Advertise on podcast: Odgłosy sztuki

🇵🇱 Malwina Konopacka (ur. 1982) — projektantka, absolwentka Wzornictwa Przemysłowego na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz ilustracji na Universität der Künste w Berlinie. Prowadzi autorskie studio projektowe. Od 2014 roku rozwija kolekcję ceramicznych obiektów OKO, która z czasem przekształciła się w całą rodzinę form. Rozmawiamy o początkach projektu OKO, intuicji i eksperymentowaniu z materiałem oraz o tym, jak z jednego obiektu powstaje kolekcja rozwijana przez lata. Przyglądamy się procesowi projektowemu — od pierwszego pomysłu, przez ręczne formowanie i dekorowanie ceramiki, po współpracę z rzemieślnikami i produkcję gotowych obiektów. Zastanawiamy się także nad rolą koloru, relacją między formą a funkcją oraz nad tym, jak język wypracowany w ceramice można rozwijać w innych materiałach i projektach. Fot. w tle: Krzysztof MarchlakWspółpraca: MedicineWideo: Filip Gonciarczyk 🇬🇧 34. Malwina Konopacka. A Family of Objects Malwina Konopacka (b. 1982) is a designer and a graduate of Industrial Design at the Academy of Fine Arts in Warsaw and Illustration at Universität der Künste in Berlin. She runs her own design studio. Since 2014, she has been developing the OKO collection of ceramic objects, which has gradually grown into an entire family of forms. We talk about the beginnings of the OKO project, intuition and experimentation with materials, and how a single object can evolve into a collection developed over the years. We explore the design process — from the first idea, through hand-forming and decorating ceramics, to collaboration with craftspeople and the production of finished objects. We also reflect on the role of colour, the relationship between form and function, and how a visual language developed through ceramics can be explored in other materials and projects. Background photo: Krzysztof MarchlakIn collaboration with: MedicineVideo: Filip Gonciarczyk

🇵🇱 Krystian Kowalski (ur. 1982) — projektant, absolwent Wydziału Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Design Products w Royal College of Art w Londynie. Prowadzi własne studio projektowe, w którym rozwija projekty mebli i obiektów użytkowych we współpracy z producentami. Jego realizacje znajdują się m.in. w kolekcjach Muzeum Narodowego w Warszawie i Muzeum Narodowego w Krakowie. Rozmawiamy o dorastaniu w rodzinie artystów, studiach na ASP, doświadczeniach zdobytych w Mediolanie i Londynie oraz o tym, dlaczego zamiast rzeźby wybrał wzornictwo przemysłowe. Punktem wyjścia do rozmowy staje się proces projektowy – od pierwszego pomysłu i szkicu, przez pracę z prototypami, po wdrożenie produktu do seryjnej produkcji. Zastanawiamy się także nad rolą materiału, znaczeniem fizycznego modelu w epoce projektowania cyfrowego oraz nad tym, jak wygląda współpraca projektanta z przemysłem.  Fot. w tle: Krzysztof Marchlak Współpraca: Medicine Wideo: Filip Gonciarczyk 🇬🇧 33. Krystian Kowalski. Form. Material. Process. Krystian Kowalski (b. 1982) — designer and a graduate of the Faculty of Industrial Design at the Academy of Fine Arts in Warsaw and the Design Products programme at the Royal College of Art in London. He runs his own design studio, where he develops furniture and functional objects in collaboration with manufacturers. His work can be found in the collections of, among others, the National Museum in Warsaw and the National Museum in Krakow. We talk about growing up in a family of artists, studying at the Academy of Fine Arts, gaining experience in Milan and London, and why he chose industrial design instead of sculpture. The starting point for our conversation is the design process — from the first idea and sketch, through working with prototypes, to bringing a product into serial production. We also reflect on the role of materials, the importance of physical models in the age of digital design, and what collaboration between a designer and industry looks like.  Background photo: Krzysztof Marchlak In collaboration with: Medicine Video: Filip Gonciarczyk

🇵🇱 Si On – artystka urodzona w Korei, absolwentka Mokwon University oraz Kyoto City University of Arts. Mieszkała i pracowała w Japonii oraz Nowym Jorku, a od kilku lat mieszka i tworzy w Krakowie. Jej twórczość obejmuje malarstwo, rzeźbę i instalację. Budując wielowarstwowe realizacje z różnorodnych materiałów, porusza tematy tożsamości, transformacji, pamięci i duchowości. Rozmawiamy o dzieciństwie w niewielkim mieście w Korei, poczuciu niedopasowania, braku wiary we własny talent oraz o tym, jak studia artystyczne – początkowo wybrane jako sposób na opuszczenie rodzinnego domu – stały się początkiem drogi, która zaprowadziła ją do Japonii, Nowego Jorku i Polski. Punktem wyjścia jest jednak przede wszystkim pytanie o to, jak odnaleźć własny język artystyczny i zbudować zaufanie do własnej intuicji. Rozmawiamy także o zmianie pseudonimu artystycznego, procesie twórczym, pracy z materiałami i inspiracjach, a także o tym, jak osobiste doświadczenia przekładają się na język sztuki. To rozmowa o twórczości, ale również o odnajdywaniu własnej drogi. 🇬🇧 Si On is an artist born in Korea and a graduate of Mokwon University and Kyoto City University of Arts. After living and working in Japan and New York City, she moved to Kraków, where she currently lives and works. Her practice spans painting, sculpture and installation, creating layered works from diverse materials that explore identity, transformation, memory and spirituality. We talk about her childhood in a small town in Korea, her sense of not belonging, her lack of confidence in her own talent, and how studying art—initially chosen as a way to leave home—became the beginning of a journey that led her to Japan, New York and Poland. At the heart of our conversation is the question of how an artist finds her own visual language and learns to trust her intuition. We also discuss the change of her artistic name, creative process, materials and inspirations, and how personal experiences are transformed into art. This is a conversation about artistic practice, but also about finding your own path. Fot. w tle | Photo in the background: Krzysztof Marchlak Wideo dzięki uprzejmości Pracowni Filmu Animowanego ASP w Krakowie | Video recorded thanks to the courtesy of the Animation Studio at the Academy of Fine Arts in Kraków Współpraca | Cooperation: Risk Made in Warsaw

Tomasz Górnicki (ur. 1986) – rzeźbiarz, absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W swojej twórczości porusza się między figuracją a abstrakcją, koncentrując się na doświadczeniach egzystencjalnych, cielesności, traumie i emocjonalnych stanach granicznych. Był jednym z pierwszych artystów w Europie realizujących nielegalne interwencje rzeźbiarskie w przestrzeni publicznej. Rozmawiamy o drodze do rzeźby, studiach w pracowni Janusza Antoniego Pastwy oraz działaniach realizowanych poza instytucjonalnym obiegiem sztuki. Punktem wyjścia staje się jednak przede wszystkim pytanie o relację między rzeźbą, przestrzenią i pamięcią. Tomasz opowiada o swoich realizacjach w opuszczonych budynkach, o dokumentacji fotograficznej oraz o doświadczeniu obserwowania, jak jego prace są niszczone, znikają lub zmieniają znaczenie wraz z upływem czasu. Drugą osią rozmowy jest cielesność. Rozmawiamy o pracy z modelami, o rzeźbieniu własnych dzieci i bliskich osób, o geście jako nośniku emocji oraz o tym, dlaczego tematy przemijania, traumy, utraty i nostalgii powracają w jego twórczości. Zastanawiamy się również nad rolą odbiorcy, trwałością dzieła sztuki oraz miejscem rzeźby we współczesnym polu sztuki. Fot. w tle: Krzysztof Marchlak Wideo dzięki uprzejmości Pracowni Filmu Animowanego ASP w Krakowie Współpraca: Risk Made in Warsaw, Varsovian Scarves

Mikołaj Rejs (ur. 1984) – artysta wizualny, muralista, ilustrator i twórca street artu. Od końca lat 90. realizuje działania w przestrzeni publicznej w Polsce i za granicą. Łączy doświadczenie graffiti z malarską narracją, w której istotną rolę odgrywają motywy natury, fantastyki i postaci organicznych. Członek kolektywów Skład Solny i CSW Wiewiórka, uczestnik międzynarodowych festiwali street artu. Rozmawiamy o drodze od graffiti do wypracowania własnego języka wizualnego. Punktem wyjścia w jego działaniach staje się miejsce – konkretna ściana, kontekst przestrzeni i jej użytkownicy. Wracamy także do pracy w opuszczonych przestrzeniach, które traktuje jako szczególne środowisko twórcze, oraz do relacji między działaniami legalnymi i nieformalnymi. Pojawia się wątek inspiracji naturą, ścieżki rozwijanej poza akademickim systemem kształcenia oraz znaczenia wspólnoty w środowisku street artu. Zastanawiamy się, czym dziś jest ta praktyka i dlaczego tak trudno ją jednoznacznie zdefiniować. Fot. w tle: Krzysztof MarchlakWspółpraca: Pracownia Filmu Animowanego Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Risk Made in Warsaw, Pola Zag

Łukasz Stokłosa (ur. 1986) – malarz związany z Krakowem, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki. W swojej twórczości pracuje z motywami wnętrz, pejzażu, portretu oraz obiektów muzealnych, traktując obraz jako przestrzeń konstrukcji pamięci i wyobraźni. Jego prace znajdują się w kolekcjach instytucjonalnych, m.in. Zamku Królewskiego na Wawelu, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Bunkra Sztuki oraz Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie. Rozmawiamy o procesie twórczym i o tym, jak współczesne malarstwo funkcjonuje w świecie zapośredniczonych przedstawień. Punktem wyjścia stają się fotografia i film – kadry, które artysta przekształca w obrazy balansujące między dokumentem a projekcją. Zastanawiamy się nad rolą iluzji, nad statusem portretu aktora wcielającego się w postać historyczną oraz nad napięciem między obecnością i nieobecnością w obrazie. W rozmowie pojawia się także wątek natury i muzeum jako równorzędnych bohaterów malarstwa – przestrzeni, które przechowują ślady przeszłości, a jednocześnie stają się sceną współczesnego spojrzenia. Fot. w tle: Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag

Ada Piekarska – kuratorka, autorka tekstów o sztuce i kierowniczka zespołu programowego Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej, kuratorka wystawy Biennale Malarstwa Bielska Jesień. Rozmawiamy o konkursach artystycznych w Polsce – o ich historii, sensie i realnym wpływie na kariery artystyczne. Ada Piekarska opowiada o przemianach Bielskiej Jesieni od lat 60. do dziś, o momentach przełomowych, które kształtowały prestiż i tożsamość tego wydarzenia. W centrum rozmowy pojawia się pytanie o władzę werdyktu: o to, kto decyduje, według jakich kryteriów i z jakimi konsekwencjami. Mówimy o selekcji, prestiżu i widzialności – ale także o nierównościach wpisanych w model konkursowy i o alternatywach opartych bardziej na procesie niż na rywalizacji. Osobny wątek poświęcamy malarstwu — medium, które wciąż wywołuje silne emocje, pozostaje uwikłane w rynek i kanon, a jednocześnie staje się przestrzenią konfliktu o eksperckość, status i widzialność. Fot. w tle: Krzysztof MarchlakWspółpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag, Varsovian Scarves

Twórczość Małgorzaty Markiewicz rozwija się na styku rzeźby, obiektu i praktyk rękodzielniczych. Artystka pracuje z tkaninami, ubraniami, nićmi, szydełkowaniem i naprawianiem, sięgając po materiały blisko związane z codziennością i ciałem. W jej projektach gest reperowania, zszywania i plecenia staje się formą pamięci, troski oraz oporu wobec przyspieszenia i nadmiaru współczesnego życia. W rozmowie opowiada o pracy domowej jako działaniu twórczym, o budowaniu relacji między kobietami, o sztuce, która rodzi się „pomiędzy” – w doświadczeniu życia, opieki i wspólnoty. Rozmawiamy także o przeszłości jako o przestrzeni poszukiwania alternatywnych historii, o feministycznym odzyskiwaniu materii i o myśleniu poprzez dotyk. Małgorzata Markiewicz (ur. 1979) – artystka wizualna. Absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, doktora sztuki. Jej prace znajdują się w licznych kolekcjach instytucji publicznych w Polsce oraz m.in. w Berardo Collection w Lizbonie oraz Verbund Collection w Wiedniu – jednej z najważniejszych kolekcji sztuki feministycznej w Europie. Fot. w tle: Krzysztof MarchlakWspółpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag

Twórczość Marty Niedbał rozwija się na pograniczu rysunku, tkaniny i obiektu. Jej praktyka opiera się na pracy z ruchem i cielesnością, na miękkich formach i procesualności. Sięga po taniec, rytuał i powtarzalność, podkreślając potrzebę przyjemności i odpoczynku w świecie przepełnionym bodźcami. W rozmowie opowiada o ciele jako pierwszym domu, o cykliczności i transformacji, a także o tym, jak twórczość może stać się formą oporu wobec presji produktywności. Rozmawiamy o pracy intermedialnej, o poszukiwaniu płynnej tożsamości oraz o praktyce, która wykracza poza ramy pracowni. Marta Niedbał (ur. 1986) – artystka wizualna, doktora sztuki, wykładowczyni Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. W 2023 roku, wraz z Pawłem Olszczyńskim, otrzymała Nagrodę Główną Fundacji Sztuki Polskiej ING podczas Warsaw Gallery Weekend. Fot. Krzysztof MarchlakWspółpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag

Twórczość Krzysztofa Gila dotyka tematów tożsamości romskiej, pamięci zbiorowej i przemocy symbolicznej. W swojej pracy sięga on po takie media jak rysunek, malarstwo, rzeźba i grafika. Tworzy także przestrzenne instalacje oparte na badaniach historycznych i doświadczeniu osobistym. W rozmowie opowiada o dorastaniu w Nowym Targu, o stereotypach i systemowej niewidzialności, z którymi mierzył się jako młody Rom, oraz o tym, jak edukacja artystyczna pozwoliła mu odnaleźć własny język. Rozmawiamy o sztuce jako formie oporu, o projekcie „Tajsa. Wczoraj i jutro”, o estetyzowaniu trudnych tematów oraz o potrzebie mówienia głosem tych, którzy przez wieki byli marginalizowani. Krzysztof Gil (ur. 1987) – artysta wizualny, doktor sztuki, wykładowca Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Laureat Stypendium Twórczego Miasta Krakowa (2016). Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag, Varsovian Scarves

W podcaście rozmawiam z Arturem Wabikiem o historii komiksu w Polsce – od XIX wieku po czasy PRL-u i współczesność. Artur opowiada o pionierach medium, takich jak Artur Bartels, kultowych postaciach pokroju bezrobotnego Froncka, złotej erze wydawnictw z lat 70. i 80., a także o tym, jak wygląda dziś rynek komiksu w Polsce. Dowiadujemy się również, jak kolekcjonerska pasja przerodziła się w Fundację Muzeum Komiksu – pierwszą tego typu instytucję w kraju, łączącą funkcje edukacyjne, archiwalne i wystawiennicze. Artur Wabik (ur. 1982) – artysta sztuk wizualnych, kurator wystaw, publicysta i badacz popkultury. W latach 2003–2012 był wydawcą komiksu i literatury fantastycznej. Obecnie działa jako członek zarządu Krakowskiego Stowarzyszenia Komiksowego, w ramach którego od 2011 roku organizuje Krakowski Festiwal Komiksu. Od 2020 roku pełni także funkcję członka zarządu Fundacji Muzeum Komiksu w Krakowie, której celem jest utworzenie pierwszego w Polsce muzeum poświęconego temu medium. Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag, Varsovian Scarves

Joanna Karpowicz od lat buduje własny, rozpoznawalny świat malarski, w którym centralną postacią jest Anubis – tajemniczy, melancholijny bohater jej obrazów. W swojej twórczości artystka łączy narracyjność z ilustracyjnością, budując nastrojowe, filmowe kadry. Maluje ze zdjęć, traktując aparat w telefonie jak szkicownik. W podcaście Joanna Karpowicz opowiada o swojej artystycznej drodze, codziennej pracy i relacji z odbiorcami. Mówi o wyzwaniach zawodu artystki, niechęci do romantyzowania tej profesji i o tym, jak jej obrazy były początkowo odbierane przez galerie. Joanna Karpowicz (ur. 1976) ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie w 2001 roku obroniła dyplom w pracowni prof. Leszka Misiaka. Mieszka i pracuje w Krakowie. Znana jest głównie ze swojej malarskiej serii z Anubisem, dokumentowanej w artbookach wydawanych przez Timof Comics. Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN oraz Centrum Komiksu i Narracji Interaktywnej w Łodzi. Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag

Dla Justyny Smoleń natura – ciągły obieg materii, jej narodziny, śmierć oraz nieustanna zmiana – jest istotnym źródłem inspiracji. W swoich pracach artystka szuka analogii między funkcjonowaniem natury i kultury. Interesują ją znaczenia, które nadajemy przedmiotom, i to, jak zmieniają się one w kontekście czasu i miejsca oraz jak kształtują rzeczywistość wokół nas i myślenie o nas samych.   W podcaście Justyna Smoleń opowiada, czemu zajęła się tworzeniem porcelanowych i ceramicznych obiektów oraz rzeźb, jak powstają jej prace oraz skąd pozyskuje materiały do ich tworzenia.   Justyna Smoleń (ur. 1988) ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie także obecnie pracuje. Zajmuje się malarstwem, rzeźbą oraz tworzeniem obiektów i instalacji. Razem z Radkiem Szlęzakiem prowadzi artist-run space Rooter. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz w zbiorach publicznych instytucji kultury: Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK i Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie. Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag

Marta Antoniak uważa, że każde pokolenie posiada własny zbiór motywów i wspomnień związanych z dzieciństwem, które definiują jego tożsamość. Punktem wyjścia jej twórczości są zabawki – obrazy i przedmioty związane z tym okresem życia.    W podcaście Marta Antoniak opowiada o swoim rytmie pracy, inspiracjach, kolekcjonowaniu kinder niespodzianek oraz o ciągłej potrzebie eksperymentowania i tworzenia autorskich zestawień materiałowych.   Marta Antoniak (ur. 1986) ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie także obecnie pracuje. Tworzy prace malarskie oraz obiekty. Znajdują się one w licznych kolekcjach prywatnych i publicznych, m.in. w kolekcji Bunkra Sztuki, kolekcji sztuki współczesnej mBanku, Kolekcji Sztuki PKO BP, kolekcji Muzeów Narodowych w Lublinie i w Gdańsku, kolekcji sztuki Galerii Bielskiej BWA czy kolekcji sztuki Kancelarii Sejmu RP. W swojej twórczości przywołuje m.in. obrazy z okresu dzieciństwa oraz kody wizualne popkultury. Skupia się na problemach konsumpcjonizmu i nadprodukcji. Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw

Jak znaleźć balans między aktywizmem pomocowym a byciem artystką? O doświadczeniu migracji politycznej, byciu kobietą artystką oraz udziale w wyborach parlamentarnych. W końcu o tym, jak utrzymać się z działań konceptualnych, i o związanych z tym próbach materializacji akcji w postaci obiektów artystycznych.   Rozmowa z Janą Shostak (ur. 1993 w Grodnie na Białorusi) – artystką intermedialną, doktorą sztuki, aktywistką, feministką, mieszkającą od 2010 roku w Polsce. Od 2016 roku używa mediów masowego przekazu jako platformy do rozpowszechnienia swoich działań ze sfery sztuki i aktywizmu. Była laureatką wielu konkursów, w tym m.in. Paszportów „Polityki”, Młodych Wilków czy IN OUT Festival, oraz finalistką nagród Fundacji Deutsche Banku i Fundacji Vordemberge-Gildewart. Codziennie o 18:00 (do końca rewolucji i o jeden dzień dłużej) współtworzy pomnik „Minuta krzyku dla Białorusi”. Reprezentuje obywatelską inicjatywę „Partyzanka”, która pomaga obywatelom Białorusi uciekającym z kraju przed represjami. Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw