Advertise on podcast: Wspólnota Chrześcijańska Swojczyce

Obj. 3,1-6 (1) A do anioła zboru w Sardes napisz: To mówi Ten, który ma siedem duchów Bożych i siedem gwiazd: Znam uczynki twoje: Masz imię, że żyjesz, a jesteś umarły. (2) Bądź czujny i utwierdź, co jeszcze pozostało, a co bliskie jest śmierci; nie stwierdziłem bowiem, że uczynki twoje są doskonałe przed moim Bogiem. (3) Pamiętaj więc, czego się nauczyłeś i co usłyszałeś, i strzeż tego, i upamiętaj się. Jeśli tedy nie będziesz czujny, przyjdę jak złodziej, a nie dowiesz się, o której godzinie cię zaskoczę. (4) Lecz masz w Sardes kilka osób, które nie skalały swoich szat, więc chodzić będą ze mną w szatach białych, dlatego że są godni. (5) Zwycięzca zostanie przyobleczony w szaty białe, i nie wymażę imienia jego z księgi żywota, i wyznam imię jego przed moim Ojcem i przed jego aniołami. (6) Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów. Nauczanie z dnia 18 października 2026

Obj. 2,18-29 (18) A do anioła kościoła w Tiatyrze napisz: Oto, co mówi Syn Boży, Ten, który ma oczy jak płomień ognia i stopy podobne do mosiądzu. (19) Wiem o twoich czynach, o miłości, wierze i służbie. Wiem też o twojej wytrwałości i o twoich ostatnich czynach, lepszych od początkowych. (20) Lecz mam przeciwko tobie to, że pobłażasz tej kobiecie Jezabel, która się podaje za prorokinię, naucza i zwodzi moje sługi, aby uprawiali nierząd oraz spożywali to, co pochodzi z ofiar składanych bóstwom. (21) Dałem jej czas na opamiętanie, lecz nie chce się opamiętać w swoim nierządzie. (22) Oto rzucę ją na łoże cierpienia, a tych, którzy z nią cudzołożą, w wielki ucisk — jeśli się nie opamiętają w swoich uczynkach — (23) a jej dzieci zabiję. I przekonają się wszystkie kościoły, że Ja jestem tym, który bada pragnienia i zamiary, bo odpłacę każdemu z was stosownie do jego czynów. (24) Wam natomiast, pozostałym w Tiatyrze, wszystkim tym, którzy nie trzymacie się tej nauki, którzy — jak powiadają — nie poznaliście szatańskich głębi, mówię: Nie nakładam na was innego ciężaru. (25) Dopóki nie przyjdę, pozostańcie przy tym, co posiadacie. (26) Temu, kto zwycięży, i temu, kto aż do końca będzie trwał przy moich dziełach, dam władzę nad narodami. (27) Będzie nimi rządził żelaznym berłem, pokruszy je jak gliniane dzbany — (28) podobnie jak Ja otrzymałem władzę od mojego Ojca. Dam mu też gwiazdę poranną. (29) Kto ma uszy, niech wysłucha, co Duch ogłasza kościołom. Nauczanie z dnia 11 października 2026

Kpł. 19 (1) PAN przemówił do Mojżesza tymi słowy: (2) Przekaż całemu zgromadzeniu synów Izraela: Bądźcie święci, ponieważ Ja jestem święty, PAN, wasz Bóg. (3) Niech każdy szanuje swoją matkę i ojca. Przestrzegajcie też moich szabatów — Ja, PAN, jestem waszym Bogiem. (4) Nie zwracajcie się do marnych bóstw i nie sporządzajcie sobie bożków odlewanych — Ja, PAN, jestem waszym Bogiem. (5) Gdy będziecie składali PANU rzeźną ofiarę pokoju, ofiarujcie ją tak, aby zyskać u Niego przychylność. (6) Będzie ona spożywana w dniu waszego ofiarowania i nazajutrz, natomiast to, co pozostanie do trzeciego dnia, będzie spalone w ogniu. (7) A jeśliby w ogóle była spożywana trzeciego dnia, będzie nieczystością, nie zyska przychylności. (8) Ten, kto ją spożyje, obciąży się winą, gdyż zbezcześcił świętość PANA. Taka osoba zostanie usunięta spośród swojego ludu. (9) W czasie żniw w waszej ziemi nie żnijcie zboża po sam kraniec pola ani nie zbierajcie pokłosia po żniwie. (10) Także winogron w winnicy nie obrywaj całkowicie i nie zbieraj tych, które upadły. Pozostaw je dla ubogiego oraz dla cudzoziemca — Ja, PAN, jestem waszym Bogiem. (11) Nie będziecie kradli ani oszukiwali, ani postępowali fałszywie jeden względem drugiego. (12) Nie będziecie też przysięgali na moje imię fałszywie — nie będziesz w ten sposób znieważał imienia swojego Boga — Ja jestem PAN. (13) Nie będziesz wyzyskiwał swojego bliźniego i nie będziesz względem niego postępował jak zdzierca. Nie będziesz też zatrzymywał u siebie do dnia następnego zapłaty najemnika. (14) Nie będziesz złorzeczył głuchemu, a przed niewidomym nie będziesz stawiał przeszkód, ale będziesz kierował się bojaźnią względem swego Boga — Ja jestem PAN. (15) Nie będziecie wyrządzać krzywdy w sądzie; nie będziesz stronniczy na korzyść biednego i nie będziesz okazywał względów osobom wpływowym. Swoich bliskich będziesz sądził sprawiedliwie. (16) Nie będziesz szerzył oszczerstw między swymi ludźmi i nie będziesz nastawał na krew swego bliźniego — Ja jestem PAN. (17) Nie będziesz w swoich myślach nienawidził swego brata. Będziesz gorliwie upominał swojego bliźniego, aby na ciebie nie spadła odpowiedzialność za jego grzech. (18) Nie będziesz się mścił i nie będziesz chował urazy do synów swego ludu, ale będziesz kochał swego bliźniego tak, jak samego siebie — Ja jestem PAN! (19) Będziecie przestrzegać moich ustaw! Nie będziesz parzył dwóch różnych gatunków swojego bydła, swego pola nie będziesz obsiewał dwojakim rodzajem ziarna i nie będziesz wkładał na siebie szaty z dwojakiej przędzy. (20) Mężczyzna, który by obcował z kobietą będącą niewolnicą nabytą dla innego mężczyzny, lecz jeszcze nie wykupioną lub nie obdarzoną wolnością, zostanie poddany dochodzeniu. Nie zostaną oni jednak ukarani śmiercią, gdyż ona nie została jeszcze wyzwolona. (21) Mężczyzna złoży zatem PANU, u wejścia do namiotu spotkania, barana w ofierze za przewinienie. (22) Kapłan dokona za niego przed PANEM przebłagania baranem tej ofiary za przewinienie, za jego grzech, który popełnił — i grzech ten będzie mu przebaczony. (23) A gdy już wejdziecie do ziemi i zasadzicie tam przeróżne drzewa owocowe, pozostawcie ich pędy nieobcinane przez trzy lata. W tym czasie ich owoce nie będą spożywane. (24) W czwartym roku cały owoc zostanie z radością i wdzięcznością poświęcony PANU. (25) Dopiero w piątym roku będziecie spożywali owoce, a wasze zbiory będą prawdziwie obfite — Ja, PAN, jestem waszym Bogiem. (26) Nie będziecie spożywali niczego z krwią; nie będziecie też wróżyć ani czarować. (27) Nie będziecie zaokrąglali końców włosów na głowie ani przycinali końcówki waszej brody. (28) Nie będziecie robili sobie nacięć z żałoby po zmarłych ani nie będziecie tatuowali swoich ciał — Ja jestem PAN. (29) Nie będziesz hańbił swojej córki nakłanianiem jej do nierządu, aby ziemia nie pogrążyła się przez to w nierządzie i nie stała się pełna zepsucia. (30) Będziecie przestrzegali moich szabatów i czcili moje świętości — Ja jestem PAN. (31) Nie będziecie zwracali się do wywoływaczy duchów ani do wróżbitów. Nie szukajcie ich rady, kalając się przez nich w ten sposób — Ja, PAN, jestem waszym Bogiem. (32) Wstaniesz przed człowiekiem posiwiałym i uszanujesz osobę starca, będziesz kierował się czcią względem Boga — Ja jestem PAN. (33) Jeśli w twoim kraju będzie z tobą mieszkał cudzoziemiec, nie będziesz go gnębił. (34) Cudzoziemca, który zamieszka u was, będziesz traktował tak jak tubylca, tak jak jednego z was. Będziesz go kochał jak samego siebie, gdyż sami byliście cudzoziemcami w ziemi egipskiej — Ja, PAN, jestem waszym Bogiem. (35) Nie wyrządzajcie krzywdy w sądzie. Nie przekłamujcie miary, wagi ani objętości. (36) Dbajcie o rzetelne szale, rzetelne odważniki, rzetelną efę i rzetelny hin — Ja, PAN, jestem waszym Bogiem, który was wyprowadził z ziemi egipskiej. (37) Będziecie więc przestrzegać wszystkich moich ustaw, wszystkich moich praw; do nich będziecie się stosować — Ja jestem PAN. Nauczanie z dnia 4 października 2026

Obj. 2,12-17 (12) Do anioła kościoła w Pergamonie napisz: Oto, co mówi Ten, który ma ostry, obosieczny miecz. (13) Wiem, gdzie mieszkasz — tam, gdzie jest tron szatana. A jednak trzymasz się mego imienia i nie zaparłeś się swojej wiary we Mnie, nawet w dniach, gdy Antypas, mój wierny świadek, został zabity u was, gdzie mieszka szatan. (14) Lecz mam nieco przeciwko tobie. Otóż są między wami zwolennicy nauki Balaama. Jak wiadomo, pouczał on Balaka, jak usidlić synów izraelskich i skłonić ich do spożywania tego, co pochodzi z ofiar składanych bóstwom, oraz do nierządu. (15) Podobnie wśród was są tacy, którzy trzymają się nauki nikolaitów. (16) Opamiętaj się więc! Bo jeśli nie, to wkrótce przyjdę do ciebie i będę z nimi walczył mieczem moich ust. (17) Kto ma uszy, niech wysłucha, co Duch ogłasza kościołom. Temu, kto zwycięży, dam nieco z ukrytej manny. Podaruję mu też biały kamyk, a na kamyku wypisane nowe imię, nieznane nikomu poza tym, który je otrzymuje. Nauczanie z dnia 27 września 2026

Obj. 2,8-11 (8) A do anioła zgromadzenia w Smyrnie napisz: Oto, co mówi Pierwszy i Ostatni, który był umarły, a ożył. (9) Wiem o twoim ucisku i ubóstwie – choć ty jesteś bogaty – i o bluźnierstwie ze strony tych, którzy podają się za Żydów, a nie są, lecz [są] synagogą szatana. (10) Nic się nie bój tego, co masz wycierpieć. Oto diabeł wtrąci niektórych z was do więzienia, abyście zostali poddani próbie, i przez dziesięć dni będziecie mieli ucisk. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec życia. (11) Kto ma uszy, niech wysłucha, co Duch ogłasza zgromadzeniom. Temu, który zwycięży, druga śmierć nie wyrządzi szkody. Nauczanie z dnia 20 września 2026

Obj. 2,1-7 (1) Do anioła kościoła w Efezie napisz: Oto, co mówi Ten, który w swojej prawej ręce trzyma siedem gwiazd i przechadza się pośród siedmiu złotych świeczników: (2) Wiem o twoich czynach, o trudzie i wytrwałości. Wiem też o tym, że nie możesz znieść złych oraz że poddałeś próbie ludzi, którzy się podają za apostołów, a nimi nie są, i odkryłeś, że to kłamcy. (3) Masz też wytrwałość. Wiele zniosłeś dla mojego imienia i nie uległeś zmęczeniu. (4) Lecz mam coś przeciwko tobie: Porzuciłeś swoją pierwszą miłość. (5) Przypomnij sobie, skąd spadłeś. Opamiętaj się! Wróć do pierwszych czynów! Bo jeśli się nie opamiętasz, przyjdę do ciebie i ruszę twój świecznik z jego miejsca. (6) Na swoją obronę masz natomiast to, że czujesz wstręt do postępków nikolaitów. Ja również brzydzę się nimi. (7) Kto ma uszy, niech wysłucha, co Duch ogłasza kościołom. Temu, kto zwycięży, właśnie jemu, pozwolę spożyć z drzewa życia, które rośnie w raju u Boga. Nauczanie z dnia 13 września 2026

Rdz. 6,5-12 (5) PAN zaś widział, że wielka jest niegodziwość człowieka na ziemi. Zauważył, że każda myśl ludzkiego serca jest ustawicznie zła. (6) Dlatego żałował PAN, że stworzył na ziemi człowieka, bolał nad tym w swym sercu. (7) Postanowił zatem: Zgładzę z powierzchni ziemi człowieka, którego stworzyłem. Usunę także bydło, płazy oraz ptaki, bo żałuję, że powołałem to wszystko do istnienia! (8) Noe jednak znalazł łaskę w oczach PANA. (9) Oto dzieje rodu Noego: Noe był człowiekiem sprawiedliwym. Na tle swojego pokolenia był nieskazitelny. Noe przyjaźnił się z Bogiem. (10) Urodziło mu się także trzech synów: Sem, Cham i Jafet. (11) Ziemia natomiast była wobec Boga skażona. Panowały na niej gwałt i przemoc. (12) Bóg patrzył na ziemię i widział jej zepsucie, ponieważ wszystko, co żyło, postępowało niegodziwie. Mat. 24, 37-39 (37) W czasach poprzedzających przyjście Syna Człowieczego będzie jak wtedy, gdy żył Noe. (38) Ludzie przed potopem jedli, pili, żenili się i za mąż wydawali, aż do tego dnia, w którym Noe wszedł do arki. (39) Spostrzegli się, dopiero gdy przyszedł potop i zmiótł wszystkich. Tak też będzie z przyjściem Syna Człowieczego. 2P. 3,5-7 (5) Ludzie ci jednak nie chcą wziąć pod uwagę dawnych dziejów ziemi oraz nieba. Otóż ziemia powstała na Słowo Boga z wody i przez wodę. (6) Przez nie ówczesny świat — zalany wodą — zginął. (7) Za sprawą tego samego Słowa teraźniejsze niebo i ziemia zachowane są dla ognia, który pochłonie je w dniu sądu oraz zagłady bezbożnych ludzi. Rdz. 7,19-23 (19) W końcu woda wezbrała tak bardzo, że okryła wszystkie szczyty piętrzące się ku niebu. (20) Jej poziom przewyższał je nawet o piętnaście łokci, stąd również góry skryły się w jej toni. (21) W ten sposób przyszedł kres na wszystko, co żyło na ziemi, na ptactwo, bydło, wszystkie zwierzęta, na mrowia istot rojących się na jej powierzchni — i na człowieka. (22) Wszystko, co miało w nozdrzach tchnienie ducha życia, wszystko, co żyło na lądzie, zginęło. (23) Bóg zgładził z powierzchni ziemi każdą żywą istotę, od człowieka po bydło, po płazy i po ptaki. Wszystko wymarło! Pozostał tylko Noe i to, co było z nim w arce. Rdz. 8,1-3 (1) Wówczas Bóg skupił uwagę na Noem oraz na zwierzętach i bydle, które było z nim w arce. Sprawił, że nad ziemią powiał wiatr. Wody zaczęły opadać. (2) Zamknęły się źródła otchłani oraz upusty niebios i przestał padać deszcz. (3) Stopniowo zaczęły cofać się wody i po stu pięćdziesięciu dniach ustąpiły z ziemi. Rdz. 8,21 (21) Gdy PAN poczuł miłą woń ofiary, postanowił w swym sercu: Już więcej nie przeklnę ziemi z powodu człowieka, mimo że plany ludzkiego serca już od młodości są złe. Nie zniszczę już niczego, co żyje, tak jak to uczyniłem tym razem. Rdz. 9,1 (1) Następnie Bóg pobłogosławił Noego oraz jego synów. Powiedział: Rozradzajcie się i rozmnażajcie, i napełniajcie ziemię. Hbr. 11,7 (7) Dzięki wierze Noe, ostrzeżony o tym, czego jeszcze nie widziano, przejęty przestrogą zbudował arkę dla ocalenia swego domu. Przez nią wydał wyrok na świat, ale też stał się dziedzicem sprawiedliwości, której miarą jest wiara. Rdz. 9,8-11 (8) Następnie oświadczył Bóg Noemu oraz jego synom: (9) Oto Ja, Ja ustanawiam moje przymierze z wami i z waszym potomstwem po was, (10) z wszystkimi zwierzętami, które są przy was, to jest z ptactwem, z bydłem, z każdym zwierzęciem ziemi, które jak wy wyszło z arki — z całą zwierzyną ziemi. (11) Ustanawiam z wami moje przymierze, że już nie zniszczę potopem żadnej żywej istoty i że już nie będzie potopu, który by zniszczył ziemię. Nauczanie z dnia 30 sierpnia 2026

Rdz. 5,1-32 (1) Oto księga potomków Adama: Gdy Bóg stworzył człowieka, uczynił go na własne podobieństwo. (2) Stworzył mężczyznę i kobietę, pobłogosławił ich i w dniu ich stworzenia określił ich mianem: człowiek. (3) Gdy Adam miał sto trzydzieści lat, urodził mu się syn — na jego podobieństwo i na jego obraz — a on dał mu na imię Set. (4) Po urodzeniu się Seta Adam żył jeszcze osiemset lat i w tym czasie został ojcem kolejnych synów i córek. (5) Adam przeżył dziewięćset trzydzieści lat — i umarł. (6) Set miał sto pięć lat, kiedy urodził mu się Enosz. (7) Po urodzeniu się Enosza Set żył jeszcze osiemset siedem lat i w tym czasie został ojcem kolejnych synów i córek. (8) Set przeżył dziewięćset dwanaście lat — i umarł. (9) Enosz miał dziewięćdziesiąt lat, kiedy urodził mu się Kenan. (10) Po urodzeniu się Kenana Enosz żył jeszcze osiemset piętnaście lat i w tym czasie został ojcem kolejnych synów i córek. (11) Enosz przeżył dziewięćset pięć lat — i umarł. (12) Kenan miał siedemdziesiąt lat, kiedy urodził mu się Mahalalel. (13) Po urodzeniu się Mahalalela Kenan żył jeszcze osiemset czterdzieści lat i w tym czasie został ojcem kolejnych synów i córek. (14) Kenan przeżył dziewięćset dziesięć lat — i umarł. (15) Mahalalel miał sześćdziesiąt pięć lat, kiedy urodził mu się Jered. (16) Po urodzeniu się Jereda Mahalalel żył jeszcze osiemset trzydzieści lat i w tym czasie został ojcem kolejnych synów i córek. (17) Mahalalel przeżył osiemset dziewięćdziesiąt pięć lat — i umarł. (18) Jered miał sto sześćdziesiąt dwa lata, kiedy urodził mu się Henoch. (19) Po urodzeniu się Henocha Jered żył jeszcze osiemset lat i w tym czasie został ojcem kolejnych synów i córek. (20) Jered przeżył dziewięćset sześćdziesiąt dwa lata — i umarł. (21) Henoch miał sześćdziesiąt pięć lat, kiedy urodził mu się Metuszelach. (22) Po urodzeniu się Metuszelacha Henoch przyjaźnił się z Bogiem przez dalsze trzysta lat i w tym czasie został ojcem kolejnych synów i córek. (23) Henoch przeżył trzysta sześćdziesiąt pięć lat. (24) Henoch przyjaźnił się z Bogiem, a potem już nikt go nie widział, ponieważ zabrał go Bóg. (25) Metuszelach żył sto osiemdziesiąt siedem lat, kiedy urodził mu się Lamech. (26) Po urodzeniu się Lamecha Metuszelach żył jeszcze siedemset osiemdziesiąt dwa lata i w tym czasie został ojcem kolejnych synów i córek. (27) Metuszelach przeżył dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć lat — i umarł. (28) Lamech miał sto osiemdziesiąt dwa lata, kiedy urodził mu się syn. (29) Nadał mu on imię Noe, mówiąc: Ten nam będzie pociechą w naszej pracy i w trudzie naszych rąk na tej ziemi, którą PAN przeklął. (30) Po urodzeniu się Noego Lamech żył jeszcze pięćset dziewięćdziesiąt pięć lat i w tym czasie został ojcem kolejnych synów i córek. (31) Lamech przeżył siedemset siedemdziesiąt siedem lat — i umarł. (32) Gdy zaś Noe miał pięćset lat, urodzili mu się Sem, Cham i Jafet. Nauczanie z dnia 23 sierpnia 2026

Rdz. 4,1-16 (1) Następnie Adam zbliżył się do swojej żony Ewy. Poczęła ona zatem i urodziła Kaina. Dałam początek mężczyźnie, podobnie jak PAN — powiedziała. (2) Potem urodziła jeszcze jego brata, Abla. Abel został pasterzem owiec, Kain zaś uprawiał rolę. (3) Po pewnym czasie Kain złożył PANU ofiarę z plonów ziemi. (4) Abel również złożył ofiarę — z tłuszczu swych pierworodnych owiec. PAN odniósł się przychylnie do Abla i jego ofiary. (5) Kaina zaś i jego ofiary nie przyjął. Kain rozgniewał się bardzo z tego powodu i posmutniał. (6) Wówczas PAN zapytał Kaina: Dlaczego jesteś zagniewany? I dlaczego tak posmutniałeś? (7) Gdybyś postępował właściwie, czyż wszystko nie byłoby w porządku? Ponieważ jednak tak nie postępujesz, u progu czyha grzech. Chciałby tobą zawładnąć, lecz ty masz nad nim panować. (8) Kain jednak zwrócił się do swego brata Abla: Wyjdźmy razem w pole. A kiedy tam się znaleźli, Kain rzucił się na swego brata i zabił go. (9) Wtedy PAN zapytał Kaina: Gdzie jest Abel, twój brat? Nie wiem — odpowiedział. — Czy ja jestem stróżem mojego brata? (10) Cóż ty zrobiłeś? — spytał PAN. — Rozlana krew twojego brata woła do Mnie z ziemi. (11) Odtąd będziesz wyklęty z tej ziemi, która rozwarła swe wnętrze, by przyjąć krew twojego brata przelaną twoją ręką! (12) Gdy będziesz tę ziemię uprawiał, nie użyczy ci już swoich bogactw. Będziesz teraz na niej tułaczem i wędrowcem. (13) Wtedy Kain zwrócił się do PANA: Kara za moją winę jest zbyt wielka. (14) Skoro wypędzasz mnie z tych pól i mam kryć się przed Tobą, być tułaczem i wędrowcem na ziemi, to teraz może zabić mnie każdy, kto odkryje, kim jestem. (15) Lecz PAN mu odpowiedział: Będzie inaczej. Kto by zabił Kaina, ściągnie na siebie siedmiokrotną pomstę! I umieścił PAN znak na Kainie, aby nie zabił go nikt, kto odkryje, kim jest. (16) I tak Kain odszedł sprzed oblicza PANA. Przemierzał ziemię tułaczą na wschód od Edenu. Nauczanie z dnia 16 sierpnia 2026

Rdz. 3,1-24 1 A wąż był chytrzejszy niż wszystkie dzikie zwierzęta, które uczynił Pan Bóg. I rzekł do kobiety: Czy rzeczywiście Bóg powiedział: Nie ze wszystkich drzew ogrodu wolno wam jeść? 2 A kobieta odpowiedziała wężowi: Możemy jeść owoce z drzew ogrodu, 3 tylko o owocu drzewa, które jest w środku ogrodu, rzekł Bóg: Nie wolno wam z niego jeść ani się go dotykać, abyście nie umarli. 4 Na to rzekł wąż do kobiety: Na pewno nie umrzecie, 5 lecz Bóg wie, że gdy tylko zjecie z niego, otworzą się wam oczy i będziecie jak Bóg, znający dobro i zło. 6 A gdy kobieta zobaczyła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia i że były miłe dla oczu, i godne pożądania dla zdobycia mądrości, zerwała z niego owoc i jadła. Dała też mężowi swemu, który był z nią, i on też jadł. 7 Wtedy otworzyły się oczy im obojgu i poznali, że są nadzy. Spletli więc liście figowe i zrobili sobie przepaski. 8 A gdy usłyszeli szelest Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie w powiewie dziennym, skrył się Adam z żoną swoją przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu. 9 Lecz Pan Bóg zawołał na Adama i rzekł do niego: Gdzie jesteś? 10 A on odpowiedział: Usłyszałem szelest twój w ogrodzie i zląkłem się, gdyż jestem nagi, dlatego skryłem się. 11 Wtedy rzekł Bóg: Kto ci powiedział, że jesteś nagi? Czy jadłeś z drzewa, z którego zakazałem ci jeść? 12 Na to rzekł Adam: Kobieta, którą mi dałeś, aby była ze mną, dała mi z tego drzewa i jadłem. 13 Wtedy rzekł Pan Bóg do kobiety: Dlaczego to uczyniłaś? I odpowiedziała kobieta: Wąż mnie zwiódł i jadłam. 14 Wtedy rzekł Pan Bóg do węża: Ponieważ to uczyniłeś, będziesz przeklęty wśród wszelkiego bydła i wszelkiego dzikiego zwierza. Na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni życia swego! 15 I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem; ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w piętę. 16 Do kobiety zaś rzekł: Pomnożę dolegliwości brzemienności twojej, w bólach będziesz rodziła dzieci, mimo to ku mężowi twemu pociągać cię będą pragnienia twoje, on zaś będzie panował nad tobą. 17 A do Adama rzekł: Ponieważ usłuchałeś głosu żony swojej i jadłeś z drzewa, z którego ci zabroniłem, mówiąc: Nie wolno ci jeść z niego, przeklęta niech będzie ziemia z powodu ciebie! W mozole żywić się będziesz z niej po wszystkie dni życia swego! 18 Ciernie i osty rodzić ci będzie i żywić się będziesz zielem polnym. 19 W pocie oblicza twego będziesz jadł chleb, aż wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz. 20 I nazwał Adam żonę swoją Ewa, gdyż ona była matką wszystkich żyjących. 21 I uczynił Pan Bóg Adamowi i jego żonie odzienie ze skór, i przyodział ich. 22 I rzekł Pan Bóg: Oto człowiek stał się taki jak my: zna dobro i zło. Byleby tylko nie wyciągnął teraz ręki swej i nie zerwał owocu także z drzewa życia, i nie zjadł, a potem żył na wieki! 23 Odprawił go więc Pan Bóg z ogrodu Eden, aby uprawiał ziemię, z której został wzięty. 24 I tak wygnał człowieka, a na wschód od ogrodu Eden umieścił cheruby i płomienisty miecz wirujący, aby strzegły drogi do drzewa życia. Nauczanie z dnia 9 sierpnia 2026