Advertise on podcast: RetroBubblePodcast

Ό,τι σας λέω...

Η ιστορία ξεκινά με μια εικόνα σχεδόν μυθολογική. Στα βάθητου ωκεανού, η αρχαία φυλή των Τριτώνων έχει σχεδόν εξοντωθεί από τη φυλή του Ποσειδώνα.  Ένα μόνο βρέφος σώζεται. Ένα λευκό δελφίνι, η Ruka, πιστή προστάτιδα του λαού του, μεταφέρει τοπαιδί μακριά από τον κίνδυνο και το αφήνει στις ακτές της Ιαπωνίας, όπου το βρίσκει ο ψαράς Ippei Suzaki και η οικογένειά του. Το αγόρι μεγαλώνει σαν άνθρωπος,χωρίς να γνωρίζει την καταγωγή του...

Ένα anime που δεν χαρίζεται. Δεν σου δίνει εύκολες νίκες, δεν σου δίνει ήρωες που πάντα τα καταφέρνουν. Εδώ έχεις απώλειες. Έχεις θάνατο. Έχεις αποφάσεις που σε βαραίνουν. Καταστάσεις που δεν είναι ούτε σωστές ούτε λάθος — είναι απλά ανθρώπινες και αναγκαίες.

Ένας ήρωας. Ένα anime που ακόμα και σήμερα θεωρείται σύμβολο τουποδοσφαίρου. Ίσως το κορυφαίο σε αυτή την κατηγορία. Το anime που μας έκανε όλους να φωνάζουμε ονόματα τεχνικών ενώ κλωτσούσαμε μια ταλαιπωρημένη Select σε μια αλάνα.

Αυτό… είναι το επεισόδιο για τις 3 ιστορίες στα κόμικ, στις οποίες αγαπημένοι ήρωες βρήκαν το τέλος τους… έστω και προσωρινά

Ένα anime που δεν γεννήθηκε στα 80s, όπως τα περισσότερα για τα οποία μιλάμε εδώ… αλλά στα 90s. Ένα anime με ένα διπολικό τυπάκι, με ξανθό μαλλί και ροζανταύγειες, που έπαιζε τράπουλα. Ένα παλικάρι που, όταν έμπαινε στην αρένα… ψήλωνε δέκα πόντους, η φωνή του γινόταν βαριά… και δεν είχε αντίπαλο. Και ένα anime με μία από τις πιο ωραίες ελληνικές μεταγλωττίσεις που έχω ακούσει ποτέ…

Τα Gargoyles δεν ήταν απλώς ένα ακόμη animatedτης δεκαετίας του ’90. Ήταν μια σειρά που τόλμησε να συνδυάσει δράση, μυθολογία, φιλοσοφία και δραματική αφήγηση με τρόπο που λίγες τηλεοπτικές παραγωγές animation είχαν επιχειρήσει μέχρι τότε. Δημιούργησε έναν κόσμο γεμάτο συμβολισμούς, τραγικούς χαρακτήρες και ιστορίες που ξεπερνούσαν τα όρια της κλασικής παιδικής ψυχαγωγίας. Ήταν επίσης μια εποχή… τότε που η Disney τολμούσε νακάνει κάτι πέρα από τα τετριμμένα. Να σπάσει αυγά δημιουργικά και να δοκιμάσει νέους δρόμους. Να δώσει στο κοινό μια ιστορία πιο σκοτεινή, πιο δραματική, πιο ανθρώπινη.

Τα Transformers δεν ήταν ποτέ απλά ένα cartoon. Δενήταν μόνο μάχες, εκρήξεις και εντυπωσιακές μεταμορφώσεις. Ήταν ιστορίες για ηγέτες και προδότες, για θυσίες και ελπίδα, για το τι σημαίνει να παλεύεις για κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Ήταν η πρώτη φορά που πολλοί από εμάς είδαμεέναν ήρωα να πέφτει. Να χάνει. Να θυσιάζεται.

Η ιστορία των Παπιοπεριπετειών ξεκινά στα μέσα της δεκαετίας του ’80, σε μια περίοδο που η Disney αποφάσισε να επενδύσει σοβαρά στην τηλεοπτική animation παραγωγή. Μία σειρά που είναι αδιαμφησβήτητα ένα κομμάτι της παιδικής μας μνήμης που δεν θα σβήσει ποτέ.

Σήμερα θα μιλήσουμε για έναν υπεραγαπημένο χαρακτήρα των καρτούν. Τον επιθεωρητή γκατζετάκια. Τον επιθεωρητή “ηλεκτρονική μικροσυσκευή”– γιατί ναι, αυτή είναι η πιο κυριολεκτική μετάφραση. Ή όπως είναι παγκοσμίωςγνωστός… Inspector Gadget. Βέβαια στα ελληνικά τον μάθαμε αλλιώς. Γιατί το Inspector Gadget έγινε “Αστυνόμος Σαΐνης”.

Σήμερα, το επεισόδιο θα μας γυρίσει για άλλη μια φοράσε έναν εμβληματικό ήρωα των 90s. Έναν ήρωα καβαλούσε μια πράσινη τίγρη και όρμαγε να αντιμετωπίσει έναν μωβ σκελετό. Καλό; Φύγαμε

Θα θυμηθούμε την επική animated ταινία «Asterix andCleopatra» (Astérix et Cléopâtre, 1968). Μία από εκείνες τις ταινίες που είδαμε –όπως και τόσες άλλες– ξανά και ξανά στα 90s. Μια ταινία που για πολλούς από εμάς είναι άρρηκτα δεμένη με παιδικά απογεύματα, τηλεόραση και άπειρες ώρες πάνω στο χαλί ή στον καναπέ. Το «Αστερίξ και Κλεοπάτρα» είναι από εκείνες τις ταινίες που ξεχωρίζουν αμέσως: ζωηρά χρώματα, χιούμορ που λειτουργεί ταυτόχρονα σε παιδικό και ενήλικο επίπεδο και μια αίσθηση ελευθερίας — τόσο στο θέμα όσο και στην ίδια τη μεταγλώττιση — που δύσκολα συναντάς σήμερα. Υπάρχει μια ανεπιτήδευτη τρέλα, μια χαλαρότητα, που κάνει την ταινία να μοιάζει ζωντανή ακόμα και δεκαετίες μετά.

Παρότι οι Bolek και Lolek, όπως και ο αγαπημένος σκυλάκος Reksio, γεννήθηκαν στη μακρινή Πολωνία, η παρουσία τους στην Ελλάδα υπήρξε ήσυχη, σχεδόν διακριτική. Δεν ήρθαν με τυμπανοκρουσίες, ούτε με μεγάλες διαφημιστικές καμπάνιες. Κι όμως, χαράχτηκαν βαθιά στη μνήμη όσων μεγάλωσαν μαζί τους.

Ο Kabamaru ανήκει χωρίς καμία κουβέντα στο top 5 τωναγαπημένων παιδικών anime της γενιάς μας. Σχεδόν για κάθε παιδί που μεγάλωσε στα ’90s. Όχι επειδή ήταν το πιο καλοφτιαγμένο ή το πιο τεχνικά άρτιο, αλλά επειδή έχει ριζώσει μέσα μας. Ήταν ένας από τους πιο σωστούς και πιο αγαπημένους ήρωες εκείνης της εποχής. Αδέξιος. Άγριος. Λίγο χαμένος. Αλλά πάντα με καλή καρδιά. Ένας ήρωας που δεν ήταν τέλειος, κι ίσως γι’ αυτό τον αγαπήσαμε τόσο.

Εσείς ρωτήσατε, εγώ απαντάω. Welcome to Season 2, we have cookies...