Advertise on podcast: Rozwadowska, do brzegu!

W dzisiejszym odcinku pochylam się nad tematem selflove. Często traktujemy miłość do siebie jak tą nastoletnią, przyjemną ulotnią miłość i razem z problemami miłość znika. A sęk w tym żeby ta sellflove była miłością dojrzałą, która rozumie że miłość to nie patrzenie na świat przez różowe okulary.

Dzisiaj dywaguje o negatywnej stronie pozytywnego myślenia. Oksymoron? Nie do końca. Toksyczna pozytywność to przekonanie, że wszyscy ludzie muszą mieć pozytywne nastawianie do każdej sytuacji, nie zależnie od tego jak ona jest chujowa. Przekonanie, że nie można do siebie dopuszczać żadnych negatywnych emocji. Przedstawiam w jakiej sytuacji i dlaczego słowa "Myśl tylko pozytywnie" są krzywdzące według mnie.

Mówi się, że ukochana osoba jest dla nas całym światem: "Jesteś całym moim światem". A ja powiem "Jesteś planetą w mojej galaktyce." - tak zaczynają się słowa mojej przysięgi, którą rozpoczynam ten odcinek. W tym odcinku usłyszycie moje dywagacje na temat niezależności emocjonalnej. Uważam, że uzależnianie swojego szczęścia całkowicie od jednej osoby jest opór destrukcyjne.

Zamiana ról w związku to nie jest coś odkrywczego. Ten tradycyjny podział ról w dzisiejszych czasach to nie jest jedyne rozwiązanie i wiele par się na zamianę ról decyduje. To mężczyzna zostaje z dziećmi w domu i dba o dom, a kobieta robi karierę i zostaje głową rodziny, która zasila większość domowego budżetu. Jednak czy jako społeczeństwo jesteśmy na to gotowi?

Odcinek o tym jak końskie zaloty zamieniają się w świńskie zachowania świńskich facetów. Jest ostro, ale jestem wkuriwona.

Prawdziwa kobieta ma krągłości. Prawdziwa kobieta kończy się na 60kg. Prawdziwa kobieta powinna być uśmiechnięta. Prawdziwa kobieta jest damą w towarzystwie, kucharką w kuchni a dziwką w sypialni. Definicji prawdziwej kobiety jest więcej niż odcinków "Na wspólnej" i "Mody na sukces" razem wziętych i problem jest taki, że każda jest bullshitem. Każda krzywdzi którąś ze stron stojącą przed i po granicy postawionej, gdzie ta prawdziwa kobieta się zaczyna. Jedne uderzają w nasz wygląd, inne w naszą osobność, jeszcze inne w życie prywatne, ścieżkę zawodowa inne w macierzyństwo. Raz uda Ci się, spełnisz kryterium i trafisz do grona wybranek i prawdziwych kobiet. Tylko za chwile przyjdzie kolejna osoba ze swoją definicją prawdziwej kobiety i Twoja prawdziwość zniknie szybciej niż moja szansa że zacznę przeklinać, więc JEBAĆ TO. Jebać te wszystkie definicje prawdziwych kobiet. Prawdziwa kobieta jest po prostu kobietą.

Spontanicznie wyrzuciłam z siebie to co siedziało we mnie od dawna - szalenie irytuje mnie ten fałszywy obraz "zapierdolu" i męczennictwa na własnej działalności gospodarczej. To fałszywe męczennictwo i stękanie, że ludzie, którzy pracują na etat nigdy tego nie zrozumieją. Czy aby napewno? Tak samo jak nie lubię dyskredytowania pracy ludzi, tak samo nie lubie tego fałszywego męczennictwa. W dzisiejszym odcinku rozwijam moją opinię w tym temat.

Powinnam być poprawna politycznie. Powinnam nie przeklinać tyle na podcaście. Powinnam sprostać oczekiwaniom słuchaczy. Powinnam?  Ile razy tak bardzo chciałaś podpasować się każdemu? Ile razy robiłaś coś wbrew sobie bo powinnaś? Ile razy tak bardzo nie chciałaś zawieść bliskim, że rozczarowałaś siebie?  Dzisiejszy odcinek mówi o podświadomym spełnianiu oczekiwań innych ludzi.

Na pewno każdy z Was chociaż raz usłyszał: "Ty nie długo głowę zgubisz!". Żeby zobrazować Wam poziom mojego roztargnienia i chaosu panującego w mojej głowie, to powiem Wam, że ja jestem jeźdźcem bez głowy od jakiś 25 lat - czyli od kiedy jako dziecko zaczęłam w miarę ogarniać kuwetę wokół siebie.  Nie jestem w stanie policzyć ile rzeczy osobistych w swoim życiu zgubiłam. Niezliczona ilość klucz, telefonów, kart kredytowych, portfeli. Podzieliłam się z Wami w tym odcinku historiami z happy endem i z "histeria" endem.

I znowu w nawiązaniu do daty. Dziś Światowy dzień walki z depresją. Myślę, że najlepszą walką jest normalizowanie tego problemu, pokazywanie ile osób się z nim zmagało i że da się tego kurwiszona pokonać. Nie jestem tutaj dziś zbyt wylewna, nie mam aż na tyle odwagi, krótko nakreślam swoją historię być może znajdziesz tutaj lustro dla siebie.

Zaskakujące jest to jak dużo się mówi o tym, jaki wpływ ma na nas to czym karmimy swoje ciało, a jak mało mówi się o tym jaki wpływ ma na nas to czym karmimy swoją głowę. Szczególnie w sieci. Dziś głośno myślę dlaczego karmimy swoją głowę syfem albo treściami, których akurat nasza głowa nie toleruje.

Tłusty czwartek, tłusty temat. Dzisiaj dywaguje nad tym jak postrzegamy swoje ciało jako nastolatki (i nie tylko jako nastolatki), a mianowicie odkładamy życie na później - "jak schudnę". Za 10kg pojadę na wakacje, za 10kg otworze się na ludzi, za 10kg... zacznę żyć.