Advertise on podcast: De kracht van sensitieve leiders

“Artificial intelligence is slimmer dan ons. Maar het kan niet troosten, niet luisteren, geen hand op een schouder leggen… voor die laag heb je mensen nodig.” Tijdens mijn gesprek met notaris Paul Wellens doken we onverwacht diep in de impact van artificiële intelligentie op het notariaat en op alle kennisberoepen. Waar veel mensen AI zien als een bedreiging, ziet hij het als een uitnodiging. Een duw richting menselijkheid. Want net doordat technologie het rationele deel overneemt, komt er meer ruimte voor de essentie: empathie, aanwezigheid, nuance. Paul ziet elke dag dat cliënten vooral nood hebben aan iets dat geen algoritme kan geven: iemand die diep luistert, iemand die de onderstroom voelt, iemand die rust brengt wanneer de emoties hoog zitten. Hij noemt het zelf “keiharde business”: niet zachtheid als zwakte, maar als impact. Niet het technische van een akte, maar de mens die ze draagt. Zijn verhaal toont hoe leiderschap verschuift: van wéten naar voelen, van procedures naar vertrouwen, van rol naar relatie.

“Ik voel dat ik dingen zie die anderen nog niet zien… en dat maakt me soms eenzaam.” Zo beschrijft Jo Lambert het gevoel dat veel topwetenschappers en leiders kennen: de spanning tussen je missie willen realiseren en het ongemak van anders denken dan de rest. In ons coachingstraject hebben we gewerkt aan: 💡 Het herkennen van impostersyndroom en beperkende patronen 💡 Het omzetten van twijfel in daadkracht en focus 💡 Je authentieke visie en capaciteiten volledig inzetten in complexe situaties Jo vertelt hoe dit haar hielp bij het schrijven van haar boek, het uitrollen van value-based healthcare en het leiden van haar team: van onzekerheid naar een krachtig gedeeld leiderschap. Een open gesprek over zelfvertrouwen, missie en impact maken, ook als je anders durft te denken dan de meerderheid.

“Ik ben niet complex. Ik ben misschien dieper dan iemand anders. En dat is oké.”Die zin van Maarten Horemans (Afdelingshoofd Ruimte, Gemeente Nijlen) bleef hangen.🗣️ Maarten zei het zo mooi:“Omdat ik zo snel vooruitzag in een project en zag wat er mis kon gaan en hoe het beter kon, voelde ik me overal verantwoordelijk voor. Dat putte me volledig uit.”🌿 Vandaag kiest hij anders:“Ik doe geen twintig dingen tegelijk meer aan tweehonderd procent. Ik kies. Ik geef een aanzet. Soms zeggen mensen: ‘Amai, wat heeft die al gerealiseerd, een echte superman!’Maar die wil ik niet meer zijn. Ik werk nu als visionair vanuit de tussenruimte. Ik breng mensen en ideeën samen.”✨ Die tussenruimte is de plek van sensitieve intelligentie.Maarten bezit een hoog bewustzijn en een snel denkvermogen, waardoor hij complexe verbanden razendsnel ziet.In onze gesprekken leerden we dat vermogen niet te temperen, maar te integreren: voelen zonder alles te willen fixen, begrijpen wat er gebeurt zonder je voor alles verantwoordelijk te voelen.🔥 Want als je dat niet doet, raak je langzaam uitgeput.Je draagt meer dan van jou is tot de fut, de zin en soms zelfs de vreugde eruit lekt.⚡ Je mist de signalen in je team, verliest connectie, en haalt resultaten ten koste van jezelf.🌱 Precies daarom raakt Maartens verhaal zoveel leiders.Hij weet hoe het is om ’s nachts met drie scenario’s tegelijk in je hoofd te liggen, elk gesprek na te spelen, elk risico al te willen oplossen.Vandaag gebruikt hij datzelfde scherpe bewustzijn anders: om verbanden te zien zonder ze te willen beheersen, om richting te geven zonder zichzelf te verliezen.🎧 Hoe hij dat doet en hoe rust en scherpte elkaar versterken hoor je in de podcast.Over snel denken, diep voelen en leiden vanuit de tussenruimte.

 “Als ik voel dat ik rechtop ga staan en naar de horizon kijk, dan weet ik dat ik juist zit.” Die zin van Nationale Drugscommissaris Ine Van Wymersch vat perfect samen wat veel sensitieve leiders ervaren: echte motivatie komt niet uit een Excel-bestand, maar uit je binnenwereld. Uit het diepe weten waarom je doet wat je doet. 💡 In haar leiderschap verbindt Ine ratio en emotie. Ze durft haar overtuigingen tonen, gebruikt data om haar visie te onderbouwen, maar de richting komt uit haar hart. In een wereld waar jongeren vaak als probleem worden gezien, kijkt Ine anders. Ze ziet potentieel. En vooral: ze ziet wat nodig is om dat potentieel te versterken. 🎯 3 inzichten die leiders mogen meenemen uit mijn podcastinterview met Ine: 1️⃣ Weerbaarheid begint vroeg.Niet met waarschuwende affiches of speeches, maar met life skills: grenzen leren stellen, ontdekken wie je bent, leren ‘nee’ zeggen vanuit verbondenheid. Dat is preventie die werkt. 2️⃣ Jongeren willen bijdragen.“Ze willen zich nuttig voelen,” zegt Ine. “Een legale manier om iets bij te dragen maakt het verschil.” Dat vraagt creativiteit, geen strafbeleid. 3️⃣ Stop met problematiseren. Onze blik op jongeren bepaalt hoe we hen behandelen. Wie kijkt met vertrouwen, wakkert vertrouwen aan. En dat verandert alles. ✨ In haar aanpak weerspiegelt Ine wat sensitieve leiders zo sterk maakt: ze voelen aan waar de kern ligt, zelfs als de wereld roept om snellere, hardere oplossingen. En ja, Ine worstelt ook met prikkels , het evenwicht tussen werk en gezin , en het idee dat je als leider altijd sterk moet zijn. Maar net in die openheid zit haar kracht. 💎 Sensitieve intelligentie betekent niet ‘soft’ zijn. Het betekent: trouw blijven aan jezelf, en tegelijk de complexiteit van de wereld aankunnen. Met hoofd én hart. Met data én intuïtie.En soms ook… met een kind op de achterbank en een agenda vol vergaderingen. Want leiderschap stopt niet aan de voordeur. Het begint bij wie je bent.

👉🏻 3 inzichten over de rol van sensitief leiderschap in veranderingstrajecten uit mijn gesprek met Koen De Maesschalck van Colruyt Group. Koen leidt een grootschalig verandertraject, maar niet door harder te duwen. Wél door te vertragen, te verbinden en te benoemen wat onzichtbaar is. Elk inzicht is toepasbaar in jouw team – als je durft te leiden vanuit hoofd én hart. 1️⃣ Begin met het team, niet met de taak. “Je kan geen vijf jaar samen werken zonder vertrouwen. Het start met een kernteam waarin elke rol helder is en écht een plek krijgt.” → Sensitieve leiders creëren veiligheid door rollen en verantwoordelijkheden bespreekbaar te maken – en dat steeds opnieuw. 2️⃣ Niet elke vergadering gaat over inhoud. “We starten én eindigen elke meeting met check-in en check-out. Niet alleen: Wat hebben we besproken?, maar ook: Hoe hebben we samengewerkt?” → Sensitieve intelligentie betekent: ook relationeel evalueren, niet alleen rationeel. 3️⃣ Emotie is geen zwakte, maar richtingaanwijzer. “Als ik voel dat er iets onder tafel dreigt te glippen, breng ik het in. Ik ben die angst voorbij. Stiltes doorbreken is geen risico, het is leiderschap.”

🎢 3 inzichten uit mijn gesprek met Karen Wouters, co-founder van Casa19 en professor Leadership aan Antwerp Management School. Over leiderschap, moed en de kracht van het niet weten. 1️⃣ Complex is niet hetzelfde als ingewikkeldTechnische problemen los je op met expertiseComplexe problemen vragen iets anders: collectieve intelligentieLeiders moeten leren ruimte maken voor verschillende brillen, perspectieven én stemmen 2️⃣ We zitten nog vaak vast in het leiderschapsbeeld van 1848Dominantie, charisma, daadkracht... Het ‘great man’-model leeft nogMaar de tijd vraagt om iets anders: sensitieve leiders die durven aanvoelen, afstemmen en richting geven zonder het zelf allemaal te weten 3️⃣ Echte verandering ontstaat in de tussenruimte.Tussen het bekende en het nieuweTussen structuur en vernieuwingEnabling leaders staan precies daar: ze verbinden systemen, houden de ruimte, en creëren veiligheid om samen te zoeken

Wat als sensitiviteit net de sleutel is tot krachtig en toekomstgericht leiderschap? In mijn nieuwste podcastaflevering ging ik in gesprek met Annic Bosmans, CEO van Randstad België & Luxemburg. Ze vertelt hoe sensitieve intelligentie in haar leiderschapspraktijk een stille motor is geworden – voor inclusie, menselijke verbinding én resultaat. 💬 "Als je écht verandering wil, heb je meer nodig dan ratio. Je moet ook durven voelen." 💬 "Zingeving is geen luxe meer. Het is de basis voor impact en engagement." Een gesprek over leiderschap met hoofd én hart, over mensen zien als meer dan hun cv’s, en over de rol van empathie en authenticiteit op topniveau. Een must-listen voor elke leider die voelt dat het anders kan — en moet.  🎧 Luister nu en ontdek waarom sensitieve intelligentie dé hefboom is voor de leiders van morgen: link naar podcast 🌿 Wil je net als de CEO's en senior leiders van deze podcast sensitieve strategieën voor sterk leiderschap inzetten? Wil je effectievere relaties met stakeholders, waardoor je anderen makkelijker meekrijgt en ook meer gewaardeerd wordt als leider, waardoor je dan uiteindelijk jouw organisatie of afdeling eenvoudiger naar duurzame successen kan leiden? Ga dan met mij in gesprek en vraag een strategiesessie aan via https://naturalleadership.be/aanvraag-gratis-strategiesessie/

"Wanneer je dagelijks geconfronteerd wordt met de gruwel van georganiseerde misdaad, is het gemakkelijk om jezelf af te sluiten. Maar écht leiderschap betekent menselijk blijven – tussen de mensen," deelt Catherine De Bolle in ons gesprek voor de podcast. Op het eerste gezicht lijkt Europol misschien niet de plek waar sensitiviteit een rol speelt. Maar wie beter luistert, hoort een ander verhaal. Catherine De Bolle, uitvoerend directeur van Europol, ziet sensitiviteit juist als een cruciaal onderdeel van sterk leiderschap.  In deze aflevering ontdek je: 🌿 Hoe je als leider een omgeving creëert waar mensen durven zeggen: "Het gaat even niet." 🌿 Waarom sensitiviteit niet soft is, maar net een krachtige tool in crisismanagement en misdaadbestrijding. 🌿 Hoe Catherine haar team bij Europol aanmoedigt om open te communiceren, veerkracht te behouden en vooral: het grotere doel voor ogen te houden. Een verhaal over moed, menselijkheid en de kunst van écht luisteren dat je zeker niet wil missen.

Als sensitieve-pur-sang wist Nicole Dekker heel goed hoe ze haar huisartsenpraktijk verder zag evolueren in de toekomst. Maar toen ze zich met anderen associeerde en de zaak uitgroeide tot Groepspraktijk Groen Zuid, voelde Nicole dat ze wankelde in haar leiderschap. Haar snelle denken werd door de collega’s soms als een bedreiging gezien. Nicole begon zich vragen te stellen. Wat was haar rol in het geheel? Welk mandaat had ze nu eigenlijk? En hoe kon ze zelf blijven staan zonder zich te verliezen in empathie voor de ander? Toen de sparkle in haar ogen begon te vervagen, besloot ze heel bewust om in mijn jaartraject coaching te stappen. Hoe dat voor een metamorfose gezorgd heeft, ontdek je in deze aflevering van mijn podcast. Veel luisterplezier!

Zelfreflectie: sensitieven zijn er erg goed in. 🤔 Zo goed in, dat ze zichzelf weleens opzadelen met een té groot verantwoordelijkheidsgevoel, en álle verklaring voor een bepaalde situatie enkel bij zichzelf zoeken. 😓 Zo was het ook bij An Mathieu, accountmanager. Een boze klant? 😠 Het zou haar vroeger haar slaap gekost hebben, zo vertelt ze in de nieuwste aflevering van mijn podcast. Maar vandaag is dat niet meer zo. Vandaag kan ze beter het evenwicht bewaren tussen enerzijds klantgericht zijn en betrokken, en tegelijk de verantwoordelijkheid van de ander zien. ⚖️ Het resultaat is dat ze niet alleen beter presteert, maar ook sterker overkomt én meer rust ervaart. 💪🌿 Hoe ze die ommezwaai maakte? Luister snel naar deze gloednieuwe aflevering. 🎧✨

Het goed doen. Kwaliteit leveren. Mensen vooruithelpen. Doen wat de business van haar verwachtte en wat de organisatie van haar nodig had. Daar efficiënt en productief in zijn. Christel Knuts, Talent, Learning & Development Director bij Deloitte, deed het allemaal. Maar wat was voor haar de essentie? Wie wilde zij zijn, welke toegevoegde waarde wilde zij leveren in de organisatie? Een onbehaaglijk gevoel dat er méér in haar zat dan eruitkwam, bracht haar tot bij mij voor coaching. In mijn coachingpraktijk krijg ik vaak mensen over de vloer die heel intuïtief zijn, maar niet altijd op dat buikgevoel durven te vertrouwen. Zo ook Christel. Wat heeft haar gesterkt om op haar aanvoelen te durven vertrouwen in haar professionele leven? Meer nog: om er een sterkte van te maken? En waarom is het voor introverte mensen zo veel moeilijker om dat te doen? De antwoorden krijg je in deze aflevering. Geniet!

'Als er één ding is dat ik het voorbije jaar geleerd heb, is het om dingen te laten liggen die niet mijn verantwoordelijkheid zijn." 🛑 Mijn podcastgast, Sophie Pollet, bij de opname VP Marketing bij Telenet, volgde al twee keer een traject bij me. De eerste keer was dat omdat ze wilde leren loslaten. Sophie had namelijk de neiging om alles op te pakken wat op de managementtafel lag, maar waar niks mee gebeurde. Ook wanneer het niét haar verantwoordelijkheid was. Dat moest ergens vandaan komen en kon ook niet blijven duren. Benieuwd hoe we verandering creëerden en ervoor zorgden dat er bij Sophie tijd vrijkwam voor dingen waar zij energie van kreeg? Je ontdekt het in een nieuwe aflevering van de podcast. 💡 Wil je ook lezen over hoe je uit de te grote verantwoordelijkheidsvalkuil blijft? Dat kan in mijn boek 'sensitieve intelligentie'. Het eerste hoofdstuk kan je nu nog gratis downloaden. 👇 https://naturalleadership.be/boek-sensitieve-intelligentie/

Voor Caroline Lippens, regiomanager bij Carglass, was empathie haar tweede natuur. Als kind al had ze op school oog voor de leerlingen die het minder goed deden, en zag ze – in tegenstelling tot haar leerkrachten - dat ook zij talenten hadden en aandacht verdienden. Maar later, als leidinggevende, bracht die stevige portie empathie ook een valkuil met zich mee. “Jij bent te empathisch. Je geeft je medewerkers te veel kansen”, kreeg ze als feedback. En ze wist dat het klopte. De oplossing zat ‘m voor Caroline echter niet in het wegduwen van haar empathie. Waarin dan wel? Je ontdekt het in deze aflevering van mijn podcast.

Als je sensitief bent, neem je makkelijk de emoties van anderen en spanningen die in de lucht hangen in je op. Dat kan al eens uitdagend worden in een overleg, want wat doe je als je voelt dat het gesprek de verkeerde kant op gaat of je emoties de bovenhand krijgen? Hoe zorg je ervoor dat je zelf rustig blijft? Marc Collier, provinciegriffier Vlaams-Brabant en mijn podcastgast van morgen, heeft er voor zichzelf iets op gevonden: vertragen. Net zoals hij tijdens een wandeling op een bankje gaat zitten om zuurstof te tanken, blaast hij ook opnieuw luchtigheid in een gespannen gesprek. Hoe precies en wat koffie daarmee te maken heeft, ontdek je in deze aflevering.

"Ik heb je niet aangenomen om te micromanagen, hé", zei de CEO ooit tegen Yanissa De Jonghe, IT-manager bij Lantis.  Yanissa voelde zich op dat moment onzeker over haar leiderschapsstijl, die veel sensitiever was dan wat andere managers naar voren schoven. Ze voelde zich verloren. Totdat ze de woorden van haar CEO hoorde. Hij vertelde haar dat ze niet aangenomen was omdat ze een typische leider was, maar net omdat ze atypisch was.  Dat ze niet micromanagede en dat ze sensitieve kenmerken vertoonde, waren net positieve punten. Zo gaf hij Yanissa de toestemming om die eigenschappen in zichzelf nog sterker te ontwikkelen.   Voor Yanissa zat de sleutel ‘m in het omarmen van haar sensitiviteit. In benoemen voor zichzelf én anderen dat ze anders in leiderschap stond. Wat de reactie van haar CEO daarop was, ontdek je in een boeiende nieuwe aflevering van mijn podcast. Geniet ervan!