een vergetelijk mooie reis'. Gelukkig staat deze nu nog op NPO start en is daar gratis te bekijken. Vooral het denken in mogelijkheden blijft bij ons beide hangen na het zien van deze serie. Ook ik had van de reunie een uitspraak opgeschreven: "De herinnering gaat weg, maar het gevoel blijft hangen.". Uiteraard had ik daar ook weer allerlei gedachten en ervaringen bij. Wat mij deze week het meest is opgevallen was de voorpagina met grote letters; "Totale kosten dementie bedragen meer dan 31 miljard euro per jaar". Ik zie nu pas het stukje op NU.nl waar nu al meer dan 1000 reacties op zijn. Krachtige zin aan het einde van dit artikel: "Dit rapport laat zien dat snelle bezuinigingen op de zorg als een boemerang terugkomen bij mantelzorgers en gemeentes", zegt directeur-bestuurder Wiesje van der Flier van Alzheimer Nederland. Tja, wat wij misschien allang weten komt hierin terug. genoeg stof voor een podcast en om meer over na te denken.

Myra en Lida kletsen nog even vrolijk door over alles wat er zo rond het thema dementie op hun pad komt. Het werk van Myra in het Openlucht museum in Arnhem is bijzonder door wat er is en wat er ontstaat. Voor het huis van herinnering is zij nog op zoek naar feestmuziek op single of LP. Wie nog iets op vinyl heeft en het kwijt wil kan zich melden. Graag zelfs. Ook is het personeel heeft in het huis van herinnering jaren '60 kleding aan. Myra is voor haarzelf, maar het mag ook voor collega's, op zoek naar jurkjes uit die tijd. Wie heeft er nog iets liggen? Of is er misschien iemand met oude patronen en eventueel ook de mogelijkheid om iets te maken. We zijn beide duidelijk fan van openlucht musea. Lida vertelt ook over de grootste van Duitsland (ruim 90 hectare). Het museum in Arnhem is zo'n 44 hectare. We beantwoorden samen de vraag van Kirsten, die zij had gemaild, over benamingen van afdelingen in het verpleeghuis. En het kompas? Zijn er luisteraars die daar al ervaring mee hebben? Wij zijn heel erg beneiuwd. Nou ... blijkt ook een stopwoordje van Myra te zijn. De herkomst; onze favoriete podcast Vrolijk Voorwaards.

Wat is tijd? De tijd glipt je door de vingers als je er niet bij stilstaat. Myra nam de tijd om bij Lida aan de tafel aan te sluiten voor eenpodcaat samen. Wat doe je met je tijd. Wie zoek je op. Ga je op vakantie, of heb je een andere manier van genieten. We heben het over bermtoerisme, coffee to go en dure broodjes en alles wat ons bezig houdt. Myra werkt in een anzichtkaart en maakt veel mee rond het thema dementie. Zo sprak zij met een jong meisje die de serie 'Kapsalon Romy' had gezien en zo wist wat dementie is. Deze serie is gratis te bekijken op NPO start. Een aanrader.

Mijn collega miMakker Gerja staat in Libelle 18. Een kort en krachtig stukje over ons werk waarbij echt contact centraal staat. In deze aflevering lees ik dit stukje ook voor. Dat deze Libelle toevallig ook een special over Leven met Lef gaat heeft zo moeten zijn. Wat een inspiratie weer. Ik geef deze graag door. Mooi hoe bekende vrouwen in een column delen; Nicolette Kluiver over durven te vallen om te leren op te staan. Patty Brard over haar impulsiviteit en wat dat brengt. Quinty Trustfull over zelfredzaamheid wat ook zo zijn grenzen heeft. Daphne Deckers over de telefoon aan de draad die hielp om juist fysiek af te spreken. En een column over je niet te laten leiden door wat anderen zeggen maar juist je eigen hoofd te volgen. Tussendoor ook nog 2 belletjes van Myra over de documentaire Ons Campertje; een mooi bericht op Facebook hierover en, bijna uiteraard zou ik denken, over bellen. Blijf elkaar zien. Heb het lef om elkaar op te zoeken en deel de inspiratie.

Ja! Terug van 2 maanden even stilte. Rust. Voor jezelf zorgen gaat voor alles. Er is veel gebeurd in een korte tijd. Meer dan ik even dacht te doen. Over afscheid en rouw. Maar ook hoe dat gekoppeld is aan zo veel andere mensen op heel veel momenten en manieren. Zo vertelde iemand mij dat hij nooit vrolijk afscheid heeft genomen van zijn vrouw. Daar ook geen hulp bij heeft gehad, of gevraagd. Dat brengt mij dan weer op een idee. Myra heeft 2 belletjes. Nog een van de documentaire Ons Campertje en een vervolg op het popcontact waar ze ons eerder over vertelde. Popcontact als inspiratie tot contact. Hoe? Dat hoor je hier. Mocht je iets willen delen of willen vragen kan dat altijd in de opmerkingen onder deze podcast.

Als je naar de Olympische spelen kijkt zie je veel teleurstellingen. Toen ik zag hoe Joep Wennemars gehinderd werd, terwijl hij zo goed ging, dapper door ging maar vol emoties over de streep kwam wist ik het; Teleurstellingen, zeker als deze niet je eigen schuld zijn, zijn er overal. Hoe ga je daar mee om. Hoe gaat je omgeving daar mee om. Misschien nog belangrijker; Hoe herpak je jezelf. Eigenlijk is het omgaan met dementie ook topsport. Heb jij dementie, ben je mantelzorger of werk je met mensen met dementie? Hoe ga jij om met teleurstellingen? En hoe herpak jij je? Ik vertel ook over mijn ervaring als mantelzorger hierover. Myra heeft een belletje over de documentaire " Ons Campertje" die op woensdag 25 februari op TV komt, om 20:25 uur bij MAX op NPO2. En vergeet vooral niet om jouw ervaringen en verhalen te delen. Daar helpen we elkaar mee.

Myra kwam door de sneeuw naar me toe om bij te praten, maar dan ook meteen met jou. We hebben dus nog een aflevering op genomen. We spreken over de sneeuw, wat daar allemaal nog aan mogelijkheden zijn om levendigheid te krijgen. Het huis van herinnering heeft een mol in de voortuin, waar ook weer speelse foto's van komen. En hoe onze kleinkinderen ons leven verrijken, maar ook hoe contact met hen werkt. Djabberen is de taal die ons dan verbindt. Daarmee komen we op voorlezen, de bibliotheek en wat daar weer aan mogelijkheden is. We koppelen al deze verhalen ook weer met onze ervaringen en gedachten voor mensen met dementie. En dat verhuizen om opruimen vraagt, want ... wat neem je mee? En hoe kies je wat er bijvoorbeeld meegaat als je nog kleiner gaat wonen in een verpleeghuis. Kortom: we hebben veel verhalen en herinneringen van onszelf maar ook als inspiratie voor contact bij dementie.

Myra is op bezoek. Gezellig! We spreken over veel manieren van contact; bij de verstandelijk gehandicapte Marcel waar Bakkie op zijn verjaardag indirect contact maakte tot aan het sterfbed van de vriend die een fatale hersenbloeding kreeg. En ook dat je niet altijd geluid nodig hebt voor contact. Je hoeft niet te praten. Er hoeft niet altijd muziek aan te staan. Stil zijn en niets doen is ook oke. Myra had op linkedIn een filmpje gezien van collega miMakkers. Mogen we die wel delen? Is delen altijd een goed idee? Je hoort het in deze aflevering, maar ik kan je wel zeggen dat wij denken dat het juist wel zinvol kan zijn. Je moet alleen wel gevonden worden.

Wat begon als een compliment groeide uit tot deze aflevering. Want waarom krijg ik een compliment? En was dat toeval of niet?! De titel van deze aflevering zegt het al een beetje; ik ben altijd op zoek naar wat mij verbindt met de ander. Denk jij daar ook over na en zet je dat misschien ook wel bewust of onbewust in. Ook als het even niet zo prettig loopt ... want raak je van slag of blijf je zoeken naar het raakvlak samen. Zie jij de mens en is deze je gelijke? Misschien is dat wel de grootste vraag bij die rode draad bij mij. Contact als een rode draad door mijn zijn en alles wat er op mijn pad komt. Het belletje van Myra gaat over appelmoes. Even breed in het nieuws in januari. Uiteraard heb ik daar ook weer zo mijn gedachten en reacties op.

Deze aflevering had ook "what's in the name" kunnen heten. Toch gaat het over meer dan woorden of namen, het gaat over afstemmen. Je kan op een ander afstemmen door ernaar te vragen, maar je zal bij mensen met haperende breinen vooral moeten kijken, (aan)voelen en ervaren wat wel of niet werkt in het contact. Myra vertelt in haar belletje over heerlijke namen. Haar belletje bracht mij ook weer terug naar mijn jeugd, naar mijn oudoom die de meest grappige fantasienamen aan zijn planten gaf. Wij, zowel Myra als ik, zijn ook wel benieuwd naar jouw ervaringen en grappige namen. Laat het vooral weten in de opmerkingen, zodat anderen daar ook van kunnen genieten.