Advertise on podcast: Midnight Diary

เพื่อนๆ คนไหนที่รู้สึกว่าเหนื่อย ทำไมชีวิตมันถึงยากจัง ตอนนี้อยากชวนมาฟังกัน หลังจากลาออกจากงาน ผมได้มีเวลาว่างมากกว่าที่เคยมีมาทั้งชีวิต แล้วก็ค่อยๆ ตกตะกอนว่า จริงๆ แล้วชีวิตเราต้องการแค่ไม่กี่อย่าง และมันอาจจะง่ายกว่าที่เราคิด

วันเกิดปีนี้ พี่สาวคนหนึ่งที่รู้จักกันตั้งแต่สมัย มช. ชวนไปกินข้าว แล้วถามคำถามที่ไม่เคยมีใครถามผมมาก่อน "ผ่านอดีตที่เจ็บปวดมาได้ยังไง" คำตอบแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ การเขียนขอบคุณวันละ 3 อย่าง ที่ผมทำมา 6-7 ปีแล้ว คืนนี้เลยอยากเล่าให้ฟังว่า สิ่งเล็ก ๆ แค่นี้ เปลี่ยนคนที่เคยไม่ชอบรูปร่างตัวเอง ชอบเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น และไม่กล้าเปิดรับความรัก ให้กลับมารักตัวเองได้ยังไง กับเรื่องที่เขียนไว้แล้วเกิดขึ้นจริง ทั้งวีซ่า Work and Holiday ที่โอกาสแค่ 1 ใน 10 พอดแคสต์ที่ขึ้นอันดับหนึ่ง และตั๋วไปฟุกุโอกะ 8,000 บาทที่พาไปเจอแฟน

ถ้าเรารู้สึกไม่ชอบตัวเองหรือผิดหวังกับตัวเองที่ไม่มีความกล้า หรือ กลัว หวังว่าตอนนี้จะทำให้เพื่อนๆมีกำลังใจมากขึ้น วันนี้เราจะมาสรุปชีวิตหลังจากที่ไม่มีใครมาควบคุมเรา หวังว่าสิ่งที่เราได้เรียนรู้กับตัวเอง จะเป็นประโยชน์กับทุกคนไม่มากก็น้อยนะครับ :)

คืนนี้เลยอยากชวนคุยเรื่องความกลัวอนาคตที่ไม่แน่นอน ทำไมยิ่งโฟกัสเรื่องแย่ๆ มันยิ่งขยายใหญ่ และทำไมบางทีการปล่อยวางถึงเป็นทางที่พาเราไปถึงฝั่งฝันได้จริงๆ

ผมขอโทษแฟนตัวเอง ที่ผมเป็นคนไม่เอาไหน ลาออกจากงานมา 3 เดือนแล้วยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่างแล้วเขาตอบกลับมาประโยคนึง ที่ทำให้ผมมองตัวเองใหม่ทั้งหมด ตอนนี้เลยกลายเป็นเรื่องของการเอาตัวเองไปเทียบกับคนที่เขาฝึกมาสิบปีโดยที่เราไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังทำอยู่

35 วันแล้วกับชาเลนจ์เรียนภาษาญี่ปุ่นวันละ 30 นาทีคืนนี้มาอัพเดทกันว่าได้อะไรกลับมาบ้าง และทำไมสิ่งที่ได้ ไม่ใช่แค่ภาษาในตอนนี้:• วิธีเรียนแบบ "เกาะคำศัพท์" + Active Recall• 30 นาที/วัน = 15 ชั่วโมง/เดือน พอไหม (คำนวณให้ฟัง)• วันที่ได้คุยภาษาญี่ปุ่นกับลุงญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก• Atomic Habits — ผูกนิสัยใหม่เข้ากับนิสัยเก่า• ทำไมนิสัยเล็กๆ ถึงทบต้นทบดอกไปเรื่องอื่นในชีวิต

ถ้าผมจะบอกว่า เราทุกคนกำลังจะตายเชื่อไหม ?ทุกคนเชื่อว่าความตายเป็นเรื่องที่ไกลตัวแต่จะมีสักกี่คนที่เชื่อว่าเราสามารถตายได้ทุกเมื่อ ในช่วง1 ปีที่ผ่านมาผมตระหนักเรื่องนี้กับตัวเองเยอะมากในวัย 30 ที่คนรอบข้างเริ่มที่จะหายไปทีละคนและแน่นอนว่าในวัย 40 จำนวนผู้คนที่จากไปก็จะเพิ่มขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ จนมาถึงเมื่อวันก่อนที่มีเหตุการณ์ไฟไหม้ที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งผู้คนที่ล้มตายเหล่านั้นก่อนที่พวกเขาจะจากไป วันนั้นก็คงเป็นวันธรรมดาวันนึงวันนั้นก็เป็นวันที่พวกเขาจะได้พักผ่อนเพื่อวันรุ่งขึ้นจะเดินทางไปทำงานแต่ใครจะไปนึกว่าวันนั้นเป็นวันสุดท้ายของพวกเขา เหตุการณ์นั้นยิ่งย้ำเตือนให้ผมรู้สึกได้เลยว่าพวกเราทุกคนกำลังจะตาย ไม่วันไหนก็วันนึงหรืออาจจะเป็นวันนี้ก็เป็นได้ ... หลายๆคนอาจจะรู้สึกกลัวเมื่อพูดถึงเรื่องความตายแต่ผมเชื่อว่าความตายคือของขวัญไม่ใช่ความกลัว ทำไมผมถึงเชื่ออย่างงั้น ? มาลองฟังไปพร้อมๆกันครับ :)

อยากจะมาให้กำลังใจให้เพื่อนๆและตัวเองเกี่ยวกับความผิดหวังว่ามันเป็นเรื่องปกติที่เรากำลังเดินทางตามฝันของตัวเองนะ 🧡

อยากจะมาแชร์สิ่งที่เราได้เรียนรู้จากการดูวีดีโอของ Mikel | Hyperpolyglot ในหัวข้อเรื่องว่า I speak 12 languages - copy my 30 min learning routine ซึ่งพอผมดูแล้วมันปลุกไฟในการเรียนภาษาของผมขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งก็เลยอยากจะหยิบมาแชร์ถึงสิ่งที่ผมได้เรียนรู้และสรุปมาให้เพื่อนๆได้ฟังในคืนนี้ครับ ถ้าเพื่อนๆคนไหนอยากทำชาเลนจ์นี้ไปด้วยกันก็มาจอยกันได้ที่เว็ปนี้นะครับ https://app-sigma-sage-10.vercel.app/ ส่วนเพื่อนๆคนไหนอยากจะมา connect กันหรืออ่าน blog ของผมเข้ามาได้เลยที่ https://folknakamoto.com/หรือ https://www.facebook.com/folknaphat.btc/ ได้เลยนะครับ :)

นี้คือ 3 สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากการเขียนต่อเนื่องทุกวันเป็นเวลา 21 วันที่มันทำให้ผมรู้สึกว่า การเขียนคือเครื่องมือมหัศจรรย์ของโลกนี้เท่าที่เคยมีมาอันนี้เป็นเว็ปไซต์ที่รวบรวมบทความที่ผมเขียนตลอด 21 วันที่ผ่านมาfolknakamoto.com

เราอยากมาแชร์ถึงประสบการณ์ที่เราได้พบเจอเกี่ยวกับความกลัวถึงอนาคตหลังจากเราลาออกจากงานและกำลังเดินตามเส้นทางของตัวเอง พร้อมทั้งแชร์เรื่องราวของ Law of attraction และ การทำในสิ่งที่อยู่ข้างหน้าให้ดีที่สุดเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆทุกๆคนนะครับ :)

วันนี้เราอยากจะมาแชร์เรื่องที่เราตกตะกอนถึงความรู้สึกว่าทำไมเราถึงไม่ชอบตัวเอง รู้สึกแย่กับตัวเองเราจึงเขียนมันออกมาเพื่อให้เราเข้าใจความรู้สึกนี้กับตัวเองมากขึ้นว่าแท้จริงแล้วสิ่งที่เรากำลังรู้สึกคืออะไร ผมหวังว่าถ้าเพื่อนๆคนไหนที่กำลังรู้สึกแบบเดียวกับหรือกำลังรู้สึกแย่กับตัวเองอยู่ตอนนี้จะทำให้เพื่อนๆรู้สึกดีขึ้นไม่มากก็น้อยนะครับ อันนี้เป็นเป็ฯเฟสของผมเองติดตามกันได้นะครับ https://www.facebook.com/folknaphat.btc/ :)

ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้เข้าเรียนคลาส Writing to Think แล้วมันเหมือนเป็นการตบหน้าฉากใหญ่ถึงสิ่งที่เราเคยคิดว่ามันไม่คุ้มที่จะทำ จนเกือบจะเลิกทำ และได้กลับมาทำ ว่าสิ่งที่เราทำมันมาตลอดแท้จริงแล้วมันโครตมีคุณค่าสำหรับตัวเรามากๆเลย อะไรที่มีคุณค่าสำหรับตัวเราและเรื่องอะไรที่ทำให้เราคิดได้แบบนี้ มาฟังไปพร้อมๆกันนะครับ :)

เราอยากจะหยิบเรื่องนี้มาแชร์สำหรับเพื่อนๆที่รู้สึกอยากเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างแต่รู้สึกกลัวในชีวิตว่าพวกเราไม่ได้รู้สึกอย่างงี้อยู่คนเดียวนะ สิ่งที่เราจะมาแชร์ในตอนนี้เป็นเรื่องราวของตัวเราเองที่ตัดสินใจลาออกจากงานที่มั่นคงเพื่อออกเดินทางไปทำความฝันของตัวเองให้สำเร็จ ออกทั้งๆที่ยังกลัว ออกทั้งๆที่ยังไม่พร้อม ออกทั้งๆที่ในใจก็ยังเต็มไปด้วยความกังวล อะไร... ที่ทำให้เราตัดสินใจแบบนั้นและเหตุผลอะไรที่ทำให้เรากล้าที่จะออกเดินทางอีกครั้งนึง มาลองฟังไปพร้อมๆกันนะครับ

สำหรับเพื่อนๆที่กำลังรู้สึกท้อใจ กำลังล้มเลิก หรือยอมแพ้อะไรไปบางอย่างเราหวังว่าเรื่องนี้จะทำให้เพื่อนๆรู้สึกดีขึ้นไม่มากก็น้อยนะครับ เรื่องที่เราอยากจะมาแชร์ให้ห้กับเพื่อนๆในค่ำคืนนี้ ตอนนี้มันเริ่มมาจาก การที่เราท้อและล้มเลิกกับการทำพอดแคสต์และอะไรหลายอย่างในชีวิต เป็ฯช่วงชีวิตที่เรารู้สึกหลงทางและตั้งคำถามกับตัวเองเยอะมากว่าเรากำลังทำอะไรอยู่กันแน่ จนในท้ายที่สุดเราก็คิดขึ้นมาได้ว่าที่จริงแล้วสิ่งที่เราพบเจอ จุดเปลี่ยน และความรู้สึกที่เราอยากจะล้มเลิกมันคืออะไร จนเป็นต้นกำเนิดของตอนนี้ขึ้นมา อะไรที่ทำให้เรากลับมาลุกขึ้นยืนทำตามความฝันของเราอีกครั้ง จุดเปลี่ยนไหนที่มันเปลี่ยนความคิดเรา มาลองฟังไปพร้อมๆกันกับตอนนี้ได้เลยครับ