Advertise on podcast: De Blauwdruk Podcast

Voor aflevering 57 hebben we geluisterd naar een album dat misschien wel één van de meest besproken vervolgen in de hiphopgeschiedenis is: It Was Written van Nas. Nas - It Was Written Na het verschijnen van Illmatic in 1994 werd Nas in korte tijd gezien als één van de grootste nieuwe stemmen uit New York. Het album groeide uit tot een klassieker en legde de lat voor lyricisme en storytelling enorm hoog. Maar hoe volg je een album op dat door velen als perfect wordt beschouwd? In 1996 kwam Nas met It Was Written. En meteen is duidelijk dat hij een andere kant van zichzelf wil laten zien. Waar Illmatic rauw en compact aanvoelde, klinkt It Was Written moderner en ambitieuzer. De producties zijn nog steeds geworteld in de New Yorkse hiphop, maar Nas zoekt nadrukkelijker naar een geluid dat een groter publiek kan bereiken. Hij kiest er dan ook bewust voor om veel samen te werken met trackmasters die al vele commerciele successen op hun naam hebben. Dat levert tracks op als The Message, Street Dreams en natuurlijk If I Ruled the World, met Lauryn Hill. Tegelijkertijd blijft Nas consistent en bewijst hij wederom zijn skills als een rapper. Zijn storytelling is scherp en gedetailleerd en hij weet de straten van Queensbridge tot leven te brengen. Nas beweegt zich meer richting de wereld van gangsta rap en luxe, macht en succes. Het is niet alleen de jongen uit Queensbridge die vertelt wat hij ziet, maar een rapper die begint te dromen over wat hij zou kunnen worden. Een waardige opvolger? It Was Written wordt vaak vergeleken met Illmatic. Maar misschien is dat juist het probleem. Want als je het album los bekijkt, blijft er een indrukwekkende plaat over. Is de grotere, commerciëlere sound een logische ontwikkeling? Of verloor Nas juist iets van de rauwheid die Illmatic zo bijzonder maakte? En was If I Ruled the World het moment waarop Nas zijn underground-status definitief verruilde voor mainstream succes? Wat in ieder geval duidelijk is: Nas wilde niet simpelweg Illmatic opnieuw maken. Hij wilde groeien, experimenteren en een groter publiek bereiken. En hoewel niet iedereen die koerswijziging kon waarderen, leverde het wel een album op met een aantal van zijn meest bekende nummers. De vraag voor deze aflevering: Kan It Was Written op eigen benen staan, zonder constant in de schaduw van Illmatic te staan? En misschien nog belangrijker: was dit het moment waarop Nas zijn status als één van de grootste MC's van zijn generatie definitief bevestigde? Tijd om terug te gaan naar 1996. Naar Queensbridge, The Firm en een Nas die klaar was om de wereld over te nemen.

Het beste duo uit het zuiden Is dat een hele gekke statement? Nou misschien eigenlijk helemaal niet zo. Al eerder bespraken we het tweede album, ATLiens en nu is het album Aquemini van de groep Outkast aan de beurt. Big Boi en Andre 3000 Vooral die tweede komt vaak terug in lijstjes van de beste rappers ooit. Misschien hij heeft dit spot wel te danken aan dit album, want hier hoor je beide rappers toch wel in hun meest comfortabele vorm tot nu toe. Mensen, puristen, fans, beweren ook wel dat dit het hoogte punt is geweest en dat het nooit beter werd voor de groep Outkast dan dit album, Aquemini. Een hele diverse rode draad We hebben albums besproken waar het echt over van alles ging, maar een album zo divers als de onderwerpen op dit album hoorde we niet vaker. Zo wordt het concept van tijd reizen, het genetisch modificeren van je lichaam, het pimpen van hoes en veganistisch zijn besproken op 1 album. Presentatie Dat de inhoud divers is, is misschien een reflectie van hoe Big Boi en Andre 3000 zelf ook wel zijn. Beide komen ze heel anders voor de dag, bespreken hele andere onderwerpen en dat is allemaal samengevat in een prachtige cover die iconisch is geworden voor Hiphop maar ook voor Outkast zelf. De Blauwdruk Podcast Dat hoor je dus allemaal in deze aflevering van de Blauwdruk Podcast. Laat vooral weten of je het met ons eens bent of juist totaal niet, dat kun je doen door op Instagram een comment te plaatsen, een DM te sturen of op Spotify een berichtje achter te laten. Thanks weer voor het luisteren!

Voor aflevering 53 duiken we in een album dat door velen wordt gezien als het meesterwerk van The Roots: Things Fall Apart. Eind jaren ’90 bevond hiphop zich op een kruispunt. Commerciële rap vierde hoogtij, terwijl de underground bleef bouwen aan albums met meer diepgang en muzikaliteit. In 1999 brachten The Roots Things Fall Apart uit, een titel die zijn kritiek uit op de commerciële weg die het genre is ingeslagen. The Roots stonden bekend als een van de weinige hiphopgroepen met een volledige liveband, en dat hoor je op dit album. De drums van Questlove vormen een strakke basis, terwijl de soulvolle instrumentatie en warme producties perfect samengaan met de scherpe teksten van Black Thought. Zijn technische vaardigheden, intelligente woordkeuze en beheerste delivery maken hem tot één van de meest onderschatte MC's van zijn generatie. Misschien wel all time. Ook de features zijn zorgvuldig gekozen. Onder anderen Mos Def, Common, Erykah Badu, Jill Scott, Dice Raw en Eve leveren sterke bijdragen, zonder dat de samenhang van het album verloren gaat. Sterker nog misschien draagt het er wel aan bij. Alles voelt alsof het een duidelijk doel dient. Een tijdloos meesterwerk? Things Fall Apart wordt vaak genoemd als één van de beste hiphopalbums van de jaren ’90. Maar wat maakt het zo bijzonder? Is het de organische sound die nog altijd fris klinkt? Is het de combinatie van maatschappijkritiek, introspectie en persoonlijke verhalen? Of is het de chemie tussen de band en Black Thought, waardoor iedere track natuurlijk en moeiteloos aanvoelt? Waar veel albums uit die tijd mikten op grote hits, koos The Roots voor een consistente luisterervaring. Natuurlijk bracht You Got Me de groep een Grammy en een groter publiek, maar het album draait om veel meer dan die ene klassieker. Van begin tot eind ademt Things Fall Apart muzikaliteit, inhoud en vakmanschap. De vraag voor deze aflevering: Werkt Things Fall Apart vandaag de dag nog net zo krachtig als in 1999? En is dit niet alleen het beste album van The Roots, maar ook één van de meest complete hiphopalbums ooit gemaakt? Tijd om terug te gaan naar Philadelphia en te ontdekken waarom Things Fall Apart na ruim 25 jaar nog altijd zo'n indrukwekkende luisterervaring is.

Noahs Ark van Jiggy Djé Aflevering 54 alweer, en dit keer zijn we weer eens in een album gedoken dat van eigen bodem komt. Een album dat vaak wordt genoemd als één van de belangrijkste Nederlandstalige hiphopplaten van de jaren 2000: Noah's Ark van Jiggy Djé. Tussen de gevestigde namen en een nieuwe generatie artiesten verscheen in 2006 Noah's Ark, het debuutalbum van Jiggy Djé. Een plaat die niet alleen zijn eigen talent onderstreepte, maar ook de basis legde voor wat later zou uitgroeien tot één van de meest invloedrijke hiphoplabels van Nederland, Noah's Ark. De productie (volledig in handen van Terilekst) klinkt ambitieus en veelzijdig. Soulvolle Nederlandstalige samples, warme beats en een eigentijdse sound vormen het decor voor Jiggy Djé's verhalen. Jjiggy (de huidige directeur van nederlandse hiphoplabels Topnotch en Noah's Arks) brengt een combinatie van zelfreflectie, humor, ambitie en observaties over het dagelijks leven. Zijn stijl is toegankelijk, maar tegelijkertijd scherp en doordacht. Ook qua gastbijdragen is er genoeg te ontdekken, huisgenoot van Jjiggy Djé Spacekees komt een aantal keer langs en ook Unorthadox is te horen op de plaat. Het albun voelt als een visitekaartje van een artiest die precies weet waar hij heen wil, zoals later gebleken. Een Nederlandse klassieker? Noah's Ark wordt door veel liefhebbers gezien als een belangrijk moment in de ontwikkeling van Nederlandse hiphop. Maar wat maakt deze plaat vandaag de dag nog relevant? Is het de eerlijke en herkenbare manier waarop Jiggy zijn verhalen vertelt? Is het de productie van Terilekst, die met zijn gebruik van veel Nederlandse samples een eigen Nederlandse hiphop identiteit creëert? Of is het juist de tijdsgeest die in het album gevangen zit, waardoor het een document is geworden van een belangrijke periode binnen de Nederlandse hiphop? Het is een plaat waarop een artiest zijn eigen geluid vindt én tegelijkertijd vooruitkijkt naar wat de Nederlandse hiphop nog kan worden. De vraag voor deze aflevering: Werkt Noah's Ark vandaag de dag nog net zo goed als toen het verscheen? En hoort dit album thuis in de discussie over de belangrijkste Nederlandse hiphopalbums ooit gemaakt? We gaan het allemaal bespreken in aflevering 54 van de Blauwdruk podcast, tijd om opnieuw aan boord te stappen van Noah's Ark.

Geen luisteraar keuze? Geen album die door de jaren heeft bewezen dat het echt een classic is? Klopt, dit keer gaan we voor wel een heel recent album! J.Cole - The Fall Off Toen het album net uitkwam hadden we al flinke gesprekken over wat dit album was, sterker nog, we hebben zelfs in een eerdere podcast voorspeld hoe dit album ontvangen ging worden. Daarna hebben we eigenlijk expres niet meer met elkaar gesproken over het misschien wel laatste album van J.Cole omdat we er ons nu echt in gingen verdiepen. En er is meer dan genoeg over te zeggen. De inhoud van zijn teksten zijn we altijd al fan van geweest, maar er is ook nog een sterke mening over de manier hoe hij zijn tracks maakt. Niet alleen de producties maar ook de opbouw ervan. The Fall Off sinds 2016. Al meer dan 10 jaar heeft J.Cole het over zijn laatste album, The Fall Off. Dat is niet het enige unieke aan deze roll out. Hij ging ook weer terug naar de basics door album te verkopen uit zijn oude auto die hij in de tijden had toen hij tussen Fayetteville en New York reisde, tijdens zijn college periode. Ook dat geeft allemaal charme aan een product, het geeft allemaal vorm aan het album. Aflevering 53 van de Blauwdruk Podcast Hier, aflevering 53 dus, hoor je dus wat wij vinden van dit album en of dit ook dan bestempeld kan worden als een klassieker. Check het, deel het, laat weten of je het eens bent of juist helemaal niet. Thanks voor alle support.

Vanwege technische problemen iets later dan dat je van ons gewend bent, maar hier dan alsnog aflevering 52 van De Blauwdruk Podcast En voor aflevering 52 duiken we in een album dat vaak wordt gezien als een underground classic uit de jaren ’90: Lifestylez Ov Da Poor & Dangerous van Big L. Halverwege de jaren ’90 barstte New York van het talent, maar er waren maar weinig MC’s met de technische skills zoals Big L die had. Deze skills kon hij ook nog eens moeiteloos combineren met humor, het beschrijven van zijn omgeving en zijn talent voor choquerende bars. Met zijn debuut in 1995 zette hij zichzelf meteen op de kaart als één van de scherpste lyricists uit Harlem. De productie op het album voelt heerlijk East Coast. Harde drums, soulvolle samples en die herkenbare gritty New York-sound. Niet gepolijst, maar veel rauwe producties om Big L’s soms duistere verses tot z’n recht te laten komen. Dit resulteerde in het feit dat hij het genre ‘horrorcore’ kreeg toegeschreven. De namen die hij voor de productie van zijn debuut album wist te strikken waren dan ook niet mals. Lord Finesse, Buckwild en showbizz. Big L staat bekend om zijn punchlines — scherp, brutaal en vaak ook controversieel. Zijn delivery is relaxed, bijna nonchalant, maar ondertussen stapelt hij de ene quotable na de andere op. Het is die combinatie van humor en technische beheersing die hem zo uniek maakt. Op het album hoor je ook bijdragen van onder andere Lord Finesse, Diamond D en Cam’ron (die toen nog aan het begin van zijn carrière stond) en een jonge Jay-Z. Maar bij de sterkste debuutalbums blijft de spotlight altijd op de hoofdrolspeler: Big L. Lifestylez Ov Da Poor & Dangerous wordt vaak genoemd als het begin van wat een legendarische carrière had kunnen zijn. Waar veel artiesten mikten op hits, bleef Big L dicht bij de kern: scherp, direct en compromisloos. Geen grootse conceptplaat, maar een verzameling tracks die vooral draaien om pure bars en persoonlijkheid. De vraag is dan ook: Werkt Lifestylez Ov Da Poor & Dangerous vandaag de dag nog net zo sterk als in 1995? En had Big L kunnen uitgroeien tot één van de absolute groten binnen hiphop? En misschien wel de belangrijkste vraag: Is het album echt een klassieker gebleken? We gaan het allemaal onderzoeken in aflevering 52 van De Blauwdruk Podcast.

Voor aflevering 51 duiken we in een album die door velen wordt gezien als één van de scherpste solo-albums uit de Wu-Tang-catalogus: Liquid Swords van GZA. Liquid Swords Halverwege de jaren ’90 zat de Wu-Tang Clan op een ongekende run. Na het rauwe fundament van Enter the Wu-Tang en sterke solo albums van onder meer Raekwon en Ol' Dirty Bastard, kwam daar in 1995 Liquid Swords bij. Misschien wel de meest intellectuele van allemaal. De productie van RZA is zoals je van hem verwacht. Stoffige drums, duistere samples en die kenmerkende koude new york sfeer. GZA, ook wel “The Genius”, rapt hier met precisie. Zijn pen is berekend, bijna schaakachtig. Elke line voelt doordacht, vol straatwijsheid, filosofie en cryptische metaforen. De features die op het album staan zullen je niet verbazen, het gaat om de usual suspects. Ghostface Killah, Reakwon, Method man, Killah priest, Rza, Inspectah Deck, Ol' dirty bastard en Masta Killah zijn allemaal te horen op Liquid Swords. Een tijdloos meesterwerk? Liquid Swords wordt vaak een klassieker genoemd. Maar wat maakt het écht tijdloos? Is het de sobere productie die nergens gedateerd aanvoelt? Is het GZA’s gecontroleerde delivery? Of is het de manier waarop alles samenkomt tot één consistente, filmische ervaring? In een tijd waarin hiphop steeds groter en bombastischer werd, koos GZA voor focus en inhoud. Geen hitsingles die het album uit balans trekken, maar Een heerlijke luisterervaring. De vraag voor deze aflevering: Werkt Liquid Swords vandaag de dag nog net zo krachtig als in 1995? En is dit misschien wel de sterkste solo-release uit het Wu-Tang-kamp? Tijd om het zwaard weer te trekken.

Aflevering 50 alweer van de blauwdruk podcast! En voor de 50e aflevering hebben we geluisterd naar een duo waar we al een keer een album van besproken hebben, namelijk Freddie Gibbs en the Alchemist. Na het daverend succes van Alfredo in 2020, wat heeft geleid tot een grammy nominatie voor best rap album (gewonnen door Nas - King's disease) kwam er in 2025 verassend de opvolger van dit succesvolle album. Eigenlijk een logisch vervolg op iets wat al ijzersterk stond. Gangsta Gibbs en the Alchemist zijn terug met Alfredo 2! Alfredo 2 Sequels zijn altijd tricky. Zeker als het origineel wordt gezien als een moderne classic. Alfredo 2 bouwt voort op dezelfde ingrediënten: sobere, filmische producties van The Alchemist en een scherpe Freddie Gibbs die nog steeds alles onder controle lijkt te hebben. De sound is herkenbaar, misschien zelfs comfortabel, maar het voelt niet gemakzuchtig. Waar het eerste deel vooral indruk maakte door focus en timing, klinkt Alfredo 2 als een duo dat niets meer hoeft te bewijzen. Freddie rapt met het zelfvertrouwen zoals we van hem kennen terwijl Alchemist doet wat hij altijd doet. Het produceren van goede beats doormiddel van heerlijk sample gebruik en enkel de hoognodige drums. Een waardig vervolg? Maar maakt dat Alfredo 2 ook automatisch zo sterk als zijn voorganger? Is verfijning genoeg, of mis je juist verrassing? Werkt deze formule nog steeds even goed, of begint de samenwerking langzaam voorspelbaar te worden? Dat is de vraag die centraal staat in deze aflevering. Want soms is een vervolg precies wat je hoopt—en soms laat het vooral zien hoe hoog de lat eigenlijk lag. Wij gaan het bespreken.

Een nieuwe aflevering, het voelt als een nieuw seizoen! Nieuwe geluiden, nieuwe intro jingle, maar nog steeds dezelfde guys en dezelfde formule. We trappen af met het debuut album van Dr.Dre, The Chronic. 2001 of The Chronic Het is natuurlijk lastig om de albums niet met elkaar te vergelijken. Zeker omdat het qua productie weer een stapje hoger zet, als je kijkt naar wat er dat jaar nog meer gebeurde. Het album heeft veel mensen geïnspireerd zowel lyricaal als qua sound. Een echte hiphop classic Dat is het zeker, maar vinden wij het ook zo'n tof album? Soms kan iets heel goed zijn, maar past het gewoon niet helemaal bij je. Of is het baanbrekend toen het uitkwam, maar nu zo'n 3 decennia later, damn, en kan het nu niet meer op eigen benen staan. We gaan het deze aflevering bespreken! De Blauwdruk Podcast Wordt gemaakt door Vincent, Tim en Victor en we krijgen ontzettend fijne hulp van Luuk en Amy. Daarnaast, krijgen we hele fijne feedback van misschien wel jou, de luisteraar. Daar zijn we jullie ontzettend dankbaar voor.

Het heeft even geduurd, 47 afleveringen om precies te zijn, voordat legende Redman aan de beurt is. Ontstijgt hiphop Redman blijft een cult held, niet alleen voor mensen die veel naar (oude) hiphop luisteren, maar ook gewoon in 90's popcultuur. Vraag iemand om Redman en waarschijnlijk beginnen ze over de MTV Cribs aflevering. Of de film How High samen met Methodman. Sowieso hebben die twee als duo iets legendarisch neergezet, zeker voor de smokers onder ons. Maar hiphop dan Ja want daarom zijn we hier. Het is niet voor niets dat hij een spotlight heeft gekregen dat breder gedragen wordt dan muziek, en dat is zijn muziek. Hij heeft een gekke carrière achter de rug, of eigenlijk nog steeds zit hij erin. Maar, het is wel zo dat zijn eerste drie albums wel de belangrijkste zijn geweest voor zijn solo carrière. Dat album bespreken we dan ook hier, Muddy Waters. De Blauwdruk Podcast De Blauwdruk Podcast wordt volledig gemaakt door Vincent van Koningsbruggen, Victor van der Ham en Tim Elenbaas.

Killer Mike en El-P zijn Run The Jewels Weer een aflevering over een duo, maar ergens ook een aflevering over een rapper met een vaste producer. Wat vinden wij van deze cult-classic-groep? Run The Jewels 2 Het tweede deel van de serie van de twee rappers. Maar voor ons is het de eerste.

Het tweede album van A Tribe Called Quest Niet alleen het tweede studio album van de groep, maar ook het tweede album dat wij van de groep bespreken. Vinden wij het beter dan Midnight Marauders? Je hoort het in deze aflevering. Back in the day on the boulevard of Linden Dat is waar het allemaal begon voor dit viertal. Nadat ze hun eerste album hadden uitgebracht hebben ze ervoor gekozen om toch wat veranderingen door te voeren. Zo is op dit album veel meer Phife te horen in vergelijking met hun debuut plaat. Daarnaast zijn ze ook gaan werken met andere mensen. Bob Power is een naam die al vaker bij ons langs is gekomen, maar is echt een essentieel onderdeel geweest in het opname proces en de sound van het album. Welke sound dan, een bruggetje naar de volgende alinea. Low End Voor ons muziek liefhebbers betekent dit natuurlijk maar 1 ding, de bass. Een belangrijk onderdeel in de sound van hiphop, maar dat was niet altijd zo. Niet op deze manier. Daarnaast heeft het ook betrekking op de positie waarin de inner-city-tribe-members binnen de maatschappij. Daar gaan we ook wat verder op in. De Blauwdruk Podcast  De Blauwdruk Podcast wordt volledig gemaakt door Vincent van Koningsbruggen, Victor van der Ham en Tim Elenbaas.

Solo debuut van Ghostface Killah Nadat Raekwon zijn purple tape had uitgebracht, was het dan echt aan Ghostface om de schijnwerper te pakken. Wij bespreken in deze aflevering Ironman. Wu Tang's Ghostface debut De run die Wu Tang heeft gehad is natuurlijk legendarisch. Voor een groot deel heeft dit succes te maken met het debuut album van de groep, maar wat er daarnaast gebeurde was bijna net zo belangrijk. De streak van solo albums die erna uitkwamen is legendarisch te noemen. Misschien wel ongeëvenaard ? We hebben al eerder Cuban Linx besproken, hiervoor kwam Tical van Methodman. Daarna kwam het album dat we nog altijd hopen te bespreken, Liquid Swords en toen was het aan Ghost om zichzelf te bewijzen. Is dat gelukt? RZA en Soul We hebben dus ook al een aantal albums gehad waarbij RZA de producties verzorgd. Hoe zorgt hij ervoor dat hij toch variatie biedt? We bespreken de beats en de samples zoals je van ons gewend bent. De Blauwdruk Podcast De Blauwdruk Podcast wordt volledig gemaakt door Vincent van Koningsbruggen, Victor van der Ham en Tim Elenbaas.

Blu & Exile - Below The Heavens (2007) Een heel populair album, of juist een heel underground album. Maar, wat nou als we een keer een heel populair underground album kiezen. Below the Heavens, van Blu en Exile bijvoorbeeld. Beat maker en rapper In dit hiphop landschap hebben we natuurlijk wel meer te maken gehad met duo's. We hoeven ze niet op te noemen want jij kent er meer dan genoeg. Maar als je iemand om een lijstje vraagt, komt het niet vaak voor dat dit west-kust duo er tussen zit. Dood zonde, want ze hebben samen toch wel een heel prachtig product gemaakt. Eerlijk, jong en gemotiveerd. Een aantal woorden waarmee je Blu zou kunnen samenvatten. Hij bespreekt onderwerpen die je misschien wel vaker hebt gehoord, maar dit is wel heel eerlijk, en van de kant die normaal niet wordt belicht. Dan komen daar ook nog eens de mooie beats van Exile erbij en je hebt het totale plaatje. Exile doet iets speciaals met zijn beats, maar wat is dat dan precies? Dat bespreken wij in deze episode. De Blauwdruk Podcast De Blauwdruk Podcast wordt volledig gemaakt door Vincent van Koningsbruggen, Victor van der Ham en Tim Elenbaas.

Jay-Z - Reasonable Doubt Het is de eerste keer dat we voor de derde keer dezelfde artiest bespreken, had het dan ook echt iemand kunnen zijn naast Jay-Z? Roc-A-Fella Ya'll Er is natuurlijk genoeg te bespreken wanneer je zelf besluit om een platenmaatschappij te beginnen omdat niemand anders in je geloofd. Iedereens fout bleek later. Dit album was het start schot, en misschien wel een heel bescheiden start schot, van de carrière van een van de meest succesvolle rappers. Maar laat succes even voor wat het is, laten we inhoudelijk kijken waarom het zo een geprezen album is. Mafioso-rap Eigenlijk doet Jay op dit album iets wat hij op alle andere albums niet doet. Hij rapt echt vanuit een gangster persona. Iets dat terug te zien is op de cover en veel terug te horen is. Het loopt dan ook parallel aan zijn leven. Maar wat is de definitie van mafia dan precies, daar duiken we ook nog even in. Daarnaast bespreken we de legendarische beats die zijn gemaakt voor dit album en komen we tot de conclusie dat de Biggie feature op dit album gewoon niet zo tof is. Sorry, we hadden zelf ook nooit verwacht dat we zoiets zouden zeggen. De Blauwdruk Podcast De Blauwdruk Podcast wordt volledig gemaakt door Vincent van Koningsbruggen, Victor van der Ham en Tim Elenbaas.