
Advertise on podcast: Dziennik Zmian — Miłka O. Malzahn
Rating
5from
This podcast has
377 episodes
Language
PolishPublisher
Milka O MalzahnExplicit
No
Date created
2020/05/29
Latest episode
2026/11/13
Average duration
15 min.
Release period
7 days
Description
Tworzę miniaudycje, aby dotknąć miejsc wrażliwych naszej rzeczywistości. Dziennik Zmian to felietony dźwiękowe, mini-audycje, nastrojowe dźwięki - trochę dla rozrywki, przyjemności i dla poszerzania horyzontów. To otwieranie oczu poprzez uszy, zauważanie małych, a wielkich historii - cudowny proces! Bywa zaskakująco, pojawiają się też goście, lecz nie jest to zwyczajne podcastowanie. Krótkie formy audio przypominają, że zanim wynaleziono pismo - wiedzę i wzruszenia przekazywano sobie mową. Rzeczywistość jest naszą przestrzenią dźwiękową, nie wierzysz? A posłuchaj...
Unlock Dziennik Zmian — Miłka O. Malzahn podcast Email contact info,
Listeners & Audience details
Email contact information
Direct podcast contact details

Listeners
Audience numbers & engagement insights

Audience details
Podcast Insights

Podcast episodes
Check latest episodes from Dziennik Zmian — Miłka O. Malzahn podcast
Obcy na Podlasiu IV: Kiedy obce brzmi swojsko. Rozmowa z Manfredem Malzahnem. #364
2026/11/13
Jak brzmi tożsamość, zanim jeszcze zdążymy cokolwiek o sobie powiedzieć?
Kawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmianNa Podlasiu wystarczy posłuchać nazwisk. Iwaniuk, Grygoruk, Bajko, Charyton...
Każde ma swój rytm, śpiewność, każde niesie historię. Pomiędzy nimi moje — Malzahn. Z niemym „h” i „z”, które w niemieckiej wymowie brzmi jak „c”.
Z historią, która już na starcie jest znakiem zapytania. Zwykle literuję to, jak się nazywam.
A teraz postanowiłam się wsłuchać.
W czwartym odcinku cyklu „Obcy na Podlasiu” spotykam się w Berlinie z profesorem Manfredem Malzahnem. Nosimy to samo nazwisko, choć nie znamy wspólnego ogniwa genealogicznego. Rozmawiamy po angielsku.
Zaczynamy od kłopotów z wymową, ale szybko docieramy dalej. Do polskich nazwisk, które w rodzinnym Zagłębiu Ruhry Manfreda stały się zupełnie swojskie. Do migracji, pamięci i rodzinnego podobieństwa. Do wiersza „Heredity” Thomasa Hardy’ego, w którym twarz rodu trwa, chociaż kolejne pokolenia przemijają.
I myślę sobie, że z nazwiskiem może być podobnie.
Dostajemy w spadku pewien dźwięk. Jest w nim już czyjaś historia, a potem życie dopisuje kolejną.
Nie wszystko zależy od nas. Ale coś jednak - i owszem.
Ale też wracam do polskości, bo tutaj moje niemieckie nazwisko ma przecież także polską historię — choćby tę związaną z moim dziadkiem Zbyszkiem Malzanem i jego działalnością w AK w Łańcucie.
Czy jedno brzmienie może pomieść opowieść o człowieku? Ale może ją za to otworzyć.
„Kiedy obce brzmi swojsko” — impresja i rozmowa z Manfredem Malzahnem w podcaście „Dziennik Zmian”. Linki do odcinka na YouTube zostawiam w pierwszym komentarzu.
Karczma – Leśmian | wiersz-impresja #362
2026/11/06
Piękno bywa ulotne. Mieści się w jednym geście, w spojrzeniu, w pół zdania wiersza. 🎞️
To moja impresja na temat piękna, zrobiona na VIII Krakowski Festiwal Akordeonowy. Zadanie brzmiało: uchwycić to, co porusza, zachwyca i skłania do refleksji, a inspiracją miała być muzyka akordeonowa udostępniona przez organizatora.
Ja wybrałam „Karczmę” Bolesława Leśmiana. Resztę zobaczcie i usłyszcie sami. Jeśli coś Was w niej poruszy, napiszcie w komentarzu, co. 👇
W podkładzie wykorzystano:
„Karczma” (sł. Bolesław Leśmian), wykonanie: Bożena Boba-Dyga, wyk. Quasi una fantasia.
Autorka filmu: @milka.malzahn
────────────
Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:
📘 Facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahn
🌐 Moja strona: https://www.milkamalzahn.pl
🎧 Podcasty (są też na Spotify): Radio Białystok, https://www.radio.bialystok.pl/chillout
☕ Postaw mi kawę: https://buycoffee.to/dziennik.zmian
💛 Piękne wsparcie: https://patronite.pl/milkamalzahn
#Leśmian #Karczma #wiersz #impresja #akordeon #KrakowskiFestiwalAkordeonowy #poezja #film #piękno
Obcy na Podlasiu cz. III. Niemiecki cmentarz w Białowieży. Jakie granice ma pamięć?
2026/10/30
Wojna się kończy. Podział na swoich i obcych — niekoniecznie. Czasem zostaje nawet na cmentarzu.
Kawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmianW Parku Dyrekcyjnym w Białowieży znajduje się niewielki cmentarz niemieckich żołnierzy z pierwszej wojny światowej. Można przyjechać do puszczy i nigdy tutaj nie trafić. Tym razem zatrzymujemy się właśnie przy tym mniej znanym śladzie historii.Moją rozmówczynią jest Anna Kulbacka, była dyrektorka Technikum Leśnego w Białowieży. Opowiada o powstaniu cmentarza w 1915 roku, jego wyglądzie, późniejszych pochówkach, powojennej dewastacji i porządkowaniu po latach. Z tych szczegółów wyłania się opowieść o miejscu, którego losy nie skończyły się wraz z wojną.To kolejny odcinek cyklu „Obcy na Podlasiu”. Po niemieckich śladach w Białymstoku i historii Heleny Bohle-Szackiej przyglądam się innemu rodzajowi obecności — śladom pozostawionym przez wojnę. Pytam o pamięć: czy w opowieści o naszym regionie znajdujemy miejsce także dla grobów żołnierzy obcej armii? Nie po to, żeby wygładzać historię. Żeby wiedzieć, co mijamy.🎧 „Dziennik Zmian”Autorka: Miłka O. MalzahnOdcinek powstał w ramach stypendium dziennikarskiego Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.#ObcyNaPodlasiu #Białowieża #HistoriaPodlasia #[email protected]________________________Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty: są też i na Spotify Radio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chilloutpiękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn
U szeptuchy: Ela Kuc - impresja o warsztatach z lat ubiegłych. #360
2026/10/23
Często pytacie mnie: co właściwie robi szeptucha?Cóż… mniej więcej to, o czym opowiada Ela Kuc. A czasem — po prostu dokładnie to, czego w danej chwili trzeba.W tym odcinku zapytałam o naukę szeptania, rozmawiamy o warsztatach i głosie. Warto w ogóle zwrócić uwagę na nasz szczególny sposób mówienia. Szept Szeptuchy nie musi być głośny, żeby być skutecznym.Szept jest rzeczą bardzo ludzką. Bywa piękny, upojny, tajemniczy. Czasem zapowiada coś ważnego: w życiu intymnym — coś miłego; w biznesie — coś niespodziewanego.Szeptem albo półgłosem wypowiadamy często sprawy najważniejsze. Zwierzamy się. Wyjawiamy tajemnice. Dzielimy się tym, co trudne, kruche albo piękne.Ela Kuc opowiada o pracy warsztatowej i o tym, co może wydarzyć się wtedy, gdy naprawdę wsłuchamy się w swój głos — i w to, co chce przez nas wybrzmieć.Jeśli chcesz skontaktowaćsię z Elą - mapisz w komentarzu.
Pamięć grzybni | Niewidzialna sieć Puszczy. #360
2026/10/16
Pod koniec sezonu las mówi ciszej. Nie przestaje jednak pracować: pod ściółką rozciąga się grzybnia — organizm starszy od naszych opowieści, cierpliwy inżynier gleby, sprzymierzeniec drzew, ognia, rozkładu i odradzania się świata.
Kawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmian
W tym odcinku Dziennika Zmian schodzę pod powierzchnię: do dziecięcego lasu, gdzie grzyby nosiły kapelusze i mogły przemówić; do laboratorium prof. Bożeny Muszyńskiej z Uniwersytetu Jagiellońskiego; oraz do świata mitów, rytuałów i odważnych, niekiedy kontrowersyjnych interpretacji Waldemara Borowskiego, autora Świętego Grzyboga.
Szamanizm, eucharystia i naturalne korzenie mitologii. Książka Borowskiego świadomie porusza się w obszarze szamanizmu, symboli i hipotez o źródłach religijnego doświadczenia — warto słuchać tych wątków jako kulturowej, artystycznej opowieści, a nie jako ustalonego stanowiska nauki.Będziemy mówić o grzybach, które kruszą skały, budują glebę i pojawiają się po pożarach, gdy krajobraz dopiero uczy się żyć od nowa.
O ich miejscu w diecie, mikrobiocie i codziennym odżywianiu. O ergotioneinie, witaminach z grupy B, sterolach oraz o chitynie i innych składnikach, które mogą wchodzić w relacje z naszym organizmem — bez cudownych skrótów, za to z uwagą dla badań i ograniczeń wiedzy.
Pojawi się także soplówka jeżowata: grzyb, którego związki — hericenony obecne w owocnikach oraz erinacyny związane z grzybnią — są badane w kontekście czynnika wzrostu nerwów NGF.
To fascynujący kierunek badań przedklinicznych, ale jeszcze nie gotowy przepis na regenerację mózgu czy zastąpienie leczenia.
Zajrzymy również do dawnego imaginarium: do opowieści o lesie jako miejscu granicznym, o ciszy grzybobrania, o rytualnym jedzeniu, o pamięci przodków i o świecie, który nie dzielił natury na „zwykłą” i „duchową”. Nie po to, by udowadniać, że każda legenda była faktem, lecz by usłyszeć, jak długo człowiek próbował zrozumieć tajemnicze istoty wyrastające po deszczu — bez nasion, bez kwiatów, a jednak z własnym porządkiem i własnym czasem.
To odcinek o grzybach karmiących ciało, o grzybach otwierających wyobraźnię i o lesie, który nie jest dekoracją, lecz wielkim, podziemnym archiwum przemiany.To jest takie zaproszenie na grzybobranie i zaproszenie na czarną kawę do lasu. Bez hałasu. Bez rozgarniania ściółki.
Z uważnością.
@milka.malzahn
________________________Chcesz wiedzieć więcej?
Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty: są też i na Spotify Radio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chilloutpiękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn
Co miasto robi z naszą wrażliwością? Stanisław Łubieński #359
2026/10/09
Drzewo nie może uciec z miejsca, w którym rośnie.A co dzieje się z nim, kiedy wokół przybywa betonu, upału, ciężkiego sprzętu, remontów i ludzkiego pośpiechu?
Kawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmian
W tym odcinku Dziennika Zmian rozmawiam ze Stanisławem Łubieńskim o miejskiej przyrodzie, która nie zaczyna się dopiero w parku. Jest także w szczelinach chodnika, za rynną, na kolejowym żwirze, w starych sadach ukrytych między blokami i na nieużytkach, które dla jednych są „pustym terenem”, a dla innych — domem oraz drogą migracji.
Rozmawiamy o roślinach, które wybierają miejskie pęknięcia, o starych dębach niszczonych podczas remontów, o pamięci zapisanej w zieleni i nazwach ulic, o zapachu kreozotu z podkładów kolejowych, a także o dzikości, której nie musimy szukać daleko.Stanisław Łubieński — kulturoznawca, ukrainista, przyrodnik, autor książek Pirat stepowy, Dwanaście srok za ogon, Książka o śmieciach oraz Drugie życie Czarnego Kota.
Prowadzi spacery przyrodnicze po Warszawie, tworzy blog „Dzika Ochota” i prowadzi audycję „Księstwo ptaków” w radiowej Trójce.Drugie życie Czarnego Kota jest opowieścią o przyrodzie miasta: ruderalnych roślinach, ptakach, porostach, śladach dawnych krajobrazów i o tym, jak inaczej zobaczyć przestrzeń, którą codziennie mijamy.Po wysłuchaniu tego odcinka może warto wysiąść dwa przystanki wcześniej. Nie wybierać najładniejszej trasy. Zobaczyć, co rośnie przy płocie, pod murem, na skraju parkingu i w szczelinie chodnika.
Miasto żyje. Nie tylko naszym życiem.
Jeśli lubisz takie dźwiękowe eseje, rozmowy i opowieści o świecie widzianym trochę inaczej — zasubskrybuj Dziennik Zmian.Napisz też w komentarzu: jakie miejsce w Twoim mieście wydaje się pozornie puste, a wcale puste nie jest?
#StanisławŁubieński #PrzyrodaWMieście #ZieleńMiejska #DziennikZmian #Podcast #Miasto #Natura
@milka.malzahn________________________
Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty: są też i na Spotify Radio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chilloutpiękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn
Dotknąć bezczasu | Medytacja inna niż wszystkie # 358
2026/10/02
Dotknąć bezczasu | Ćwiczenie z obecności
Czy da się zatrzymać bieg rzeki? Nie musisz uciekać przed czasem ani liczyć przebytych dróg. Wystarczy mała, cicha szczelina pomiędzy wdechem a wydechem, w której znikają wszelkie ramy i ograniczenia.W tym odcinku schodzę bliżej ziemi – tam, gdzie grawitacja spowalnia sekundy – by zaprosić Cię do wspólnego ćwiczenia z obecności w czasie.
To nie czas prowadzi nas za rękę; to my decydujemy, kiedy i jak się w nim zanurzyć. Usiądź wygodnie, zamknij oczy i pozwól sobie na kilka minut głębokiego, filozoficznego ukojenia.
Poznaj inne odsłony ciszy:Więcej dźwiękowych ćwiczeń z obecności znajdziesz na playliście:
Miękka tkanka dźwięku | Afirmacje, wiersze,
medytacje https://www.youtube.com/playlist?list=PLbw7vmM9tf12XSwekSnAQZv7tYtSe3lG_
Wsparcie twórczości:Jeśli ten esej przyniósł Ci ukojenie i chcesz postawić mi wirtualną kawę – będę się nią raczyć powoli, zatrzymując bieg dnia:
https://buycoffee.to/dziennik.zmian
#uważność #esejaudio #psychologiacodzienności #slowlife #medytacja #obecność
#filozofia
@milka.malzahn________________________Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty: https://anchor.fm/milkamalzahnRadio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chilloutKawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmianpiękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn
Hymn pokolenia: jakie piosenki otwierają drzwi pamięci? #357
2026/09/25
Czy istnieje hymn pokolenia? Taka piosenka, którą wystarczy zacząć nucić przy ognisku, na spotkaniu po latach albo podczas zupełnie nieplanowanej prywatki — a reszta już zna refren?Kawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmianW tym odcinku Dziennika Zmian szukam utworów, które bywają naszym wspólnym identyfikatorem. Takich, które otwierają sekretne drzwi pamięci: do przyjaciół sprzed lat, pierwszych pożegnań, wielkich miłości, melancholii, nadziei i wieczorów, po których sąsiedzi mogli walić do drzwi.Czy „Autobiografia” Perfectu, „Jolka, Jolka pamiętasz” Budki Suflera, „Tolerancja” Stanisława Soyki, „Krakowski spleen” Maanamu i „Party” Oddziału Zamkniętego są hymnami mojego pokolenia? A może hymn nie jest jeden — może każdy rocznik, każde miasto i każda paczka przyjaciół ma własną listę refrenów?To odcinek o piosenkach, które nie tylko pamiętamy. Czasem to one pamiętają nas za nas.A jaka piosenka otwiera Twoje drzwi pamięci? Napisz w [email protected]________________________Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty: https://anchor.fm/milkamalzahnRadio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chilloutpiękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn
Szeptucha i ombiasy. Co łączy Podlasie z Madagaskarem? #356
2026/09/18
Co może łączyć podlaską szeptuchę z malgaskim ombiasy — uzdrowicielem, wróżbitą, strażnikiem rytuału?
W tym odcinku „Dziennika Zmian” spotykają się dwa odległe krajobrazy: podlaska chata, szeptana modlitwa, zioła i pamięć pogranicza — oraz Madagaskar, czerwona ziemia, baobaby, tabu i opowieści przekazywane między ludźmi.
Nie szukam łatwych odpowiedników ani egzotycznych sensacji. Pytam raczej o to, dlaczego w tak różnych miejscach świata człowiek w chorobie, lęku, żałobie i niepewności zwraca się ku słowu, gestowi, roślinie, rytuałowi i obecności drugiej osoby.
W rozmowie z Kasią Bondaruk-Augustyńczyk — pilotką wycieczek i tłumaczką — wyruszamy na Madagaskar, ale wracamy też na Podlasie. Towarzyszą nam palczak, baobab, dawne wyobrażenia o mocy głosu oraz pytanie o to, co zostaje w nas z pamięci miejsc.
To audioesej o uzdrawianiu, wyobraźni, podróży i o językach, którymi próbujemy oswoić to, co niewidzialne.
Jeśli ten odcinek zostawił Cię z myślą lub obrazem — zasubskrybuj „Dziennik Zmian”, dodaj podcast do biblioteki i podaj go dalej komuś, kto lubi słuchać wolniej.
Wieś zwana „Chinami” | Knorydy, Podlasie | esej audio i reportaż narracyjny #355
2026/09/11
Wieś zwana „Chinami” | Knorydy, Podlasie | esej audio i reportaż narracyjnyJako łowczyni dożynek weszłam w sam środek wiejskiego festynu w Knorydach, niedaleko Bielska Podlaskiego.
Przyjechałam po zapach chleba, dźwięk muzyki, gwar rozmów i rytm późnego lata. Pod warstwą świętowania odnalazłam jednak coś innego: kojącą ciszę dawnych „podlaskich Chin” — jak w latach siedemdziesiątych nazywano tę wieś.To autorski esej audio z Podlasia, reportaż narracyjny o pamięci miejsca, o ludzkich losach i o tym, co zostaje, kiedy milknie festyn. Jest propozycją głębokiego oddechu, chwili skupienia i łagodnego namysłu nad przemijaniem.
Jeśli szukasz podcastu slow life, historii Podlasia, dźwiękowego pejzażu wsi albo po prostu przestrzeni na zatrzymanie — rozgość się tutaj.
Knorydy są wsią o starych korzeniach, sięgających co najmniej XVI wieku. Niegdyś pełne codziennego ruchu, pracy i ludzkich historii — tak gęste od życia, że autobusy PKS podobno pękały w szwach — dziś rozmawiają z nami przez puste drewniane chaty, dawne fotografie, przydrożne znaki i wspomnienia mieszkańców.
W tej opowieści pojawia się również błękitno-czerwona kaplica przy świętym źródle, nazywanym Krynoczką. Jest pamięć o dawnej szkole, o jej późniejszych losach, o izbie, która przechowała zapach pszczelego wosku, oraz o zapalaniu świecy — prostym geście, który potrafi rozjaśnić nie tylko mrok wnętrza. Są też legendy, dawne przestrachy i cisza starych drzew.
To odcinek dla tych, którzy mają własną perspektywę i szukają w dźwięku nie pośpiechu, lecz uważności. Dla osób ciekawych Podlasia poza głównym szlakiem. Dla słuchaczy, którzy lubią opowieści o miejscach pozornie małych, a jednak mieszczących całe światy.W rozmowie i wspólnej wędrówce przez pamięć Knoryd towarzyszy mi Barbara Goralczuk — podlaska pisarka, poetka i dokumentalistka losów tutejszej ziemi, autorka książek Nadzieja aż po horyzont, Miód oraz Zapamiętaj moje imię.
Jeśli ten odcinek wniósł w Twój dzień chwilę spokoju, zostaw komentarz: jakie miejsce z Twojego dzieciństwa lub rodzinnej mapy nadal mówi do Ciebie najciszej?Jeśli chcesz wspierać takie niszowe, literackie opowieści dźwiękowe, możesz użyć przycisku Hype, zostawić łapkę w górę i zasubskrybować kanał. To prosty sygnał, że jest miejsce na wolniejsze słuchanie, lokalne historie i rozmowy, które nie muszą krzyczeć.
Posłuchaj także na Spotify i dodaj podcast do swojej biblioteki. Włącz powiadomienia, jeśli chcesz dostawać kolejne audioeseje, reportaże i opowieści z Podlasia.Współpraca twórcza
Od lat łączę literacki namysł, radiową dyscyplinę słowa i dźwiękową wrażliwość. Jestem autorką ośmiu książek oraz płyt Mapa i Sequel. Tworzę autorskie reportaże audio, eseje dźwiękowe i narracje o pamięci miejsc, codzienności, tożsamości oraz uważnym słuchaniu.
Zapraszam do współpracy instytucje kultury, uczelnie, wydawnictwa, festiwale i organizatorów wydarzeń.Wykłady i spotkania autorskie: filozofia codzienności, sztuka słuchania, pamięć miejsc i pejzaże tożsamości
Warsztaty: praca z głosem i mikrofonem, kreatywne pisanie, dramaturgia reportażu audio i narracjiProdukcje autorskie: reportaże dźwiękowe, instalacje audialne, scenariusze oraz dedykowane publikacje
literackie
@milka.malzahn________________________
Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty: https://anchor.fm/milkamalzahnRadio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chilloutKawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmianpiękne wsparcie
https://patronite.pl/milkamalzahn
#Knorydy #Podlasie #EsejAudio #Podcast #Reportaż #SlowLife #HistoriaPodlasia #BielskPodlaski #BarbaraGoralczuk #DziennikZmian
Co pamiętają nasze wsie? Dożynki w Kopisku v #354
2026/09/04
Dożynki w Kopisku: wieniec ze zbóż, parafialna wspólnota, samorządowa scena, pieśni i rozmowy z ludźmi, którzy pamiętają więcej niż jeden sposób świętowania plonów.
Kawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmian
Wśród dożynkowego repertuaru słyszę utwór „Musimy siać” — marszowy, zbiorowy, przywołujący język powojennej polityki wobec wsi. Pieśń o pracy i plonach, ale też o obowiązku, głodzie, ziarnie, którego „nie wolno chować”, oraz pamięci przekazywanej przez szkołę, zespoły ludowe i lokalne uroczystości.
To nie jest opowieść o „dziwnym festynie” ani polowanie na relikty PRL-u. To dźwiękowy dziennik z miejsca, gdzie spotykają się dawne obyczaje żniwne, religijne dziękczynienie, sąsiedzka wspólnota, język oficjalnych ceremonii i zwykła potrzeba wspólnej zabawy.
Kopisk leży na Podlasiu, w gminie Dobrzyniewo Duże, nad Krzemianką, w puszczańskim krajobrazie Puszczy Knyszyńskiej.„Dziennik Zmian” — reportaże, eseje dźwiękowe i opowieści z Podlasia
[email protected]________________________Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.pl
Radio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chilloutpiękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn#Dożynki #Podlasie #KulturaLudowa #DziennikZmian
Jak podróżować bliżej ludzi? #253
2026/08/28
Miejsca trzecie to nie dom i nie praca. To biblioteka, ławka przy przystani, wiejski sklep, kawiarnia, miedza albo plac, na którym można po prostu pobyć wśród ludzi.W tym odcinku rozmawiam z Katarzyną Łotowską — podróżniczką z Podlasia i osobą związaną z Ośrodkiem Wspierania Organizacji Pozarządowych — o podróżowaniu z uważnością na lokalne życie. O miejscach, których często nie zaznacza się w przewodnikach, choć właśnie one najwięcej mówią o mieście, wsi i ich mieszkańcach.Zajrzymy między innymi do Arendal w południowej Norwegii — do biblioteki, która jest czymś znacznie więcej niż wypożyczalnią książek. Będzie też o podlaskich miedzach, spotkaniach przypadkowych i o tym, dlaczego czasem warto nie mieć planu.„Miejsca trzecie” opisał socjolog Ray Oldenburg jako przestrzenie dobrowolnych, nieformalnych spotkań poza domem i pracą. To właśnie tam rodzi się rozmowa, sąsiedzkość i poczucie wspólnoty.Jeśli znasz takie miejsce — na Podlasiu, w Polsce albo gdziekolwiek indziej — napisz o nim w komentarzu.Posłuchaj także innych odcinków z playlisty „Duch Miejsc”.☕ Jeśli chcesz wesprzeć powstawanie podcastu, możesz postawić mi kawę — link znajdziesz poniżej.#MiejscaTrzecie #Podróże #[email protected]________________________Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty: https://anchor.fm/milkamalzahnRadio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chilloutKawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmianpiękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn
Nieoczywiste trasy na Podlasiu: podróż poza mapą – Makowlany, Sidra, Suchodolina, Jodłówka #352
2026/08/21
Czy trzeba przebyć tysiące kilometrów, żeby poczuć prawdziwą przygodę? W tym odcinku ruszamy w niespieszną podróż po nieoczywistych miejscach Podlasia – po wsiach, lasach i dawnych dworach, które są tuż pod nosem, a jednak często niewidzialne w codziennym biegu.
Kawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmianRazem z Iwoną Zinkiewicz – pisarką, przewodniczką, leśniczką – odkrywamy, jak lilaki, kasztanowce, stare parki i święte drzewa opowiadają historię tego regionu.
Z Białegostoku w stronę Sokółki, przez Makowlany i Sidrę, zaglądamy do pozostałości poddworskich parków, stawów i sadów. Zatrzymujemy się przy Świętej Lipce w Suchodolinie – 300-letnim drzewie z kapliczką, nominowanym w konkursie Drzewo Roku 2026, pamiętającym czasy Franciszka Karpińskiego. Idziemy leśną drogą do dworku Jodłówka, na skraj dawnej Puszczy Bielskiej i Puszczy Białowieskiej, mijamy stare dęby, chrobotek reniferowy, dawne domostwa z różą stulistną i krzewami agrestu, które wciąż owocują mimo upływu czasu.To opowieść o uczeniu się pauzy, uważności i doceniania tego, co blisko – o tym, że świat nie odkrywa swoich sekretów tylko przed tymi, którzy lecą na drugi koniec globu.
Henry David Thoreau przypomina, że czasem wystarczy przekroczyć próg własnego domu i patrzeć tak, jakby oczy widziały po raz pierwszy.
Właśnie tak patrzymy na lilaki przy leśnych drogach, stare jabłonie po dawnych sadach, rykowisko jeleni we wrześniową noc i bardzo głośną, zdenerwowaną kukułkę nad domem w Starzynie.Jeżeli szukasz inspiracji na nieoczywiste trasy na Podlasiu, chcesz odwiedzić Makowlany, Sidrę, Suchodolinę, Starzynę czy Jodłówkę albo po prostu nauczyć się podróżowania lokalnego, w rytmie slow – ten odcinek jest dla Ciebie.
Zapisz sobie te miejsca, zapakuj rower, pozwól oczom patrzeć „jak pierwszy raz” i wyrusz w swoją własną podróż poza mapą.
📌 W odcinku usłyszysz m.in.:– jak rozpoznać dawne dwory po lilakach, kasztanowcach i starych drzewach– gdzie na Podlasiu znaleźć poddworskie parki, stawy i święte drzewa– historię Świętej Lipki z Suchodoliny i związki z Franciszkiem Karpińskim– o dworku Jodłówka, starych sadach, różach stulistnych i puszczańskich lasach– dlaczego niespieszność i pauza są kluczem do odkrywania miejsc „pod nosem”Jeśli ta opowieść Cię poruszyła, możesz wesprzeć mnie czarną kawą – link znajdziesz w opisie. Dziękuję, że podróżujesz ze mną po Podlasiu, także wtedy, gdy nie wyjeżdżamy daleko.
A o nieoczywistych trasach opowiada Iwona Zinkiewicz.
@milka.malzahn________________________Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:
facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty:
piękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn
Jak doceniać zatrzymanie? To nie jest lenistwo #351
2026/08/14
To nie jest lenistwo. To poranek zatrzymany.
W środku Puszczy Białowieskiej, przy szumie liści i jękach psa, próbujemy z Martą odpowiedzieć na bardzo współczesne pytanie: jak się zatrzymać, kiedy wszystko pędzi.
Czy poranek musi być „leniwy”, żeby nas nakarmić?
Czy miasto da się w sobie uciszyć? I co się dzieje, kiedy filozofka próbuje włączyć teorię, a rozmówczyni mówi: „wyłącz wszystkie możliwości koncepcyjne i po prostu bądź”.
Kawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmian
W tym odcinku „Dziennika Zmian”:
siadamy w ogrodzie na skraju Puszczy Białowieskiej i słuchamy wiatru zamiast zegarkarozplątujemy słowa „lenistwo”, „spoczynek” i „zatrzymanie” – bez poczucia winyzaglądamy do Rozmyślań Marka Aureliusza i pytamy, co znaczy „cofnąć się w siebie”, zanim dusza zmęczy się szybciej niż ciałosprawdzamy,
czy „miejska dusza” może naprawdę odpocząć w wiejskim ogrodzie, nie romantyzując na siłęTo jest odcinek o zatrzymanych porankach, które można mieć wszędzie: w Puszczy, w bloku, w kuchni o 6:30, w drodze do pracy.
Nie traktujemy zatrzymania jak poetyckiej metafory – traktujemy je jak umiejętność, której potrzebujemy w świecie, który nie ma zamiaru zwolnić.Jeśli szukasz:inspiracji na własny rytuał poranka, który nie jest „produktywny”, a jednak zmienia dzieńjęzyka, żeby opisać swoje zmęczenie bez oceniania siebiedelikatnej filozofii w formie rozmowy przy kawie i szumie drzew– ten odcinek jest dla Ciebie.
🔔 Zasubskrybuj kanał, jeśli chcesz więcej opowieści o zmianie, która dzieje się w małych momentach, a nie w wielkich rewolucjach.
👍 Zostaw koemntarz jeśli temat zatrzymania w biegu jest Ci bliski.
💬 Napisz w komentarzu: gdzie Ty masz swój „poranek zatrzymany”?
Miasto, wieś, balkon, park, kuchnia? Chętnie przeczytam Twoje mikro–historie.
📩 Udostępnij ten odcinek komuś, kto ciągle mówi, że „nie ma czasu się zatrzymać” – może Puszcza, wiatr i rozmowa o teorii zrobią mu dobrze.
@milka.malzahn________________________Chcesz wiedzieć więcej?
Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.radio.bialystok.pl/chillout
piękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn
Obcy na Podlasiu. cz II. Ślady niemieckie. Alicja z tej strony Podlasia #350
2026/08/07
Obcy na Podlasiu. Ślady niemieckie – drugi odcinek serii o nieoczywistej historii Białegostoku i regionu. To opowieść o Niemcach, inżynierach, fabrykantach, o II wojnie światowej i zapomnianych losach ludzi, których uznawano za 'obcych”.
Kawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmian
W centrum tej historii jest Alicja Szataginowa (z domu Ville) – córka niemieckiego inżyniera z Białegostoku.
Jej życie prowadzi nas z Podlasia do Petersburga i z powrotem: muzyczna edukacja, małżeństwo z rosyjskim oficerem, ucieczka przed bolszewikami, a potem powrót do rodzinnego domu przy ul. Parkowej 6. Ten dom staje się świadkiem wielokulturowego Podlasia: niemieckiej mniejszości, rosyjskich śladów, tatarskiego lekarza Tamerlana Smoleńskiego, prawosławnej pani Szury oraz powojennej rzeczywistości PRL.
W czasie II wojny światowej, mimo obecności niemieckich żołnierzy w jej domu, Alicja ryzykuje – ukrywa dziecko swojej żydowskiej koleżanki i pomaga gettu. Po wojnie jej niemieckie i ewangelickie korzenie znikają z oficjalnych kronik.
Zostaje pochowana na prawosławnym cmentarzu. W odcinku towarzyszy mi Iwona Zinkiewicz – leśniczka, przewodniczka i autorka książki „Zagubiona perła i dwa światy”. Wprowadza nas w mikrohistorię Białegostoku i Podlasia, dzieląc się także swoją perspektywą na żywioł historyczny jakim jest Podlasie.
Dzięki temu widzimy, że historia regionu to nie tylko polsko‑białoruskie czy żydowskie wątki, ale też niemieckie, rosyjskie i tatarskie ślady, które nie są tak wyraźne. Ważny jest też dom.
Obecni właściciele domu przy Parkowej 6 – państwo Tomaszewscy zachowali bryłę dawnego pałacyku i uratowali znalezione w nim dokumenty. Udostępnili je: do książki „Zagubiona perła i dwa światy” oraz do zbiorów Mediateki Centrum Ludwika Zamenhofa (archiwum historii mówionej). Dzięki temu Parkowa 6 jest miejscem, gdzie historia Podlasia nabiera barw.
Ten odcinek to audialne retro‑noir: stary dom, wilgoć podlaskich cmentarzy, kurz petersburskich ulic. Jeśli interesują Cię: historia Białegostoku, wielokulturowość Podlasia, niemieckie ślady przed i po II wojnie światowej, historie kobiet, mikrohistorie i opowieści z pogranicza, ten esej audio jest dla Ciebie.Odcinki z serii „Obcy na Podlasiu.
Ślady niemieckie” powstają dzięki wsparciu Fundacji Współpracy Polsko‑Niemieckiej.
@milka.malzahn________________________Chcesz wiedzieć więcej?
Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty: https://anchor.fm/milkamalzahnRadio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chillout
piękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn
Podcast reviews
Read Dziennik Zmian — Miłka O. Malzahn podcast reviews
Podcast sponsorship advertising
Start advertising on Dziennik Zmian — Miłka O. Malzahn relevant audience podcasts
You may also like to advertise on these Podcasts

4.923001203
Dropping Bombs
Brad Lea: CEO, Entrepreneur, and Host of The Bottom Line

4.818412000
The Cabral Concept
Dr. Stephen Cabral

4.6254002000
The Glenn Beck Program
Mercury Radio Arts

4.920911196
Toni and Ryan
Toni Lodge and Ryan Jon

4.6652752197
The Charlie Kirk Show
Charlie Kirk

4.723181990
Timeless Wisdom with Dennis Prager
Salem Podcast Network

4.861541133
The David Pakman Show
David Pakman

4.8167482000
The GaryVee Audio Experience
Gary Vaynerchuk

4.827591720
Earn Your Happy
Lori Harder | YAP Media

4.762632000
The Lawfare Podcast
The Lawfare Institute