Advertise on podcast: Ej, Wera!

Dzisiejszy odcinek nie jest typowo o tikach i głównym bohaterze podcastu. Z okazji Światowego Dnia Zapobiegania Samobójstwom postanowiłam nie zwlekać a nagrać odcinek o tym jak i mnie dotknęła depresja. Temat zapewne nie byłby dla mnie aż tak wrażliwy gdyby tylko temat ten nie był tak ignorowany wśród osób starszych i rodziców dzieci. Często stany depresyjne i ogólna niemoc zostaje odebrana jako "lenistwo" albo "nieporadność" i między innymi dlatego zwlekałam kilka miesięcy z udaniem się do lekarza i terapeuty. Dobrze wiem jak to jest czuć się wyobcowanym nie tylko z powodu tików, ale także przez depresyjne stany miałam wykreowaną wizję siebie jako osoby, która nie nadaje się do życia w społeczeństwie i mówiąc najprościej jest totalnie beznadziejna. Spanie 7-8 godzin w ciągu dnia, brak wychodzenia z domu, słaba dieta a nawet prysznic często był omijany, bo po prostu nie miałam ani fizycznej ani psychicznej siły żeby się podnieść i wykonać najprostsze czynności dnia codziennego. Posłuchajcie! 

Witam ponownie! Dzisiaj na tapetę wrzucamy Tourette'a jako ukrytego podróżnika. Czyli w pigułce o tym jak ja i mój ZT doświadczamy różnych śmiesznych reakcji ludzi z zewnątrz, które czasem może i są męczące, ale potrafią zrobić dzień. Czy mam ze sobą pieska, czkawkę albo może trzeba mnie wystraszyć na śmierć żeby mi przeszło? Posłuchajcie! 

Jak to możliwe, że potrafię przez 20 minut tiknąć tylko kilka razy? Czy to oznacza, że mój przypadek jest słaby? A może mam supermoc? W tym odcinku na te pytania zostanie udzielona Wam odpowiedź czyli zapraszam do wysłuchania opowieści o tym jak "zostawiam tiki w domu"!

Masz czkawkę? Zimno ci? Jeny Werka co tobie? To chyba jedne pytań, które słyszę najczęściej jako osoba z zespołem Tourette'a. Tym odcinkiem rozpoczynam nowy rozdział. Dlaczego postanowiłam to zrobić? Posłuchajcie!