Advertise on podcast: Verslaafd aan gemak

Het is een even voorspelbaar als machtig cliché. Het besef dat het toch echt anders moet. Het roer moet om. Het moet anders. Maar hoe maak je die aanpassing?

Is er een groter voorbeeld van de verslaving aan gemak dan instant bevrediging? De - ik wil het nu en je zorgt maar dat het er komt - mentaliteit. Ik wil nu per direct chips. Ik wil nu per direct ontspannen. Ik wil nu die film kijken. Nu. Direct. Gehaast. Gestresst. Opgefokt. Regel het. Fix die shit. In plaats van te jagen op dieren, zoals onze voorouders, jagen we op instant bevrediging.

In deze aflevering kijk ik naar een van mijn richtlijnen. Waar mogelijk, maak het zelf. Het heeft me de afgelopen tijd veel goeds opgeleverd om zelf dingen te maken. Het geeft een gevoel van onafhankelijkheid. En tegelijkertijd legt het de vinger op de zere plek van consumentisme. Eindeloze afhankelijkheid. 

Waarom is bushcraft voor mij de weg uit mijn verslaving aan gemak? Dat is een vraag die ik afgelopen week stelde aan mezelf. Eigenlijk gaat het ver terug in mijn ontwikkeling. Ik volg al mijn hele leven mensen als Ray Mears, Bear Grylls, Les Stroud en Ed Stafford. Ik consumeer programma’s als Alone, Survivorman, Dual Survival, Naked and Afraid. Ze hebben altijd een grote aantrekkingskracht gehad. Het zijn de mensen en programmas waardoor ik kennis maak met bushcraft voordat ik daar zelf ook maar echt iets mee doe. In deze tijden van YouTube staan nieuwe helden op. Mensen die hun kennis willen delen. Tel daar nog de vele boeken over dit onderwerp bij op en je kunt een heel leven blijven leren.

Grappig hoe goed taal de vinger op een zere plek kan leggen. Buitenleven. Binnenzitten. In onze taal ligt al de basis van ons probleem. Binnen doe je niet. Je zit. Buiten leef je. Buiten beweeg je. Het werd weer eens overduidelijk tijdens onze vakantie, vorige week. Buiten is het leven. 

Daag jij jezelf nog een beetje uit? Daag ik mezelf nog een beetje uit? Wanneer heb ik voor het laatst een uitdaging opgepakt en ben ik er voor gegaan? Of is de status quo wel best. En zijn al die uitdagingen maar tijdelijke oplossingen voor een dieper probleem? In deze aflevering van de podcast moet ik concluderen dat ik al een tijdje geen uitdaging meer heb opgepakt. Tijd om daar verandering in te brengen?

In deze aflevering van Verslaafd aan Gemak bekijk ik de ontwikkeling van de flitsbezorging. Zijn we daadwerkelijk zo verslaafd geraakt aan gemak dat we een zak chips binnen 10 minuten bij ons thuis willen laten bezorgen? Is dat de wereld waarin we willen leven? Of wordt het tijd voor een tegenbeweging? Doe mij maar ongemak. Doe mij maar frictie. Maar doe mij alsjeblieft geen zak chips binnen 10 minuten in mijn huis. 

Ging jij als kind op avontuur uit? Kwam je pas laat thuis? Met een scheur in je kleren en een hoofd vol verhalen? Kinderen hebben het avontuur van nature in zich. Geef ze een kans en ze kiezen het avontuur. Waarom zijn we vergeten hoe het is om op avontuur te gaan? Waarom kiezen we gemak en comfort in plaats van het avontuur?  “And who knows what Romance, what Adventure, what Love, is lurking around the next turn of the road, ready to leap out on us if we’ll only travel that far?” -- Jack London

Als ik iets heb geleerd van het vorige jaar dan is het dat ik een belangrijk punt over het hoofd heb gezien. Namelijk. De invloed van de seizoenen. De routine die werkt voor de lente en de zomer is niet dezelfde routine die werkt voor de herfst en de winter. Dat is een leermoment. Een punt om mijn routine op aan te passen. 06.00 in de ochtend is echt fijner als de zon al aan de horizon is verschenen. Ik merk dat vanaf november mijn energie substantieel afneemt. Een drukke tijd op werk, donkerte en kou. Het zorgt dat aan het einde van het jaar mijn ochtendroutine voor het eerst dat jaar in de soep loopt. Steeds vaker geef ik de wekker een tik en draai me om. Het hele jaar gaat het goed. Heerlijk zelfs om zo vroeg al in de buitenlucht te zijn. Maar die vlieger gaat in de donkere dagen niet op.

Ik denk dat we ondertussen het wel eens kunnen zijn dat goede voornemens niet zo goed werken. De intentie is goed, maar het volhouden loopt voor veel mensen uiteindelijk uit op een teleurstelling. Ik weet uit ervaring dat een moedig begin meestal eindigt in een langzame daling naar nul. Van een paar keer sporten tot uiteindelijk bankhangen. Maar wat werkt dan wel? Voor mij persoonlijk werkt het bouwen en schaven aan mijn routines. In plaats van als een dolle drie keer per week te trainen en hier uiteindelijk in te falen, zoek ik naar manieren om elke dag het verschil te maken in mijn leven. Door onderdelen op te nemen in mijn routines. Hierdoor wordt het geen uitzondering - zoals bewegen en gezonde voeding vaak is - maar onderdeel van elke dag. Een kleine aanpassing in mijn routine is bovendien minder ingrijpend dan mijn hele levensstijl omgooien. Het is er eerder een mooi neveneffect van.

Het einde van het eerste jaar Verslaafd aan Gemak. Tijd voor een terugblik. Wat lukte wel? Wat ging er niet? Tot volgend jaar. En seizoen 2. 

Zo aan het einde van het eerste jaar van de podcast Verslaafd aan Gemak wordt langzaam duidelijk waar deze reis eigenlijk echt over gaat. Het draait om de vraag: welke vader wil ik zijn voor mijn kinderen?