Advertise on podcast: نوش جان

بعضی از آدمها فارغ از نوع وابستگی چنان تاثیر عمیقی بر زندگی ما می گذارند که حتی با گذشت سالها این اثر کمرنگ نمی شود. سراسر خاطرات ما با پرتره هایی رقم خورده که به نوعی در شکل گیری آنچه که هستیم ایفای نقش کرده اند. در این اپیزود به داستان واقعی آقای صاد و پسرش گوش خواهید داد. موسیقی هایی که می شنوید هم نغمه هایی است که از خانه او به گوش می رسید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

این روزها آدمها در جستجوی چیزهای زیادی هستند از جمله زیبایی.‌ مرد و زن هم ندارد. به هر وسیله توسل می کنند که به جنگ پیری بروند و اشکالات را تصحیح کند. قصد خرده گرفتن ندارم. صورت و بدن هر کس متعلق به خودش است و صاحب اختیار. تجربه شخصی خودم را بشنوید. به همراه چند موزیک پائیزی و غذای پاییزی و فرازهایی از تاریخ رژلب. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

گاهی یک رایحه، یک منظره و یک صدا، ما را به مفهومی فرهنگی و معنایی متصل می‌کند. شاید متصل کردن واژهٔ ضعیفی برای توصیف این حالت باشد، ما را غرق لخظه‌ای در گذشته می‌کند. لحظه‌ای که معمولاً در پیوند با تاریخ زندگی شخصی، حیات سرزمینی و زندگی اجتماعی‌امان است. این پیوندها و این لحظه‌ها همان‌هایی هستند که از ما آدمی دارای هویت می‌سازند. هویت و پیوندهای فرهنگی و حسی همچنان دغدغه روزمرهٔ یک مهاجر است. موسیقی‌های این شمارهٔ نوش جان را از آثار آقای مرتضی برجسته انتخاب کرده‌ام. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

گاهی در روزمرگی هامون باید با چیزهای عجیبی سر و کله بزنیم، از نجات قورباغه تا هم نشینی با کنه های خون آشام.‌ با من در اپیزود نهم همراه باشید تا بعد از شنیدن این خاطره، یک غذای اصیل گنابادی درست کنیم و در بزرگداشت استاد پشنگ کامکار به قطعاتی از مجموعه گل به دامن با صدای زیبای بیژن بیژنی و تنظیم استادانه ارسلان کامکار را بشنویم و در نهایت به داستانی کوتاه از شهرنوش پارسی پور گوش بدهیم. برای توضیحات و اطلاعات بیشتر از این اپیزود به اینستاگرام و یا کانال تلگرام نوش جان مراجعه کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در اپیزود هشتم از فصل دوم نوش جان، به روزمرگی های یک میگرنی پرداخته ام و اینکه چه سخت بر او می گذرد. موسیقی این اپیزود به آثار زنده یاد استاد مجتبی میرزاده اختصاص داده شده است. در بخش پایانی نیز جستاری کوتاه از دیوید سداریس خوانده ام. برای اطلاعات بیشتر از اتفاقات این اپیزود به ویژه موسیقی ها به صفحه اینستاگرام نوش جان یا کانال تلگرام آن مراجعه کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

تاب آوردن و ماندن، بزرگترین میراث ایرانی است. عبور از هزاران بحران و جنگ، حمله و قحطی و غارت و اشغال و کشتار و بازهم ماندن و ساختن و زندگی گردن و آفریدن لطیف‌ترین معانی در ادبیات، زیباترین نقش‌ها در معماری و فرش و ظریف‌ترین نغمه‌ها در موسیقی از عجایب ملت ماست. ملتی که با از سر گذراندن این‌همه سختی باید خشن و بی‌رحم می‌شد ولی همواره دری از رحمت و مهربانی را بر جهانیان گشوده. تاب‌آوری و ماندن، نتیجه سازگار کردن تغییرات با خود است. موسیقی‌های این شماره از آثار کورش یغمایی، پیمان سلطانی، گروه آوازی تهران و حمید متبسم و سعید فرجپوری انتخاب شده‌اند. در این شماره بخش‌هایی از مقالهٔ ارزشمند دکتر مرتضی فرهادی درباره دانش‌های بومی ایرانی خوانده شده است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در بزرگداشت کتاب‌فروشی لارستان و بانیان و حافظانش این شماره پادکست را به یکی از دوست‌داشتنی‌ترین و عزیزترین مکان‌های تهران اختصاص داده‌ام. لارستان تاثیر زیادی بر زندگی من و بسیاری دیگر از دوستانم داشته. در سال‌های سخت و در شرایطی که از درد و رنج به جان می‌آمدیم، رفتن به لارستان و معاشرت با اهالی آنجا و دمی آرمیدن در سایه‌سار کتاب و رفاقت به ما جانی تازه می‌داد... استاد کامبیز روشن روان و بیژن بیژنی درخشان‌ترین آثار موسیقی چند دههٔ گذشتهٔ ایران را خلق کرده‌اند و شاید برای نسل فرزندان ما شناخته شده نیستند. منتخبی از آثار استاد کامبیز روشن روان به همراهی بیژن بیژنی را از مجموعه‌های آینه در آینه و نهان‌خانه دل در این شماره آورده‌ام. برای شنیدن متن کامل این آثار می‌توانید آنها را از فروشگاه‌های قانونی دانلود کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

نسل ما، در سالهای پس از انقلاب، زیر سایه جنگ، کمبود، فقر و محدودیت ها، برای اتصال با جهان و پر کردن اوقات فراغتش پناه به ویدیو بردند. گرچه که ویدیو هم در ابتدای حضور تبدیل به کالای ممنوعه شد، ولی حتی این ممنوعیت هم نتوانست جلوی ورود این دستگاه به خانه ها و حواشی اش را بگیرید. در شماره پنجم از فصل دوم به خاطرات این دوران پرداخته ام.  زمانی که ویدیو مهمان خانه مان شد، همراهش نواری با دست نوشته «شوی خاطره ها» آمد. چند موسیقی از آن را که به یاد داشتم، چاشنی این شماره کرده ام که امیدوارم دوست داشته باشید.  مطلب پایانی این اپیزود برشهایی از کتاب امر روزمره در جامعه پسا انقلابی است نوشته عباس کاظمی است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در ادامه گشت و گذار و سفر شخصی‌ام در گوشه و کنار تهران همراه من باشید در گذری از پارک ملت یا پارک شاهنشاهی. هنوز بسیاری از قدیمی‌ها این پارک را به همان نام قدیمش می‌شناسند. برای نسل من، آنها که در تهران سال‌های شصت زندگی کرده‌اند، این پارک اهمیت زیادی دارد. اینجا جایی بود که ما از روزمرهٔ زندگی در شهری که رنگ نداشت و روزها و شب‌هایش با جنگ و حمله هوایی و موشکی سپری می‌شد، اندکی کودکی می‌کردیم. باغ وحش کوچک و بوفهٔ وسط جزیره و ماشین دودی عتیقه آن که با بی مبالاتی رهایش کرده بودند، بزرگترین دلخوشی‌ها بود. موسیقی این شماره به بزرگداشت یکی از نوابغ موسیقی پاپ ایران یعنی آقای صادق نجوکی اختصاص دارد. آقای نجوکی در کارنامه خود سه آلبوم هم دارد که خود خوانندگی و آهنگسازی و تنظیمش را بر عهده داشته. در. این قسمت سه ترانه از ساخته‌های ایشان را آورده‌ام؛ ولوله، نگار و بت شکن. یک قطعه از موسیقی فیلم معرفی شده یعنی «بهترین پیشنهاد» را هم آورده‌ام. قطعهٔ بی‌کلام هم ساختهٔ صادق نجوکی و مقدمه ترانه «سیاچشمون» خانم هایده است. در آخر هم یکی از زیباترین ساخته‌های صادق نجوکی با صدای خانم هایده را آورده‌ام: »عالم یکرنگی« ممنونم که نوش جان را می‌شنوید. برای حمایت از نوش‌جان لطفا قسمت‌های پادکست و پست‌های اینستاگرامی آن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

تهران برای من مجموعه‌ای از تضادهاست، ترکیبی از دوست داشتن و نداشتن‌ها، مهربانی ها و بدی‌ها، روشنی و تاریکی‌ها ، پاکی و آلودگی‌ها . شهری که عین دوست داشتنش می‌توانم از آن متنفر باشم . عین اینکه می‌خواهم درونش باشم , می‌توانم ازآن فرار کنم و جایی بروم که این شهر پیدایم نکند.  شهری که از این سفر تا آن سفر تغییر می کند، شهری که خاطرات تصویری اش به تدریج از بین می روند و افسوس بر جای می گذارند. با من همراه شوید تا تهران را کمی مرور کنیم. موسیقی‌ها؛ امیررضا خیری سیاوش قمیشی دنگ‌شو سینا خجازی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

چمدان غربت مهاجرت که می کنیم، فرسنگ‌ها از زادگاه خودمان دور می شویم. زندگی ما جایی دیگر بنا می شود در حالیکه ریشه هایمان جای دیگری در خاک تنیده شده است. هر بار سفر به زادگاه داستانی دارد. چمدان که می بندیم، سوار هواپیما که می شویم، پای در خاک شهرمان که می گذاریم، هر کدام روانیست با حال و هوای خودش.این تجربه مشترک تمام مهاجرین است. در این سفر با من همراه شوید، بیایید یک غذای ساده و گیاهی از دشتهای لامانچا به یاد دن کیشوت درست کنیم، فیلم ببینیم، موسیقی گوش کنیم و تحمل سوگ را برای خودمان راحت تر کنیم. این شماره، شنونده چند آهنگ زیبا از خانم هایده هستیم. هایده، موسیقی پاپ ایرانی را وزن و اعتبار داد. البته که ترانه سرا‌ها و آهنگ‌سازانی که با او کار کرده‌اند هم از بهترین‌ها بوده و هستند. هایده و این هنرمندان، آثار زیبایی خلق کردند که به غنای فرهنگ ما افزود. موسیقی هایده رنگ و رویی به شدت ایرانی داشت، ترانه‌هایی که پس از مهاجرتش خواند همیشه یاد و خاطره‌ای از وطن و خانه در آنها بود. یادش خوش که جایش در تمام این سال‌ها خالی مانده و دیگر هیچ خواننده‌ای نتوانسته برجای او بنشیند. ترانه‌های این قسمت را به سختی از بین ده‌ها کار بی‌نظیر او انتخاب کرده‌ام. البته که سعی داشته‌ام کمی هم شاد باشند. «ای زندگی سلام»، ترانه از لیلا کسری و موسیقی حسن شماعی زاده «نگو نمیام» آهنگ و ترانه از جهانبخش پازوکی و تنظیم منوچهر چشم آذر «ساقی» ترانه از اردلان سرفراز، موسیقی فرید زلاند با تنظیم منوچهر چشم آذر «سیه چشمون» ترانه از لیلا کسری، موسیقی از صادق نجوکی قطعهٔ بدون کلام از مقدمه بسیار زیبای سیه‌چشمون از صادق نجوکی «شوریده سر» ترانه از بیژن سمندر، موسیقی از صادق نجوکی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

من با فصلی جدید بازگشتم و البته با یک‌دنیا دلتنگی برای تک‌تک شما. در این مدت بر من و ما ماجراها گذشت، ولی ما هستیم. همانطور که همیشه بوده‌ایم. در این شماره بازهم روایت خودم را می‌گویم، کمی با هم آشپزی می‌کنیم و موسیقی خوب استاد حسن شماعی‌زاده را گوش می‌دهیم و البته برشی از یک کتاب را می‌خوانیم. از این فصل من در ستایش روزمرگی می‌نویسم و می‌خوانم، در ستایش زندگی، در ستایش آنچه که هستیم و داریم. سرتون سلامت و زندگی نوش‌جونتون Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

مثل همهٔ ایرانی‌ها در این مدت مثل جن‌زده‌ها پیگیر اخبار بودیم و تلاش می‌کردیم تا کاری برای وطن و هموطن انجام بدهیم. روزهای سختی گذشتند، بسیاری از کسانی که لباس دوستی به بر داشتند، ما را ترک کردند. لحظهٔ خطیری در زندگی همهٔ ما ایرانی‌ها اتفاق افتاد. بعضی‌ها در همهٔ این لحظات با همهٔ مخالفت‌ها و تقدهایی که داشتند، از شرافت و وطن‌دوستی تعریف دیگری به دست دادند . این روزها بدون شک در تاریخ ایران ماندگار خواهند شد، این روزها سندی شدند بر همبستگی و پیوستگی بدنهٔ واحدی به نام ایران که تنها کوه و بیابان و دریا و دشت نیست. پیکرهٔ جانداری است که از میلیون‌ها سلول زندهٔ انسانی درست شده و غیر قابل گسست است. این اپیزود را با احوال پریشان و اندکی بیماری ساخته‌ام، چندین جا لغزش‌های زبانی و متنی دارم. گذاشتم بماند به یادگار این روزهای سخت. پوزش مرا پذیرا باشید. حجم موسیقی‌ها این اپیزود بیشتر از همیشه است، آنچه قطعات زیبای دربارهٔ وطن به یاد داشتم را اینجا آوردم. دوست داشتید، تا آخر گوش کنید. قطعات به ترتیب: از خشت و خاک ساخته صادق چراغی و اجرای گروه ایل، مقدمهاین اپیزود هم از دکلمه بهروز رضوی از همین مجموعه انتخاب شده بود. ای‌ایران ایران ساختهٔ محمد سریر و با صدای زنده‌یاد محمد نوری سپیده - ساختهٔ استاد محمدرضا لطفی و صدای استاد محمدرضا شجریان با اجرای گروه شیدا کاروان شهید ساخته استاد محمدرضا لطفی با صدای استاد شهرام ناظری ایران - سختهٔ ارسلان کامکار، با صدای زنده یاد حسین سرشار وطن ساختهٔ سعید فرج پوری وبا صدای همایون شجریان ایران من ساختهٔ سهراب پورناظری و با صدای همایون شجریان Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

خاطرات تحصیلی نسل ما، قرین شادی‌های کوچک، و غم‌های بزرگ و ترس‌های نامتنهاهی است. رنگ‌های آن روزگار سیاه و خاکستری بود و عجیب است که وقتی از هم سن و سال‌هایم می‌پرسم آن‌ها هم رنگ خاطراتشان را چنین توصیف می‌کنند. این قسمت سری به آن روزها زده‌ام، از آزارهای کوچک و بزرگی که می‌دیدیم و روان‌امان رنجور می‌شد و هیچ‌کس به بچه‌ها کمترین اعتنایی نداشت. برای همین آن عدهٔ معدودی که کودکی را به رسمیت می‌شناختند و برای کودکان آن زمان به زحمت تلاش می‌کردند تا رنگ و خنده و شادی بیاورند قابل تقدیر و بلکه تقدیس هستند. در این قسمت از آثار آقای معین عزیز ترانه‌های شنیدنی و خاطره‌انگیز گذاشته‌ام. خدا سلامت‌اشان بدارد که در تمام این سال‌ها اصالت و شخصیت و انتخاب صحیح و سالم خودشان را حفظ کردند. می‌دانم که وظیفه داریم اسامی آهنگسازان و ترانه سرایان این آثار به راستی زیبا را هم بیاوریم، اما از همین جا به این بسنده کنم که بزرگی و هنر بی‌نظیرشان برای همیشه در دل و جان نسل ما - حتی آنهایی که از کار در وطن محرومشان کردند - باقی مانده و خواهد ماند. سپاس از اینکه نوش جان را می‌شنوید و به دیگران معرفی می‌کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

ما نسلی هستیم در میانه، نه کاملاً با تکنولوژی خو گرفته‌ایم و نه قادریم که گریبانمان را از دستش رها کنیم. بی‌وقفه تلاش می‌کنیم که از پیچیدگی‌های زندگی جدید سر دربیاوریم و همان‌قدر هم حسرت روزهای کم دغدغهٔ گذشته را داریم. به راحتی زندگی جدید هم معترفیم... خلاصه در گیر و دار سختی افتاده‌ایم. این شماره موسیقی‌ها را از آثار فریدون فرخزاد انتخاب کرده‌ام. مرد فوق‌العاده‌ای که شاید در زمان خودش چندان درک نشد. شاعر بود، خواننده و ترانه‌سرا و آهنگساز بود، دکتری علوم سیاسی‌اش را در آلمان گرفته و چنان زیر و بم زبان آلمانی را می‌دانست که برندهٔ بزرگترین جایزه شعر و ادب آلمان در یک سالی شده بود. یادش بخیر Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.