Advertise on podcast: Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę

W tym odcinku rozmawiamy o tym, dlaczego sama terapia nie wystarczy, by pomóc dziecku, które doświadczyło przemocy. Odczarowujemy mit „magicznych metod terapeutycznych” i pokazujemy, że kluczowe znaczenie ma środowisko, w jakim dziecko żyje i ludzie, którzy je otaczają. Mówimy o skutkach utraty zaufania do dorosłych, o potrzebie odbudowy poczucia bezpieczeństwa oraz o tym, jak ważne jest znalezienie w otoczeniu dziecka dorosłego sprzymierzeńca. Poruszamy też temat błędów, jakich należy unikać w pracy z dzieckiem skrzywdzonym przez bliskich, oraz sposobów wspierania rodziców mierzących się z poczuciem winy. Rozmawiają:Jolanta Zmarzlik - specjalistka ds. ochrony dzieci przed krzywdzeniem w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Zajmuje się diagnozą i pomocą dzieciom, młodzieży i dorosłym. Prowadzi szkolenia z zakresu problematyki dziecka krzywdzonego. Posiada certyfikat PARPA specjalisty ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz certyfikat superwizora ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie Instytutu Psychologii Zdrowia PTP.Ewa Dziemidowicz - psychoterapeutka, trenerka, ekspertka ds. bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w internecie, pracuje w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS). Pracuje z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i rodzinami w Poradni „Dziecko w Sieci” FDDS. Prowadzi szkolenia i warsztaty w zakresie bezpieczeństwa online, dotyczące m.in. cyberprzemocy, problematycznych zachowań seksualnych online, oraz uzależnień od nowych technologii. Redaktorka merytoryczna książki "Rodzina i ekrany. Relacje i bezpieczeństwo w świecie nowych technologii": https://edukacja.fdds.pl/course/view.php?id=363 Rozmowa odbyła się w ramach kampanii „Dzieciństwo bez Przemocy” Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę.Więcej informacji: https://dziecinstwobezprzemocy.pl/ Sfinansowano z Funduszu Sprawiedliwości, którego Dysponentem jest Minister Sprawiedliwości

Jak reagować, gdy podejrzewamy, że dziecko doświadcza przemocy? Co zrobić, gdy samo powie nam, że jest krzywdzone? W tym odcinku rozmawiamy o tym, jak wygląda interwencja w praktyce – od pierwszej rozmowy z dzieckiem, przez decyzję o zgłoszeniu, aż po współpracę z rodzicami i instytucjami. Poruszamy dylematy, które pojawiają się w takich sytuacjach: czy i jak informować dziecko o planowanej interwencji, jak je do niej przygotować, a także jak rozmawiać i współpracować z niekrzywdzącym rodzicem. Mówimy również o konkretnych metodach pracy z dzieckiem i o tym, co warto wiedzieć o stronie prawnej interwencji. Jolanta Zmarzlik - specjalistka ds. ochrony dzieci przed krzywdzeniem w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Zajmuje się diagnozą i pomocą dzieciom, młodzieży i dorosłym. Prowadzi szkolenia z zakresu problematyki dziecka krzywdzonego. Posiada certyfikat PARPA specjalisty ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz certyfikat superwizora ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie Instytutu Psychologii Zdrowia PTP. Ewa Dziemidowicz - psychoterapeutka, trenerka, ekspertka ds. bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w internecie, pracuje w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS). Pracuje z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i rodzinami w Poradni „Dziecko w Sieci” FDDS. Prowadzi szkolenia i warsztaty w zakresie bezpieczeństwa online, dotyczące m.in. cyberprzemocy, problematycznych zachowań seksualnych online, oraz uzależnień od nowych technologii. Redaktorka merytoryczna książki "Rodzina i ekrany. Relacje i bezpieczeństwo w świecie nowych technologii": https://edukacja.fdds.pl/course/view.php?id=363 Rozmowa odbyła się w ramach kampanii „Dzieciństwo bez Przemocy” Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Więcej informacji: www.dziecinstwobezprzemocy.pl Sfinansowano z Funduszu Sprawiedliwości, którego Dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.

Rodzicielstwo coraz częściej jest samotnym zadaniem – bez wsparcia większej wspólnoty, za to z presją codzienności i wyzwaniami związanymi z ekranami. W tym odcinku przyglądamy się źródłom przeciążenia i osamotnienia rodziców oraz sposobom szukania oparcia. Zastanawiamy się nad rodzicielską bezradnością – pokazując, że nie musi ona oznaczać porażki, lecz może być sygnałem, by się zatrzymać, złapać oddech i spojrzeć na sytuację w której jesteśmy z dystansu. Taka perspektywa otwiera drogę do większego spokoju i bardziej adekwatnych działań wobec dzieci. Rozmawiamy także o budowaniu mikrospołeczności – „wiosek” – które dają dzieciom szansę na naturalny trening społeczny poprzez swobodną zabawę i kontakt z różnorodnością, a rodzicom przynoszą wsparcie i poczucie, że nie są sami. Takie wspólnoty pozwalają dorosłym wzajemnie się wspierać, towarzyszyć dzieciom i dzielić podobne podejście do wychowania – także w zakresie domowych zasad ekranowych. Dzięki temu reguły nie obowiązują wyłącznie w pojedynczym domu, lecz w szerszej grupie.Przemek Różański, pedagog, trener i psychoterapeuta Gestalt, specjalizujący się m.in. w pracy z rodzinami. W latach 2009 - 2023 pracował w Specjalistycznej Poradni MOP w Warszawie, gdzie prowadził psychoterapię indywidualną i grupową dla nastolatków, terapię rodzinną oraz grupy superwizyjno-rozwojowe dla pedagogów i psychologów szkolnych. Od 2013 roku związany jest z nurtem edukacji wolnościowej i demokratycznej, współtworzył jedną z pierwszych wolnych szkół w Polsce. Promuje również ideę kooperatyw rodzicielskich - niewielkich, lokalnych społeczności skupionych wokół wspierania dzieci i rodziców w codziennym życiu. Ewa Dziemidowicz psychoterapeutka, trenerka, ekspertka ds. bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w internecie, pracuje w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS). Pracuje z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i rodzinami w Poradni „Dziecko w Sieci” FDDS. Prowadzi szkolenia i warsztaty w zakresie bezpieczeństwa online, dotyczące m.in. cyberprzemocy, problematycznych zachowań seksualnych online, oraz uzależnień od nowych technologii. Redaktorka merytoryczna książki "Rodzina i ekrany. Relacje i bezpieczeństwo w świecie nowych technologii": https://edukacja.fdds.pl/course/view....Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji: domowezasadyekranowe.pl

Rozmowa o tym, jak mądrze i praktycznie wprowadzać domowe zasady ekranowe. Eksperci Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, wyjaśniają, dlaczego celem nie jest kontrola, lecz troska o relację, zdrowie i rozwój dziecka. Omawiają zaktualizowany katalog zasad – od ograniczania czasu przed ekranem, przez dbałość o bezpieczne treści, po wyznaczanie stref i pór dnia wolnych od urządzeń. Pokazują, jak rozmawiać z dziećmi o granicach i wspólnie ustalać reguły, by były zrozumiałe i możliwe do utrzymania w codzienności. Wskazują też praktyczne rozwiązania: wspólne rytuały offline (sen, posiłki, ruch), jedno stałe miejsce na telefony, a tam gdzie trzeba – wsparcie narzędziami kontroli rodzicielskiej. Uczulają, że wprowadzając limity warto równolegle planować atrakcyjne alternatywy i „czas na nudę”, który buduje kreatywność. Wracają do tematu modelowania – gdy dorośli stosują te same zasady, dzieciom łatwiej je przyjąć na serio. Podpowiadają, jak reagować na typowe opory („inni mogą więcej”) i jak stopniowo wprowadzać zmiany bez eskalowania konfliktu. Rozmowa porządkuje, co naprawdę pomaga w codziennym życiu rodziny, a co utrudnia utrzymanie równowagi online–offline.Łukasz Wojtasik - ekspert w dziedzinie profilaktyki oraz bezpieczeństwa dzieci w internecie. Od 25 lat związany z Fundacją Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS), gdzie koordynuje działania na rzecz ochrony dzieci online. Współinicjator europejskiego programu Safer Internet w Polsce (2005). Autor pierwszej polskiej kampanii społecznej dotyczącej zagrożeń internetowych „Nigdy nie wiadomo, kto jest po drugiej stronie” (2004). Inicjator wielu kampanii społecznych i programów edukacyjnych chroniących dzieci przed przemocą. Certyfikowany trener, propagator Domowych Zasad Ekranowych, autor serii książek dla dzieci „Sieciaki”.Ewa Dziemidowicz - psychoterapeutka, trenerka, ekspertka ds. bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w internecie, pracuje w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS). Pracuje z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i rodzinami w Poradni „Dziecko w Sieci” FDDS. Prowadzi szkolenia i warsztaty w zakresie bezpieczeństwa online, dotyczące m.in. cyberprzemocy, problematycznych zachowań seksualnych online, oraz uzależnień od nowych technologii. Redaktorka merytoryczna książki "Rodzina i ekrany. Relacje i bezpieczeństwo w świecie nowych technologii": https://edukacja.fdds.pl/course/view....Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji: domowezasadyekranowe.pl

W tym odcinku rozmawiamy z badaczami Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę: dr Szymonem Wójcikiem i Justyną Szołajską o wynikach pierwszego ogólnopolskiego badania wdrażania Standardów Ochrony Małoletnich. Czy instytucje naprawdę wiedzą, jak chronić dzieci? Co działa, a co wymaga poprawy? Posłuchaj o tym, jak prawo przekłada się na codzienność szkół, przedszkoli i organizacji pozarządowych – oraz co jeszcze musimy zrobić, by dzieci w Polsce były naprawdę bezpieczne. Sfinansowano z Funduszu Sprawiedliwości, którego Dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.

Kolejny odcinek z cyklu rozmów Jolanty Zmarzlik z Ewą Dziemidowicz z Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę zrealizowany w ramach kampanii Dzieciństwo bez Przemocy. W tym odcinku poruszamy temat trudności w reagowaniu na sytuacje krzywdzenia dzieci i młodzieży. Rozmawiamy o tym, dlaczego interwencja — choć jest częścią roli każdego profesjonalisty pracującego z dziećmi — bywa tak wymagająca emocjonalnie i poznawczo. Zastanawiamy się, skąd biorą się nasze bariery, przekonania i obawy, które mogą powstrzymywać przed działaniem, oraz jak można je rozpoznawać i przekraczać. Przyglądamy się, jakie znaczenie ma superwizja i wsparcie zespołowe, które pomagają nie być w tym doświadczeniu samotnym. Wspólnie szukamy sposobów, by lepiej rozumieć własne reakcje i odnajdywać siłę do działania w sytuacjach, gdy zauważamy, że dziecko może doświadczać krzywdy. Jolanta Zmarzlik - specjalistka ds. ochrony dzieci przed krzywdzeniem w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Zajmuje się diagnozą i pomocą dzieciom, młodzieży i dorosłym. Prowadzi szkolenia z zakresu problematyki dziecka krzywdzonego. Posiada certyfikat PARPA specjalisty ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz certyfikat superwizora ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie Instytutu Psychologii Zdrowia PTP. Ewa Dziemidowicz - psychoterapeutka, trenerka, ekspertka ds. bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w internecie, pracuje w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS). Pracuje z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i rodzinami w Poradni „Dziecko w Sieci” FDDS. Prowadzi szkolenia i warsztaty w zakresie bezpieczeństwa online, dotyczące m.in. cyberprzemocy, problematycznych zachowań seksualnych online, oraz uzależnień od nowych technologii. Redaktorka merytoryczna książki "Rodzina i ekrany. Relacje i bezpieczeństwo w świecie nowych technologii": https://edukacja.fdds.pl/course/view.php?id=363 Rozmowa odbyła się w ramach kampanii „Dzieciństwo bez Przemocy” Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Więcej informacji: www.dziecinstwobezprzemocy.pl Sfinansowano z Funduszu Sprawiedliwości, którego Dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.

Kluczową rolę w ochronie najmłodszych odgrywają profesjonaliści – nauczyciele, pedagodzy, psycholodzy i pracownicy socjalni – którzy mają kontakt z dzieckiem i często jako pierwsi mogą zauważyć niepokojące sygnały. W trakcie rozmowy przybliżamy na co warto zwrócić uwagę, omawiając m.in.: zmiany w zachowaniu, emocjach, wyglądzie, wypowiedziach czy relacjach dziecka, a także reakcje rodziców, które mogą ujawniać przemoc lub zaniedbanie. Rozmawiamy o tym co zrobić, żeby widzieć krzywdzenie dzieci, nie bagatelizować sygnałów mogących świadczyć o krzywdzeniu i nie i nie ulegać stereotypom związanym z postrzeganiem dziecka jako „trudnego”, „niegrzecznego” czy „problematycznego”, które mogą przesłaniać prawdziwe źródło jego zachowań i opóźniać udzielenie mu pomocy. Jolanta Zmarzlik - specjalistka ds. ochrony dzieci przed krzywdzeniem w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Zajmuje się diagnozą i pomocą dzieciom, młodzieży i dorosłym. Prowadzi szkolenia z zakresu problematyki dziecka krzywdzonego. Posiada certyfikat PARPA specjalisty ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz certyfikat superwizora ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie Instytutu Psychologii Zdrowia PTP. Ewa Dziemidowicz - psychoterapeutka, trenerka, ekspertka ds. bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w internecie, pracuje w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS). Pracuje z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i rodzinami w Poradni „Dziecko w Sieci” FDDS. Prowadzi szkolenia i warsztaty w zakresie bezpieczeństwa online, dotyczące m.in. cyberprzemocy, problematycznych zachowań seksualnych online, oraz uzależnień od nowych technologii. Redaktorka merytoryczna książki "Rodzina i ekrany. Relacje i bezpieczeństwo w świecie nowych technologii": https://edukacja.fdds.pl/course/view.php?id=363 Rozmowa odbyła się w ramach kampanii „Dzieciństwo bez Przemocy” Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Więcej informacji: www.dziecinstwobezprzemocy.pl Sfinansowano z Funduszu Sprawiedliwości, którego Dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.

Krzywdzenie dzieci nie ogranicza się do oczywistych aktów przemocy — bywa subtelne, wielowymiarowe i trudne do rozpoznania. Dlatego rzetelna wiedza i uważność profesjonalistów są niezbędne do wczesnego rozpoznawania, właściwej oceny ryzyka i adekwatnej interwencji. W rozmowie wyjaśniamy złożoność definicji różnych form krzywdzenia, nieostre granice między nimi oraz skutki, które często ujawniają się z opóźnieniem. Omawiamy m.in. przemoc fizyczną i emocjonalną, wykorzystywanie seksualne oraz zaniedbanie. Jolanta Zmarzlik - specjalistka ds. ochrony dzieci przed krzywdzeniem w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Zajmuje się diagnozą i pomocą dzieciom, młodzieży i dorosłym. Prowadzi szkolenia z zakresu problematyki dziecka krzywdzonego. Posiada certyfikat PARPA specjalisty ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz certyfikat superwizora ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie Instytutu Psychologii Zdrowia PTP. Ewa Dziemidowicz - psychoterapeutka, trenerka, ekspertka ds. bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w internecie, pracuje w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS). Pracuje z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i rodzinami w Poradni „Dziecko w Sieci” FDDS. Prowadzi szkolenia i warsztaty w zakresie bezpieczeństwa online, dotyczące m.in. cyberprzemocy, problematycznych zachowań seksualnych online, oraz uzależnień od nowych technologii. Redaktorka merytoryczna książki "Rodzina i ekrany. Relacje i bezpieczeństwo w świecie nowych technologii": https://edukacja.fdds.pl/course/view.... Spotkanie odbyło się w ramach kampanii „Dzieciństwo bez przemocy” Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Sfinansowano z Funduszu Sprawiedliwości, którego Dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.

Jak zmieniają się kryzysy młodzieży na przestrzeni lat? Dlaczego tak wiele osób nastoletnich doświadcza dziś hejtu i trudności w relacjach? Jaką rolę w tym wszystkim odgrywa świat cyfrowy – smartfony, komunikatory, media społecznościowe?W rozmowie z dr Cezarym Żechowskim, który od ponad 30 lat pracuje z młodymi ludźmi rozmawiamy m.in. o: największych wyzwaniach, z jakimi mierzą się dziś osoby nastoletnie, o wpływie ekranów na rozwój kompetencji społecznych i empatii, konsekwencje braku nudy i zaniku umiejętności odraczania gratyfikacji, roli dorosłych w budowaniu bezpiecznych więzi i wspieraniu młodzieży, tym, dlaczego relacja jest fundamentem wszystkiego, a także o tym, dlaczego warto podnieść wiek korzystania z mediów społecznościowych co najmniej do 15. roku życia.Cezary Żechowski – dr n. med. psychiatra, psychopterapeuta dzieci, młodzieży, doroslych i rodzin, superwizor, członek Instytutu Psychoanalizy i Psychoterapii, Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej, Międzynarodowego Towarzystwa Neuropsychoanalizy i in., aktualnie kieruje Środowiskowym Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży Warszawa-Wola oraz Kliniką Psychiatrii Dzieci i Młodzieży Wydziału Medycznego Uczelni Łazarskiego. Autor licznych publikacji z zakresu psychiatrii i psychoterapii. Współredaktor książki „Od neurobiologii do psychoterapii”, autor książki „Rozmowy o miłości współczuciu i gniewie. Kiedy psychoanaliza spotyka neuronaukę”. Ewa Dziemidowicz psychoterapeutka, trenerka, ekspertka ds. bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w internecie, pracuje w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS). Pracuje z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i rodzinami w Poradni „Dziecko w Sieci” FDDS. Prowadzi szkolenia i warsztaty w zakresie bezpieczeństwa online, dotyczące m.in. cyberprzemocy, problematycznych zachowań seksualnych online, oraz uzależnień od nowych technologii. Redaktorka merytoryczna książki "Rodzina i ekrany. Relacje i bezpieczeństwo w świecie nowych technologii". Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji: domowezasadyekranowe.pl

Co wspiera rozwój i dobrostan dzieci i młodzieży, a co je osłabia? W rozmowie z dr Lidią Popek, psychiatrą dzieci i młodzieży, przyglądamy się temu, jak przebiega rozwój emocjonalny i społeczny dziecka od pierwszych lat życia aż po okres adolescencji – i jak ogromny wpływ mają na ten proces rodzice, otoczenie i… obecność ekranów.Rozmawiamy o tym, czym jest mentalizacja, co się dzieje, gdy rodzic ma w uszach słuchawki i dlaczego kontakt wzrokowy, wspólny czas i prawdziwa obecność są kluczowe dla rozwoju więzi. Pojawia się też temat dojrzałości cyfrowej, samotności dzieci i młodzieży, potrzeby bliskich relacji, wpływu mediów społecznościowych na nastrój oraz tego, dlaczego „motywacja do życia człowieka zależy od tego, jakie ma cele”.dr Lidia PopekSpecjalista psychiatrii dzieci i młodzieży, pediatra, certyfikowany psychoterapeuta i superwizor Sekcji Naukowej Psychoterapii i Sekcji Naukowej Terapii Rodzin Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, psychoterapeutka Psychoanalitycznej Psychoterapii Rodzic – Niemowlę. Prezes i założycielka Polskiego Stowarzyszenia Zdrowia Psychicznego Niemowląt, członek The World Association for Infant Mental Health. Jest pomysłodawczynią Projektu „Siła więzi” Psychoterapii Rodzic-Niemowlę w Mazowieckim Centrum Neuropsychiatrii. Konsultant wojewódzki w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży na Mazowszu. Aktywnie działa na rzecz rozpowszechniania wiedzy na temat zdrowia psychicznego niemowląt i małych dzieci oraz zaburzeń psychicznych u dzieci i młodzieży.Ewa Dziemidowicz psychoterapeutka, trenerka, ekspertka ds. bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w internecie, pracuje w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS). Pracuje z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i rodzinami w Poradni „Dziecko w Sieci” FDDS. Prowadzi szkolenia i warsztaty w zakresie bezpieczeństwa online, dotyczące m.in. cyberprzemocy, problematycznych zachowań seksualnych online, oraz uzależnień od nowych technologii. Redaktorka merytoryczna książki "Rodzina i ekrany. Relacje i bezpieczeństwo w świecie nowych technologii": https://edukacja.fdds.pl/course/view.php?id=363Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji: domowezasadyekranowe.pl

W tej rozmowie dużo jest konkretów. Mówimy wprost: dlaczego dzieci do 3. roku życia naprawdę nie powinny mieć kontaktu z ekranami – i co w tym czasie najbardziej wspiera ich rozwój emocjonalny i poznawczy oraz od kiedy i na jakich zasadach warto w ogóle myśleć o internecie czy mediach społecznościowych. Tłumaczymy, dlaczego uspokajanie dzieci za pomocą ekranów działa na krótką metę, ale na dłuższą może utrudniać uczenie się regulacji emocji. I pokazujemy, co działa zamiast. Rozmawiamy o zasadach, które nie są kontrolą, tylko wsparciem oraz o tym, jak wprowadzać strukturę, która daje dziecku poczucie bezpieczeństwa. Zatrzymujemy się też przy zjawisku, które coraz częściej pojawia się w gabinetach terapeutycznych: emocjonalnych relacjach z AI. Dla wielu dzieci i nastolatków to już nie tylko chatbot, ale ktoś, komu powierzają tajemnice, kto zawsze ma czas, kto nie ocenia. T Wreszcie – o rodzicach. O budowaniu relacji, o tym, skąd bierze się bezradność, i czego dzieci tak naprawdę od nas chcą. A także o tym, co najtrudniejsze: czy da się odbudować więź z nastolatkiem, kiedy mamy wrażenie, że już jest za późno? Dr n.med. Aleksandra Lewandowska Konsultant Krajowa w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Od czasu studiów do chwili obecnej zaangażowana w działalność społeczną promującą zdrowy styl życia wśród dzieci i młodzieży, współpracując z fundacjami, stowarzyszeniami, samorządami, przedszkolami, szkołami oraz uczelniami. Od okresu studiów do chwili obecnej zaangażowana również w działalność naukową, zdobywając nagrody i wyróżnienia za prezentowane prace na konferencjach. Autorka i współautorka kilkudziesięciu publikacji. Dydaktyk. Kierownik naukowa szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży. Lekarz praktyk, dla którego praca jest jednocześnie pasją. Pracuje z pacjentami w lecznictwie zamkniętym, ambulatoryjnym i w opiece środowiskowej. Koordynator medyczny Oddziału Psychiatrycznego dla Dzieci, Oddziału Psychiatrycznego Dziennego dla Dzieci i Młodzieży, Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci, Młodzieży i Ich Rodzin, Poradni Psychologiczno-Psychoterapeutycznej Środowiskowej, Programu Koordynowanej Opieki dla Dzieci i Młodzieży z rozpoznaniem Zaburzenia ze Spektrum Autyzmu Szpitala im. J. Babińskiego w Łodzi. Wiceprzewodnicząca Rady do spraw Zdrowia Psychicznego przy Ministerstwie Zdrowia. Członek Rady Eksperckiej projektu „Zdrowe Życie” Członek Międzyresortowego Zespołu do spraw podstawy programowej przedmiotu edukacja zdrowotna. Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji: domowezasadyekranowe.pl

Czy wystarczająco wiemy o tym co nasze dzieci robią online? Skąd przekonanie, że są bezpieczne  kiedy zostawiamy ich samych z telefonem w ręku? Dzieci coraz wcześniej mają kontakt z pornografią, padają ofiarą groomingu, trafiają na drastyczne sceny przemocy i patotreści – ale to tylko część zagrożeń. Intensywne korzystanie z internetu to również nieharmonijny rozwój - świat dziecka staje się monokulturą, w której dominuje jeden sposób funkcjonowania. Potrzebny jest ustawiczny proces refleksji dotyczący tego jak świadomie towarzyszyć dzieciom w ich korzystaniu zinternetu i urządzeń ekranowych. Zadanie rodzica może się wydawać zadaniem niemożliwym – z jednej strony zapewniać bezpieczeństwo, z drugiej pozwolić naswobodę i oddzielenie. Co to znaczy, że granice offline powinny być spójne z tymi dotyczącymi aktywności online? Dlaczego to ważne, żeby dzieci nie grały w gry zanim nie nauczą się czytać i pisać? Po co potrzebne są dni przerwy wkorzystaniu z sieci? Na czym polega zasada 30%? Na te i wiele innych pytań odpowiadamy podczas rozmowy.   dr Maciej Pilecki dr hab. n. med., specjalista psychiatra, specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży, specjalista psychoterapii dzieci imłodzieży, lider grup Balinta STB, psychoterapeuta i superwizor PTP, kierownik Kliniki Psychiatrii i Psychoterapii Dzieci i Młodzieży UJ CM, kierownik Oddziału Klinicznego Psychiatrii Dorosłych, Dzieci i Młodzieży SzpitalaUniwersyteckiego w Krakowie. Wychowanek i wieloletni pracownik krakowskiej Katedry Psychiatrii. Autor kilkudziesięciu publikacji, rozdziałów w książkach,podręcznikach i monografiach z zakresu psychiatrii wieku rozwojowego, psychoterapii, terapii rodzin, zaburzeń odżywiania się i schizofrenii.   Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji:domowezasadyekranowe.pl

„Naszym zadaniem jako ludzi jest bycie wielowymiarowymi, jeżeli będziemy ludźmi jednej czynności to nie jest to dla nas dobre”. To, co oferuje internet i media społecznościowe, choć atrakcyjne i angażujące, jest niewystarczające, by wspierać pełny rozwój młodego człowieka. Utknięcie w świecie online może mieć poważne konsekwencje – od osłabienia więzi społecznych po zwiększone ryzyko depresji. Tymczasem jednym z najważniejszych zadań okresu adolescencji – tego czasu między dzieciństwem a dorosłością – jest nauczenie się, jak czuć się dobrze w relacjach z innymi. Od jakości tych doświadczeń będzie zależała jakość życia nastolatka przez kolejne dekady.Właśnie dlatego tak ważna jest rola rodziców: wspieranie zrównoważonego rozwoju dziecka, pomaganie mu w budowaniu tożsamości i przygotowywanie do samodzielnego wyruszenia w świat – także ten cyfrowy. W rozmowie poruszamy m.in. temat tego, co zmienia się, gdy dziecko kończy 12 lat, jak to wpływa na relację z opiekunami, dlaczego samotność dosłownie może zabijać i jak ogromną siłę ochronną mają bliskie, żywe relacje. Rozmawiamy też o tym, dlaczego warto uczynić wszystko z dzieckiem „rozmawialnym” – nawet te najtrudniejsze tematy – oraz po co dzieciom mistrzostwo. A wszystko to w kontekście ekranów. dr n. med. Krzysztof Szwajcaspecjalista psychiatra, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii SN PiTR PTP. Pracownik naukowy Kliniki Psychiatrii i Psychoterapii Dzieci i Młodzieży Katedry Psychiatrii UJ CM. Prezes Zarządu Fundacji „Dom Terapii”. Jest autorem i współautorem ponad 90 publikacji naukowych i kilkuset wystąpień zjazdowych. Superwizuje liczne ośrodki psychoterapeutyczne, prowadzi szkolenia. Laureat nagrody im. Aliny Margolis-Edelman (2019).Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji: domowezasadyekranowe.pl

Dziwnym trafem w szkole Sieciaków grupa dzieci daje się namówić na spotkania z osobami poznanymi w sieci. Czy to kolejna zasadzka Sieciuchów? Zanim Netka, Ajpi, Spociak i Kompel rozpoczną wakacje, muszą rozwiązać zagadkę tajemniczej fotobudki i serii tajemniczych zdarzeń w centrumhandlowym. Czwarta część przygód Sieciaków porusza temat niebezpiecznych kontaktów online. Uczy ograniczonego zaufania do osób poznawanych w sieci i uważnego dysponowania prywatnymi informacjami. Książka może inicjować rodzinne rozmowy o bezpieczeństwie w sieci. Może również posłużyć jako materiał edukacyjny w szkole. W serii ukazały się jeszcze: „Sieciaki – misja bezpieczny internet”, „Sieciaki. Twarzozmieniacz i Wielka Gala Fejmu” i „Sieciaki. Jest nas więcej”. Audiobook dla dzieci w wieku 7+ lat Autor: Łukasz Wojtasik Czyta: Masza Bogucka Realizacja akustyczna: Grzegorz Dondziłło Realizacja: Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę. Główny partner: Fundacja Orange. Audiobook współfinansowany przez Unię Europejską Więcej informacji: www.sieciaki.pl

W najnowszym odcinku naszego podcastu poruszamy temat, który budzi wiele emocji – przedmiot edukacja zdrowotna, który miał być obowiązkowy, ostatecznie stanie się dobrowolny.   Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę stoi na stanowisku, że edukacja zdrowotna powinna być obowiązkowa. Dlaczego? Bo to nie tylko wiedza o zdrowiu fizycznym, ale także o emocjach, szacunku, granicach i budowaniu zdrowych relacji – wiedza, która może chronić dzieci przed przemocą i wykorzystywaniem 🧠❤️   Dla wielu dzieci szkoła jest jedynym miejscem, gdzie mogą otrzymać rzetelną, opartą na nauce wiedzę, której z różnych powodów nie dostają w domu. Obowiązkowy przedmiot wyrównuje szanse wszystkich uczniów – niezależnie od sytuacji rodzinnej czy środowiska, w jakim dorastają.   Wiktoria Kinik, rzeczniczka prasowa Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, rozmawia z dr Aleksandrą Lewandowską i Martą Skierkowską o tym, co tracimy, rezygnując z powszechnej edukacji zdrowotnej, i dlaczego warto, by rodzice zachęcili swoje dzieci do udziału w nowym przedmiocie, który może pomóc im zadbać o zdrowie fizyczne i psychiczne.   Posłuchaj, dlaczego obowiązkowa edukacja zdrowotna to nie opcja, a konieczność, jeśli naprawdę zależy nam na bezpieczeństwie i przyszłości najmłodszych 🎧   #edukacjazdrowotna #bezpieczeństwodzieci #dlarodzica