Advertise on podcast: Sant Teja Singh Ji

ਸੁਣਿਐ ਸਿਧ ਪੀਰ ਸੁਰਿ ਨਾਥ ॥ ਸੁਣਿਐ ਧਰਤਿ ਧਵਲ ਆਕਾਸ ॥ ਸੁਣਿਐ ਦੀਪ ਲੋਅ ਪਾਤਾਲ ॥ ਸੁਣਿਐ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਕਾਲੁ ॥ ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥ ਸੁਣਿਐ ਦੂਖ ਪਾਪ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥੮॥ Translation in English : In the next four Pauris (8, 9, 10, 11) Satguru Nanak Dev Ji Maharaj says that those persons who listen to the teachings of the Satguru with rapt attention and make them dwell in their minds, gain the various stages of human development according to the aim that they keep before them. Those who desire occult powers become Sidhs, Pirs etc. and those who desire worldly greatness become Sheikhs (the head of the clan) or kings. By listening to the teachings of the Satguru with rapt attention and by controlling the mind from wandering away, one reaches the stage of Sidh – master of occult powers, Pir – the spiritual head of a community, surnath, or king of devtas – persons blessed with noble qualities and purity of mind. By listening to the holy words of the Satguru, the dwellers on this earth, the nether world and the worlds above gain all degrees of greatness.  By listening to and drinking in deep the Divine name, the balance of the earth and whole universe above and below is maintained. The inhabitants of the seven continents, oceans and spheres, and the dwellers of the nether world attain various stages of higher life. Or the seven continents the upper and the lower worlds, go on doing their duty in their fixed spheres.  By listening attentively to the teachings of the guru and drinking them deep in the mind one rises above the fear of death. Sayeth Nanak His devotees who meditate on His name, and drink in deep the nectar of the Divine life within, are filled with ecstasy and their faces beam with Divine joy.  No pain or sin can touch them. They rise above all pain and sin. --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

ਜੇ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਆਰਜਾ ਹੋਰ ਦਸੂਣੀ ਹੋਇ ॥ ਨਵਾ ਖੰਡਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਐ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥ ਚੰਗਾ ਨਾਉ ਰਖਾਇ ਕੈ ਜਸੁ ਕੀਰਤਿ ਜਗਿ ਲੇਇ ॥   ਜੇ ਤਿਸੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਤ ਵਾਤ ਨ ਪੁਛੈ ਕੇ ॥ ਕੀਟਾ ਅੰਦਰਿ ਕੀਟੁ ਕਰਿ ਦੋਸੀ ਦੋਸੁ ਧਰੇ ॥ ਨਾਨਕ  ਨਿਰਗੁਣਿ ਗੁਣੁ ਕਰੇ ਗੁਣਵੰਤਿਆ ਗੁਣੁ ਦੇ ॥ ਤੇਹਾ ਕੋਇ ਨ ਸੁਝਈ ਜਿ ਤਿਸੁ ਗੁਣੁ ਕੋਇ ਕਰੇ ॥੭॥ Translation in English : By following the Yog marag (Pranayam) one may prolong his life to the extent of the four cycles of this world (Four Yugas-Satyug, Traita, Duapar, and Kalyug) and even ten times that period. He may gain a worldwide reputation, and everyone may feel honoured by walking in his train.  The praise of his virtuous deed may be on every human tongue. But if he has not attained His grace, then a time will come when no one would care even to recognize him.  His misdeeds shall be reckoned with, and he shall be found guiltiest of the guilty, and a worm among worms, the lowliest of the low, in the assembly of the saints in the life hereafte If a guilty person repents, He grants him good qualities, and makes the virtuous more virtuous.  There is none else in the world Who can uplift such a degraded person, and there is no other who can be a bestower of good qualities.  He alone is the source of all good.  He is dependent on none else. --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਾ ਜੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵਾ ਵਿਣੁ ਭਾਣੇ ਕਿ ਨਾਇ ਕਰੀ ॥ ਜੇਤੀ ਸਿਰਠਿ ਉਪਾਈ ਵੇਖਾ  ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿ ਮਿਲੈ ਲਈ ॥ ਮਤਿ ਵਿਚਿ ਰਤਨ ਜਵਾਹਰ ਮਾਣਿਕ ਜੇ ਇਕ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣੀ ॥ ਗੁਰਾ ਇਕ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ ॥ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਇਕੁ ਦਾਤਾ ਸੋ ਮੈ ਵਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੬॥ Translation in English : In this Pauri Satguru Nanak deals with the common practice of bathing in the sacred tanks and rivers at the various centres of pilgrimage, and declares that a mere dip in a sacred tank or river without His grace is of no avail. Note: - This grace can only be obtained by selfless service, meditation on the Divine name, singing hymns in His praise and leading an honest and truthful life. When I cast a glace on the whole created Universe, I see that without good Karmas of the past lives one cannot get anything.  The present life is the fruit of the past. Law of Karma:  The transmigration of the soul is a scientific reality.  By meditating on the Divine name daily, and by doing Hari Kirtan and selfless service to mankind, one comes to know all is past births and rebirths through the four Yugas. Weighed on the balance of reason the law of transmigration becomes clear.  Some are born pets, warriors, mathematicians, musicians, and seers.  These developments come to them from their past lives. The impressions of all the Karmas good or bad are made on the Anteh-karam (mind).  They form a part and parcel of ones life and come with him in the next birth. Now the good Karmas give their reward, and the evil ones bring their drawbacks with them. The good Karmas bring a man in the sphere of Satsang (the company of God conscious persons) and evil Karmas lead him astray.  By following the path of meditation on the Divine name one can eradicate the effect of all evil Karmas (see note Pauri 20th). Weighing and fixing in one‟s mind the priceless jewels and precious stones of vairag – non-attachment to the worldly pleasures, jawahar – the power of self- realization, manak – listening to the Guru‟s teachings with rapt attention, and then scrupulously acting upon them are all latent in the human mind.  They are revealed when one attentively listens to the Satguru’s teachings and implicitly obeys them. Through the grace of the Satguru, I have realized that He alone is the Bestower of all gifts to the whole creation.  Every moment I feel His presence within me and I live, move, and have my being in Him. --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

ਥਾਪਿਆ ਨ ਜਾਇ ਕੀਤਾ ਨ ਹੋਇ ॥ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋਇ ॥ ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਪਾਇਆ ਮਾਨੁ ॥ ਨਾਨਕ ਗਾਵੀਐ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥ ਗਾਵੀਐ ਸੁਣੀਐ ਮਨਿ ਰਖੀਐ ਭਾਉ ॥ ਦੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਸੁਖੁ ਘਰਿ ਲੈ ਜਾਇ ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਦੰ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਦੰ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥ ਗੁਰੁ ਈਸਰੁ ਗੁਰੁ ਗੋਰਖੁ ਬਰਮਾ ਗੁਰੁ ਪਾਰਬਤੀ ਮਾਈ ॥ ਜੇ ਹਉ ਜਾਣਾ ਆਖਾ ਨਾਹੀ ਕਹਣਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥ ਗੁਰਾ ਇਕ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ ॥ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਇਕੁ ਦਾਤਾ ਸੋ ਮੈ ਵਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੫॥ Translation in English : He is self-existent and Eternal.  He has not been established or created by anyone (unlike worldly gods or goddesses whom people set up in their temples or other places of worship).  He is One-in-All and All-in-One.  He reveals Himself in His creation and revels in its glory but is unattached to everything. He who meditates on His name as the Eternal Reality gets the gifts of self- realization or God consciousness, and attains eternal greatness both Here and Hereafter. Sayeth Nanak:  Sing the praises of Him who is the treasure house of all virtues and noble qualities. By this singing and listening to His praises with rapt attention and filling our mind with His love and devotion we get freedom from attachment – the source of all worry and trouble – and attain self-realization, the haven of eternal peace and bliss. In the second part of this verse, Satguru Nanak Dev Ji declares that the path of Prema bhagti (losing oneself in the Eternal Divine by meditation on His name), one need not depend on outward props, which the followers of Yog Marag or Pranayam do.  For the follower of this path absolute and complete faith in the Guru is essential. So Guru Nanak says: - The spoken words of the Satguru who has realized the Truth is the rhythmical sound on which I have to fix my mind.  The Guru‟s word is the source of True knowledge for me. It makes me realize the Divine, everywhere and in everything.   The Satguru is my Isher (Shiv destroyer).  The Guru is my Vishnu (the protector and feeder). The Guru is my Brahma (the creator) and the Guru is my Parbati (the goddess of knowledge and wealth).  The greatness of the Guru is so boundless, even if I realize it, I cannot express it in words, as it is beyond the reach of human language. Note: -  By meditating on the Divine name and singing His praises with complete love and devotion, a time comes when one realizes the Divine within.  The veil of ignorance – the attachment to the body and the world – is removed, and one feels His presence within and without.  The heart becomes in tuned with the Infinite.  Just like a drop in the ocean, the ocean and the drop become one, but the drop cannot express the greatness of the ocean. God is the subject matter of consciousness.  He is beyond the limited intellect of man.  He can be realized, but cannot be expressed in words just as joy and sorrow are felt, but cannot be described in words. Through the grace of the Satguru I have realized that He alone is the Bestower of all gifts to His creation.  Every moment I feel His presence within me, and I live, move and have my being in Him. --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੁ ਨਾਇ ਭਾਖਿਆ ਭਾਉ ਅਪਾਰੁ ॥  ਆਖਹਿ ਮੰਗਹਿ ਦੇਹਿ ਦੇਹਿ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥ ਫੇਰਿ ਕਿ ਅਗੈ ਰਖੀਐ ਜਿਤੁ ਦਿਸੈ ਦਰਬਾਰੁ ॥  ਮੁਹੌ ਕਿ ਬੋਲਣੁ ਬੋਲੀਐ  ਜਿਤੁ ਸੁਣਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਸਚੁ ਨਾਉ ਵਡਿਆਈ ਵੀਚਾਰੁ ॥  ਕਰਮੀ ਆਵੈ ਕਪੜਾ ਨਦਰੀ ਮੋਖੁ ਦੁਆਰੁ ॥ ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਸਭੁ ਆਪੇ ਸਚਿਆਰੁ ॥੪॥ Translation in English : In the created universe He is the Eternal Reality, and controls it through His never changing Divine Law.  His name is also true. Countless persons filled with illimitable love and reverence call Him with various names, and beg from Him all kinds of gifts.  He bestows them to all. Q. Now what shall we present before Him, that He may reveal Himself to us?  What sweet words shall we utter, that on hearing them He may bestow the gift of His love on us? Ans. All the worldly gifts, we beg from Him and He gives them to us.  By returning these to Him in the way of offerings we cannot gain His love, Who is the giver of everything.  By so doing we only save ourselves from being ungrateful.  The only thing that can gain His love for us and bring us to the realm of self-realization (God consciousness) is to get up at least three hours before sunrise, meditate on His name and then sing hymns in His Divine praise. Note: - The time fixed by Guru Nanak for meditation on the Divine Name is at least three hours before sunrise.  Some persons ask what is the need of taking this trouble?  Can‟t we meditate on the Divine name at any time of the day? By all means meditate day and night without losing a single moment.  By getting up three hours before sunrise has its own significance. Mankind may be divided into two parts: - (a)  Those who follow the path of hunting after physical enjoyments and satiate their sensuous and sensual appetite, and (b)  Those who follow the path of looking within, doing righteous actions, and meditation on the Divine Name.   Now, every person radiates His magnetism for good or evil, and these vibrations affect the minds of all. The persons who follow the path of pleasure stay awake till two or three in the morning and then go to sleep.  After that, their dark or evil vibrations become dormant and the atmosphere gets free from their debasing tendencies.  On the other hand all lovers of God to whatever caste, creed, race, or colour they may belong, get up early and meditate on the Divine Name.  They radiate divine waves, which help all early risers. The time is free from all noise and turmoil, and the whole nature silently revels in the Divine glory.  Nature and the Eternal Divine are in complete unison.  This harmony enters the soul of the early riser and fixes his mind on the Divine name. After taking rest at night one becomes fresh and can meditate on the Divine name with a sound mind and sound body.  The peace of mind and the spiritual uplift, which a man attains by mediating on the Divine Name in the early hours of the morning, keeps him buoyant and unattached with the daily struggle of life. He does his duty without being enslaved by the daily temptation of the world. Those who meditate on His name with worldly aims (Sakar vasana) attain them in the next human birth.  But those who go on meditating and singing His praises without any personal desire, and depend wholly on His grace, get the gifts of self-realization and freedom from birth and rebirth.  Sayeth Nanak „O‟ searcher after truth, know that He is the All-in-all and the only True reality.  The whole universe is His manifestation. --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

ਗਾਵੈ ਕੋ ਤਾਣੁ ਹੋਵੈ ਕਿਸੈ ਤਾਣੁ ॥ ਗਾਵੈ ਕੋ ਦਾਤਿ ਜਾਣੈ ਨੀਸਾਣੁ ॥ ਗਾਵੈ ਕੋ ਗੁਣ ਵਡਿਆਈਆ ਚਾਰ ॥  ਗਾਵੈ ਕੋ ਵਿਦਿਆ ਵਿਖਮੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥ ਗਾਵੈ ਕੋ ਸਾਜਿ ਕਰੇ ਤਨੁ ਖੇਹ ॥ ਗਾਵੈ ਕੋ ਜੀਅ ਲੈ ਫਿਰਿ ਦੇਹ ॥  ਗਾਵੈ ਕੋ ਜਾਪੈ ਦਿਸੈ ਦੂਰਿ ॥ ਗਾਵੈ ਕੋ ਵੇਖੈ ਹਾਦਰਾ ਹਦੂਰਿ ॥ ਕਥਨਾ ਕਥੀ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਿ ॥ ਕਥਿ ਕਥਿ ਕਥੀ ਕੋਟੀ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ॥ ਦੇਦਾ ਦੇ ਲੈਦੇ ਥਕਿ ਪਾਹਿ ॥ ਜੁਗਾ ਜੁਗੰਤਰਿ ਖਾਹੀ ਖਾਹਿ ॥  ਹੁਕਮੀ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਰਾਹੁ ॥ ਨਾਨਕ ਵਿਗਸੈ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੩॥ Translation in English : In this Pauri, Satguru Nanak Dev Ji shows that limited human power and intellect cannot fully express in spoken words His omnipotence, His unlimited gift, His beautiful qualities, and the depth of His wisdom. Who has the power to express in words His omnipotence? Who can appraise His gifts and attributes? Who can sing the praise of His noble and beautiful qualities? Who can express in words His vast knowledge, and the unfathomable reason (power of right thinking)? Who can express His greatness, Who creates all life and then takes it back to the dust, from which it sprung? Or who can find power to praise Him who takes away all and again brings it into existence? Who can sing in words, Him who appears far removed from us? Who can sing in ecstasy, Him who is omnipresent and reveals Himself all around in the creation (Nature)? Since the creation of the world, millions of persons have sung the praises of the above-mentioned qualities, but their limit has not been reached in words one by one. He can be realized, but words have no power to express His unlimited qualities and power. He is the tireless bestower of unlimited gifts. The receivers are weighed down with His bounties. They enjoy them from age to age.  They spend their span of life, and then pass away.  This process of giving and taking goes on from age to age, cycle to cycle, sayeth Nanak. The Divine master controls the immutable Divine Law, yet remains unattached, ever joyful and self-contained. --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

ਹੁਕਮੀ ਹੋਵਨਿ ਆਕਾਰ ਹੁਕਮੁ ਨ ਕਹਿਆ ਜਾਈ ॥ ਹੁਕਮੀ ਹੋਵਨਿ ਜੀਅ ਹੁਕਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥  ਹੁਕਮੀ ਉਤਮੁ ਨੀਚੁ ਹੁਕਮਿ ਲਿਖਿ ਦੁਖ ਸੁਖ ਪਾਈਅਹਿ ॥ ਇਕਨਾ ਹੁਕਮੀ ਬਖਸੀਸ ਇਕਿ ਹੁਕਮੀ ਸਦਾ ਭਵਾਈਅਹਿ ॥  ਹੁਕਮੈ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਬਾਹਰਿ ਹੁਕਮ ਨ ਕੋਇ ॥ ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੈ ਜੇ ਬੁਝੈ ਤ ਹਉਮੈ ਕਹੈ ਨ ਕੋਇ ॥੨॥ Translation in English : Under the Divine law the whole universe is manifested, but this law is beyond the reach of words.  It is inexpressible.  Under that Law all the living creatures come into existence.  Under that Law persons gain greatness.  Under that Law some are born high and some low. Under that Law people get pleasure and pain according to their Karmas.  Under that Law some are blessed with the Divine grace, and get freedom from all desire, and the gift of self-realization.  Under that Law some go on passing through endless cycles of birth and rebirth. The whole Universe with its unlimited and boundless creation is controlled by this Divine Law.  Sayeth Nanak, he who realizes this Divine Law and becomes at-one-with it, gets in tuned with the Universal Divine and loses all sense of egoism, mine and thine. He always submits himself to the divine will, and feels that the whole Creation is infused with the Divine spirit and all persons are brothers and sisters in spirit without any distinction of caste, creed, race or colour. Thus the veil of selfishness is removed and the Eternal Truth, the Divine within and without, is realized.  Then one becomes God conscious. --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

॥ ਜਪੁ ॥  ਆਦਿ ਸਚੁ ਜੁਗਾਦਿ ਸਚੁ ॥ ਹੈ ਭੀ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਹੋਸੀ ਭੀ ਸਚੁ ॥੧॥  ਸੋਚੈ ਸੋਚਿ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਸੋਚੀ ਲਖ ਵਾਰ ॥ ਚੁਪੈ ਚੁਪ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਲਾਇ ਰਹਾ ਲਿਵ ਤਾਰ ॥ ਭੁਖਿਆ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੀ ਜੇ ਬੰਨਾ ਪੁਰੀਆ ਭਾਰ ॥ ਸਹਸ ਸਿਆਣਪਾ ਲਖ ਹੋਹਿ ਤ ਇਕ ਨ ਚਲੈ ਨਾਲਿ ॥  ਕਿਵ ਸਚਿਆਰਾ ਹੋਈਐ ਕਿਵ ਕੂੜੈ ਤੁਟੈ ਪਾਲਿ ॥ ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਚਲਣਾ ਨਾਨਕ ਲਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ॥੧॥ Translation in English : Then O Sikh, the searcher after Truth; meditate on His name, who was real and self-existent before all creation, who was real through all ages (Yugas); who is real and true now, and shall be true and self-existent for all times to come. In this Pauri Sat-Guru Nanak enumerates the various paths that were practiced by persons for attaining at-one-ment and peace of mind; and shows their inefficacy – By mere thinking and intellectual reasoning true wisdom (the realization of the Divine within) cannot be attained, though one goes on thinking millions of times. By merely keeping one‟s mouth shut and remaining tongue tied; one cannot restrain the mind from wandering in all directions, although one may maintain superficial silence for a very long time, like the heron or the cat watching for its prey. By mere fasting, one can not overcome the desire of indulging in the ephemeral pleasures of the taste and tongue; though moved by this fasting the world may bring to him all the rich dainties of the whole created universe. Thousands of intellectual flights cannot take one to the Realm of Truth (True wisdom of the realization of the Divine within). Q. Then how shall one be at-one with truth and how shall the veil of ignorance (selfishness, worship of flesh and blood) be removed? Ans. O searcher after Truth intune thyself with the Eternal Law which controls the whole universe, ever since its creation, and which is embedded in the very depths of the human soul. Note: - However much depraved a person may be, the still voice within warns him at every wrong step; but his confirmed habits of wrong actions carry him away. In the human stage of evolution every one gets the power of judging the right from the wrong. This power is engrained in every human soul. This innate power coupled with righteous actions and the company of God conscious persons who show the path of Divine Realization through meditation on the Divine name, intunes one with the infinite.  One becomes at-one with the Divine  Law. He submits to the Divine will under all circumstances and gets freedom from egoism.  The sense of mine and thine, which forms the dark curtain of ignorance and is a bar to self-realization, is eradicated and a spiritual link established with all mankind and the created universe. Jap Ji Sahib is the essence of the teachings of Guru Granth Sahib, the holy scriptures of the Sikhs. It deals with the main ideals which should guide a Gursikh, “A searcher after Truth”; under the directions of the Satguru. How can we realize the truth? This Pauri at first deals with the methods and practices generally in vogue but which do not lead to realization and peace.  In the end Satguru Nanak gives his own method.  Be at-one-with the Divine Law, innate in the human mind. --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ  ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥   Translation in English :    There is but One all embracing and all-powerful Divinity, Who manifests Himself first in the shape of the sacred word, and then through the whole created Universe. He is the One-in-All and the All-in-One.  He is the Eternal Reality, and His name Satnam is also Eternal. He is the Creator, and has the power of independent self-creation. He permeates the whole creation. He is the only male element in the Universe and all else is female.  He is above all fear, and is free from all thoughts of enmity.  He is immortal, free from birth and rebirth, and can be realized in every created thing. He is self-existent.  The whole universe is dependent for its existence on Him but he is self-existent; the Generator of all, without any one to generate Him. He can be realized through the grace of the Guru: - The Teacher who is God conscious, and sees Him both within and without. Note: - All the ten Gurus blessed men and women with the gift of the Divine name.  Those who realized the Divine within were called Gurmukhs and were given the right of showing the path of realization to seekers after Truth; through meditation on the Divine name. Nanak begs the dust of the feet of that Gurmukh who himself meditates on the Divine name, and shows other the path of so doing. Guru Gobind Singh says, “He who has realized the Divine within is the True Khalsa.  He is at-one with God and myself.” --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

#Sakhi #SantTejaSinghJi  ਸੰਤ ਸ਼ਬਦ-ਰੂਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ   ਬਾਬਾ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨਾਹਨ ਆਪਣੇ ਹੈੱਡ-ਕੁਆਟਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਰਕਾਰੀ ਦੌਰੇ 'ਤੇ ਸਰਾਂਹ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਐਸੀ ਵੈਰਾਗਮਈ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਪਈ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਜਾ ਕੇ ਸੰਤ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂ। ਉਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਹਨ ਤੋਂ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਆਇਆ ਕਿ ਨਾਹਨ ਸੰਤ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਚਲਾਣੇ ਦੀ ਤਾਰ ਆਈ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਉਸ ਵਕਤ ਫ਼ਨਾਹ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਸੰਤ ਹੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ। ਉਹ ਵਾਹੋ-ਦਾਹੀ ਉੱਥੋਂ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਟਰੱਕ ਵਗੈਰਾ ਰਾਹੀਂ ਚੀਮੇਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਸਵੇਰੇ ਸੰਤ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੀਬਰ ਖਿੱਚ ਪਈ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਵਾਂ। ਅਜੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਚਰਨ ਧੋਣ ਹੀ ਲੱਗੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਐਸੀ ਇਲਾਹੀ ਝਰਨਾਟ ਛਿੜੀ ਕਿ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਤੇ ਪਰ੍ਹਾਂ ਜਾ ਕੇ ਕੰਧ ਨਾਲ ਪਿੱਠ ਜੋੜ ਕੇ ਸੰਤ ਜੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਵੈਰਾਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਏ। ਅਚਨਚੇਤ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਤ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਸਾਖਸ਼ਾਤ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਘੂਰ ਕੇ ਤਾੜਨਾ ਕੀਤੀ, "ਪ੍ਰੇਮੀਆ! ਅੱਜ ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਖਲੜਾ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸ਼ਬਦ ਰੂਪ ਹਾਂ।" ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਥਵਾ ਗਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਸੰਤ ਸਰਬ ਵਿਆਪੀ ਸ਼ਬਦ ਰੂਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message

#Sakhi #SantTejaSinghJi  ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਸ਼ਟ ਲਈ ਸੰਤਾਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਬਲੀਦਾਨ  ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਆਤਮ-ਦਰਸੀ ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹੌਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਸ਼ਟ ਲੈਂਦੇ ਆਏ ਹਨ। ਸੰਤ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹੌਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਟ ਲਿਆ। ਇਸ ਕਸ਼ਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸੰਤ ਜੀ ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਭਾਸਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਬਚਣਗੇ। ਉਸੇ ਦਿਨ ਹੀ ਡਾ: ਖੇਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਆਏ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅਜੇ ਚਲਾਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।” ਉਸੇ ਵਕਤ ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਨੇਤਰ ਖੋਲ੍ਹੇ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਈ! ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹਾਂ, ਅਜੇ ਹੋਰ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਸੰਤ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਵਰਤਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸੇ ਦਿਨ ਹੀ ਪਟਿਆਲੇ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੰਤ ਜੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮੈਡੀਕਲ ਚੈੱਕ-ਅਪ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਣ ਦੀ ਆਸ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਤ ਕੱਢਣਗੇ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਸੰਤ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਨੇਤਰ ਖੋਲ੍ਹੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਡਾਕਟਰਾਂ ਤੇ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਕੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਇਲਾਹੀ ਹੁਕਮ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਤ ਜੀ ਇਲਾਹੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਡੇਢ ਸਾਲ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਸੰਤ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੀ ਸਿਹਤ ਕਾਫ਼ੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ। ਸੰਤ ਜੀ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਸੇਵਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਂਟਾ ਸਾਹਿਬ ਲੈ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸੰਤ ਜੀ ਐਨੇ ਬਿਮਾਰ ਹਨ ਕਿ ਹੁਣ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਇਸ ਵੈਰਾਗ ਵਿੱਚ ਚੀਮੇਂ ਨਗਰ ਦੀ ਸੰਗਤ ਸੰਤ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਉਂਟਾ ਸਾਹਿਬ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਚੀਮਾਂ ਨਗਰ ਜਾਣ ਲਈ  ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਸੰਤ ਜੀ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਉਥੋਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਐਨਾ ਸਫ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ। ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਫ਼ੁਰਮਾਇਆ ਕਿ ਇਲਾਹੀ ਹੁਕਮ ਵਾਲੇ ਖ਼ਸਮ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਉੱਥੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਤ ਜੀ ਚੀਮੇਂ ਆ ਕੇ ਬਿਲਕੁਲ ਤੰਦਰੁਸ

#Sakhi #SantTejaSinghJi  ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦਾ ਕਸ਼ਟ   ਸੰਤ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਨਾਨਕਸਰ ਚੀਮੇਂ ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਗੰਭੀਰ ਦੇਖ ਕੇ ਪਟਿਆਲੇ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਡਾ: ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਜਿੰਨੀ ਮਰਜ਼ੀ ਫ਼ੀਸ ਲੈ ਲਵੋ ਪਰ ਇਲਾਜ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੰਤ ਜੀ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਭਾਈ! ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਮੁਰਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜਾਨ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਦਿਆਂ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਤ ਕੱਢਣਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਸੰਤ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਭਾਈ ਗਿਆਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਰੋਪੜ ਦੇ ਪਿੰਡ ਖਾਨਪੁਰ ਜਾ ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਭਾਈ ਜਗੀਰ ਸਿੰਘ ਆਪਣੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਕਿਨਾਰੇ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਾਡੇ ਚਰਨ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਕਸ਼ਟ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਸਮਝਾ ਕਿ ਇਸ ਸਰੀਰ ਖਲੜੇ ਦਾ ਮੋਹ ਤਿਆਗ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਾਲ ਸੁਰਤ ਜੋੜ ਕੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਨਿਵਾਸ ਕਰੇ। ਸੰਤ ਜੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਭਾਈ ਗਿਆਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਭਾਈ ਜਗੀਰ ਸਿੰਘ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤ ਜੀ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਚੀਮੇਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਤੀਸਰੇ ਦਿਨ ਸੰਤ ਜੀ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਫ਼ੁਰਮਾਇਆ, "ਭਾਈ ਜਗੀਰ ਸਿੰਘ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਤ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਕਈ ਸਾਲ ਸੰਤ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਚੀਮਾਂ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਇਲਾਹੀ ਕੌਤਕ ਸ਼ਰਧਾਹੀਣ ਦੁਨਿਆਵੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ। --- Send in a voice message: https://anchor.fm/sant-teja-singh-ji/message