Advertise on podcast: Radio Radzinski

De transfermarkt is dicht en de eerste interlandbreak zit erop. Geen excuses meer voor paars-wit: de bouwstenen zijn gelegd. Het is nu aan Vitor Bruno om van het team een herkenbaar en strijdvaardig geheel te maken. In aflevering 134 van Radio Radzinski blikken we uitgebreid terug én vooruit. We bespreken de bewogen wedstrijd tegen Cercle Brugge, de late invalbeurten en de nodige verlossende doelpunten. Wat is het ideale middenveld van paars-wit? En hoe realistisch zijn de Europese kansen tijdens de komende verplaatsing naar Dinamo Zagreb? Daarnaast duiken we in een nostalgisch Bierschot-quizje, stellen we de MVP van de maand september voor, reiken we de prijzen uit van de DAZN-wedstrijd én lanceren we een exclusieve scoop over een muzikale rebranding voor het stadion! Veel luisterplezier!

De vaderlandse voetbalcompetitie ligt stil door een interlandbreak. Tijd dus om samen met een gast een lang gesprek te voeren dat de dagelijkse voetbalactualiteit overstijgt. Benoît Haegeman is vandaag coach van Crossing Schaarbeek in de tweede amateurklasse. Afgelopen zondag verliest hij met de Ezels van Beerschot in de 32ste finales van de Beker van België. En da's jammer, zeker omdat Beerschot zich in de volgende ronde mag opmaken voor een paars-witte kraker tegen RSC Anderlecht. De club waar Haegeman zelf dertien jaar lang jeugdtrainer was op Neerpede.  In deze aflevering van Radio Radzinski blikt hij terug op die mooie periode die in 2025 abrupt ten einde komt. Daarnaast staan we stil bij de glansprestatie van Roméo Lavia bij de Rode Duivels en gaan we dieper in op de Brusselse band tussen de boers Bertaccini. Tussendoor lichten we onze samenwerking met sportzender DAZN toe en lanceren we een wedstrijd voor twee maandabonnementen. Ook Bockie De Repper komt aan bod, net zoals Jérémy Doku en Bilal El Khannouss. Veel luisterplezier!

Radio Radzinski is terug! Na vier maanden stilte trappen Bram, Jordy, Pico en Thibaut het nieuwe seizoen af. Want wie RSC Anderlecht zegt, zegt een zomer vol verandering. Met elf nieuwe namen en een compleet vernieuwde kern stellen de mannen de cruciale vraag: bouwt Vitor Bruno aan een hechte ploeg, of zitten we opnieuw in een labofase? In deze aflevering nemen we het transferwerk van Antoine Sibierski grondig onder de loep. We vergelijken de defensieve rotsen Petrot en Biancone, zoeken naar de échte waarde van Bentayeb en vragen ons af wat de "Finse Messi" ons gaat brengen. Is de selectie breed genoeg voor de drukke kalender, of gaan we de vertrokken spelers toch nog missen? Daarnaast schuiven we aan voor een flinke dosis podcast-humor: van nostalgische Adidas-trips en irritante goklogos op shirts, tot de opvallende "Flixbus-route" tussen Neerpede en Sampdoria. Tot slot blikken we vooruit op topaffiches in de Europa League tegen Lyon en Marseille, én verkiezen we de primus van de klas: de allereerste MVP van de Maand.

De voetbaljaargang 2025-2026 zit erop. Club Brugge is kampioen en voor Anderlecht is het nog maar eens een annus horribilis geweest. Met een vierde plaats en een zoveelste verloren bekerfinale oogt de balans opnieuw bijzonder mager. En dus rust alle hoop op de schouders van de nieuwe sportief directeur Antoine Sibierski. In een nieuwe aflevering van Radio Radzinski  staan we stil bij wat beter kon en moest en zoeken we naar een paar lichtpuntjes in donkere dagen. Veel luisterplezier!

Nog zes dagen en dan is het zover: de match van het jaar. Ofwel de bekerfinale tegen stadsrivaal Union. Verrijst Anderlecht op Hemelvaartsdag? En pakt paars-wit zijn eerste prijs in bijna tien jaar en een rechtstreeks ticket voor Europees voetbal volgend seizoen?  In de match tegen Club Brugge wordt de recordkampioen nog eens met de neus op de feiten gedrukt: simpelweg niet goed genoeg. En toch mogen we volgens Enric Llansana hoop koesteren. 'We gaan er alles aan doen om die beker mee naar Anderlecht te nemen. Het leeft echt wel en we weten hoe groot de honger bij de supporters is.' Dat en nog veel meer in een nieuwe aflevering van Radio Radzinski.  Veel luisterplezier!

Met de hakken over de sloot heeft Anderlecht zich op de laatste speeldag geplaatst voor de Champions' Play-off. Tegen Cercle Brugge legt paars-witte wel een slappe pot voetbal op de mat. Het boezemt eerder angst dan vertrouwen in richting het einde van de competitie en die levensbelangrijke bekerfinale.  Toch heeft muziekmanager en dj Max Gadeyne er wel nog vertrouwen in. Hij stelt voor Anderlecht met Sound of the Stadium de playlists in het Lotto Park en is op een heel bijzondere manier fan geworden van RSCA. Hoe? Dat ontdek je in een nieuwe aflevering van Radio Radzinski. Veel luisterplezier!

DISCAIMER: DOOR EEN EENMALIG TECHNISCH PROBLEEM KLINKT DE AUDIO OP BEPAALDE MOMENTEN NIET ZUIVER, ONZE EXCUSES. Tussen sneeuwballen en statement-wins: Anderlecht doet weer waar Anderlecht het beste in is… ons compleet in de war brengen. Een 0-4 op Antwerp en plots lijkt alles klik-klak in elkaar te vallen: efficiënt, volwassen, bijna… stabiel. Een paar dagen later 0-0 tegen La Louvière en je zit weer met je neus in de realiteit (en in de sneeuw). Gelukkig kwamen er daarna opnieuw goals en chaos: 2-4 tegen Zulte Waregem, 5-1 tegen OHL — en vooral: een bekerfinale in het vizier. Maar deze aflevering gaat over méér dan een reeks resultaten. Want terwijl Jérémy Taravel voorlopig punten pakt (3 keer winst, 1 gelijkspel), blijft de grote vraag boven Neerpede hangen: wie wordt de volgende coach — en wat is eigenlijk het plan? Schreuder als “laatste naam op de shortlist”? Eerst een technisch directeur zoeken?  We zoeken opnieuw nuance, tussen hoop en achterdocht, en leggen de kernvragen op tafel: Was Antwerp uit een turning point, of gewoon een goeie dag? Wat zegt die 0-0 over creativiteit, maturiteit en (het gebrek aan) ideeën? Moeten we Taravel zien als oplossing… of als tussenstop? Wat heeft Anderlecht nu écht nodig: een coach, een technisch directeur, of allebei, al dan niet in de juiste volgorde? En: wat moeten we verwachten van die bekerfinale? Je hoort het allemaal in de nieuwste aflevering van Radio Radzinski. Host: Pieter Coppens Gasten: Bram De Jaegher en Jordy Mellaerts Montage: Jordy Mellaerts

Besnik Hasi’s tweede passage eindigde zondag zoals ze begon: met twijfel en ontgoocheling. Hasi, die in maart 2025 overnam, kreeg aanvankelijk krediet.Het halen van de bekerfinale zorgde, ondanks een teleurstellende Play-offs, voor een verlengd verblijf. CEO Tim Borguet hamerde op de stabiliteit en continuïteit die de Kosovaar zou brengen. Wishful thinking.  In deze aflevering zoeken we -opnieuw- nuance in een seizoen dat -opnieuw- alle kanten op lijktk te gaan.  We kijken naar wat écht veranderd is en naar wat we nog kunnen hopen of eerder moeten vrezen. Wat is een realistische doelstelling voor Anderlecht in 2026? Welke fouten rekenen we Hasi persoonlijk aan? Wat voor type trainer heeft deze kern nodig? Je hoort het allemaal in de nieuwste aflevering van Radio Radzinski. Host: Pieter Coppens Gasten: Bram De Jaegher en Jordy Mellaerts Montage: Jordy Mellaerts

DISCLAIMER: Deze podcast werd opgenomen vóór Antwerp - Anderlecht. Zaterdag werd het Astridpark heel even stil. Geen gezang, geen beats, geen gedoe — één minuut, voor nummer 5. In aflevering 126 openen we met dat moment en nemen we de tijd om Glen De Boeck te eren: de leider, de winnaar, de certitude achterin.  Daarna schuift een echte Brusselse bruggenbouwer aan: Lefto (Early Bird). Geboren in Anderlecht, gevormd door de stad, al 30 jaar onderweg van metropool naar metropool — als DJ, curator, verhalenverteller en producer. We rewinden naar het begin, dribbelen langs Kiosk Radio met de bijhorende problematiek en landen bij wat hem drijft: muziek als iets dat generaties en culturen aan elkaar lijmt. En ja, het blijft Radio Radzinski: we blikken terug op Genk-Anderlecht in de beker (1-3 na verlengingen), de complete offday in Westerlo (4-0) en de mentale weerbaarheid tegen STVV en we kijken we vooruit naar wat 2025 nog moet opleveren. Verder in deze aflevering: song van de week (gekozen door Lefto), geen kleine side note want als beroeps-dj heeft hij een interessante mening over Spotify vs. artiest, en de onvermijdelijke vraag: wat doet AI met muziek — en met de DJ-cultuur? Je hoort het allemaal in de nieuwste aflevering van Radio Radzinski. Host: Pieter Coppens Gasten: Bram De Jaegher en Lefto  Montage: Jordy Mellaerts

Wie om paars-wit geeft, weet dat de waarheid zelden in de uitslag alleen zit. Tussen paniek na een nederlaag en euforie na 12 op 12 zit de ruimte waar wij willen praten. In deze aflevering zoeken we opnieuw nuance in een seizoen dat alle kanten op leek te gaan.  We kijken naar wat écht veranderd is: van een herboren Marco Kana, die zich na blessureleed en een reset bij de Futures weer centraal achterin in de basis heeft geknokt, tot de rust en maturiteit van Nathan De Cat en de flitsen van Nilson Angulo. We vragen ons af: is dit Anderlecht eindelijk volwassen geworden, of leven we boven onze stand?  Welke rol speelt Besnik Hasi in die ommezwaai, hoe moeten we naar de laatste matchen van 2025 kijken, en wat moet Olivier Renard in hemelsnaam uitspoken tijdens de wintermercato? Geen ex-Rode Duivel of tv-kop aan tafel deze keer, wel Bram, Jordy en één gemeenschappelijke club, een tafel vol vragen, twijfel en hoop. Of we té streng waren en of 12 op 12 meer is dan een mooie streak? Welke speler broeken voor o-benen koopt in de ZARA van Hasselt en wie van ons er vrouwenkleren draagt op vrijdagavond... Je hoort het allemaal in de nieuwste aflevering van Radio Radzinski. Host: Pieter Coppens Gasten: Bram De Jaegher en Jordy Mellaerts Montage: Jordy Mellaerts

Hij is pas zeventien, maar speelt met de maturiteit van een routinier. Nathan De Cat — het hart van het middenveld, de schakel die Anderlecht laat ademen. Rustig aan de bal, scherp in de pas, een spelinzicht dat z’n leeftijd tart. De ploeg draait via hem, elke versnelling begint in zijn hoofd. hij is meer dan een belofte — hij is het bewijs dat klasse geen leeftijd kent. Maar zelfs de meest briljante jongeren hebben gidsen nodig.  Geen Nathan De Cat in de podcast, wel een andere gast die als gids geclassificeerd kan worden. Voor onze gast vanavond is voetbal meer dan een spel: de geur van het gras, het geluid van de tribunes en de clubkleuren zijn onlosmakelijk verweven met zijn identiteit. Als zelfstandig mediamaker betrad hij al vele paden in het sport medialandschap: Van Extra Time tot een eigen productiehuis, naar een van de meest herkenbare stemmen in podcastland. Hij is mediamaker, verteller, en maar bovenal supporter van het spelletje — met een hart dat klopt op het ritme van KV Mechelen. Of hij daarentegen al dan niet fan is van Pommelien Thijs, dan wel Axelle Red? Je hoort het allemaal in de nieuwste aflevering van Radio Radzinski!

Wie om de club geeft, stelt vragen.  Wie van paars-wit houdt, kijkt verder dan de uitslag van zondag. In deze podcast zoeken we nuance in een wereld die snel oordeelt en nog sneller vergeet. We trachten te benoemen wat wringt, prijzen wat werkt, en proberen te spreken wanneer anderen zwijgen. Vandaag spreken we niet alleen, we hebben op aflevering 123, de derde van het seizoen, weer een gast in ons midden. Olivier Deschacht, van spits bij Begonia Lochristi, de linkerflank bij AA Gent en Lokeren tot verdediger bij de beloften en het eerste Elftal van RSC Anderlecht. Vaak in vraag gesteld, even vaak teruggevochten. Geëindigd als ultieme recordhouder van het aantal wedstrijden bij paars-wit. Of hij fan is van Pommelien Thijs of Taylor Swift, van welke gebeurtenissen hij spijt heeft en met welk gevoel hij vandaag kijkt naar de mooiste club van ons land... Je hoort het allemaal in deze fonkelnieuwe aflevering van Radio Radzinski!

Radio Radzinski, dé podcast over RSC Anderlecht, aflevering 122.  Een weekje later dan normaal, weliswaar door onvoorziene omstandigheden. Dus geen excuses, maar wel een verklaring én zeer veel te bespreken. Sinds onze seizoensopener is er namelijk veel gebeurd.  Wat normaal op een seizoen plaatsvindt, besloten wij even op 3 weken te voorzien.  De blamage tegen AEK Athene, sterkhouder(s) én voorzitter weg, en wat met Hasi of zijn sportief directeur? Wat brengt de toekomst van onze prachtige club? Marc zal het weten. We Are Anderlecht!

We zijn nu reeds enkele maanden na de slotwedstrijd van het voorbije seizoen. Een seizoen om snel te vergeten. Met een collectieve teleurstelling stapten we de zomer in: wederom geen prijs, andermaal geen mooi voetbal. Vooral de verloren bekerfinale tegen Club Brugge blijft nazinderen. Want wat kwade tongen ook mogen beweren. We hebben onze voet niet naast de aartsrivaal uit West-Vlaanderen gezet.  Gelukkig is er een nieuw seizoen, een nieuwe bladzijde. Nieuwe hoop. Hoop op beterschap, op de wederopstanding, dat het verleden terug de toekomst wordt. Hoop in de ontluiking van spelers die we hebben afgeschreven. Hoop dat we terug mooi voetbal kunnen zien in het Park. Hoop dat het Anderlecht-DNA terug mag kiemen. Of gewoon hoop dat het supporterschap weer wat meer vuur krijgt. Maar laat ons ook kritisch blijven als supporter. Anderlecht is meer dan winst. Anderlecht is een verhaal, een identiteit. Goed is niet goed genoeg. Wij moeten beter doen en beter zijn dat de rest. Deze eigenschap heeft Anderlecht veel succes opgeleverd. Het is onlosmakelijk met ons DNA verbonden. Hiermee onderscheiden we ons supporterschap. Toch houdt dit ook een zwakte in. Zeker de afgelopen jaren is het moeilijk om deze kritische houding niet te laten omslaan in cynisme. Het wordt ons verdomd moeilijk gemaakt. Daarom een oproep aan onszelf, supporters: blijf weg van het cynisme. Laat dat over aan de bestuurskamer en de media. Laten wij, als supporters, gewoon Anderlecht beleven zoals we kunnen: wees hoopvol of wees kritisch over onze prachtige club. Want hoe je er ook naar kijkt. De kleuren binden ons en zullen ons altijd binden. Donderdag in Athene voor Europese kwalificatie, zondag tegen de landskampioen Union. We Are Anderlecht.

De voetbaljaargang 2024-2025 zit erop. En voor Anderlecht is het nog maar eens een seizoen om snel te vergeten. Zowel op als naast het veld blijft paars-wit ondermaats presteren. Dat ziet ook journalist Jan Hauspie. Net als in februari 2023 pakt hij deze week in HUMO opnieuw uit met een achtergrondverhaal over de angstcultuur die er heerst op de club. En da’s volgens hem het gevolg van het beleid van één man: voorzitter Wouter Vandenhaute. “Maar ook eigenaar en meerderheidsaandeelhouder Marc Coucke is dat nu beu. Op de laatste raad van bestuur heeft hij gezegd dat ook hij Vandenhaute weg wil,” klinkt Hauspie gedecideerd in de laatste Radio Radzinski van dit seizoen.  Begin 2023 onthult journalist Jan Hauspie hoe ‘niet-uitvoerend’ voorzitter Wouter Vandenhaute en toenmalig CEO Peter Verbeke een angstcultuur hebben geïnstalleerd in de bestuurskamer van Anderlecht. Uit anonieme getuigenissen blijkt hoe heel wat werknemers worden vernederd en uitgescholden door de twee heren aan de top van de paars-witte voetbalpiramide. Twee jaar later is er nog maar weinig veranderd, zo blijkt uit een nieuw artikel van Hauspie in weekblad HUMO. In maar liefst 12 pagina’s maakt hij wederom brandhout van de manier waarop de club geleid wordt.  Het recente vertrek van CEO Non-Sports Kenneth Bornauw is daar volgens Hauspie weer een mooi voorbeeld van. “Die gaat niet weg omdat zijn werk bij de club af is. Neen, hij is het gewoon kotsbeu om voortdurend robbertjes uit te vechten met Wouter Vandenhaute. Da’s de waarheid. Alleen lees je daar nergens iets van omdat er heel wat journalisten bang zijn om zoiets neer te pennen.”  “Toen mijn vorig stuk werd gepubliceerd, hebben een aantal collega’s mij opgebeld en gesmeekt om er een paar passages uit te laten. En dat allemaal omdat ze bang waren dat Vandenhaute zou denken dat ze mij iets zouden hebben verteld. Mensen zijn als de dood om Vandenhaute aan te pakken uit angst voor represailles,” opent Hauspie stevig in de laatste Radio Radzinski van dit seizoen.  Paniekvoetbal van Coucke Anderlecht en Wouter Vandenhaute slepen Hauspie naar aanleiding van zijn artikel uit 2023 voor de rechtbank. De club eist een schadevergoeding van 50.000 euro, maar die eis wordt door de rechter van tafel geveegd. In het vonnis worden de argumenten van paars-wit omschreven als ‘hersenschimmige banaliteiten’.  Ook eigenaar en meerderheidsaandeelhouder Marc Coucke heeft volgens Hauspie eindelijk door dat Vandenhaute niet deugt. “Na vijf jaar is ook zijn frank gevallen, maar contractueel is het zo goed als onmogelijk om hem voor 2026 en misschien zelfs 2031 weg te krijgen. Maar dat hij hem weg wil, da’s 100 procent zeker. Dat heeft hij zo op de laatste raad van bestuur ook gezegd. Nu ja, het is ergens zijn eigen fout dat hij in deze situatie is beland. Coucke heeft in 2020 paniekvoetbal gespeeld op een moment dat hij in het oog van een paars-witte storm stond. Hij heeft toen Vandenhaute zelf mee het bad ingetrokken en een bijzonder slechte deal gesloten.”  … legt bal in het kamp van Mauvavie  Wil dat dan zeggen dat Vandenhaute gebeiteld zit en de paars-witte fans die roepen om een vertrek hun stembanden beter sparen? “Hij zal zeker niet uit zichzelf vertrekken. De grote vraag is hoelang zijn vennoten bij Mauvavie (het investeringsvehikel van Wouter Vandenhaute, Steven Buyse, Geert Duyck en Michael Lavrysen dat samen 24 miljoen euro in de club heeft gepompt, red.) deze bijzonder slechte publiciteit nog zullen aanvaarden. Zij hebben de sleutel in handen om een eventueel vertrek van Vandenhaute mogelijk te maken. In ieder geval zal Marc Coucke ondertussen de druk blijven opvoeren.”