Advertise on podcast: De Geknipte Gast

Spinvis (Erik de Jong) brak pas op late leeftijd door met zijn muziek. Hij was 41 jaar toen zijn alom bejubelde debuutalbum uitkwam. En in de twintig jaren die volgden, groeide Spinvis uit tot een gevestigde naam en eigenzinnig en veelzijdig artiest. Nu wordt hij 65 en kiest hij voor een nieuw creatief hoofdstuk. Hij heeft afscheid genomen van zijn band een keert terug naar hoe hij ooit begon: als eenling die op de zolder van zijn huis knutselde met muziek en allerhande geluiden en zo in eenzame afzondering de wonderlijke wereld van Spinvis creëerde. 

Fotograaf en documentairemaker Ruben Terlou is bekend door zijn reisseries over Azië en China in het bijzonder. Doordat hij Chinees spreekt en door zijn open blik en onbevangen manier van interviewen weet hij zeldzame inkijkjes te geven in doorgaans ontoegankelijke gebieden en gesloten samenlevingen. Als kind was het vaak onrustig in zijn hoofd en droomde hij zichzelf in een eigen wereld, ver weg van de drukte. Met zelfstudie en grote toewijding wist hij zijn dromen waar te maken. Maar monomaan reizen en veel weg zijn gaat soms ook ten koste van iets…

Annemarie Oster (81) schrijft in haar biografie Mannen openhartig en pijnlijk eerlijk over haar vader, drie huwelijken, relaties en minnaars. Ze is een kind van beroemde acteurs en groeide deels op in pleeggezinnen. De onbereikbaarheid van haar vader tekende haar leven. In de kappersstoel bij Eus vertelt ze over haar wens om gezien te worden. 'Het is niet makkelijk als je niet van huis uit een gevoel hebt meegekregen van ik mag er zijn en ik ben net zo leuk als mijn ouders.'

Jarenlang gold Henny Huisman (74) als de koning van de Nederlandse amusementstelevisie. Zijn playbackshow en soundmixshow zijn voorlopers van vele talentenjachten en liedjesprogramma’s, waaronder ‘The Voice’. Al voor zijn tv-carrière stond hij in de spotlight als drummer van de band Lucifer. In de kappersstoel bij Eus blikt hij terug: waar kwam zijn tomeloze ambitie vandaan en waar ging dit ten koste van? In een openhartig gesprek bespreekt hij het definitieve einde van zijn tv-carrière en wat deze nieuwe fase hem brengt.

Acteur en schrijver Joy Delima maakte naam met rollen in series als Rampvlucht, Dirty Lines en het veelbekeken Zussen. Ook schreef ze columns in De Volkskrant over seks. Ze was hierin zeer openhartig en eerlijk over haar persoonlijk zoektocht naar intimiteit en deelde ook de nare ervaringen. In haar jonge jaren werd Delima langdurig gepest, waarover ze lange tijd met niemand sprak. Hierdoor worstelde ze tot op latere leeftijd met haar zelfbeeld en sociale angsten. Haar columns werden gebundeld in een eerste boek: Goed komen – een seksuele queeste. Nu schrijft ze aan haar tweede: over de zoektocht naar zelfliefde. 

Mell is de artiestennaam van Melanie Jonk uit Volendam. Ze is de kleindochter van Piet Veerman en geldt als de laatste vocale parel uit het palingdorp. Met haar band Mell VF timmert ze de afgelopen jaren hard aan de weg met hun rootsy rhythm & blues en soul. Wie haar op het podium aan het werk ziet, kan niet vermoeden dat zij een lange geschiedenis kent van strijden tegen depressieve gedachten. Al op achtjarige leeftijd openbaarde zich de eerste tekenen en moest lange tijd haar leven leven op wilskracht. 

Cabaretier en filosoof Tim Fransen maakte meerdere bekroonde voorstellingen en zijn boek ‘In onze tijd’ kreeg dit jaar de Socratesbeker voor het meest urgente, oorspronkelijke en prikkelende filosofieboek. In zijn werk filosofeert hij over de vraag wat de rol van de mens is en zou moeten zijn in de samenleving van nu vol crises. Voor hem was de film An Inconvenient Truth bepalend voor zijn ideeën over deze wereld en de rol van de mens daarin. De ontdekking wat de mens met de ongemakkelijke waarheid van de film deed, was een grote teleurstelling en vormt sindsdien als een belangrijke drijfveer.

Henk ten Cate heeft als voetbaltrainer een imposante loopbaan achter de rug. Hij werkte voor vele clubs over de hele wereld. En bij clubs als Barcelona, Ajax en Chelsea werkte hij met de grootste voetballers ter wereld. Hij groeide op in Amsterdam zonder vader. Vanaf de pleintjes daar beleefde hij één groots voetbalavontuur waar hij nu, gepensioneerd, met smakelijke verhalen op terugkijkt.

Monic Hendrickx is onmiskenbaar één van de beste actrices van ons land. Ze speelde talloze rollen en ontving verschillende prijzen voor haar werk. Ook al wist ze als tiener al wel zeker dat ze wilde spelen, was het niet vanzelfsprekend dat ze actrice zou worden. Ze was onzeker en voelde veel gène. Na het eerste jaar op de Toneelschool werd ze weggestuurd. Als jong meisje wilde ze vooral onderwatercameraman worden. Samen met haar vader keek ze naar de films van Jacques Cousteau en raakte gefascineerd door de wereld onder water. Haar vader overleed toen Monic nog jong was. Op zijn grafsteen liet hij een boodschap achter waar Monic later veel aan had: ‘wees gelukkig’.

Neurobioloog Brankele Frank kreeg tot twee keer toe een burn-out. Vooral de eerste was zwaar. Ze was tot weinig meer in staat en het voelde alsof haar hersenen tot moes gelsagen waren. Om te begrijpen wat er nu precies met haar aan de hand was en gebeurde in haar hoofd en lichaam ging ze op onderzoek uit. Ze leerde alles over chronische stress en wat de gevolgen hiervan zijn op de langere termijn. Ze ontdekte dat niet alleen (werk)druk maar ook genen, opvoeding en overtuigingen een belangrijke rol spelen bij de gevoeligheid voor burn-out klachten. Ze schreef erover in het boek Over de kop. Ironisch genoeg kreeg ze tijdens het schrijven van dit boek haar tweede burn-out.

Thomas Rosenboom behoort met bekroonde titels als ‘Gewassen Vlees’ en ‘Publieke Werken’ tot de grotere schrijvers van ons land. Toch liep hij vast in het boek dat zijn beste ooit had moeten worden en ging per direct met pensioen. Schrijven was voor hem geen bezigheid dat hij met plezier deed. Het was eerder een loodzwaar gevecht tegen de onzekerheid. De dochter die hij op 66-jarige leeftijd kreeg, bracht nieuwe inzichten en energie. En dus keert de schrijver na 13 jaar terug met een nieuw en persoonlijk boek: Late vader.

Zanger en songwriter Glen Faria loopt al geruime tijd mee in de muziek en is bekend van grote hits als Duurt te lang en Zij weet het. Toch was hij vijf jaar lang niet op het grote podium te zien. Door het grote verdriet om het overlijden van zijn boer en een tweede scheiding verloor hij niet alleen de liefde voor muziek, maar ook zichzelf. Hij moest op zoek en leren praten over zijn gevoelens en emoties. Dat was voor een man als hij geen vanzelfsprekendheid.

Na haar verpletterende debuut als Olga in Turks Fruit groeide actrice Monique van de Ven uit tot koningin van de Nederlandse cinema. Ruim vijftig jaar leefde ze van film naar film en speelde tal van bijzondere rollen. Regelmatig taboedoorbrekend en in de huid van sterke en zelfstandige vrouwen. Nu is er de film ‘een vrouw als monique’: een film over haar leven en werk en ontvangt ze een speciale Career Achievement Award. Er is rust en tijd om achterom te kijken en te reflecteren op de belangrijke en bepalende scènes uit haar leven: zoals de dood van haar vader, Turks Fruit, ex-man Jan de Bont en het overlijden van zoon Nino.

Presentatrice en columniste Roos Moggré is inmiddels een bekende verschijning in de Nederlandse media. Ze presenteert op televisie en radio, schrijft voor de Linda en was onlangs de winnaar van de populaire spelshow Wie is de Mol? Ze groeide op in een landelijke omgeving in een gereformeerd gezin. Interviews schrijven was de droom, maar gaandeweg raakte ze ‘verslaafd’ aan het maken van televisie. Ze schreef het boek ‘Altijd blijven scheren’, interviews met succesvolle mannen over mentale tegenwind. Zelf kende Roos een periode die ze omschrijft als een ‘mentale breakdown’. In deze periode had ze last van paniekaanvallen en depressieve klachten. Ze had ook ervaringen met onveiligheid op de werkvloer in Hilversum. Als één van de eerste in omroepland sprak ze zich hierover uit. Het in 2024 verschenen rapport van de commissie Van Rijn bleek niet alleen een pijnlijke confrontatie, het gaf ook erkenning: “Ik was dus niet gek.”

Saxofonist Hans Dulfer is bijna 85, maar still going strong. Met zijn tomeloze energie blijft hij de Nederlandse podia beklimmen. Zijn Amsterdamse jeugd maakte dat Hans al vroeg de drang naar vrijheid en onafhankelijkheid had. Hij wilde gezien en bewonderd worden. Na een betoverend concert wist hij hoe dit te bewerkstelligen: met een saxofoon en in de jazzmuziek. In 70 jaar spelen is hij altijd op zoek geweest naar vernieuwing. Hij vierde er grote successen mee in Japan. Maar Hans eigenzinnigheid leverde hem zeker niet alleen maar vrienden op. De saxofonist heeft over alles een mening en wil die laten horen ook.