Advertise on podcast: Μια στιγμή παραφροσύνης

Τον Οκτώβριο του 2010, η Λίβερπουλ βρέθηκε μερικές ώρες μακριά από την αναγκαστική πτώχευση την οποία θα επέβαλε η Royal Bank of Scotland στην οποία οι προηγούμενοι  ιδιοκτήτες της, ο Χικς και ο Τζίλετ είχαν υποθηκεύσει το Ανφιλντ και το σήμα. Πηγαίνουμε πίσω για να δούμε πως η οικογένεια Μουρς έτρεξε τον σύλλογο για δεκαετίες, πως αποφάσισε να τον πουλήσει το 2007 γιατί δεν έγινε το deal με τους Άραβες που μετά αγόρασαν τη Μάντσεστερ Σίτι και τι τρικ χρησιμοποίησε ο Τζον Χένρι και η Fenway sports για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση μόλις δώδεκα ώρες πριν εκπνεύσει η προθεσμία!

Ο θάνατος του Σαντρο Ματσόλα, του κορυφαίου παίκτη της Ιντερ στην ιστορία της, που την οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης και του κόσμου στη δεκαετία του 60, έφερε στη μνήμη την εποχή που το αντίπαλο δέος ήταν ο αρχηγός και τεράστια φυσιογνωμία της Μίλαν,  ο Τζιάνι Ριβέρα. Η συνύπαρξή τους στην εθνική ομάδα, ήταν δύσκολη με τον προπονητή της εθνικής Ιταλίας Βαλκαρέτζι να μην καταφέρνει ποτέ να τους χρησιμοποιήσει μαζί. Έτσι είχαμε την περιβόητη σκυταλοδρομία, του να γίνεται ο ένας αλλαγή του άλλου σε σχεδόν μόνιμη βάση και ειδικά στο παγκόσμιο κύπελλο του Μεξικού το 1970. Το αντίο του Ριβέρα προς τον αντίπαλο και καλό του φίλο, πριν λίγες μέρες συγκλόνισε. Ένα επεισόδιο αφιερωμένο στην μεγάλη καριέρα του Ματσόλα.

Με οκτώ πόντους μετά από τα τέσσερα πρώτα παιχνίδια στην παρθενική της εμφάνισης στην League A του Nations League η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου θέρμανε και πάλι τη σχέση της με τον φίλαθλο κόσμο παίζοντας ωραία και κάνοντας ήδη πραγματικότητα τον πρώτο στόχο, να περάσει τουλάχιστον τη Σερβία ώστε να έχει μια ευνοϊκή κλήρωση στα προκριματικά του EURO 2028. Ταυτόχρονα κέρδισε για πρώτη φορά την Γερμανία και μάλιστα εκτός έδρας, έφτασε μόλις λίγα λεπτά μακριά από από την πρώτη επικράτηση σε επίσημο ματς επί της Ολλανδίας και νίκησε εκτός έδρας την Σερβία σε επίσημο παιχνίδι, επίσης κάτι που δεν είχε γίνει στο παρελθόν. Το μέλλον για αυτή την ομάδα είναι μπροστά της.

Τον Οκτώβριο του 1987 η εθνική ομάδα βόλεϊ των Ανδρών, στον απόηχο της κατάκτησης του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας, έκανε την δική της υπέρβαση με το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Γάνδη. Ένας από τους κορυφαίους  πρωταγωνιστές εκείνης της ομάδας, ο Μιχάλης Τριανταφυλλίδης μας μιλάει για το πώς δημιουργήθηκε εκείνη η σπουδαία ομάδα, που ένα χρόνο πριν το 1986 είχε προκριθεί στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Θυμάται τον τελευταίο πόντο που έκρινε το μετάλλιο με αντίπαλο τη  Σουηδία στον μικρό τελικό, το πώς ο προπονητής Θανάσης Μαργαριτης κέρδισε την εμπιστοσύνη των παικτών και πως χάθηκε εκείνη η μεγάλη ευκαιρία για το άθλημα να αλλάξει επίπεδο.

Στην τρίτη χρονιά που εφαρμόζεται το σύστημα με την League phase και στα τρία κύπελλα Ευρώπης είναι δεδομένο πως  αυτό το νέο format πέτυχε. Είχε σχεδιαστεί σωστά συνεπώς δεν έτυχε αλλά ήρθε για να καλύψει ένα μεγάλο κενό που ήταν η έλλειψη ενδιαφέροντος από την τέταρτη αγωνιστική και μετά στις περισσότερες περιπτώσεις της φάσης των ομίλων. Με καλεσμένο τον σύμβουλο σε θέματα media της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας Αντρέα Δημάτο συζητάμε έναν μίνι  απολογισμό του πρώτου κύκλου πριν τη νέα  τετραετια. Μας εξηγεί και με αριθμούς πόσο πιο ανοιχτά έγιναν τα κύπελλα Ευρώπης με τις αλλαγές και ακόμα πως το πιο σπουδαίο διασυλλογικό κύπελλο το Champions League, άλλαξε ουσιαστικά τιν χάρτη χρόνο με τον χρόνο με την είσοδο πολλών καινούργιων ομάδων. Επίσης μας εξηγεί τι ακριβώς χρειάζεται η Ελλάδα για να πάρει μία θέση ξανά στην πρώτη δεκάδα του ευρωπαϊκού ranking και τι αυτό συνεπάγεται!

Από την σφαλιάρα στο Ελσίνκι με 3-0 και τις εντυπωσιακές νίκες με 8-1 επι της Φινλανδίας και 4-1 επί της Ουγγαρίας εως το γκολ του Νικολούδη με την Σοβιετική Ένωση το Σεπτέμβριο του 1979, η εθνική μας ομάδα πέρασε δια πυρός και σιδήρου στην πρώτη μεγάλη διοργάνωση της ιστορίας της, το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία. Και όλη εκείνη η διαδρομή έφερε μεγαλοπρεπώς την υπογραφή του ανθρώπου που πίστεψε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στον Έλληνα ποδοσφαιριστή, του Αλκέτα Παναγούλια

8 Σεπτεμβρίου 1888: η μέρα που ξεκίνησε το πρώτο πρωτάθλημα στον πλανήτη, στην Αγγλία, με τις 12 ομάδες που είχαν υπογράψει την ιδρυτική διακήρυξη έπειτα από μία ιδέα του προέδρου της Άστον Βίλα Γουίλιαμ Μαγκρέγκορ να αγωνίζονται ένα μεσημέρι. Η πρώτη υπερδύναμη του αθλήματος θα ήταν η Πρέστον Νορθ Έντ η οποία θα κατακτούσε χωρίς πρωτάθλημα και το κύπελλο το 1889. Σε αυτό το επεισόδιο κάνουμε μία αναδρομή στο πως δημιουργήθηκε το πρωτάθλημα, ποιες ήταν οι σημαντικότερες αλλαγές που έγιναν με τα χρόνια, ποιες ήταν οι σεζόν  με τις σπουδαιότερες μάχες  για να βγει ο πρωταθλητής και πώς φτάσαμε στο σήμερα.

Σε μια εποχή Fast Food επιτυχιών στον 21ο αιώνα χωρίς να υπάρχει υπομονή οι προπονητές δεν μπορούν να περιμένουν να περάσει το πλάνο τους και από ήρωες γίνονται άνεργοι σε μια νύχτα! Το χειρότερο πως μετά μπορεί να περάσει καιρός μέχρι κάποιος να τους εμπιστευθεί ξανά! Θυμάστε τον Ντι Ματέο, τον Βίλας Μπόας τον Αρμίν Βε, τον Μανέ, τον Λάουντρουπ, τον Μάσιμο Καρέρα;

Η κόντρα Adidas–Puma δεν ήταν απλή επιχειρηματική αντιπαλότητα. Ήταν οικογενειακή ρήξη που χώρισε μια μικρή βαυαρική πόλη στα δύο, δημιούργησε δύο παγκόσμιους κολοσσούς και, δεκαετίες αργότερα, άφησε χώρο σε έναν τρίτο παίκτη από την Αμερική να μπει ως «σφήνα» και να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού. Ένα επεισόδιο στο οποίο εξηγούμε και πως ο Χορστ Ντασλερ, γιος του Άντι έγινε ο πρωτοπόρος των χορηγιών και του μάρκετινγκ ελέγχοντας τη ΔΟΕ και τη FIFA και αλλάζοντας τον τρόπο που χειρίζονταν τα τηλεοπτικά τους δικαιώματα!

Με την 35η σεζόν υπό την ονομασία Premier League να ξεκινάει την Παρασκευή η πρωταθλήτρια Άρσεναλ δείχνει πιο έτοιμη από ποτέ να κάνει κάτι που δεν έχει καταφέρει εδώ και σχεδόν 90 χρόνια: να πάρει  διαδοχικά πρωταθλήματα. Μιλάμε για το ποιες ομάδες μπορούν να την απειλήσουν, ποιος μπορεί να είναι ο πιθανός πρώτος σκόρερ εκτός φαβορί που είναι ο Χάαλαντ και ψάχνουμε ποιος από τους νεοφώτιστους δεν θα πέσει! Καλή μας αρχή!

Ο Αντώνης Παλαιολόγος και ο γιος του ο Αλέξης κάνουν μαζί μέσα από το project 0 έως 92 το ωραιότερο bonding πατέρα και γιού, ταξιδεύοντας στην Αγγλία με σκοπό να πάνε σε όσα περισσότερα γήπεδα γίνεται. Ο Αντώνης πήγε το 19 λιγους μηνες ακριβώς πριν τον Covid στην Αγγλία και με το που άνοιξαν τα γήπεδα άρχισε να  πηγαίνει καθε φορα σε διαφορετικό γήπεδο παίρνοντας μαζί σε όποια γινόταν τον μικρο, που ήταν 3.5 χρονών. Πρώτη επίσκεψη στο γηπεδο της Γουλβς και εκτοτε ο μικρός μετράει πάνω από 30 γήπεδα σε Αγγλία, Ισπανία και Πορτογαλία με πολλούς αγώνες οπότε καταλαβαίνετε πως δεν το περιόρισαν μόνο στο στενό κύκλο του νησιού! Ένα επεισόδιο για αυτούς που αγαπάνε το πραγματικό ποδόσφαιρο

Από την πρώτη μεταγραφή των 1000 λιρών που σόκαρε τον κόσμο, του Αλφ Κόμον το 1905 έως την παράνοια της μεταγραφής του Νειμάρ που τίναξε τα ποσά στον αέρα το 2017 με 223 εκατομμύρια ευρώ η διαδρομή των ακριβών μετακινήσεων ακολουθεί πάντα το ίδιο μοτίβο: προκαλεί για ένα διάστημα και τελικά κρίνεται ως καλή, επιτυχημένη, κακή ή αποτυχημένη μόνο μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου!

Ο Εθνικός Πειραιά μεγαλούργησε δημιουργώντας την αυτοκρατορία του στην Ελληνική υδατοσφαίριση στη δεκαετία του 50 και του 60 παίρνοντας 18 σερί πρωταθλήματα και έπειτα μετά από διακοπή μιας σεζόν άρχισε πάλι το 1972 να κατακτά τίτλους έως το 1985. Σε αυτό το δεύτερο σερί ο Μάρκελλος Σιταρένιος υπήρξε μέλος της ομάδας με  ένα εξωπραγματικό ρεκόρ αφού δεν υπάρχει άλλος αθλητής σε ομαδικό σπορ με 14 σερί πρωταθλήματα! Μας μιλάει σε αυτό το επεισόδιο, για όλη εκείνη την χρυσή εποχή της ομάδας του Εθνικού  αλλά και το ξεκίνημα των επιτυχιών  για την εθνική ομάδα με την οκτάδα στους Ολυμπιακους Αγώνες του 1984 και συνεχόμενες προκρίσεις που συνεχίζεται μέχρι τις ημέρες μας, όπου ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του πρώτου χρυσού μεταλλίου σε επίπεδο Ανδρών στο World Cup.

Στη δεκαετία του 90 έγινε διάσημη η δήλωση του μεγάλου Άγγλου επιθετικού και μετέπειτα εξαιρετικού παρουσιαστή στην αγγλική τηλεόραση Γκάρι Λίνεκερ πως το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί. Ωστόσο εδώ και δύο δεκαετίες, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε συλλογικό επίπεδο, αυτό έχει αλλάξει δραστικά με αποτέλεσμα μετά την επικράτηση της εθνικής Ισπανίας στο πρόσφατο Μουντιάλ θα ήταν καλό να αλλάξουμε πια την ατάκα αυτή σε «και στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Ισπανοί».

Το καλοκαίρι του 1983, την κορυφαία μεταγραφή δεν την έκανε κάποια από τις παραδοσιακά μεγάλες στο ελληνικό ποδόσφαιρο αλλά ο Απόλλωνας Σμύρνης. Έφερε στην Ελλάδα ένα σταρ από το ολλανδικό ποδόσφαιρο, που είχε παίξει στους τελικούς του Μουντιάλ το 1974 και το 1978 τον Ρενέ Φαν ντε Κέρκοφ σε μια κίνηση που ξάφνιασε. Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως κάποιοι θα τα ονειρευόντουσαν ωστόσο η παραμονή του στην Ελλάδα, άφησε πίσω μόνο καλές αναμνήσεις και πολλούς φίλους.