Advertise on podcast: Coś Obejrzanego

To nie że mi krzesło tam stuka w tle, to Travis Scott chodzi waląc w stół i wypluwa z siebie losowe rzeczowniki.

Jak nie wiadomo o co chodzi albo nie wiadomo jak coś wytłumaczyć to zawsze chodzi o vibe albo o egzystencjalizm.

Netflix kiedyś chyba miał serial, który się nazywał Ania, nie Anna. Hamnet, nie Hamlet. Nie pomyl filmu. Tak mi się skojarzyło. Tak jak ten trzeci odcinek 13. posterunku z początku.

Mój stary to fanatyk teorii spiskowych, pół mieszkania zajebane krzesłami biurowymi najgorzej

Jestem pewien że Smarzowski przeczytał w internecie pastę o tym jakby wyglądał jego film osadzony w polskiej szkole i trochę się zawstydził bo totalnie planował coś takiego nakręcić i z tych zawrotów głowy powstał jego najnowszy film

Strasznie nie lubię czekać pomiędzy kolejnymi odsłonami.

Idealny musical dla ludzi, którzy nie lubią musicali, ponieważ składa się z tych elementów, których ludzie, którzy nie lubią musicali, nie lubią w musicalach. Brzmi jakbym się naigrywał, ale naprawdę tak jest i nie rozumiem dlaczego.

Teraz soie przypomniałem że obok Kobranocki był też przecież szlagier T-Love czyli "Ajrisz". Ale Muńka Staszczyka o zainteresowanie sytuacją geopolityczną bym nie podejrzewał, tam to mu jawnie o alkohol chodziło.

Paddingtona w Peru oraz Gladiatora 2, oprócz wspólnej daty polskiej premiery łączą także niebywale wymuszone wątki związane z dziedzictwem i przeznaczeniem, które mimowolnie kształtują nasze życie; nieumiejętność dorównania jakością poprzedniczkom, oraz retrospektywy zawarte w malowanych scenach w stylu Chłopów i Twojego Vincenta. I niewiarygodne, że coś związane z Chłopami i Twoim Vincentem w jakimkolwiek zestawieniu wypada najlepiej

synek prawdziwy ból to jest jak musisz zorganizować konklawe ale ci się kandydaci wysypują

Jak sobie na jesień już zrobię przewidywania oscarowe, to na wiosnę będzie mniej roboty, to się nazywa efektywność.

Dobra, ale gdyby to Kendrick nawinął "you're an anal man, but I'm oral as hell" to by mu Pulitzera za to wcisnęli.

Ostateczna przestroga dla ojców przed dawaniem słów wsparcia i wyrazów szacunku swoim synom.

Przypomina mi to wszystko odcinek Spongeboba Kanciastoportego, który właśnie sobie w głowie wymyśliłem, w którym Skalmar Obłynos serwuje klientom gourmet dekonstrukcję kawałka mięsa włożonego pomiędzy chleb na zakwasie, przelewając tym samym cierpienie swoje, pracowników gastro i zabitych zwierząt w poetyckie doznania smakowe, ale Pan Krab i tak go zwalnia, bo klienci jednak chcieli Kraboburgera za piątaka.

Substancja jest jak nastoletnie sam na sam z samym sobą, gdy rodzice wychodzą z domu — solidne dwie godziny seansu, bardzo dużo pośladków w różnych odmianach i na końcu trochę obrzydzenia tym co się właśnie obejrzało.