1838417892
پادکستِ سیالکتیک

Advertise on podcast: پادکستِ سیالکتیک

This podcast has
114 episodes
Language
English
Publisher
Sialectic
Explicit
No
Date created
2025/09/08
Latest episode
2026/11/12
Average duration
32 min.
Release period
4 days

Description

سیالکتیک یعنی چی؟ یعنی دیالکتیک سه نفره که گاهی سیاه میشه و گاهی قهوه‌ای، گاهی هم رگه‌های سیاسی اجتماعی پیدا می‌کنه. ما سه نفر دور هم می‌شینیم، اما نه برای گپ زدن‌های دم‌دستی. موضوع‌هامون از همون سوال‌های ساده شروع می‌شه؛ همون‌هایی که همه توی ذهنشون دارن و شاید بارها از خودشون پرسیدن. چرا ما به آینده فکر می‌کنیم؟ چرا آدم‌ها عاشق می‌شن؟ خوشبختی یعنی چی؟ مرگ چه معنایی داره؟ اما ما این سوال‌ها رو سطحی رد نمی‌کنیم. هر بار، مثل سه تا معدنچی می‌ریم توی لایه‌های مختلف فلسفه، روانشناسی، جامعه‌شناسی، علم و حتی تجربه‌های شخصی تا ببینیم پشت هر "ساده‌ترین" سوال چه اعماقی خوابیده. این پادکست نه سخنرانی دانشگاهیه، نه گپ بی‌هدف دوستانه؛ یه جستجوست برای پیدا کردن جواب‌های چندوجهی، دقیق و گاهی حتی متناقض به سوالاتی که همه‌مون باهاش درگیریم. اگر دنبال حرف‌های سبک و کلیشه‌ای نیستی و دوست داری ذهنت رو به چالش بکشی، اینجا همون جاییه که می‌تونه هر بار یه پنجره تازه رو بهت نشون بده. در واقع ما متوجه شدیم که خیلی وقتها سعی داریم با ساده‌سازی پرونده‌ی مباحث رو ببندیم. انگار از عمیق شدن و پیچیده شدن هراس داریم و این در حالیه که هر روز با پیشرفت انواع علوم، مرتبا متوجه میشیم همه چی خیلی پیچیده‌تر و چند لایه‌تر از اونه که ما فکرش رو می‌کردیم. ما سوالات خیلی زیادی در ذهن داریم اما اگر شما هم سوالی دارید که دوست دارید به این شکل بهش پاسخ داده بشه حتما برای ما بفرستید. . کلمات کلیدی: فلسفه، روانشناسی، تاریخ، جامعه‌شناسی، زیست‌شناسی، تکامل، عصب‌شناسی، جغرافیا، علوم شناختی، ادبیات، زندگی، انسان‌شناسی، باستان‌شناسی، نجوم، فضا، انسان، فیزیک، پادکست، میکروبیولوژی، مغز، ناخودآگاه، نگرش، آگاهی، کنجکاوی، ایران، روان، تفکر، دیدگاه و.... خاطرات خانه اموات - فئودور داستایفسکی - بادبادک باز - آناکارنینا - مرغ دریایی - آنتون چخوف لئو تولستوی - رومن گاری - خداحافظ گری کوپر - مرگ ایوان ایلیچ - دل سگ - میخائیل بولگاکف اسلاومیر مروژک - توفان برگ - گابریل گارسیا مارکز - صد سال تنهایی - اتحادیه ابلهان - خاطرات یک گیشا - تاب صوتی آلن دوباتن - دبی فورد - انسان خردمند - ملت عشق - قلعه حیوانات ناطور دشت - دو قرن سکوت - هری پاتر - من پیش از تو - دنیای سوفی - یوستین گوردر - آلبر کامو بوف کور - وری - ژوزه ساراماگو - چهار اثر - فلورانس - میلان کوندرا - فرانس کافکا - جی دی سالینجر اسکاول شین - شازده کوچولو - سقراط - افلاطون - ژان ژاک روسو - بربادرفته اثر مارگارت میچل - خودت باش دختر - ملت عشق - جزء از کل - چهار اثر - پدر پولدار پدر فقیر - مرغ

Unlock پادکستِ سیالکتیک podcast Email contact info,
Listeners & Audience details

Email contact information

Direct podcast contact details

Listeners

Audience numbers & engagement insights

Audience details

Podcast Insights

Podcast episodes

Check latest episodes from پادکستِ سیالکتیک podcast


سیالکتیک: اقتصاد مدرن چطوری کار می‌کنه؟
2026/11/12
اقتصاد مدرن یک سیستم پیچیده، به هم پیوسته و جهانی است که بر پایه تولید، توزیع و مصرف کالاها و خدمات بنا شده است. برخلاف اقتصادهای سنتی یا کشاورزی گذشته که بیشتر بر مبنای مبادله کالا به کالا یا تولید محلی بودند، اقتصاد مدرن با ویژگی‌هایی مثل تخصصی شدن کارها، فناوری پیشرفته، نقش محوری پول و سیستم‌های مالی، و تجارت جهانی شناخته می‌شود.برای درک اینکه اقتصاد مدرن چطور کار می‌کند، می‌توان آن را در چند موتور محرک اصلی بررسی کرد:۱. بازار و مکانیسم عرضه و تقاضا پایه و اساس اقتصاد مدرن (به‌ویژه در نظام‌های بازار آزاد) بر اساس تعادل میان عرضه (میزان تولید یا ارائه یک کالا) و تقاضا (میزان تمایل و توانایی مردم برای خرید آن) شکل می‌گیرد: تعیین قیمت: اگر تقاضا برای چیزی بالا برود و عرضه کم باشد، قیمت آن افزایش می‌یابد (مثل مسکن در شهرهای بزرگ). برعکس، اگر تولید زیاد شود و خریدار کم باشد، قیمت‌ها افت می‌کنند.تخصص‌گرایی در اقتصاد مدرن، افراد و شرکت‌ها روی یک کار خاص تمرکز می‌کنند (مثلاً یک نفر برنامه‌نویس است، دیگری کفش می‌دوزد). این کار بهره‌وری و کیفیت را به شدت بالا می‌برد.۲. پول، بانک‌ها و سیستم مالیدر اقتصاد مدرن، مبادله مستقیم کالا جای خود را به پول داده است. اما پول تنها اسکناس‌ها نیستند؛ قلب تپنده اقتصاد سیستم بانکی است: نقش بانک‌ها: بانک‌ها واسطه‌ای میان پس‌اندازکنندگان و سرمایه‌گذاران هستند. پولِ راکد را از مردم می‌گیرند و به شکل وام به کسب‌وکارها و کارآفرینان می‌دهند تا چرخ تولید بچرخد.خلق پول و نقدینگی: سیستم بانکی از طریق مکانیزم وام‌دهی، نقدینگی را در اقتصاد جریان می‌دهد.۳. نقش دولت و بانک مرکزی (سیاست‌های پولی و مالی)هیچ اقتصاد مدرنی کاملاً آزادِ رها نیست و دولت‌ها و نهادهای مالی در آن نقش نظارتی و مدیریتی دارند: بانک مرکزی: مسئول کنترل تورم، ارزش پول ملی و نرخ بهره است. وقتی تورم بالا می‌رود، بانک مرکزی با بالا بردن نرخ بهره وام‌ها را گران می‌کند تا تقاضا کم شده و تورم کنترل شود.دولت: با دریافت مالیات، بودجه عمومی را تامین می‌کند و از آن برای ساخت زیرساخت‌ها (راه‌ها، آموزش، بهداشت) و حمایت از اقشار ضعیف (توزیع ثروت از طریق رفاه اجتماعی) استفاده می‌کند.۴. زنجیره تامین جهانی اقتصاد مدرن مرز نمی‌شناسد. یک محصول ساده (مثل یک گوشی هوشمند) ممکن است طراحی‌اش در آمریکا انجام شود، پردازنده‌اش در تایوان ساخته شود، قطعاتش در چین مونتاژ شود و در سراسر جهان به فروش برسد. این وابستگی متقابل باعث شده کالاها با قیمت ارزان‌تر و تنوع بیشتر تولید شوند، اما در عین حال اقتصادها را نسبت به بحران‌های جهانی (مثل جنگ‌ها یا همه‌گیری‌ها) آسیب‌پذیرتر کرده است.۵. نوآوری، فناوری و اقتصاد دیجیتالدر دهه‌های اخیر، دانش و فناوری به مهم‌ترین سرمایه اقتصاد مدرن تبدیل شده‌اند: شرکت‌های بزرگ امروزی لزوماً کارخانه‌های عظیم با ماشین‌آلات سنگین نیستند، بلکه دارایی اصلی آن‌ها داده، نرم‌افزار، فناوری و ایده‌های نوآورانه است.هوش مصنوعی، اتوماسیون و تجارت الکترونیک سرعت معاملات و تولید را به شکل چشمگیری افزایش داده‌اند.نکته کلیدی: اقتصاد مدرن مانند یک شبکه عصبی عظیم است که در آن تصمیمات میلیون‌ها مصرف‌کننده، هزاران شرکت و دولت‌ها به صورت لحظه‌ای روی هم تأثیر می‌گذارند. چالش اصلی این سیستم همیشه ایجاد تعادل میان رشد اقتصادی، مهار تورم، اشتغال کامل و توزیع عادلانه ثروت است. . اگه دوست دارید اون پرونده ریشه‌های جهان امروز رو بشنوید لینک زیر رو دنبال کنید: پادکست رادیو ماشینی و پرونده ریشه‌های جهان امروز .لینک رسیدن به پادکست رادیو سیتکام: رادیو سیتکام لینک رسیدن به پادکست سیالکتیک پادکست سیالکتیک. لینک رسیدن به پادکست شب تاب پادکست شب تاب لینک رسیدن به پادکستِ نزدیکتر: پادکستِ نزدیکتر
سیالکتیک: آیا انسان ذاتاً همدل و مهربونه یا خودخواه؟
2026/11/09
این سوال قرنهاست توسط فیلسوفان و محققین به شیوه‌های مختلف پاسخ داده میشه: آیا انسان در اصل موجودی همدل و همکاره که جامعه فاسدش می‌کنه، یا موجودی خودخواه که تمدن مهارش می‌کنه؟ انسان ظرفیت هر دو رو داره و شرایط تعیین می‌کنند کدام ظرفیت بیشتر بروز پیدا کنه.از نظر زیست‌شناختی، ما هم سازوکارهایی برای رقابت، منفعت‌طلبی و حفظ خود داریم و هم ظرفیت‌هایی برای همدلی، همکاری و فداکاری؛ ظرفیت‌هایی که در طول تکامل انسان شکل گرفته‌اند.نکتهٔ مهم این است که حتی مهربانی هم همیشه از خودخواهی جدا نیست. ممکنه از کمک به دیگران لذت ببریم، احساس گناه رو کاهش بدیم یا به دنبال تأیید اجتماعی باشیم. اما این به‌خودی‌خود ثابت نمی‌کنه که تمام رفتارهای نوع‌دوستانه در اصل خودخواهانه‌اند.به نظرم سؤال دقیق‌تر اینه: آیا انسان می‌تواند واقعاً برای دیگری ارزش قائل باشد، حتی وقتی هیچ سودی نصیب خودش نمی‌شود؟پاسخ من اینه که: بله، احتمالاً. اما اینکه چنین انگیزه‌ای تا چه اندازه مستقل از منافع شخصیه، همچنان محل بحث علمی و فلسفیه. . اگه دوست دارید اون پرونده ریشه‌های جهان امروز رو بشنوید لینک زیر رو دنبال کنید: پادکست رادیو ماشینی و پرونده ریشه‌های جهان امروز .لینک رسیدن به پادکست رادیو سیتکام: رادیو سیتکام لینک رسیدن به پادکست سیالکتیک پادکست سیالکتیک. لینک رسیدن به پادکست شب تاب پادکست شب تاب لینک رسیدن به پادکستِ نزدیکتر: پادکستِ نزدیکتر
سیالکتیک ویژه: کتاب پیش‌درآمدی بر جامعه‌شناسی نوشته نیکلاس ابرکرامبی
2026/11/05
جامعه‌شناسی حاصل تلاش نسلی از متفکران است که هرکدام بخشی از پازل شناخت انسان و جامعه را کامل کردند. از امیل دورکیم که نظم اجتماعی را در پیوند با وجدان جمعی دید، تا ماکس وبر که منطق کنش اجتماعی و عقلانیت مدرن را تحلیل کرد. از کارل مارکس که نابرابری و طبقه را محور تحلیل تاریخی قرار داد، تا هربرت اسپنسر که جامعه را همچون موجودی زنده می‌دید.در ادامه، زیمل با ظرافت روابط روزمره را کاوید، پارِتو و سورکین به چرخه‌های قدرت و فرهنگ پرداختند، و کولی و مید هویت انسان را در آینه‌ی تعاملات اجتماعی بازتعریف کردند. همچنین هریت مارتی‌نو و شارلوت پرکینز گیلمن از نخستین زنانی بودند که بی‌عدالتی جنسیتی را در ساختار جامعه افشا کردند.هر یک از این چهره‌ها، از کلاسیک تا مدرن، از نگاه فلسفی تا تجربی، درک ما از جامعه را از سطح ظاهر به عمق روابط، ساختارها و نیروهای پنهان کشاندند. پوستر حاضر، ادای احترامی است به میراث فکری آنان؛ کسانی که به ما آموختند هیچ واقعیتی در جامعه «طبیعی» نیست — بلکه ساخته، بازتولید و گاه تحمیل می‌شود. برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: [email protected] omnystudio.com/listener for privacy information.
سیالکتیک: هنر باید زیبا باشه یا حقیقت رو بیان کنه؟
2026/11/02
گاهی زیبایی خودش حقیقت رو آشکار می‌کنه؛ گاهی هم حقیقت چنان زشته که نمایش صادقانه‌اش، زیبایی رو کنار می‌زنه.هنر نه موظفه جهان رو زیباتر از چیزی که هست نشون بده، نه موظفه صرفاً زشتی‌هاش رو افشا کنه.معیار هنر بزرگ، به نظرم، اینه که چیزی رو در جهان یا در خودمون آشکار کنه که پیش از اون نمی‌دیدیم؛ چه از مسیر زیبایی، چه از مسیر رنج و زشتی. . اگه دوست دارید اون پرونده ریشه‌های جهان امروز رو بشنوید لینک زیر رو دنبال کنید: پادکست رادیو ماشینی و پرونده ریشه‌های جهان امروز .لینک رسیدن به پادکست رادیو سیتکام: رادیو سیتکام لینک رسیدن به پادکست سیالکتیک پادکست سیالکتیک. لینک رسیدن به پادکست شب تاب پادکست شب تاب لینک رسیدن به پادکستِ نزدیکتر: پادکستِ نزدیکتر
سیالکتیک ویژه: کتاب سقوطِ کمونیسمِ شوروی نوشته جرمی اسمیت
2026/10/27
فروپاشی یک امپراتوری، تولد پانزده کشور.... در سال ۱۹۹۱، یکی از بزرگ‌ترین امپراتوری‌های سیاسی قرن بیستم از هم پاشید و از دل آن، پانزده کشور مستقل بیرون آمدند. این اثر، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را به زبان داده، هندسه و رنگ روایت می‌کند؛ جایی که یک ساختار عظیم به قطعاتی مستقل تقسیم می‌شود و مرزهای تازه‌ای روی نقشه شکل می‌گیرند. اما پشت این خطوط و رنگ‌ها، فقط تغییر جغرافیا نیست؛ پایان یک ایدئولوژی، جابه‌جایی قدرت و آغاز پانزده مسیر تاریخی متفاوت است. . اگه دوست دارید اون پرونده ریشه‌های جهان امروز رو بشنوید لینک زیر رو دنبال کنید: پادکست رادیو ماشینی و پرونده ریشه‌های جهان امروز .لینک رسیدن به پادکست رادیو سیتکام: رادیو سیتکام لینک رسیدن به پادکست سیالکتیک پادکست سیالکتیک. لینک رسیدن به پادکست شب تاب پادکست شب تاب لینک رسیدن به پادکستِ نزدیکتر: پادکستِ نزدیکتر
سیالکتیک: نقشهای جنسیتی چطور شکل گرفت؟
2026/10/24
طی هزاران سال، از تعامل بین تفاوت‌های زیستی، تقسیم کار، ساختارهای قدرت و یادگیری فرهنگی شکل گرفتن؛ نه اینکه از ابتدا به شکل امروزی وجود داشته باشن. تقسیم کار در جوامع اولیه: بارداری، شیردهی و تفاوت در میانگین قدرت بدنی احتمالاً بر تقسیم برخی وظایف اثر گذاشت؛ اما شواهد انسان‌شناسی نشون می‌ده این تقسیم کار در همه جوامع یکسان نبوده.کشاورزی و مالکیت: با گسترش کشاورزی، انباشت ثروت و اهمیت انتقال ارث، کنترل ازدواج و باروری زنان در بعضی جوامع اهمیت بیشتری پیدا کرد و نابرابری‌های جنسیتی تقویت شد.قوانین و نهادها: دولت‌ها، نظام‌های حقوقی و برخی سنت‌های مذهبی، در جوامع مختلف، انتظارات متفاوتی از زنان و مردان تثبیت کردن.جامعه‌پذیری: این انتظارات به کودکان آموزش داده شد؛ از نوع لباس و بازی گرفته تا شغل، رفتار عاطفی و مسئولیت‌های خانوادگی.این مسیر نه خطی بوده و نه در همه فرهنگ‌ها یکسان. زیست‌شناسی می‌تونه بر بعضی تفاوت‌ها اثر بذاره، اما از اون نمی‌شه نتیجه گرفت که نقش‌های اجتماعی امروز طبیعی، اجتناب‌ناپذیر یا تغییرناپذیرن. اینکه مردان باید نان‌آور باشن یا زنان مسئول اصلی مراقبت از خانواده، تا حد زیادی به تاریخ و ساختار جامعه وابسته است.
سیالکتیک: چرا زندگی رو مدام به تعویق میندازیم؟
2026/10/21
بعد از پول بیشتر، بعد از موفقیت، بعد از پیدا کردن آدم مناسب یا رسیدن به آرامش.چند سازوکار روان‌شناختی پشت این رفتار هست:- ترس از شکست: تا وقتی کاری رو شروع نکردیم، هنوز مجبور نیستیم با محدودیت‌هامون روبه‌رو بشیم.- کمال‌گرایی: منتظریم شرایط ایدئال بشه؛ شرایطی که شاید هیچ‌وقت نرسه.- فرار از اضطراب: مغز ترجیح می‌ده آرامش کوتاه‌مدتِ به‌تعویق‌انداختن رو به ناراحتیِ اقدام کردن ترجیح بده.- توهمِ وقت نامحدود: می‌دونیم زندگی محدوده، اما طوری برنامه‌ریزی می‌کنیم که انگار همیشه فرصت دیگری وجود داره.- شرطی کردن خوشبختی: به خودمون می‌گیم وقتی به مقصد برسیم خوشحال می‌شیم؛ درحالی‌که ممکنه بعد از رسیدن، مقصد تازه‌ای تعریف کنیم.و شاید عمیق‌ترین دلیل این باشه: زندگی کردن مستلزم پذیرفتن عدم قطعیت، شکست و ازدست‌دادن فرصت‌های دیگه‌ست. ما گاهی به‌جای پذیرفتن این ریسک‌ها، در انتظار لحظه‌ای می‌مونیم که دیگه از زندگی نترسیم.اما اون لحظه ممکنه هرگز نرسه. زندگی چیزی نیست که بعد از آماده شدن شروع بشه؛ همون چیزیه که در انتظار آماده شدن از دست می‌دیم.
سیالکتیک: چرا گاهی با غریبه‌ها راحت‌تر حرف می‌زنیم؟
2026/10/18
گاهی با غریبه‌ها راحت‌تر حرف می‌زنیم، چون پیش اون‌ها کمتر نگران تصویری هستیم که از ما ساخته می‌شه.چند دلیل اصلی داره: ترس کمتر از قضاوت: غریبه‌ها معمولاً گذشته و ضعف‌هامون رو نمی‌دونن و قرار نیست مدت‌ها با پیامد حرف‌هامون زندگی کنیم.آزادی از نقش‌های قدیمی: پیش خانواده و دوستان، در قالب نقش‌هایی مثل آدم قوی، موفق یا منطقی شناخته می‌شیم؛ غریبه‌ها این سابقه رو از ما نمی‌خوان.احتمال کمترِ پیامدهای اجتماعی: ممکنه اعتراف به یک ترس یا اشتباه برای غریبه کم‌هزینه‌تر از گفتنش به کسی باشه که قراره فردا هم ببینیمش.تازگی و کنجکاوی: گفت‌وگو با یک آدم جدید گاهی از الگوهای تکراری روابط روزمره بیرونمون می‌آره.البته این همیشه صدق نمی‌کنه؛ بعضی‌ها با نزدیکانشون احساس امنیت بیشتری دارن.تناقض جالب اینه که گاهی برای اینکه خودِ واقعی‌مون باشیم، به کسی نیاز داریم که هنوز تصوری از ما نداره.
رادیو ماشینی
2026/10/15
پادکستِ رادیو ماشینی:  رادیو ماشینی
سیالکتیک: چرا حتی به خودمون هم دروغ میگیم؟
2026/10/13
چرا ما آدما اینقدر در خودفریبی توانایی داریم؟ چرا گاهی دروغهای خیلی بزرگ میگیم به خودمون؟ چطور بعدش متقاعد میشیم و دیگه مو رو از ماست بیرون نمی‌کشیم؟ اینا سوالاتیه که در این اپیزود بهش پرداختیم.
سیالکتیک: چرا آدما توانایی هم رو نادیده می‌گیرن؟
2026/10/07
همه‌مون عادت کردیم که وقتی یه ایده خفن میدیم یا به یه موفقیت میرسیم بقیه خیلی سرد و بی تفاوت برخورد کنن اما واقعا دلیل همچین چیزی چیه و در یه مقیاس بزرگتر چرا اساسا به آدما انگِ احمق بودن میزنیم حتی وقتی نابغه هستن. تا وقتی که دیگه همه جامعه با هم بپذیرن یا طرف بمیره. وگرنه قبلش هیچکس به آدم روی خوش نشون نمیده. This episode includes AI-generated content.
سیالکتیک ویژه: کتاب تاریخ جنسیت نوشته میشل فوکو
2026/10/02
بریم سراغ کتاب تاریخ سکسوآلیته نوشته میشل فوکو که در سه جلد منتشر شده تاریخ جنسیت، جلد اول: اراده به دانستن - نقد فرضیه سرکوب جنسی، و معرفی "بیوپاور" به عنوان قدرت مثبت بر زندگی. تاریخ جنسیت، جلد دوم: استفاده از لذت‌ها - بررسی اخلاق جنسی در یونان باستان و "سبک زندگی" اخلاقی. تاریخ جنسیت، جلد سوم: مراقبت از خود - تحلیل تمرین‌های خودسازی در روم باستان، در مقابل اخلاق مسیحی مبتنی بر اعتراف. برای  . قبلش اینو بگم: اگه دوست دارید اون پرونده ریشه‌های جهان امروز رو بشنوید لینک زیر رو دنبال کنید: پادکست رادیو ماشینی و پرونده ریشه‌های جهان امروز .لینک رسیدن به پادکست رادیو سیتکام: رادیو سیتکام لینک رسیدن به پادکست سیالکتیک پادکست سیالکتیک. لینک رسیدن به پادکست شب تاب پادکست شب تاب لینک رسیدن به پادکستِ نزدیکتر: پادکستِ نزدیکتر .
چرا قوانینِ مضحکِ قدیمی لغو نمیشن؟
2026/09/26
قبلش اینو بگم: اگه دوست دارید اون پرونده ریشه‌های جهان امروز رو بشنوید لینک زیر رو دنبال کنید: پادکست رادیو ماشینی و پرونده ریشه‌های جهان امروز .لینک رسیدن به پادکست رادیو سیتکام: رادیو سیتکام لینک رسیدن به پادکست سیالکتیک پادکست سیالکتیک. لینک رسیدن به پادکست شب تاب پادکست شب تاب لینک رسیدن به پادکستِ نزدیکتر: پادکستِ نزدیکتر و اما درباره این قسمت:  قانون مثل یک جمله در کتاب نیست که وقتی فهمیدیم مزخرف است، پاکش کنیم. قانون بخشی از یک شبکه‌ی قدرت، منافع، رویه، بودجه، مسئولیت حقوقی و عادت اجتماعی است. همین باعث می‌شود قوانین حتی وقتی دیگر تقریباً هیچ‌کس فلسفه‌ی اولیه‌شان را قبول ندارد، زنده بمانند. اما یک استثنای مهم را اول بگویم: همه‌ی قوانین قدیمیِ مضحک واقعاً «باقی نمانده‌اند». تعداد زیادی از قوانین منسوخ صراحتاً لغو می‌شوند، یا با قانون جدید بی‌اثر می‌شوند. چیزی که بیشتر دیده می‌شود، بقای مقرراتی است که یا دیگر اجرا نمی‌شوند، یا فقط در شرایط خاص قابل اجرا هستند. پس «هنوز در کتاب قانون هست» الزاماً به معنای «دولت هنوز فعالانه آن را اجرا می‌کند» نیست. حالا چرا اصولاً این اتفاق می‌افتد؟ ۱. تصویب قانون آسان‌تر از لغو قانون است برای تصویب یک قانون معمولاً یک مشکل، بحران یا جنبش سیاسی وجود دارد: «این مشکل را حل کنیم.» اما چند سال بعد: «این قانون دیگر لازم نیست.» هیچ‌کس الزاماً از لغو آن رأی سیاسی نمی‌گیرد. این یک عدم تقارن عجیب ایجاد می‌کند: قانون جدید → قهرمان دارد. لغو قانون قدیمی → تقریباً هیچ قهرمانی ندارد. سیاستمدار ممکن است بابت تصویب قانونی که «از کودکان محافظت می‌کند» اعتبار بگیرد؛ ولی کسی بابت حذف ماده‌ی ۴۷۲ قانون فلان که از ۱۹۲۳ باقی مانده، کف نمی‌زند. ۲. قانون صاحب پیدا می‌کند این یکی از مهم‌ترین دلایل است. ممکن است قانونی در ابتدا برای یک هدف خاص ایجاد شده باشد، اما بعدها گروه‌هایی پیدا شوند که از وجودش سود می‌برند. مثلاً یک مقررات ظاهراً بی‌ضرر ممکن است: - رقیب یک صنعت را محدود کند؛ - برای یک صنف امتیاز ایجاد کند؛ - درآمدی برای یک سازمان دولتی بسازد؛ - مانع ورود تازه‌واردها شود؛ - قدرت یک نهاد را حفظ کند. در اینجا قانون دیگر صرفاً یک متن تاریخی نیست. تبدیل شده به دارایی. و صاحب دارایی معمولاً داوطلبانه آن را پس نمی‌دهد. ۳. «چه کسی از لغوش آسیب می‌بیند؟» مهم‌تر از «چرا وجود دارد؟» می‌شود فرض کن قانونی ۹۰٪ جامعه را اذیت نمی‌کند ولی برای ۱٪ جامعه بسیار مهم است. آن ۱٪ انگیزه دارد: - لابی کند، - نماینده پیدا کند، - کمپین راه بیندازد، - پول خرج کند، - رسانه ایجاد کند، - با لغو آن مخالفت کند. ۹۹٪ دیگر ممکن است بگویند: «اصلاً نمی‌دانستم چنین قانونی وجود دارد.» پس یک قانون می‌تواند باقی بماند بدون اینکه اکثریت واقعاً طرفدارش باشند. این همان چیزی است که در اقتصاد سیاسی به شکل‌های مختلف با مفهوم منافع متمرکز و هزینه‌های پراکنده توضیح داده می‌شود. ۴. هیچ‌کس نمی‌خواهد مسئول عواقب لغو باشد این شاید از همه انسانی‌تر باشد. فرض کن قانونی داریم که احتمالاً دیگر لازم نیست. یک سیاستمدار می‌گوید: «لغوش کنیم.» دو سال بعد اتفاقی رخ می‌دهد که somehow به موضوع مربوط می‌شود. رقیب سیاسی: «این فاجعه نتیجه‌ی تصمیم شما برای لغو قانون بود.» حتی اگر رابطه‌ی واقعی بینشان وجود نداشته باشد. بنابراین سیاستمدار عقلانی ممکن است ترجیح بدهد: قانون بد را نگه دارم تا اینکه مسئول حذفش باشم. این همان منطق معروف ریسک نامتقارن است. ۵. قوانین روی هم انباشته می‌شوند سیستم حقوقی مدرن بیشتر شبیه این است: قانون ۱۸۸۰ ↓ اصلاحیه ۱۹۲۰ ↓ قانون ۱۹۵۴ ↓ اصلاحیه ۱۹۸۷ ↓ مقررات ۲۰۰۳ ↓ دستورالعمل ۲۰۱۷ ↓ استثنای ۲۰۲۵ تا اینکه یک سیستم تمیز و مرتب باشد. قانون جدید الزاماً قانون قدیمی را حذف نمی‌کند. گاهی فقط می‌گوید: «در شرایط X، ماده‌ی قدیمی به شکل Y تفسیر می‌شود.» در نتیجه یک سیستم حقوقی می‌تواند به چیزی شبیه لایه‌های زمین‌شناسی تبدیل شود. قانون جدید روی قانون قدیمی رسوب می‌کند. ۶. بعضی قوانین مرده‌اند ولی جسدشان هنوز در کتاب است این مورد خیلی مهم است. ممکن است قانونی: - عملاً اجرا نشود، - دادستان‌ها دنبالش نروند، - دادگاه‌ها آن را محدود تفسیر کنند، - قوانین جدید آن را بی‌اثر کرده باشند. ولی رسماً حذف نشده باشد. بنابراین با سه وضعیت متفاوت روبه‌رو هستیم: قانون موجود + اجراشونده قانون موجود + تقریباً اجرا‌نشدنی قانون موجود + عملاً مرده این سه را نباید یکی دانست. ۷. لغو کردن خودش هزینه دارد هر قانونی فقط یک جمله نیست. ممکن است به آن وابسته باشند: - دادگاه‌ها - آیین‌نامه‌ها - فرم‌های اداری - قراردادها - سیستم‌های مالیاتی - سازمان‌های دولتی - رویه‌های قضایی - حقوق اشخاص ثالث بنابراین گاهی می‌گویی: «این قانون مسخره است، حذفش کنیم.» و پاسخ حقوق‌دان: «باشه. ۲۷ قانون دیگر، ۱۴ آیین‌نامه و ۶ رویه قضایی هم باید اصلاح شوند.» ناگهان پروژه‌ای که روی کاغذ پنج دقیقه بود تبدیل می‌شود به اصلاحات چندساله. ۸. قانون گاهی عمداً مبهم و قدیمی باقی می‌ماند این قسمت جالب‌تر است. گاهی ابهام خودش برای حکومت مفید است. قانونی که خیلی روشن باشد، محدوده‌ی قدرت را مشخص می‌کند. ولی قانون قدیمی و مبهم می‌تواند به مقام اجرایی یا پلیس اختیار تفسیری بیشتری بدهد: «بسته به شرایط تصمیم می‌گیریم.» از منظر حاکمیت قانون، این می‌تواند خطرناک باشد. ولی از منظر قدرت اداری، گاهی بسیار مفید است. ۹. قوانین نمادین هستند گاهی قانون حتی از نظر عملی اهمیت زیادی ندارد، اما از نظر نمادین مهم است. مثلاً قانونی ممکن است نماینده‌ی یک ارزش، سنت یا هویت تاریخی باشد. لغوش می‌تواند این پیام را بدهد: «آن ارزش دیگر برای ما مهم نیست.» در نتیجه مخالفت با لغو آن الزاماً به خاطر کارکرد عملی قانون نیست. ممکن است جنگ بر سر معنا باشد. ۱۰. مردم هم همیشه خواهان حذف قانون نیستند اینجا یک اشتباه رایج داریم. وقتی قانونی احمقانه به نظر می‌رسد، تصور می‌کنیم: «خب مردم که مخالفش‌اند، چرا لغو نمی‌شود؟» ولی جامعه یک موجود واحد نیست. ممکن است: - ۴۰٪ مخالف باشند، - ۳۰٪ موافق باشند، - ۳۰٪ اصلاً اهمیت ندهند. یا مردم اساساً درباره‌ی وجود قانون اطلاعی نداشته باشند. دموکراسی الزاماً به این معنی نیست که هر قانون غیرمحبوب فوراً حذف شود. دموکراسی با نهادها، رویه‌ها، نمایندگان، گروه‌های ذی‌نفع و veto points کار می‌کند. ۱۱. یک مسئله عمیق‌تر: «اثر قفل‌شدگی» اینجا وارد بحثی می‌شویم که به نظرم برای فهم جامعه خیلی مهم‌تر است. وقتی یک تصمیم گرفته شد، تصمیم‌های بعدی روی آن ساخت
چرا آدم‌ها دروغ‌های شاخ‌دار رو باور می‌کنن؟
2026/09/26
قبلش اینو بگم: اگه دوست دارید اون پرونده ریشه‌های جهان امروز رو بشنوید لینک زیر رو دنبال کنید: پادکست رادیو ماشینی و پرونده ریشه‌های جهان امروز .لینک رسیدن به پادکست رادیو سیتکام: رادیو سیتکام لینک رسیدن به پادکست سیالکتیک پادکست سیالکتیک. لینک رسیدن به پادکست شب تاب پادکست شب تاب لینک رسیدن به پادکستِ نزدیکتر: پادکستِ نزدیکتر مغز انسان دستگاه تشخیص حقیقت نیست؛ دستگاه ساختن یک مدل قابل‌استفاده از جهان است. و این دو با هم فرق دارند. اما یک استثنای مهم را از اول بگویم: آدم‌ها هر دروغ شاخ‌داری را باور نمی‌کنند. معمولاً وقتی یک ادعای بسیار عجیب پذیرفته می‌شود، عجیب‌بودن آن با چند عامل دیگر خنثی شده است: منبع معتبر به نظر می‌رسد، با باور قبلی فرد جور درمی‌آید، تکرار شده، هیجان ایجاد کرده، یا فرد هزینه روانی/اجتماعی زیادی برای رد کردنش دارد. چند سازوکار مهم پشت ماجراست: ۱. «باورپذیری» با «احتمال واقعی» یکی نیست فرض کن کسی بگوید: «فلان سیاستمدار در یک اتاق مخفی با موجودات فضایی قرارداد بسته.» ذهن فوراً می‌گوید: مسخره است. اما اگر همین داستان را کسی بگوید که قبلاً ده ادعای درست درباره همان سیاستمدار گفته، یا ده دوستت آن را تکرار کنند، یا ویدئویی ظاهراً واقعی هم نشان بدهند، مقاومت ذهن کاهش پیدا می‌کند. مغز معمولاً نمی‌تواند احتمال واقعی یک ادعا را مستقیماً محاسبه کند؛ به نشانه‌های جانشین متوسل می‌شود: چه کسی گفت؟ چند بار شنیدم؟ آشنا به نظر می‌رسد؟ با چیزهایی که می‌دانم سازگار است؟ دیگران قبولش دارند؟ ۲. تکرار، حقیقت تولید نمی‌کند؛ ولی «حس حقیقت» تولید می‌کند این یکی بسیار قدرتمند است. اگر یک گزاره را چندین بار بشنویم، پردازش آن برای مغز آسان‌تر می‌شود. این روانی پردازش می‌تواند به شکل ناخودآگاه با «درست بودن» اشتباه گرفته شود. یعنی: شنیده‌ام → آشناست → راحت پردازش می‌شود → احتمالاً درست است. برای همین تبلیغات، شایعات و پروپاگاندا به تکرار علاقه دارند. نکته جالب اینجاست که گاهی حتی وقتی فرد می‌داند ادعا دروغ است، تکرار می‌تواند اثر خودش را بگذارد. ۳. انسان دنبال «داستان» است، نه صرفاً داده مغز با این: «X، Y و Z به‌طور تصادفی اتفاق افتادند.» راحت نیست. اما با این: «یک گروه قدرتمند پشت X، Y و Z بود.» خیلی راحت‌تر کنار می‌آید. چون داستان عامل، قصد، علت و پیامد دارد. به همین دلیل یک نظریه توطئه ممکن است از توضیح علمی بسیار پیچیده جذاب‌تر باشد، حتی اگر شواهد بسیار ضعیف‌تری داشته باشد. ۴. بعضی دروغ‌ها دقیقاً به خاطر «شاخ‌دار بودنشان» جذاب‌اند این پارادوکس جالب است. اگر کسی بگوید: «فلان شرکت کمی آمار را دستکاری کرده.» چندان جذاب نیست. ولی: «فلان شرکت از ۳۰ سال قبل تمام دولت‌ها را کنترل می‌کند.» قابل‌توجه‌تر است. ادعاهای افراطی ارزش خبری و هیجانی بیشتری دارند. و چیزی که بیشتر توجه می‌گیرد، بیشتر منتقل می‌شود. در نتیجه، سیستم انتشار اطلاعات می‌تواند به‌طور طبیعی به نفع ادعاهای عجیب عمل کند. ۵. باور قبلی، دروازه ورود اطلاعات است اگر من به یک نتیجه سیاسی، مذهبی، اقتصادی یا هویتی عمیقاً وابسته باشم، اطلاعات را کاملاً بی‌طرفانه ارزیابی نمی‌کنم. مثلاً اگر: «گروه X ذاتاً فاسد است» برای من بخشی از هویت فکری‌ام شده باشد، هر داستانی علیه X پیش‌فرض مساعد دریافت می‌کند. در مقابل، اگر همان داستان درباره گروه محبوب خودم باشد، ناگهان می‌شوم: «خب باید شواهد بیشتری ببینیم.» این همان جایی است که انسان می‌تواند باهوش باشد اما استدلال بد انجام دهد. حتی بدتر: هوش بالا همیشه واکسن ضدخودفریبی نیست. گاهی انسان باهوش فقط وکیل بهتری برای باورهای قبلی خودش می‌شود. ۶. انگیزه می‌تواند بر حقیقت غلبه کند گاهی فرد نمی‌پرسد: «آیا این درست است؟» ناخودآگاه می‌پرسد: «آیا دوست دارم این درست باشد؟» یا: «اگر این درست باشد، چه معنایی برای زندگی و هویت من دارد؟» یک باور ممکن است به فرد بدهد پس مجبوریم به دیگران اعتماد کنیم. تمدن بدون اعتماد معرفتی اصلاً کار نمی‌کند. مشکل این است که همین ویژگی می‌تواند مورد سوءاستفاده قرار بگیرد. اگر فردی یا نهادی اعتماد زیادی جمع کرده باشد، می‌تواند حتی ادعای بسیار عجیب را وارد ذهن میلیون‌ها نفر کند. ۹. اینترنت این مسئله را چند برابر کرده در گذشته یک دروغ باید از چند دروازه عبور می‌کرد: دروغگو → روزنامه → ویراستار → چاپخانه → تو امروز: دروغگو → تو و الگوریتم هم ممکن است بگوید: «این محتوا مردم را عصبانی می‌کند؛ بیشترش کنیم.» بنابراین مشکل فقط «احمق بودن مردم» نیست. معماری اطلاعات هم تغییر کرده است. محتوای خشم‌آور، ترسناک، عجیب و هویتی معمولاً ظرفیت انتشار بالایی دارد. و اینجا به یک نکته خیلی عمیق می‌رسیم گاهی آدم‌ها به خود دروغ باور ندارند؛ به شبکه‌ای از دروغ‌ها باور دارند. مثلاً: A می‌گوید B. B باعث می‌شود C منطقی به نظر برسد. C باعث می‌شود D. بعد فرد می‌گوید: «خب D که کاملاً مشخص است، پس A هم احتمالاً درست است.» در حالی که کل زنجیره روی یک فرض اولیه غلط بنا شده. به این می‌توان گفت اکوسیستم باور. و به همین دلیل اصلاح یک باور غلط گاهی با ارائه یک واقعیت مخالف حل نمی‌شود. باید کل شبکه‌ای که آن باور را پشتیبانی می‌کند بررسی شود. پس آیا آدم‌های دروغ‌باور احمق‌اند؟ اغلب نه. و این جواب اتفاقاً ترسناک‌تر است. همان مغزی که به ما امکان داده در جهان پیچیده زندگی کنیم، امکان فریب خوردن را هم ایجاد کرده است. اعتماد، تشخیص الگو، یادگیری اجتماعی، داستان‌سازی، تعلق گروهی، حفظ هویت و استفاده از میانبرهای ذهنی، همگی ویژگی‌های مفیدند. ولی هر قابلیت مفیدی یک حالت سوءاستفاده‌شده هم دارد. مثل: تشخیص الگو → دیدن الگوهای خیالی اعتماد → فریب خوردن وفاداری گروهی → قبیله‌گرایی داستان‌سازی → توطئه‌اندیشی اعتمادبه‌نفس → خودفریبی تفکر انتقادی → شکاکیت افراطی و شاید خطرناک‌ترین حالت این باشد: «من آدمی هستم که فریب نمی‌خورم.» چون درست همان لحظه، فرد ممکن است نسبت به فریب‌خوردن خودش کور شود. یک فرمول ساده برای دروغ‌های بسیار موفق اگر بخواهم آن را تقریباً به شکل یک معادله دربیاورم: قدرت دروغ ≈ تکرار × هیجان × اعتماد × سازگاری با هویت × سادگی داستان ÷ اصطکاک بررسی هرچه یک ادعا بیشتر تکرار شود، هیجان بیشتری ایجاد کند، از منبع معتبرتری بیاید، با هویت ما سازگارتر باشد، داستان ساده‌تری داشته باشد و بررسی‌اش سخت‌تر باشد، احتمال پذیرشش بیشتر می‌شود. و نکته تلخ این است که: حقیقت معمولاً دقیقاً برعکس عمل می‌کند. حقیقت اغلب پیچیده، مشروط، ناقص، کسل‌کننده، پر از «نمی
وضعیت شغل‌ها پس از پیشرفت هوش مصنوعی چطوریه؟
2026/09/20
قبلش اینو بگم: اگه دوست دارید اون پرونده ریشه‌های جهان امروز رو بشنوید لینک زیر رو دنبال کنید: پادکست رادیو ماشینی و پرونده ریشه‌های جهان امروز .لینک رسیدن به پادکست رادیو سیتکام: رادیو سیتکام لینک رسیدن به پادکست سیالکتیک پادکست سیالکتیک. لینک رسیدن به پادکست شب تاب پادکست شب تاب لینک رسیدن به پادکستِ نزدیکتر: پادکستِ نزدیکتر . درباره این قسمت: . به نظرم برای زنده ماندن در بازار کار آینده، باید روی این ۷ چیز کار کرد: ۱. از «انجام‌دهنده» به «حل‌کننده مسئله» تبدیل شو چون هوش مصنوعی در انجام دادن فوق‌العاده می‌شود. نوشتن متن، ترجمه، طراحی، کدنویسی، تحلیل داده، تحقیق اولیه، حسابداری، تولید ویدئو و صدها کار دیگر. اما کسی که می‌گوید: «این مسئله را برایت حل می‌کنم» ارزشمندتر از کسی است که می‌گوید: «این کار را برایت انجام می‌دهم.» مثلاً یک مهندس معمولی ممکن است نقشه بکشد. مهندس آینده می‌گوید: «چطور هزینه ساخت این پروژه را ۱۵٪ کاهش دهیم بدون اینکه ریسک سازه‌ای افزایش پیدا کند؟» این تفاوت عظیمی است . ۲. هوش مصنوعی را مثل «همکار» یاد بگیر، نه مثل یک نرم‌افزار اشتباه رایج این است که مردم می‌روند مهندسی پرامپت یاد می‌گیرند. به نظرم این به‌تنهایی سرمایه‌گذاری ضعیفی است. چیزی که باید یاد بگیری این است: هوش مصنوعی + تخصص واقعی نه: هوش مصنوعی بدون تخصص یک پزشک که هوش مصنوعی بلد است، یک مهندس که هوش مصنوعی بلد است، یک فیلمساز که هوش مصنوعی بلد است، یک وکیل که هوش مصنوعی بلد است، یک روزنامه‌نگار که هوش مصنوعی بلد است، احتمالاً بسیار قدرتمندتر از متخصصی خواهد بود که هوش مصنوعی بلد نیست. ولی یک آدم بدون تخصص که فقط بلد است به هوش مصنوعی دستور بدهد؟ احتمالاً با خودش ده‌ها میلیون آدم دیگر رقابت می‌کند. ۳. مهارت‌هایی بساز که «تکثیرپذیر» باشند این یکی بسیار مهم است. فرض کن دو نفر هر دو بسیار باهوش‌اند. نفر اول: ۸ ساعت کار می‌کند → ۸ ساعت پول می‌گیرد. نفر دوم: یک کتاب می‌نویسد، یک فیلم می‌سازد، یک دوره تولید می‌کند، یک نرم‌افزار می‌سازد، یک برند ایجاد می‌کند یا محتوایی تولید می‌کند که میلیون‌ها نفر می‌بینند. یک بار تولید → بارها مصرف. آینده به‌شدت به نفع کسانی است که خروجی‌شان قابلیت تکثیر دارد. برای همین من روی ترکیب: تخصص + رسانه + محصول خیلی حساب می‌کنم. ۴. «اعتماد» تبدیل به سرمایه کمیاب می‌شود وقتی هوش مصنوعی بتواند در چند ثانیه: مقاله بنویسدتصویر بسازدویدئو تولید کندصدای انسان را تقلید کندتحلیل ارائه دهدکد بنویسدوفور محتوا اتفاق می‌افتد. در چنین جهانی سؤال اصلی دیگر این نیست: «چه کسی می‌تواند محتوا تولید کند؟» بلکه: «به چه کسی اعتماد کنم؟» بنابراین احترام شخصیت، سابقه، اعتبار، شبکه ارتباطی و برند شخصی احتمالاً ارزش بسیار بیشتری پیدا می‌کنند. ممکن است یک نفر محتوای متوسطی تولید کند ولی چون مخاطب به او اعتماد دارد، درآمد بسیار بالاتری از فردی داشته باشد که خروجی فنی بهتری دارد. ۵. مهارت‌های انسانیِ سخت‌اتوماتیک‌شونده را جدی بگیر نه هر چیزی که اسمش «مهارت نرم» است. چیزهایی مثل: مذاکرهرهبریمتقاعدسازیتشخیص مسئله واقعیتصمیم‌گیری در شرایط ابهامایجاد رابطهمدیریت تعارضمصاحبهداستان‌گوییفهم انسان‌هاقضاوت اخلاقی و اجتماعیچرا؟ چون بسیاری از این‌ها به اعتماد، زمینه، مسئولیت و تعامل واقعی با انسان‌ها وابسته‌اند. البته هوش مصنوعی در این حوزه‌ها هم پیشرفت می‌کند. بنابراین نباید خیال کنیم این‌ها «مصون» هستند. فقط احتمالاً دیرتر و پیچیده‌تر خودکار می‌شوند. ۶. بدن را هم به‌عنوان سرمایه شغلی ببین این چیزی است که در بحث آینده کار تقریباً همیشه فراموش می‌شود. اگر بخش زیادی از کار ذهنی ارزان شود، انسان‌هایی که بتوانند کارهای فیزیکی پیچیده و غیرقابل‌پیش‌بینی انجام دهند ارزشمند باقی می‌مانند. برق‌کار حرفه‌ای، تکنسین رباتیک، تعمیرکار تجهیزات پیچیده، متخصص تأسیسات، جراح، تکنسین صنعتی، مهندس میدانی و ده‌ها شغل مشابه. ربات برای محیط استاندارد عالی است. اما دنیای واقعی پر از: «این لوله چرا اینجاست؟» «این ساختمان ۷۰ ساله چرا این شکلی ساخته شده؟» «این دستگاه دقیقاً همین مدل نیست.» و این کابوس رباتیک است. 😄 ۷. مهم‌تر از همه: «یادگیری مجدد» را تبدیل به شغل دائمی خودت کن احتمالاً در آینده یک‌بار انتخاب رشته نمی‌کنی و بعد ۴۰ سال همان کار را انجام نمی‌دهی. مدل آینده بیشتر شبیه این است: مهارت A → ترکیب با B → ابزار جدید → تخصص جدید → ترکیب جدید بنابراین شاید مهم‌ترین قابلیت شغلی آینده این باشد: توانایی یادگیری سریع‌تر از سرعت تغییر محیط. اما اگر بخواهم یک فرمول بدهم من آینده شغلی را تقریباً این‌طور می‌بینم: ارزش اقتصادی آینده ≈ تخصص × هوش مصنوعی× قضاوت × ارتباط انسانی × توزیع و علامت × مهم است. اگر یکی تقریباً صفر باشد، کل سیستم ضعیف می‌شود. مثلاً: نویسنده خوب × هوش مصنوعی × مخاطب = بسیار قدرتمند اما: هوش مصنوعی × کسی که هیچ چیز نمی‌داند = تولید انبوه چیزهای متوسط و یک نکته حتی مهم‌تر به نظرم در دهه آینده دو گروه وضعیت بسیار خوبی خواهند داشت: گروه اول: متخصصان عمیق کسانی که چیزی را واقعاً می‌فهمند. نه «کمی از همه‌چیز». بلکه مثلاً: متخصص انرژی + هوش مصنوعی مهندس عمران + رباتیک + هوش مصنوعی زیست‌شناس + محاسبات اقتصاددان + داده + هوش مصنوعی گروه دوم: انسان‌های چندرشته‌ای با قدرت ترکیب این گروه جذاب‌ترند. کسی که: فلسفه + روان‌شناسی + تاریخ + علم + داستان‌گویی + رسانه + هوش مصنوعی را کنار هم می‌گذارد. چرا؟ چون هوش مصنوعی در تولید هرکدام بسیار خوب است، اما انتخاب اینکه کدام چیزها را باید به هم وصل کرد هنوز ارزش بسیار زیادی دارد.

Podcast reviews

Read پادکستِ سیالکتیک podcast reviews


0 out of 5
0 reviews

Podcast sponsorship advertising

Start advertising on پادکستِ سیالکتیک relevant audience podcasts


What do you want to promote?