Advertise on podcast: Aspirante Politiek - Analyse en Opinie

Twee weken geleden was er een woonprotest in het Westerpark te Amsterdam en in 3 weken zal er een woonopstand plaatsvinden in Rotterdam. Wat willen de demonstranten? Hoe zit het nou eigenlijk met de wooncrisis, en kunnen we deze crisis oplossen met wat het woonprotest voorstelt? Over huisjesmelkers, hoge huurprijzen, nieuwbouw, bevolkingsspreiding, statushouders, gentrificatie en meer

De kabinetsformatie duurt vaak ellenlang en levert bijna nooit een gewild besluit op. De afgelopen week is dit ook in verband gebracht met de trage reactie van minister Kaag op de situatie in Afghanistan. In deze podcast zoek ik naar een alternatieve regeringsvorm waarbij het formeren wordt vermeden.

In reactie op het aankomende vrouwenquotum voor raden van commissarissen, een analyse en opinie over positieve discriminatie en emancipatie.

Het is een bekend riedeltje; De PVV-kiezer is een boze witte man (of vrouw) die economische onzekerheden voortgebracht door neoliberaal beleid op de vluchtelingen of minderheden afreageert en vandaar stemt voor de economisch rechtse PVV, die tegen diens economische belangen instemt. Tenminste, dat is de verklaring die centrumlinkse sociaaldemocraten geven voor de opkomst van de PVV. Want zij zijn het immers, die écht opkomen voor de gewone Nederlander, dus ook de witte kiezer. Maar klopt dat? In deze eerste aflevering van 'Mythes in de politiek' onderzoek ik deze bewering aan de hand van drie deelvragen. Hoe veel voordeel hebben de PVV-stemmers nou echt aan sociaaldemocratisch economisch beleid? Hoe rechts is de PVV, zoals sociaaldemocraten beweren? En hoe nadelig is progressief sociaaldemocratisch beleid betreft immigratie/asielzoekers en diversiteit ('identiteitspolitiek') voor de witte Nederlander, zoals de PVV beweert? Deze aflevering is niet bedoeld als een waardeoordeel of een verklaring van sympathie aan de PVV noch de sociaaldemocratie. Uitspraken in deze aflevering zijn gebaseerd op de retoriek en beweringen vanuit besproken partijen, en hoe dit zich verhoudt tot feiten en stemgedrag.

Hij is een beetje laat, maar hier is ie dan; een analyse van de verkiezingsuitslag van de Tweede Kamer in maart, waarbij de vinger op de zere plek wordt gelegd voor de verliezers

Veel kiezers kijken er bij de Tweede Kamerverkiezingen over heen; ruimtelijke ontwikkeling. Maar de Kamer en de Nederlandse overheid hebben hier wél mee te maken, al helemaal nu Ollongren een Nationale Omgevingsvisie heeft opgesteld. Een visie op het sturen van stadsontwikkeling en volkshuisvesting en verbeteringen in de infrastructuur die de overheid zou moeten nemen.

In Nederland maakt men gebruik van de parlementaire democratie, waarbij het kabinet (inclusief minister-president) afgezet kan worden door een motie van wantrouwen en vandaar na de Tweede Kamerverkiezingen gevormd wordt uit een coalitie van partijen met een meerderheid aan Kamerzetels. De parlementaire democratie zorgt volgens voorstanders voor sterke parlementaire controle op de regering en past bij het poldermodel van naar consensus zoeken. Het grote nadeel; het is gebruikelijk dat er in de parlementaire democratie geen directe verkiezingen zijn voor het hoofd van de regering, in Nederland de minister-president. Valt dit democratisch gat te dichten, zonder grotere gaten te slaan? Kunnen we de minister-president direct verkiezen, en tegelijk de parlementaire controle en consensus van het poldermodel behouden? Een minister-presidentiële verkiezing, mét alle voordelen van het parlementaire stelsel, een schets hoe zulke verkiezingen eruit kunnen zien.

In Nederland gebruiken we een kiesstelsel van nationale partijlijsten. Veel Nederlanders zijn hier trots op, gezien het zorgt voor totale evenredige vertegenwoordiging van zetels tussen partijen. Maar is dit systeem nou eigenlijk ideaal? Wat voor stelsels gebruiken andere landen in de wereld?  En wat zijn de voor- en nadelen van die stelsels tegenover onze partijlijsten? Is er een ander stelsel dat net zo evenredig is, of genoeg voordelen heeft om dit te compenseren?

Inmiddels zijn alle partijen buiten de VVD het erover eens; het leenstelsel moet verdwijnen, en er moet weer een beurs komen als basis van de studiefinanciering voor studenten aan het hoger onderwijs. ChristenUnie, D66 en GroenLinks vallen al over elkaar met cijfers die hoger uit lijken te komen dan de oude basisbeurs. Maar welke haken en ogen kleven aan deze voorstellen? Wat kunnen studenten aan het hoger onderwijs nou echt verwachten? En komt er nog compensatie voor studenten die onder het leenstelsel hebben gestudeerd? Een gesprek met als gast studente Gretchen Kimberley Dorenbos

Bij elke Tweede Kamerverkiezing doen er tientallen nieuwe partijen mee, waaronder veel afsplitsingen van oude partijen. Deze nieuwkomers hebben over het algemeen niets nieuws te zeggen, zoeken niches op tussen de bestaande partijen, en lijken vooral bedoeld om de oprichters en kandidaten een carrière te geven. In deze aflevering worden enkele nieuwe partijen bij de verkiezingen in maart besproken, en een mogelijke oplossing om de wildgroei van nieuwe partijen tegen te gaan.