1599946026
OLEJ W GŁOWIE | Psychologia, Kultura i Mechanizmy

Advertise on podcast: OLEJ W GŁOWIE | Psychologia, Kultura i Mechanizmy

This podcast has
310 episodes
Language
Polish
Publisher
Wojciech Olej
Explicit
No
Date created
2021/12/12
Latest episode
2026/11/07
Average duration
22 min.
Release period
8 days

Description

Czujesz, że w natłoku informacji umyka Ci sens? „OLEJ W GŁOWIE” to Twój filtr na rzeczywistość. Nazywam się Wojciech Olej, a to moja próba zrozumienia złożoności życia — w której łączę kropki tam, gdzie inni widzą tylko chaos. Wierzę, że większość problemów wynika z niezrozumienia mechanizmów: umysłu, mediów czy kultury. W formie analitycznych esejów audio dostarczam narzędzia krytycznego myślenia, dzięki którym sam oddzielisz sygnał od szumu. W świecie pełnym chaosu warto mieć OLEJ W GŁOWIE. Do usłyszenia! 🎧 Odcinki: Sobota 19:00 📩 Kontakt: [email protected] 📷 Instagram: olej.w.glowie

Unlock OLEJ W GŁOWIE | Psychologia, Kultura i Mechanizmy podcast Email contact info,
Listeners & Audience details

Email contact information

Direct podcast contact details

Listeners

Audience numbers & engagement insights

Audience details

Podcast Insights

Podcast episodes

Check latest episodes from OLEJ W GŁOWIE | Psychologia, Kultura i Mechanizmy podcast


Nie wiesz, co czujesz? – aleksytymia, czyli kiedy brakuje słów na uczucia
2026/11/07
Czy można coś czuć i zupełnie o tym nie wiedzieć?Łączymy kropki pomiędzy:– skokiem na bungee, po którym nie było nic, nawet stresu,– aleksytymią, czyli brakiem słów na uczucia (Peter Sifneos, 1973),– ciałem, które myli głód, zmęczenie i złość,– ziarnistością emocji i słowem „spoko”, które pasuje do wszystkiego,– pytaniem, czy naprawdę każde uczucie trzeba nazwać. Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠⁠[email protected]⁠⁠ Instagram:⁠⁠ olej.w.glowie⁠⁠.
Czy można pokazać wszystko i dalej kłamać? — „Zobaczysz wszystko” i Elizabeth Holmes
2026/10/31
W tym odcinku usłyszysz wszystko (i to jest wierutne kłamstwo). Elizabeth Holmes na miesiąc przed pójściem do więzienia wpuszcza do domu ekipę filmową i obiecuje: zobaczysz wszystko. Poszedłem na film Nathana Fieldera i Lance'a Oppenheima przedpremierowo, z trzeciego rzędu i (uczciwie przyznaję) pod koniec trochę przysypiając. Wyszedłem z myślą, że im więcej widać, tym mniej wiadomo. Spoilery będą, ale nieduże. Łączymy kropki pomiędzy: – obietnicą „zobaczysz wszystko” a tym, czego kamera nigdy nie pokaże, – kroplą krwi z Theranosu a inwestorami, którzy uwierzyli w obraz, – skeczem Abbotta i Costello „Who's on First?” a pytaniem, czy Holmes nie rozumie żartu, czy gra, – Billym Evansem a granicą między miłością, zależnością i wspólną narracją, – kulturą „fake it till you make it”, która nagradza pewność bardziej niż prawdę. Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠[email protected]⁠ Instagram:⁠ olej.w.glowie⁠.
Jak wygrać w życiu w 10 krokach? — porady, język i paraliż decyzyjny
2026/10/24
Czy da się wygrać życie w dziesięciu trikach z rolki? Algorytm podsunął mi listę porad, sztuczna inteligencja miała ułożyć z niej scenariusz, a ja w trakcie nagrania przyłapałem się na tym, że każda rada mówi właściwie to samo: rób to tak, jakby ktoś patrzył. Odcinek bez scenariusza (a raczej ze scenariuszem, który był do bani), za to z pomyślunkiem. Łączymy kropki pomiędzy:– myciem zębów „jakby patrzył dentysta” a samopoczuciem,– słowem „crush”, którego nie da się przetłumaczyć, a polszczyzną w czasach „transformacji”,– filmem o Twoim życiu a pytaniem, w jakim byłby gatunku,– Wittgensteinem a tym, jak władamy słowem,– schodami ruchomymi, paraliżem decyzyjnym i metamodernizmem. Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: [email protected] Instagram: olej.w.glowie.
Czy wina może być dziedziczna? — Cejrowski i Wojewódzki
2026/10/17
Czy winę można odziedziczyć po ojcu? A jeśli nie po ojcu, to po rodzinie, narodzie, partii? W rozmowie Wojciecha Cejrowskiego z Kubą Wojewódzkim to pytanie wraca raz po raz: w języku antropologii, Biblii i historii Polski. Rozbieram tę debatę na mechanizmy: etykietowanie, ideologię i winę przenoszoną z pokolenia na pokolenie. Bez ogłaszania zwycięzcy. Łączymy kropki pomiędzy: etykietą, która załatwia za rozmówcę cały argument („resortowe dziecko”, „czerwony”, „tęczowy”, „niemieckie medium”),„winą dziedziczoną” i pytaniem, czy dziecko odpowiada za to, kim był jego ojciec,wrogiem w woreczku, czyli sposobem, w jaki ideologia sortuje ludzi po kolorze, orientacji i kapitale zagranicznym,Wołyniem, Jedwabnem i argumentami dobieranymi do z góry przyjętej tezy,mediami, spektaklem i pytaniem, czy słuchamy rozmowy, czy jesteśmy produktem.Na końcu odwracam kierunek: co dzieje się we mnie, kiedy ktoś tak mnie drażni? Bądźmy w kontakcie! 👇Kontakt: [email protected]: olej.w.glowie
Kochasz ją czy swoje wyobrażenie? — Lalka, Wokulski i Łęcka
2026/10/10
Czy romantyzm zabija człowieka, czy tylko nie zostawia w nim miejsca na nic innego? A jeśli Wokulski oddał wszystko, to czy się poświęcił, czy po prostu zaangażował? Wracam do Lalki Bolesława Prusa po seansie kinowej ekranizacji Macieja Kawalskiego, w czasie gdy Netflix przypomniał Polsce o Wokulskim. Mam notatki z jednego wieczoru i kilka pytań, na które ten odcinek nie ma gotowych odpowiedzi (ja też nie). Łączymy kropki pomiędzy: Wokulskim, który żyje w dwóch epokach naraz: romantyzm ma w biografii, pozytywizm w księgach rachunkowycharystokracją, która ma majątek, wykształcenie i nazwisko, ale nie ma napędu, oraz Ochockim, który marzy o maszynie latającej, a z codziennością nie ma nic wspólnegotroską i wielkim gestem, czyli dlaczego niespodzianka na rocznicę jest łatwiejsza niż trzy lata rozładowywania zmywarki bez komentarzazauroczeniem i zamroczeniem, czyli Rzeckim, Frommem i Kierkegaardem w jednej rozmowie o miłościkurą, świnią i Izabelą Łęcką: poświęceniem, zaangażowaniem i miłością, która potrafi powiedzieć „nie zatrzymam cię"Bądźmy w kontakcie! 👇Kontakt: [email protected]: olej.w.glowie
Kto zajął miejsce autorytetu? — Matczak, Frankl i normy
2026/10/03
Kiedyś pytało się: „Czy mógłbyś wynieść śmieci?". Dziś: „Czy chciałbyś?". Jedno słowo, a obowiązek staje się kwestią nastroju, i to nie tylko wobec innych, ale też wobec samego siebie. W tym odcinku komentuję wybrane wątki z rozmowy z prof. Marcinem Matczakiem: skąd wzięła się nasza podejrzliwość wobec norm i autorytetów, dlaczego postanowienia się nie trzymają i co zostaje, kiedy zdejmiemy z siebie wszystkie role. A jeśli normy nie są przeszkodą dla wolności, tylko jej warunkiem? Łączymy kropki pomiędzy: „mógłbyś" a „chciałbyś", czyli jak obowiązek stał się kwestią ochotycelomanią a Viktorem Franklem i wieczną teraźniejszością Byung-Chul Hanaeksperymentem Milgrama, Nietzschem i influencerem, który zajął miejsce autorytetuautentycznością a cebulą ze Shreka: co zostaje po zdjęciu wszystkich rólregułą benedyktyńską a poradą „wstawaj o 4:00", czyli systemem a pojedynczą normąBądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠[email protected]⁠ Instagram: ⁠olej.w.glowie⁠
Im bardziej ufasz AI, tym mniej ufasz sobie – Moral Deskilling i krytyczne myślenie
2026/09/26
Kiedy prosisz ChatGPT o napisanie trudnego maila, co tak naprawdę robisz? I — pytanie znacznie mniej wygodne — co przez to robisz ze sobą? Ten odcinek wyrósł z kursu „Human agency and responsibility in the age of creative machines", w którym brałem udział na uniwersyteckim szkoleniu w Alicante. Punktem wyjścia są dwa łacińskie słowa: facere, czyli wytwarzać, oraz agere, czyli działać i stawać się kimś przez to, co się robi. Prawie cała dzisiejsza rozmowa o sztucznej inteligencji toczy się po stronie facere — czy wynik jest dobry, szybki, tańszy. Pytam, co dzieje się po drugiej stronie, po stronie wprawy, charakteru i osądu, których nie da się wygenerować. Łączymy kropki pomiędzy: łacińskim rozróżnieniem agere i facere a różnicą między gotowym produktem a procesem, który nas kształtuje,rzemieślnikiem po tysiącu stołów a kimś, kto tysiąc razy kliknął „generuj",badaniem Microsoft Research i Carnegie Mellon na 319 pracownikach wiedzy a zależnością: im większe zaufanie do AI, tym mniej krytycznego myślenia,zjawiskiem automation bias a tym, dlaczego nie sprawdzamy odpowiedzi, które brzmią kompetentnie,GPS-em, kalkulatorem i autokorektą a pytaniem, czy osąd moralny też można oddać jak orientację w terenie,pojęciem moral deskilling Shannon Vallor a bronią autonomiczną, cyfrową wielozadaniowością i robotami opiekuńczymi,dylematem dwóch samochodów autonomicznych a badaniem „The Social Dilemma of Autonomous Vehicles" i eksperymentem Moral Machine,algorytmami banku, rekrutacji i ubezpieczyciela a decyzją, za którą nie stoi już żaden człowiek,pytaniem firmy Anthropic o ludzkie spełnienie w świecie, w którym maszyna wykona większość wartościowej ekonomicznie pracy, a powrotem do sokratejskiej ciekawości.Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: [email protected] Instagram: olej.w.glowie
„Jestem zbyt szczęśliwa, by jeść słodycze” — Wittgenstein, ADHD i pięcioro Polaków w Alicante
2026/09/19
Czy kiedykolwiek złapałeś się na tym, że sięgasz po kolejną tabliczkę czekolady nie z głodu, tylko dlatego, że coś w środku domaga się natychmiastowego znieczulenia? A czy w rozmowie z bliskimi zdarza Ci się czekać nie na to, co powiedzą, tylko na przerwę, w której wreszcie powiesz coś o sobie? Ten odcinek nagrałem w drodze, schodząc nocą ze wzgórza Santa Bárbara w hiszpańskim Alicante, gdzie byłem na uniwersyteckim szkoleniu ze sztucznej inteligencji. Punktem wyjścia jest jedno zdanie, które usłyszałem tam kilka dni wcześniej od dziewiętnastoletniej Estonki: „Jestem zbyt szczęśliwa, by jeść słodycze". Proste, a odsłania mechanizm, o którym większość z nas nie chce rozmawiać — jedzenie emocjonalne, układ nagrody, dopaminę i nierozpoznane przez lata ADHD. Łączymy kropki pomiędzy: dwiema tabliczkami czekolady dziennie w liceum a neurobiologią układu nagrody i ADHD,jedzeniem emocjonalnym a regulowaniem lęku, smutku i poczucia samotności,„narcyzmem konwersacyjnym" twórców a biologiczną regułą dwojga uszu i jednych ust,dumą z bycia Polakiem a niezręcznością wypowiedzenia tego na głos w międzynarodowym gronie,sztuką promptowania modeli językowych a tezą Wittgensteina, że granice mojego języka są granicami mojego świata,filmem, który broni się bez dźwięku, a prawdą o człowieku, która nie mieści się w słowach.Bądźmy w kontakcie! 👇Kontakt: [email protected]: olej.w.glowie
AI nie zastąpi ci terapii. Zrobi z tobą coś znacznie gorszego – Pułapka Algorytmu
2026/09/12
Czy algorytm naprawdę cię rozumie, czy po prostu stał się najdoskonalszym pochlebcą w historii ludzkości? Zamiast konfrontować się z trudną prawdą w relacjach z ludźmi, coraz częściej uciekamy do cyfrowej wyroczni, która nigdy nie ocenia, zawsze przytakuje i bezwzględnie utwierdza nas we własnych złudzeniach. Łączymy kropki pomiędzy: zjawiskiem AI sycophancy a naszą podświadomą potrzebą unikania odrzucenia i krytyki, historyczną ewolucją autorytetów według Yuvala Noaha Harariego – od kapłanów i szamanów, przez terapeutów, aż po bezduszne modele językowe, antropomorfizacją technologii a lękiem młodych dorosłych przed wchodzeniem w ryzykowne, wymagające relacje międzyludzkie, konstruowaniem promptów jako testem samopoznania: dlaczego precyzja pytania obnaża to, czego w sobie nie przepracowaliśmy, sokratejską mądrością a zanikającą w kulturze natychmiastowych odpowiedzi zdolnością do tolerowania własnej niewiedzy. Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠wo⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠olej.w.glowie⁠
Jak przestać odkładać życie na później? – Mądre myśli i cytaty, które zmuszają do działania
2026/09/05
Czekasz na idealne warunki, lepszy moment i gwarancję, że nikt cię nie oceni? Bezpieczeństwo jest wygodnym portem, ale woda stojąca w miejscu w końcu zamienia się w bagno. W tym odcinku dekonstruujemy iluzję strefy komfortu, sprawdzamy, dlaczego za każdą próbę zatrzymania życia płacimy własną tożsamością i dlaczego kalkulacja zysków rzadko idzie w parze z poczuciem sensu. Łączymy kropki pomiędzy: różnicą między strachem a lękiem – i dlaczego odwaga nie wymaga braku obaw, pułapką bezpiecznego portu a syndromem odraczanego życia („poczekam, aż urosną mi skrzydła”), metaforą stabilizacji motyla – co tracisz, gdy wybierasz nienaruszalny spokój, rozróżnieniem Władysława Bartoszewskiego: dlaczego to, co najbardziej warto zrobić, rzadko przynosi natychmiastowy zysk, społecznym lękiem przed byciem posądzonym o „lizusostwo” a mocą autentycznej wdzięczności. Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠olej.w.glowie⁠
Dlaczego prawdziwa miłość musi umieć puścić wolno? – Paradoks wychowania, autonomia i psychologia więzi
2026/08/29
Czy potrafisz kochać kogoś tak dojrzale, by kibicować jego odejściu? Największym błędem, jaki popełniamy w relacjach – zarówno wychowując dzieci, jak i budując związki – jest mylenie troski z posiadaniem na własność. W tym odcinku dekonstruujemy mit rodzicielskiej kontroli i przyglądamy się największemu paradoksowi wychowania: prawdziwym sukcesem relacji jest moment, w którym druga strona staje się w pełni samowystarczalna. Sprawdzamy, jak budować bezpieczne korzenie, nie podcinając skrzydeł, dlaczego „programowanie” człowieka rodzi opór oraz co poezja Khalila Gibrana i psychologia przywiązania mówią nam o sztuce bezwarunkowego odpuszczania. Łączymy kropki pomiędzy: Poezją Khalila Gibrana („Twoje dzieci nie są twoimi dziećmi”) a psychologiczną potrzebą autonomii Metaforą korzeni i skrzydeł Jacka Walkiewicza w kontekście teorii bezpiecznej bazy Johna Bowlby’ego Tresurą i posłuszeństwem a budowaniem podmiotowej relacji opartej na ciekawości (analiza przypadku mycia zębów) Paradoksem dojrzałego rodzicielstwa: dlaczego najlepszy rodzic to ten, który staje się „zbędny” Lękiem przed stratą, żałobą i odwagą do powiedzenia bliskiej osobie: „Po prostu idź” Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠olej.w.glowie
Dlaczego porażka Cię niszczy, zamiast uczyć? – Psychologia wstydu i narracji o błędach
2026/08/22
Czy popełnienie błędu automatycznie czyni Cię mądrzejszym człowiekiem? Prawda jest brutalna: porażka bez autorefleksji nie uczy niczego poza lękiem przed kolejnym działaniem. W tym odcinku dekonstruujemy mit samorozwoju i sprawdzamy, dlaczego tak panicznie boimy się rys na własnym wizerunku. Przyglądamy się temu, jak słowa usłyszane w dzieciństwie kształtują nasz lęk przed kompromitacją, dlaczego potrzebujemy „świadka” naszych potknięć oraz jak japońska sztuka naprawiania porcelany złotem może uratować Twoją samoocenę. Łączymy kropki pomiędzy: Mitem „nauki na błędach” a psychologiczną pułapką syndromu ofiary Badaniami nad Growth Mindset: dlaczego chwalenie za wrodzoną inteligencję blokuje rozwój Spowiedzią, psychoterapią i potrzebą bezpiecznego zwerbalizowania wstydu Porysowanym monitorem Tomasza Raczka a japońską filozofią Kintsugi i Wabi-sabi Myślą Viktora Frankla o tym, że to nie wydarzenia nas definiują, lecz nasza odpowiedź na nie Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠olej.w.glowie
Tamten ja — rozliczyć czy wybaczyć?
2026/08/15
W 1688 roku szwajcarski lekarz Johannes Hofer zdiagnozował nostalgię jako śmiertelną chorobę fizyczną. Dziś tęsknota za minionym czasem nie jest już jednostką chorobową, ale wciąż potrafi paraliżować naszą teraźniejszość. W tym odcinku podcastu OLEJ W GŁOWIE rozkładamy na części pierwsze zjawisko tożsamości w czasie i pytamy wprost: czy człowiek, którym byłeś kilka lat temu, to wciąż ta sama osoba? Zamiast powierzchownego sentymentalizmu, sięgamy po narzędzia filozofii analitycznej, psychologii poznawczej i etyki. Sprawdzamy, dlaczego ludzki mózg obsesyjnie generuje alternatywne scenariusze życia, jak błąd perspektywy wstecznej zmusza nas do niesprawiedliwych samoocen oraz czym różni się bierne rozpamiętywanie od dojrzałego przekształcenia własnej narracji biograficznej. Łączymy kropki pomiędzy: Teorią tożsamości osobowej Dereka Parfita a odpowiedzialnością moralną: Dlaczego ciągłość psychiczna nie jest wartością stałą, lecz stopniowalną? Analizujemy, czy mamy prawo sądzić przeszłego siebie dzisiejszymi standardami etycznymi i poznawczymi. Nostalgią jako mechanizmem przetrwania: Jak ewolucyjna tęsknota za domem i przeszłością przekształciła się we współczesne narzędzie budowania rezyliencji psychicznej i poczucia sensu. Myśleniem kontrfaktycznym a mitem „Drogi niezapewnionej”: Dlaczego wiersz Roberta Frosta stał się największą literacką pomyłką interpretacyjną i w jaki sposób iluzja „lepszych wyborów” odbiera nam sprawczość tu i teraz. Błędem perspektywy wstecznej (hindsight bias): Mechanizmy umysłu, które sprawiają, że przeszłe decyzje wydają się oczywiste dopiero po fakcie – i dlaczego wpadamy przez to w pułapkę nadmiernego samokrytycyzmu. Radykalnym samowybaczeniem według Freda Luskina: Dlaczego wybaczenie samemu sobie nie oznacza wymazania faktów, lecz zmianę relacji z własną historią i przejście od roli ofiary przeszłości do autora teraźniejszości. Zapraszam do analizy mechanizmów pamięci, tożsamości i procesów, które pozwalają zamknąć przeszłe rozdziały bez wypierania własnych doświadczeń. Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠olej.w.glowie
Im lepiej mówisz, tym mniej wiesz? Pułapka retorycznej pewności siebie. Wojciech Cejrowski
2026/08/08
W latach 90. Wojciech Cejrowski wyznaczał standardy polskiego reportażu podróżniczego, łącząc niezwykłą ciekawość świata z wybitnym warsztatem retorycznym. Trzy dekady później jego ewolucja staje się doskonałym studium przypadku dla mechanizmu, w którym nieprzeciętna sprawczość językowa i elokwencja zaczynają zastępować potrzebę weryfikacji faktów. W tym odcinku podcastu OLEJ W GŁOWIE analizujemy proces, w którym człowiek zaczyna wierzyć we własne słowa tylko dlatego, że potrafi je wyjątkowo przekonująco wypowiedzieć. Zamiast oceniać same poglądy polityczne czy światopoglądowe, rozbieramy na części pierwsze retoryczną pułapkę pewności siebie. Przyglądamy się mechanizmom, w których publiczny poklask hermetyzuje nasze otoczenie, a każda krytyka ze strony odbiorców zostaje zredukowana do wygodnej etykiety „braku zrozumienia”. Łączymy kropki pomiędzy: Pułapką elokwencji a wiedzą: Dlaczego umiejętność płynnego i atrakcyjnego mówienia utrudnia odróżnienie rzetelnej wiedzy od autokreacji? Analizujemy wpływ sprawności językowej na złudzenie posiadania racji. Karykaturą a wielowymiarowością: Jak proces wyolbrzymiania jednej wyrazistej cechy kosztuje nas utratę głębi i elastyczności myślenia? Wyjaśniamy różnicę między ewolucją poglądów a zamykaniem się w łatwej do sprzedania „tożsamościowej marce”. Lustrem widowni a hermetyzacją: Dlaczego mechanizm poklasku wypycha krytyków, a przyciąga wyłącznie klakierów? Dowodzimy, że brak publicznej korekty własnych błędów to pierwszy krok do zatracenia zdolności autorefleksji. Obroną ego a retoryczną tarczą: Analizujemy gęstwinę środków retorycznych i nawyk odpowiadania „po prostu nie rozumiesz”. Jak mechanizmy obronne niszczą szansę na konstruktywną debatę i podważają szacunek do rozmówcy. Trzema pytaniami o pokorę: Jak w świecie nastawionym na kategoryczne sądy zachować zdolność do zmiany zdania? Przedstawiamy konkretny test intencji dla każdego, kto wypowiada się publicznie. Zapraszam do analizy mechanizmów komunikacyjnych i autorefleksji nad tym, czy sami nie wpadamy w pułapkę własnej przekonującej retoryki. Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠olej.w.glowie
Granica — słowo, którego nikt nas nie nauczył wypowiadać
2026/08/01
W szkole i w domu uczono nas, że miłość i akceptacja są warunkowe – nagrodę otrzymuje "grzeczne dziecko", które nie sprawia problemów. Dzisiaj te utrwalone w dzieciństwie schematy przechodzą najtrudniejszy test w praktyce – w obliczu wypalenia, chronicznego zmęczenia i zrujnowanych relacji. W tym odcinku podcastu OLEJ W GŁOWIE analizujemy ewolucję pojęcia granic, udowadniając, że odmawianie nie jest aktem agresji, lecz fundamentem zdrowego szacunku do samego siebie. Zamiast ogólnych haseł o asertywności, rozbieramy na części pierwsze konkretne mechanizmy naszego umysłu. Analizujemy, jak kulturowe "nie wypada" knebluje naszą sprawczość i dlaczego niewypowiedziane granice zawsze mutują w paraliżującą urazę. Przyglądamy się semantyce i architekturze naszych relacji, sprawdzając, czy chronimy się murem, czy zdrową granicą. Łączymy kropki pomiędzy: Syndromem psa Pawłowa a uległością: Dlaczego nasz mózg nagradza nas za porzucanie własnych potrzeb na rzecz zadowalania innych? Wyjaśniamy mechanizm warunkowania, który trzyma nas w pułapce cudzych oczekiwań. Murem a granicą: Jak nie pozwolić, by lęk przed zranieniem całkowicie odciął nas od świata? Wyjaśniamy krytyczną różnicę między izolacją, która niszczy relacje, a granicą, która je ratuje. Komunikacją na dwóch poziomach: Dlaczego sposób, w jaki mówimy "nie", jest równie ważny jak sam fakt odmowy? Analizujemy płaszczyznę treści i płaszczyznę relacji w codziennych wymianach zdań. Absurdem konwenansów: Od twarogu na głowie po kulturowe kody zachowań. Dowodzimy, dlaczego ślepe podążanie za tym "co ludzie powiedzą" to najprostsza droga do utraty tożsamości. Cyfrową i mentalną higieną: Analiza narzędzi (od mind state'u po aplikacje blokujące), które pozwalają praktycznie stosować zasadę stawiania granic w przebodźcowanym świecie. Zapraszam do analizy mechanizmów, w których "nie" staje się wreszcie pełnym, autonomicznym zdaniem. Bądźmy w kontakcie! 👇 Kontakt: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠olej.w.glowie

Podcast reviews

Read OLEJ W GŁOWIE | Psychologia, Kultura i Mechanizmy podcast reviews


0 out of 5
0 reviews

Podcast sponsorship advertising

Start advertising on OLEJ W GŁOWIE | Psychologia, Kultura i Mechanizmy relevant audience podcasts


What do you want to promote?