Advertise on podcast: Derûndan Şiir - Hikâye - Seslendirme

Gurbetin sessiz özlemini, bir gün kapıda bulacağı umudu satır satır anlatan Yavuz Bülent Bakiler'in "Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin" şiiri.Hasret, bekleyiş ve dönüş temalı bu dizeler, Türk şiirinin en dokunaklı özlem anlatımlarından biri. Beni Instagram'dan da takip edebilirsiniz.Instagram: https://www.instagram.com/derun.danŞiir Sözleri: Bir gün baksam ki gelmişsin.. Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar. Gözlerinde bir bitmez,bir tükenmez güzellik Saçlarında ilkbahar.. Bir gün baksam ki gelmişsin... Gülüşünde taze serin bir rüzgar Ellerin yine eskisi kadar güzel Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar... Bir gün baksam ki gelmişsin... Hasretin içimde sonsuzluk kadar. Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz. Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar. Bir gün baksam ki gelmişsin.. Ne yüzünde bir gölge, ne dilinde sitem var. Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm Benim olmuş dünyalar...

İçimde taşıdığım hasretle seslendirdim bu şiiri. Burada bir toprak parçasından değil, insanın en köklü arayışından söz ediyor: kendine ait bir köşe, gürültüden uzak bir sükûnet, ruhun nefes alabileceği bir sığınak. Her dize, gündelik hayatın telaşından yorgun düşmüş bir gönlün fısıltısı gibi kulakta yankılanıyor. Beni Instagram'dan da takip edebilirsiniz.Instagram: https://www.instagram.com/derun.danŞiir Sözleri:Memleket isterim Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun; Kuşların çiçeklerin diyarı olsun. Memleket isterim Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun; Kardeş kavgasına bir nihayet olsun. Memleket isterim Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun; Kış günü herkesin evi barkı olsun. Memleket isterim Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun; Olursa bir şikayet ölümden olsun.Şair : Cahit Sıtkı TarancıYorum : Ümitcan TÜMAYFon Müziği : Çocuklar İnanın Piyano Cover

Bir sesin, bir vedanın, bir vasiyetin izinde… Kelimelerin en sade haliyle en derin olduğu yerde durdu bu şiir. Bir ömrün sonunda söylenmiş, ardında bırakılanlara fısıldanmış bir söz. Ne çok şey isteyen, ne de hiçbir şey istemeyen; sadece hatırlanmak isteyen bir ses. Bazı mısralar vardır, okunduğunda değil, içine çekildiğinde anlaşılır. İşte böyle bir şiir bu. Beni Instagram'dan da takip edebilirsiniz.Instagram: https://www.instagram.com/derun.dan

Zamanın içinden süzülüp gelen mısralar var; bazıları yüreğe dokunur, bazıları bir çağın vicdanı olur. Abdurrahman Karakoç’un “Geleceğim” adlı şiiri de bu ikisini birden taşıyan nadir eserlerden biri…Beni Instagram'dan da takip edebilirsiniz.Instagram: https://www.instagram.com/derun.danŞiir Sözleri:Yıllar yirmi olsa da, otuz olsa daYollar kar, çamur olsa da, buz olsa daBedenim yorgun, aç ve susuz olsa daBir gün yalın ayak, terli gömlekle- Gelirim, beni bekleBelki yakında olur, belki de uzakSırtımda hatıralar, saçlarımda akGün, tarih bilemiyorum amma, muhakkakBitmeyen bir azim, sabır ve emekle- Gelirim, beni bekleUnutmam mümkün değil, unutur sanma'Gelmez' diyen olursa sakın inanmaUmutlarını kaybetme ha zamanlaGeç kaldı diyerek gam çekme- Gelirim, beni bekleSıcak bir yaz akşamında olabilirSarı bir güz akşamında olabilirKışın beyaz akşamında olabilirEllerimde bir top mavi çiçekle- Gelirim, beni bekleCümle köprüleri sel alsa da tek, tekSöz vermişim bir kere engel ne demekBaşı karlı, kara dağlardan geçerekAzığım bir tas su, bir dürüm ekmekle- Gelirim, beni bekleVermese de kaybolan gençliğimiziAyıran bir gün kavuşturacak biziVe içimde sevgilerin en temiziSeninle dolu, arı-duru bir yürekle- Gelirim, beni bekle.Şair : Abdurrahim KarakoçYorum : Ümitcan TÜMAY

"Hayatımda ilk kez..." diye başlayan o dizeler, Cemal Süreya'nın en içten, en yalın itiraflarından biri. Bu videoda, Türk şiirinin en özgün seslerinden Cemal Süreya'nın "Hayatımda İlk Kez" şiirini seslendirdim — ilk kez hissedilen her şeyin şaşkınlığını, ürkekliğini ve güzelliğini taşıyan bir şiir bu. Cemal Süreya'nın dizelerinde aşk, hiç alışılmadık bir çıplaklıkla, hiç yapmacıksız bir sadelikle konuşur. "Hayatımda İlk Kez" de tam olarak bunu yapıyor: sevmenin, ilk kez sevmenin ne demek olduğunu, hiçbir söz oyununa sığınmadan anlatıyor.Beni Instagram'dan da takip edebilirsiniz.Instagram: https://www.instagram.com/derun.dan

Nazım Hikmet'in unutulmaz şiiri "Rüzgara Karşı Yürüyen Adam"ı sizler için seslendirdim. Türk edebiyatının en büyük şairlerinden Nazım Hikmet'in kaleminden çıkan bu güçlü ve etkileyici dizeler, direncin, azmin ve insanın zorluklar karşısındaki duruşunun sesi oldu.Kanalımda Nazım Hikmet başta olmak üzere Türk ve dünya edebiyatından seçme şiirleri seslendiriyorum. Şiir dinlemeyi, edebiyatı ve sanatı sevenler için hazırladığım bu videoyu beğendiyseniz kanalıma abone olmayı, videoyu beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın.Beni Instagram'dan da takip edebilirsiniz.Instagram: https://www.instagram.com/derun.dan

Milliyetçi-ülkücü davanın unutulmaz isimlerinden Muhsin Yazıcıoğlu'nun kaleme aldığı "Üşüyorum" şiirini sizler için seslendirdim.Bu şiir, 12 Eylül 1980 darbesinin ardından Mamak Cezaevi'nde tutulduğu yıllarda yazılmıştır. Vatan ve millet sevdasıyla yanan bir yüreğin, dört duvar ardında özgürlüğe, doğaya ve toprağına duyduğu özlemi anlatır. Yılların ardından bugün hâlâ gönüllerde yaşayan bu satırlar, ülkü davasına gönül vermiş nice insanın hissettiklerine tercüman oluyor.Bu seslendirmede, şairin iç dünyasındaki o hasreti ve direnişi en sade ve içten haliyle aktarmaya çalıştım. Videoyu izlerken hissettiklerinizi yorumlarda paylaşmayı unutmayın.Beni Instagram'dan da takip edebilirsiniz.Instagram: https://www.instagram.com/derun.dan

Asaf Hâlet Çelebi'nin İbrahim'i, dışarıdaki değiliçimizdeki putlarla hesaplaşan bir şiir.Beni Instagram'dan da takip edebilirsiniz.Instagram: https://www.instagram.com/derun.dan Şair : Asaf Hâlet ÇelebiYorum : Ümitcan TÜMAY

Rivayete göre Kanuni Sultan Süleyman, oğlu Şehzade Mustafa’yı boğdurttuktan sonra büyük bir pişmanlık ve acı içinde bu gazeli kaleme almıştır. “Muhibbî” mahlasıyla yazılan bu dizeler, bir padişahın baba olarak yaşadığı vicdan azabını anlatır.Beni Instagram'dan da takip edebilirsiniz.Instagram: https://www.instagram.com/derun.dan🖋️Şair : Kanuni Sultan Süleyman🎙️Yorum : Ümitcan Tümay

Şiir Sözleri:Önce bütün şairlere selamSonra şunu söylemek isterimÖlüm hiç de güzel değilNe sabah var ne akşam.Sokakların ellerinden öperimBana yaşamasını öğretmişlerdiDost olsun, düşman olsunİnsanlara iyi günler dilerim.Söyle sarı saçlı daktiloyaBen yokum artıkVefasız dostlara hatırlatKimseye kalmaz o dünya.Nasıl unuturum güzeldi yaşamakFakat hakkı varmış Oktay'ın"Hâtıralar da dal istiyorKuşlar gibi konacak." Şair : Muzaffer Tayyip UsluYorum : Ümitcan TümayFon Müziği : https://youtube.com/@hisseyab

Bir yılı aşkın süredir devam ettirdiğim podcast yolculuğunun son bölümüne hoş geldiniz. Bugün biraz farklı bir bölümle karşınızdayım. Bu bir veda bölümü… ama tamamen bir ayrılık değil. Bazen insan sevdiği bir şeyi yapar, anlatmak istediklerini paylaşır, emek verir ama beklediği karşılığı bulamayabilir. Ben de bu süreçte elimden geldiğince kendi dünyamı, düşüncelerimi, merak ettiklerimi ve hayatın içinden konuları sizlerle paylaşmaya çalıştım. Belki doğru kitleye ulaşamadım, belki kendimi tam olarak anlatamadım, belki de benim yolum başka bir yere çıkıyordu. Ama bu yolculuk bana çok şey kattı. Bundan sonra kanalda yeni bir döneme geçiyoruz. Kendi yazdığım şiirleri, denemeleri ve hikâyeleri seslendireceğim; aynı zamanda sevdiğim şairlerin ve yazarların eserlerini kendi yorumumla sizlerle buluşturacağım. Yani Dinleme Tesisi kapanmıyor, sadece başka bir odaya taşınıyor. Bugüne kadar dinleyen, yorum yapan, destek olan, eleştiren, burada bir şekilde bulunan herkese çok teşekkür ederim. Yeni hikâyelerde, yeni cümlelerde ve yeni seslerde tekrar buluşmak dileğiyle… Kendinize iyi bakın.

"Her şeyi bildiğini" iddia edenlerin, unvanların arkasına saklananların ve kibrin gölgesinde hayret duygusunu kaybedenlerin dünyasında; bilmemenin, merak etmenin ve ömür boyu çırak kalmanın muazzam hafifliğini konuşuyoruz. Modern dünya bize her konuda uzmanlaşmayı, durmadan tüketmeyi ve "olmuşluk" zırhını kuşanmayı dayatıyor. Peki ya asıl bilgelik, bir usta edasıyla köşemize çekilmekte değil de, her gün yeni bir şeyi hayretle keşfeden o acemi çırağın gözlerinde gizliyse? Hayat tezgahında her gün yeni bir şey öğrenmekten, sokağın, insanın ve sıradan anların şiirini dinlemekten vazgeçmeyenlerin felsefi yolculuğuna hoş geldiniz.

Neden herkes birden eskiye dönmeye başladı? Neden köy hayatı, eski eşyalar, kasetler, plaklar, nostalji ve sade yaşam tekrar bu kadar popüler oldu? Bir zamanlar kaçtığımız şeyleri bugün neden arıyoruz?Gerçekten eskiye mi dönüyoruz, yoksa geçmişin güzel görünen taraflarını mı satın alıyoruz? Köy hayatı, retro kültür, eski mahalleler, 90’lar, analog yaşam ve “daha basit bir hayat” isteği üzerinden insanın değişen dünyadaki arayışına bakıyoruz. Belki de mesele geçmiş değil… Belki de hepimiz biraz daha gerçek bir şey arıyoruz. #köyhayatı #köylü #minimalyaşam #minimalizm #doğayakaçış #doğa #köy #köydeyaşam #şehirhayatı #nostalji #retro #analog #90lar #80ler #seksenler #geçmiş #geçmişeyolculuk #podcast #türkçepodcast #podcasttürkiye

Bir masa düşün…Kadehler doluyor,sohbet açılıyor. Önce gündelik şeyler,sonra yavaş yavaş derinleşen cümleler… Ve en sonunda hep aynı yere çıkan bir yol. Ve bazen en ağır şey de bu.

Hiç para olmasaydı dünya nasıl olurdu? Bu bölümde alıştığım sistemi tamamen kaldırıyorum ve tek bir sorunun peşinden gidiyorum: Para yoksa hayat gerçekten daha iyi mi olurdu? Kendi kendime şunu sorguluyorum: İnsanlar neden çalışır? Para olmazsa çalışmaya devam eder miyiz? Değer dediğimiz şey neye dönüşür? İlişkiler daha mı gerçek olur,yoksa sadece çıkar şekil mi değiştirir? Bu bölümde: - Para olmadan hayatın nasıl işleyeceğini düşünüyorum - İnsanların gerçekten ne için çalıştığını sorguluyorum - Takas sisteminin ne kadar gerçekçi olduğunu tartıyorum - Suç, güç ve özgürlük kavramlarına farklı bir açıdan bakıyorum- Ve en önemlisi,insan doğasının gerçekten değişip değişmeyeceğini kendime soruyorum.