Advertise on podcast: Mint Podcast o kulturze

„Będziemy wspominać wrzesień 2026 roku jako miesiąc, w którym wreszcie skończył się Ed Sheeran” – ogłasza Angelika Kucińska. W nowym odcinku miesięcznego podcastu MINT zaczynamy od zamieszania wokół trasy koncertowej Sheerana, Macklemore’a i artystów rezygnujących z występów. „Ed Sheeran płakał publicznie na swoim koncercie nie dlatego, że w Palestynie giną dzieci, a dlatego, że przez cały tydzień, przez całych siedem dni nikt go nie lubił” – mówi Kucińska. Głównym tematem jest oczywiście „Lalka”. Porównujemy serialową i kinową wersję powieści Prusa, ich pomysły na Izabelę Łęcką i Wokulskiego oraz zupełnie różne podejście do klasyki. Rozmawiamy też o sporze wokół serialu i pytaniu, ile można zmienić w jednej z najważniejszych polskich powieści, zanim przestanie być „Lalką”. Na całym zamieszaniu dobrzewychodzi przynajmniej jedna grupa. Jak zauważa Walkiewicz, poloniści „w tym miesiącu jeżdżą na nartach po górach dukatów”. Alek Hudzik podsumowuje Warsaw Gallery Weekend: mówi o wystawach Wandy Marzec, Kojiego Kamojiego i Sany Shahmuradovej-Tanskiej, ale też o kondycji warszawskiego rynku sztuki. Wracamy również do nagrody dla Anety Grzeszykowskiej i pytań o relacje między artystką, galerią Raster, WGW i Fundacją ING. W muzycznej części Angelika Kucińska bierze na warsztat nowe wydawnictwa Becka, Perfume Genius i Fontaines D.C. Beck próbuje tym razem swoich sił z orkiestrą, ale według Kucińskiej „z tym barokiem niestety kończy na balu debiutantek u Bridgertonów”. Jest też Michał Wiśniewski występujący z Frankiem Warzywo i Młodym Buddą oraz pytanie o kolejne nostalgiczne powroty polskiego popu. Kucińska stawia sprawę jasno: „Naprawdę pora skończyć ze słuchaniem muzyki ironicznie”. Na koniec Kinga Sabak poleca „Dom Apokryf” Bartka Węglarza, debiutancką powieść wydaną przez Niszę. Rodzinna historia ze Śląska Cieszyńskiego opowiedziana jest z dwóch perspektyw rodzeństwa, a realizm miesza się w niej z lokalnymi wierzeniami, pamięcią i wyobraźnią. „Jeśli w tym roku przeczytać jeden debiut, to niech to będzie ten”.   SERIAL/film „Lalka” SZTUKA Warsaw Gallery Weekend 2026   MUZYKA Ed Sheeran / Macklemore Beck, „Ride Lonesome” Perfume Genius, „Natural High”   KSIĄŻKA Bartek Węglarz, „Dom Apokryf”, WydawnictwoNisza

Karol Radziszewski i Michał Grzegorzek opowiadają o „Brudnych stronach” - wystawie zbudowanej wokół ponad 20-letniej historii „DIK Fagazine”. Rozmawiamy o pożądaniu i pornografii jako części queerowego archiwum, osobach LGBT z Ukrainy i Białorusi, granicach tego, co można dziś pokazać, oraz o tym, dlaczego queerowej historii nie chcą opowiadać wyłącznie z perspektywy przemocy i bycia ofiarą. „Chciałbym, żeby było jeszcze bardziej niegrzecznie” – mówi Karol Radziszewski. Ponad 20 lat po wydaniu pierwszego numeru „DIK Fagazine” działający do dziś magazyn staje się osią wystawy „Brudne strony” w Galerii Studio. Razem z jej kuratorem Michałem Grzegorzkiem Radziszewski opowiada o seksie, pornografii, podglądaniu, queerowych archiwach i o tym, co przez dwie dekady zmieniło się w sposobie patrzenia na ciało. Punktem wyjścia jest „DIK Fagazine”, który Radziszewski zaczął wydawać w 2005 roku. Dla Grzegorzka magazyn był czymś więcej niż czasopismem – eksperymentalnym formatem wystawienniczym, miejscem pokazywania queerowej sztuki w czasie, kiedy nie było dla niej miejsca w programach muzeów i prywatnych galerii, a także narzędziem budowania społeczności. Dzisiaj DIK trafia do instytucji i międzynarodowych muzeów, ale Radziszewski chce odzyskać coś z jego pierwotnego impulsu. „Chcieliśmy trochę zejść z tej powagi akademickiej (...) i wrócić do takiego prostego impulsu, że za tym się kryje pożądanie” – mówi w podcaście Mint Magazine. Rozmawiamy też o tym, dlaczego ten sam obraz może funkcjonować zupełnie inaczej na Instagramie i w galerii. Radziszewski przyznaje, że na wystawie po raz pierwszy pokaże własne nagie zdjęcia, a wiele prezentowanych fotografii nie mogłoby trafić do jego mediów społecznościowych. Galeria nie tyle automatycznie zamienia erotykę w sztukę, ile – jak mówi – zmienia kontekst i ogranicza publiczność. Ważną częścią „Brudnych stron” jest Europa Środkowo-Wschodnia. Radziszewski wraca m.in. do zdjęć wykonanych w Mińsku w 2016 roku. „Większość chłopaków, których fotografowałem, wyjechała z kraju” – mówi. Na wystawie pojawia się również Ukraina: ciało nieheteronormatywnego żołnierza, sekswork, udział osób LGBT w wojnie, a także prace Anatolija Belova i Antona Shebetki oraz historia trans żołnierki, która trafiła na okładkę ukraińskiego numeru DIK.  Ale Radziszewski i Grzegorzek nie chcą budować kolejnej queerowej historii wyłącznie wokół przemocy. „Nie chcę opowiadać tego z punktu ofiary” – mówi Karol. Michał dodaje, że interesuje go pytanie, jak opowiadać o społeczności queerowej nie tylko poprzez historie martyrologiczne, lecz także afirmacyjne – takie, w których pojawiają się humor, seks, radość i przyjemność. Czy pornografia może być dokumentem historycznym? Dlaczego kiedyś kupienie gejowskiego magazynu w kiosku było całym „performansem”? Co z erotycznym zdjęciem robi muzealna gablota? Czy queerowa sztuka może jeszcze kogokolwiek skandalizować? I co Karol Radziszewski ma na myśli, kiedy mówi, że „queerowa policja nadciąga z różnych stron”? O tym wszystkim Kinga Sabak rozmawia w nowym odcinku podcastu MINT z Karolem Radziszewskim i Michałem Grzegorzkiem. Karol Radziszewski, DIK Fagazine „Brudne strony” 17.09 – 27.11.2026; Galeria Studio, Plac Defilad 1 PKiN, Warszawa Wernisaż: 17.09.2026, godz. 19.00.

Czy nowy album Phoebe Bridgers jest „absolutnie nieznośny”? Czy Heca Zygmunta Miłoszewskiego może zmienić polski rynek wydawniczy? Czy nowe przepisy poradzą sobie z patostreamingiem? I czy wystawa „Edward Dwurnik. Duma i wstyd” w MSN dobrze opowiada o awansie społecznym? Sierpień zaczynamy od wspomnienia Ignacego Karpowicza i rozmowy o Hecy, nowym wydawnictwie Zygmunta Miłoszewskiego. Pytamy o wynagrodzenia pisarzy, sytuację dużych oficyn i spór wywołany przez Zbigniewa Czerwińskiego. Michał Walkiewicz przygląda się z kolei nowym przepisom dotyczącym patostreamingu i granicy między przemocą, internetową prowokacją i satyrą. W muzyce Angelika Kucińska i Alek Hudzik spierają się o nową Phoebe Bridgers. W filmie wspominamy Jana Frycza i wracamy do Nowych Horyzontów: „Powiedz mi, co czujesz” Łukasza Rondudy oraz „Dzienników panny służącej” Radu Jude. Rozmawiamy o awansie społecznym, relacji między biografią i fikcją oraz klasowych podziałach współczesnej Europy. Kinga Sabak poleca „Ciało” Davida Szalaya, nagrodzone Bookerem w 2025 roku – powieść o sprawczości, seksualności, przemocy i awansie klasowym. Na koniec wracamy do MSN i wystawy „Edward Dwurnik. Duma i wstyd”. Czy Łukasz Ronduda znalazł dobry klucz do twórczości Dwurnika, czy – jak pada w studiu – „lekko go upupił”? Film„Powiedz mi, co czujesz”, reż. Łukasz Ronduda„Dzienniki panny służącej”, reż. Radu Jude MuzykaPhoebe Bridgers, „Lost Weekend” KsiążkaDavid Szalay, „Ciało”, przeł. Dobromiła Jankowska, Wydawnictwo Pauza Sztuka„Edward Dwurnik. Duma i wstyd”, kurator: Łukasz Ronduda, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Czy sztuka zmienia miasta, czy tylko podnosi wartość nieruchomości? Rozmowa z Agatą Twardoch i Bogną Świątkowską Co dzieje się z miejscami, które odkrywają artyści, zanim zainteresują się nimi inwestorzy? Czy sztuka może zmieniać miasta, czy nieświadomie staje się narzędziem gentryfikacji? W specjalnym odcinku podcastu Mint, nagranym podczas Przeglądu Sztuki SURVIVAL we Wrocławiu, Alek Hudzik rozmawia z Agatą Twardoch i Bogną Świątkowską o „robieniu adresu”, gentryfikacji, roli sztuki w przestrzeni publicznej i przyszłości miejskich festiwali. Do rozmowy włączają się także Michał Bieniek, Magdalena Basak i Krzysztof Grześków. Podcast powstał w ramach współpracy z Przeglądem Sztuki Survival.

Czy „Odyseja” Christophera Nolana to najważniejsza premiera ostatnich tygodni? Dlaczego folk stał się punktem wyjścia do muzycznych eksperymentów? Czy w polskiej literaturze wracają wielkie powieści? I co naprawdę wydarzyło się wMOCAK-u? O tym rozmawiamy w nowym odcinku podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze”. Michał Walkiewicz opowiada o „Odysei” Christophera Nolana – filmie, który sprawił, że nagle wszyscy stali się znawcami Homera. Zastanawia się, co kryje się za tym fenomenem i dlaczego najnowsze dzieło Nolana wywołało tak gorącą dyskusję jeszcze przed premierą. Tłumaczy, dlaczego reżyser „ryzykuje tyle, ile może zaryzykować z Homerem” i dlaczego jego najnowszy film jest jednocześnie klasycznym widowiskiem i bardzo współczesnym odczytaniem antycznego eposu. Angelika Kucińska podsumowuje najciekawsze muzyczne premiery pierwszej połowy roku. Opowiada o tym, jak twórcy alternatywy sięgają po folk, rock i muzykę klubową, a gatunki stają się jedynie „punktem na mapie, od którego można odchodzić i do którego można wracać”. Kinga Sabak przynosi do studia „Byłem kurierem w Pekinie” Hu Anyana i zastanawia się, czy po latach autofikcji czytelnicy znów szukają dużych, panoramicznych opowieści. „Istnieje w nas głód dużej powieści, która opisuje szerszy odcinek świata niż tylko własna głowa” – mówi, wskazując na sukces książek Macieja Płazy czy Kiran Desai. Alek Hudzik podsumowuje najważniejsze wydarzenia w świecie sztuki: od zmian instytucjonalnych po kryzys MOCAK u i pytanie o to, jak zmienia się dziś polskie życie artystyczne. Na początek, jak zawsze, zaglądamy do „Kundelka” – tym razem rozmawiamy o mundialu, czyli Donaldzie Trumpie i występie Madonny. Film „Odyseja”, reż. Christopher Nolan Muzyka Kelela „New Avatar” Książka Hu Anyan, „Byłem kurierem w Pekinie”, Insignis2026.   Sztuka MOCAK i pierwsza połowa 2026 roku

Co wspólnego mają Wojciech Fangor i Jan Heweliusz? Dlaczego jeden z najwybitniejszych polskich malarzy przez całe życie fascynował się kosmosem? I jak astronomia zmieniła jego sposób myślenia o sztuce?   Dlaczego Wojciech Fangor przez całe życie fascynował się kosmosem? Odpowiedź na to pytanie wykracza daleko poza historię jednego z najwybitniejszych polskich malarzy XX wieku. Jak mówi Maciej Harland-Parzydło: „Tak naprawdę ten jego taniec z gwiazdami rozpoczął się znacznie wcześniej. Po wojnie Fangor zaangażował się w działalność Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii i właśnie wtedy zaczęła się jego wieloletnia fascynacja kosmosem.” Anna Sańczuk rozmawia z Maciejem Harlandem-Parzydło – historykiem sztuki, kuratorem wystawy „STARS. FANGOR.SYLWESTROWICZ.” i opiekunem Archiwum Wojciecha Fangora w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie – o mniej znanym obliczu jednego z najwybitniejszych polskich artystów XX wieku.   To rozmowa o dziecięcej fascynacji astronomią, własnoręcznie budowanych teleskopach, działalności Fangora w Polskim Towarzystwie Miłośników Astronomii i prywatnym obserwatorium w Stanach Zjednoczonych. Rozmawiamy o tym, jak kosmos przenikał jego twórczość, skąd wzięły się słynne obrazy pulsujące kolorem i światłem oraz jak wyglądała droga artysty z powojennej Polski do wystaw w Museum of Modern Art i Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku. W podcaście usłyszycie także o archiwum Fangora, współpracy ze Stanisławem Zamecznikiem, narodzinach malarstwa przestrzennego oraz o tym, dlaczego twórczość artysty wciąż inspiruje kolejne pokolenia badaczy, kuratorów i twórców. — „STARS. FANGOR. SYLWESTROWICZ.” Centrum Bankowo-Finansowe Nowy Świat S.A. wWarszawie Wystawa potrwa od 27 czerwca do 28 lipca 2026   Mecenasem wystawy jest Totalizator Sportowy,właściciel marki LOTTO. Podcast powstał w ramach współpracy płatnej.

Muzeum Sztuki w Łodzi od lat buduje swoją tożsamość wokół idei daru. To właśnie dzięki artystom i artystkom, którzy przekazywali instytucji swoje prace, powstała jedna z najważniejszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Europie. Dziś ta historia zyskuje nowy rozdział. Alek Hudzik rozmawia z Danielem Muzyczukiem, dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi, o dwóch nowych wystawach: „Darach Przyjaźni”, prezentujących ponad 150 prac przekazanych muzeum przez 80 artystów i artystek z całego świata, oraz o wystawie poświęconej kolekcji Richarda DeMarco – legendarnego szkockiego kuratora i galerzysty, dzięki któremu twórczość Tadeusza Kantora, Józefa Robakowskiego czy Josepha Beuysa docierała na Zachód. Rozmawiamy o ekonomii daru i o tym, dlaczego współcześni artyści nadal przekazują swoje prace publicznym instytucjom. Zastanawiamy się, jak pogodzić logikę rynku sztuki z ideą wspólnego budowania kolekcji oraz dlaczego historia Muzeum Sztuki w Łodzi wciąż inspiruje kolejne pokolenia twórców. To także rozmowa o aktualności awangardy. Daniel Muzyczuk opowiada, dlaczego idee Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego pozostają ważnym punktem odniesienia dla współczesnych artystów, jak zmienia się rola muzeum oraz nad czym obecnie pracuje instytucja. W podcaście usłyszycie również o projekcie filmowym inspirowanym „Teorią widzenia” Strzemińskiego, do którego zaproszono m.in. Wilhelma Sasnala, Agnieszkę Polską, Mykołę Ridnego, Liama Gillicka i Antona Vidokle.

Najlepsze filmy tego lata to horrory, dlaczego? Tak, bo wreszcie zabrali się za nie twórcy z Youtube. Za to w Polsce w czerwcu mówiło się o serialu „Proud” choć niestety twórcy nie mają zbyt wielu powodów do dumy, o czym na samym początku podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze”.„Obsejsa” i „Backrooms” te dwa niszowe horrory sprawiły, że tego lata nie tylko krytycy ale i widzowie mówią o tym, jak wiele da się zrobić w kinie bez wielkiego budżetu, a jedynie ze świetnym pomysłem i świadomością tego jak opowiadać historie. Michał Walkiewicz opowiada o „Obsesji” i tłumaczy dlaczego taki film nie ma szans na powstanie w Polsce.Angelika Kucińska opowiada o debiutanckim albumie nowojorskiego zespołu Chanel Beads zatytułowanym „Your day will come”. To też powód by porozmawiać o powrocie muzyki indie-folk, w zupełnie nowym wydaniu! O tym, kto jeszcze wpisuje się w ten nurt posłuchacie w podcaście.Kinga Sabak przyniosła do studia głośną książkę Jeanette Winterson, „Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?”, w tłumaczeniu Kaji Gucio. Oto biografia brytyjskiej intelektualistki, w której Winterson tłumaczy też własne zasady pisania autofikcji. Więcej o Winterson przeczytacie także na łamach Mint w rozmowie z artystką.Alek Hudzik w czerwcu wybrał się na festiwal Manfiesta do niemieckiego Zagłębia Ruhry. Najważniejszy po Biennale w Wenecji festiwal artystyczny w Europie ma w tym roku bardzo ciekawą lokalizację - opuszczone kościoły na terenach czterech miast. Dodatkowym wątkiem jest też występ polskich artystów oraz kuratorów, wśród których znaleźli się Anda Rottenberg i Krzysztof Kościuczuk. Film„Obsesja”,  reż. Curry BakerPłyta Chanel Beads „Your day will come”Książka Jeanette Winterson, „Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?”, tłum Kaja GucioWystawa Manifesta Biennale, Zagłębie Ruhry

Czy sztuka może przejąć rolę, którą przez wieki pełniły instytucje religijne? Jak opowiadać historię Europy poprzez nieczynne kościoły, migracje i pamięć miejsc? I dlaczego Polska po raz kolejny nie została gospodarzem Manifesty – jednego z najważniejszych festiwali sztuki współczesnej na świecie?   Gościnią nowego odcinka podcastu Mint jest Anda Rottenberg – historyczka sztuki, krytyczka, kuratorka i jedna z osób, które współtworzyły Manifestę. W tym roku festiwal odbędzie się w Zagłębiu Ruhry, a Rottenberg jest jedną z jego kuratorek.   Rozmawiamy o regionie, który przez dekady był przemysłowym sercem Niemiec, a dziś szuka dla siebie nowej tożsamości. O wystawach organizowanych w dawnych kościołach, pamięci zapisanej w architekturze i artystach, którzy próbują opowiedzieć historię współczesnej Europy poprzez migracje, pracę, religię i wspólnotę.   Jak mówi Rottenberg: „Kościół to nie jest white cube ani muzeum. To określone wnętrze. Trzeba było zmierzyć się z jego architekturą, światłem, akustyką i nośnością znaczeniową”.   W rozmowie pojawiają się także Małgorzata Mirga-Tas, Mirosław Bałka, Luc Tuymans i pytanie o to, czy sztuka może dziś budować wspólnotę równie skutecznie jak inne instytucje społeczne.   Na koniec wracamy również do debaty wokół ustawy o zabezpieczeniach socjalnych artystów. Anda Rottenberg jest rozczarowana reakcją części opinii publicznej:   „Z jakiegoś powodu uznano, że praca artystyczna to nie jest praca. Bo rolnik i górnik mają efekty swojej pracy, a obraz czy rzeźba dla wielu osób nie są żadnym efektem”.

„Musimy zacząć traktować kulturę jako inwestycję” – mówi w podcaście Mint ministra kultury Marta Cienkowska. Ustawa o zabezpieczeniach socjalnych artystów wywołała jedną z najgorętszych debat kulturalnych ostatnich lat. Czy państwo powinno dopłacać do składek osób pracujących w kulturze? Kto będzie decydował o przyznaniu statusu artysty? I dlaczego projekt wywołał tak silny opór społeczny? „My de facto wspieramy tylko te osoby, które pracują w zawodzie artystycznym i mają najniższe dochody. To nie jest tak, że ktoś dostaje pieniądze do ręki. Te środki trafiają do ZUS-u i NFZ-u po to, żeby zabezpieczyć podstawowo naszych obywateli”. Rozmawiamy o tym, kto skorzysta z nowych rozwiązań, dlaczego – zdaniem ministry – przez ponad 30 lat nie udało się rozwiązać problemu zabezpieczeń społecznych twórców oraz czy państwo powinno wspierać grupę zawodową liczącą około 62 tysiące osób. W wywiadzie padają też mocne słowa pod adresem części krytyków projektu. „Skolimowi się nie podoba. Pytanie, czy można go nazywać twórcą, czy jednak producentem kiełbas” – mówi Cienkowska, odnosząc się do jednej z najgłośniejszych publicznych krytyk ustawy. „Około 62 tysiące osób tworzy cały ekosystem kultury. Tylko w zeszłym roku polskie muzea odwiedziło 46 milionów ludzi. Pytanie brzmi, czy państwo polskie jest gotowe potraktować kulturę jako inwestycję”.

Wypowiedź Olgi Tokarczuk o AI wywołała burzę. Paweł Pawlikowski wrócił z Cannes z nagrodą za reżyserię, Rosjanin Andriej Zwiagincew odebrał Grand Prix, a debiutancka powieść Nelio Biedermanna stała się międzynarodowym fenomenem jeszcze przed premierą. Do tego Kneecap, Drake i ustawa o artyście zawodowym. Maj był miesiącem wielkich sporów. Czy sztuczna inteligencja może być partnerką w procesie twórczym? Wypowiedź Olgi Tokarczuk o korzystaniu z AI wywołała jedną z najgorętszych dyskusji kulturalnych ostatnich tygodni. W majowym podsumowaniu kultury wracamy do tej debaty i zastanawiamy się, jak dziś rozumiemy kreatywność, autorstwo oraz rolę nowych technologii w pracy artystycznej. Michał Walkiewicz nadaje prosto z Cannes. Rozmawiamy o „Ojczyźnie” Pawła Pawlikowskiego, drugiej Złotej Palmie dla Cristiana Mungiu i jednym z najbardziej dyskutowanych werdyktów tegorocznego festiwalu, czyli Grand Prix dla Andrieja Zwiagincewa. Pytamy też, czego dziś oczekujemy od rosyjskich twórców funkcjonujących w międzynarodowym obiegu kultury. W części muzycznej Angelika Kucińska bierze pod lupę fenomen irlandzkiego zespołu Kneecap. Grupa stała się jednym z najgłośniejszych politycznych głosów współczesnej muzyki, ale czy społeczne znaczenie idzie w parze z jakością nowego albumu? Przyglądamy się również trzem nowym płytom Drake’a, który po przegranym konflikcie z Kendrickiem Lamarem próbuje odzyskać dawną pozycję. Kinga Sabak opowiada o książce „Lázár” Nelio Biedermanna – 23-letniego szwajcarskiego autora, która stała się międzynarodowym wydarzeniem jeszcze przed premierą. Czy rzeczywiście mamy do czynienia z literackim fenomenem i wielkim powrotem europejskiej powieści, czy raczej z sukcesem marketingowej narracji? Na koniec zaglądamy do Krakowa, gdzie zwolnienie Adama Budaka z funkcji dyrektora MOCAK-u wywołało burzliwą dyskusję w środowisku sztuki. Rozmawiamy także o ustawie o artyście zawodowym – projekcie, który może objąć około 60 tysięcy osób pracujących w kulturze i stać się jedną z najważniejszych zmian systemowych dla tego środowiska od lat. FILM Festiwal Filmowy w Cannes 2026: „Ojczyzna”, reż. Paweł Palikowski "Fjord", też. Cristian Mungiu „Minotaur”, reż. Andriej Zwiagincew KSIĄŻKA „Lázár” Nelio Biedermann, Marginesy MUZYKA „Fenian” Kneecap "Iceman", "Habibti", "Maid of Honour" Drake SZTUKA Odwołanie Adama Budaka z funkcji dyrektora MOCAK-u Ustawa o artyście zawodowcu

Filmy o pamięci, samotności i przebodźcowaniu, dokumenty coraz śmielej mieszające się z fikcją i animacje próbujące opowiedzieć rzeczywistość na nowo.  Selekcjonerzy Krakowskiego Festiwalu Filmowego opowiadają o najciekawszych trendach tegorocznej edycji KFF, filmach, które najmocniej ich poruszyły, i o tym, jakie historie dziś najczęściej wracają w kinie dokumentalnym i animowanym. --- W nowym odcinku podcastu Mint Magazine rozmawiamy o zbliżającym się Krakowskim Festiwalu Filmowym – jednym z najważniejszych europejskich festiwali kina dokumentalnego, krótkometrażowego i animowanego, kwalifikującym do Oscarów i Europejskich Nagród Filmowych. Gośćmi Kingi Sabak są Marta Pajek – reżyserka filmów animowanych, artystka i selekcjonerka konkursu animacji – oraz Marcin Stachowicz, krytyk filmowy i selekcjoner konkursu dokumentalnego. To rozmowa o współczesnym kinie z perspektywy osób, które przez wiele miesięcy oglądają setki zgłoszeń z całego świata i współtworzą program festiwalu. Goście opowiadają o tym, jakie filmy najczęściej powracają w tegorocznych selekcjach i czego właściwie szukają jako selekcjonerzy – zarówno w dokumentach, jak i animacjach. Marcin Stachowicz mówi o dominujących trendach współczesnego dokumentu – od intymnych historii rodzinnych po kino polityczne i klimatyczne – ale też o zmęczeniu pewnymi formami opowiadania i potrzebie szukania nowych języków dokumentu. Rozmawiamy o tym, jak kino reaguje dziś na kryzys uwagi, przesyt obrazów i rzeczywistość mediów społecznościowych oraz dlaczego dokument coraz częściej próbuje opowiadać o wielkich napięciach społecznych poprzez jednostkowe doświadczenie. „Najlepsze są te filmy dokumentalne, które potrafią się odbić od indywidualnego tematu i opowiedzieć coś więcej – pokazać napięcia polityczne, społeczne” – mówi Stachowicz. Istotnym tematem rozmowy jest także animacja w czasach AI. Marta Pajek opowiada o zmieniających się narzędziach pracy, nowych estetykach i o tym, dlaczego techniczna perfekcja coraz rzadziej okazuje się najważniejsza. Znacznie bardziej interesuje ją emocjonalna prawda filmu i indywidualny język twórcy: „Szukam prawdy i autentyczności. Mniej interesuje mnie wirtuozeria, bardziej to, czy film pozostawia po sobie emocjonalny ślad”. Goście rozmawiają również o granicach między dokumentem a fikcją, o coraz silniejszej obecności kina autobiograficznego oraz o tym, dlaczego – mimo ogromnej konkurencji ze strony krótkich form internetowych – kino dokumentalne wciąż pozostaje jednym z najważniejszych narzędzi opowiadania o rzeczywistości. 🟢 Dokumenty polecane przez Marcina Stachowicza: „Czerwone latarnie w światłach rampy” – reż. Bipuljit Basu „Blisko raju” – reż. Yulia Lokshina „Lis i różowy księżyc” – reż. Mehrdad Oskouei i Soraya Akhlaghi 🟢 Animacje polecane przez Martę Pajek: „Karla i jej nogi” – reż. Christoph Büttner „Trzy filiżanki kawy” – reż. Natalia Krawczuk „Samotny pies” – reż. Marta Reis Andrade Krakowski Festiwal Filmowy potrwa w kinach od 31 maja do 7 czerwca 2026 roku. Część online na platformie KFF VOD będzie dostępna od 5 do 19 czerwca 2026. Mint Magazine jest patronem tegorocznej edycji KFF.

W nowym odcinku podcastu Mint Magazine Kinga Sabak rozmawia z Justyną Sobolewską – krytyczką literacką, dziennikarką „Polityki”, eseistką i współkuratorką festiwalu „Początek Sezonu”. Punktem wyjścia jest pytanie o to, dlaczego właśnie dziś festiwali literackich jest tak dużo i czego potrzebują ich uczestnicy. Rozmowa krąży wokół idei wspólnoty, lokalności i kultury doświadczanej na żywo, ale też wokół samego festiwalu „Początek Sezonu”, który pod koniec czerwca odbędzie się w Bydgoszczy. Justyna Sobolewska opowiada o budowaniu programu tegorocznej edycji – poświęconej między innymi Krystynie Miłobędzkiej i poznańskim tropom w literaturze – a także o tym, jak wygląda przenoszenie „wspólnotowości” ze Szczebrzeszyna do Bydgoszczy. „Początek Sezonu” wyrósł bowiem ze środowiska festiwalu „Stolica Języka Polskiego”, który od 2015 roku odbywał się w Szczebrzeszynie. Po odejściu części kuratorek i kuratorów – również z powodów politycznych i światopoglądowych – powstał nowy festiwal, próbujący zachować atmosferę porozumienia, bliskości i rozmowy wokół literatury, która przez lata przyciągała publiczność do Szczebrzeszyna. W programie tegorocznej edycji są spotkania z Kasprem Bajonem i Maciejem Płazą, którzy będą rozmawiać o pamięci miejsc i literackich obrazach Poznania, a także rozmowy z Zytą Rudzką, Justyną Kulikowską czy Wojciechem Bonowiczem. Odbędą się również warsztaty pisarskie prowadzone przez Mikołaja Grynberga, slam poetycki, potańcówka z Michałem Nogasiem oraz wieczorne koncerty – między innymi Wacława Zimpla, który przygotował projekt inspirowany poezją Krystyny Miłobędzkiej. Ważnym punktem programu będzie też monodram Agnieszki Przepiórskiej „Jadwiga” poświęcony poetce Jadwidze Stańczakowej. „My naprawdę potrzebujemy dzisiaj wspólnoty i bycia twarzą w twarz, spotkania się z innymi czytelnikami – nie tylko z pisarzami czy artystami. To właśnie ta wspólnota jest najistotniejsza. I tego nam brakuje, bo jesteśmy w świecie cyfrowym. Festiwal jest pewnego rodzaju oporem – przeciwko szybkiej rzeczywistości, przeciwko temu, że nie możemy się skupić, bo cały czas jesteśmy w telefonach”. Rozmawiamy także o młodej publiczności, klubach książki i o tym, że kultura potrzebuje zakorzenienia w konkretnym miejscu. Dowiedzcie się, dlaczego festiwal literacki może dziś być czymś znacznie ważniejszym niż tylko serią spotkań autorskich. Mint Magazine jest patronem festiwalu „Początek Sezonu”, który odbędzie się w Bydgoszczy w dniach 26-28 czerwca 2026.

W nowym odcinku podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze” Aleksander Hudzik, Angelika Kucińska, Michał Walkiewicz i Kinga Sabak rozmawiają o tym, co wydarzyło się w kulturze w ostatnich tygodniach – od kolejnych skandali wokół Kanye Westa, przez Biennale w Wenecji i festiwal w Cannes, po śmierć Wiesława Myśliwskiego. Punktem wyjścia staje się pytanie o granice oddzielania artysty od jego twórczości. Czy po wszystkim, co przez ostatnie lata mówił i robił Kanye West, można jeszcze traktować jego muzykę w oderwaniu od jego publicznych wypowiedzi? Dlaczego kolejne festiwale odwołują jego koncerty i co mówi o współczesnej popkulturze fakt, że część publiczności wciąż go broni? Rozmowa szybko prowadzi też do filmu biograficznego o Michaelu Jacksonie i dyskusji o tym, dlaczego jedni artyści zostają „skancelowani”, a inni okazują się zbyt wielcy, by naprawdę zniknąć z kultury. Pojawia się też temat Rosji i jej powrotu na Biennale w Wenecji po kilku latach nieobecności. Prowadzący rozmawiają o kulturze jako narzędziu soft power, politycznych gestach wokół rosyjskiego pawilonu i o tym, czy świat sztuki rzeczywiście potrafi wyznaczać dziś jakiekolwiek granice. To jedna z najmocniejszych i najbardziej politycznych rozmów tego odcinka. Dużo miejsca zajmuje także tegoroczne Cannes. Michał Walkiewicz opowiada o polskich akcentach w konkursie głównym - nowym filmie Pawła Pawlikowskiego, projekcie Macieja Musiała związanym z „Dekalogiem” Kieślowskiego i o tym, dlaczego polskie kino coraz częściej ucieka od współczesności w stronę wielkich postaci historycznych i literackich. Jednym z najważniejszych momentów odcinka jest osobista opowieść Kingi Sabak o Wiesławie Myśliwskim. Po śmierci autora „Kamienia na kamieniu” Sabak wspomina swoje pierwsze spotkanie z jego prozą, mówi o wiejskiej tożsamości, języku i o tym, jak Myśliwski wpłynął na jej własne pisanie. To fragment o pamięci, awansie społecznym i sile literatury, która pomaga zrozumieć własny „pierwszy świat”. Nie zabrakło też muzyki. Angelika Kucińska opowiada o albumie „My New Band Believe” Camerona Pictona – płycie balansującej między eksperymentalnym folkiem, post-punkiem i barokowym rozmachem, którą już teraz typuje do najważniejszych wydawnictw roku. Na koniec tradycyjnie pojawiają się polecenia: książka „Dadzieja” Anny Jadowskiej, serial „Chętni na seks”, nowy sezon „Euforii” i wystawa polskiego plakatu filmowego w Muzeum Plakatu w Wilanowie. Nowego odcinka „I taki to jest miesiąc w kulturze” możecie słuchać na Spotify, YouTubie i wszystkich platformach podcastowych. Film / seriale „Michael”, reż. Antoine Fuqua „Parallel Tales” / „Dekalog 6”, produkcja: Maciej Musiał Literatura Twórczość zmarłego Wiesława Myśliwskiego Anna Jadowska – „Dadzieja”, wyd. Czarne Muzyka Twórczość i skandale Kanye Westa My New Band Believe - „My New Band Believe” Sztuka / wystawy Biennale w Wenecji 2026 Muzeum Plakatu w Wilanowie – „Plakat polski. Kolekcja”. 14 marca - 7 czerwca 2026

Streaming nieodwołalnie zmienił kino, zrewolucjonizował świat seriali i ukształtował nasze codzienne nawyki. O tym, jak cyfrowa rewolucja wpłynęła na kulturę, rozmawiają Alek Hudzik oraz Michał Walkiewicz. Pretekstem do dyskusji jest dziesięciolecie obecności Netflixa na polskim rynku – największej platformy streamingowej działającej w naszym kraju. W Polsce co druga osoba korzysta z serwisów VOD, a największe z nich przyciągają wielomilionową publiczność. Ta zmiana dokonała się w zaledwie dekadę. Jakie były początki platform i co konkretnie się zmieniło? O tym redaktor naczelny „Mint Magazine” Alek Hudzik rozmawia z Michałem Walkiewiczem – współprowadzącym podcast „I taki to jest miesiąc w kulturze” oraz autorem obszernego tekstu o wytwórni A24, który znajdziecie w drukowanym wydaniu „Mint”. W odcinku poruszamy m.in. kwestię prestiżu: jeszcze kilka lat temu produkcje streamingowe były wykluczone z walki o najważniejsze laury. Dziś filmy takie jak „CODA” czy „Roma” zdobywają Oscary, na stałe wpisując się w historię kina. „To była rewolucja w serialach” – twierdzą prowadzący, dzieląc się własnymi doświadczeniami. Alek Hudzik wspomina binge-watching animacji „BoJack Horseman”, a Michał Walkiewicz wraca do seansów „House of Cards”. Czy ostatnia dekada rzeczywiście była „złotą erą seriali”?Streaming to także potężny biznes wpływający na lokalną kinematografię. W rozmowie usłyszycie o tym, jak giganci pokroju Netflixa kształtują polski rynek, wspierają rodzimych twórców i zmieniają sam proces powstawania filmu.