Advertise on podcast: Otheo Radio

Jacques Haers is jezuïet en emeritus professor theologie aan de KU Leuven. Hij was pastoor en diensthoofd van de Universitaire Parochie van de KU Leuven. Hij is bevrijdingstheoloog en sterk begaan met ecologische spiritualiteit. Daarnaast bouwde hij grote expertise op in conflictbeheersing: het wegnemen van geweld uit conflicten. Haers verwijst herhaaldelijk naar paus Franciscus. Net als Franciscus zegt hij dat we geen tijdperk van verandering meemaken, maar een verandering van tijdperk. De gebruikelijke structuren werken volgens hem niet meer en zullen moeten veranderen. Dat geldt ook voor de democratie: die moeten we herdenken. De gemeenschappelijke onderscheiding, een essentieel begrip in de Ignatiaanse spiritualiteit van de jezuïeten, kan daarop een antwoord helpen geven. Ook binnen de Kerk is conflictbeheersing onontbeerlijk, bijvoorbeeld door synodaliteit: het samen op weg gaan van álle gelovigen. Een Kerk met synodaliteit als grondhouding wil heel verschillende vormen van kerk-zijn tot wederzijdse empathie en toenadering brengen. Jacques Haers is de bescheidenheid zelve, maar is een denker van groot formaat die analyses maakt en inzichten aanreikt die verrassen en verrijken. Het gesprek met hem gaat over de lege stoel waarop iemand moet plaatsnemen: iemand die uitgesproken betrokken partij is, maar niet werd uitgenodigd. Het gaat over Dances with Wolves, over wie in het kraaiennest zit of hoort te zitten, en over het onderscheid tussen borders en frontiers. En over de bisschop die ook de bisschop is van de bloemen en de bijen, over het zijn en de schepping, en over de zoektocht naar houvast en spiritualiteit die jongeren van vandaag sterk kenmerkt.

Het maatschappelijk middenveld waar vakbonden, mutualiteiten, jeugdwerk en sociaal-culturele verenigingen deel van uitmaken, heeft al wel zelfs zwaar te verduren door een combinatie van politieke druk, financiële besparingen en een veranderende, gefragmenteerde samenleving. Organisaties in dat middenveld bevinden zich in een "krimpende civiele ruimte" waarin hun traditionele rol als kritische tegenmacht openlijk wordt betwist. Julie Hendrickx De Vos is sinds 2025 voorzitter van Beweging.net, het Vlaamse netwerk van christelijke en sociale middenveldorganisaties, de opvolger van het ACW, het algemeen christelijk welzijnsverbond. Ze is een echte optimist, ze gelooft dat het anders wordt, dat het verbonden individualisme zal verdringen, “omdat dat uiteindelijk niet anders kan.”  Haar bezorgdheden zijn talrijk en diep: het klimaat, de kwetsbare mens, bedrotten jongeren , opzettelijk openlijk beleden onverwerkte racisme. Maar ze heeft heel wat levenswijsheid kunnen tanken bij haar adoptieouders en bij haar bekende tante Jeanne De Vos , zuster van de jacht en heel haar volwassen leven missionaris in India waar ze het verschil maakte, hetzelfde verschil dat ook Julie Hendrickx De Vos als voorzitter van Beweging.net zal maken.

In ons land worden mensen zonder papieren, als ze pech hebben, opgepakt en opgesloten in een detentiecentrum. Zo zijn er zes. De bewoners hebben niets misdaan. Ze hebben alleen niet het juiste document. Een legale manier om België binnen te komen, bestaat niet voor hen. Onder de radar gaan is, als de wanhoop hoog is, hun enige optie. In het gesloten centrum verblijven ze samen met criminelen die hun straf hebben uitgezet. Het regime verschilt er nauwelijks van dat in een gevangenis. De sluiting van deze mensen met een migratieachtergrond gebeurtenissen in de verwachting van een gedwongen repatriëring: naar een ander Europees land dat geen visumplicht heeft of naar hun thuisland. Dat laatste zien sommige gedetineerden als een doodsvonnis. Niemand weet of dat terecht is. Niemand bijzondere omstandigheden op de bestemming.  Het loopt wel maanden aan voor de overheid iemand onder dwang uitwijst. Als het al zover komt: volledig begeleid worden tot de ingangspoort van het detentiecentrum met de bevel het land te verlaten.  In ons land verblijven 120.000 zonder papieren. Velen zijn hier al jaren, ze zijn vaak ingeburgerd en leven van onderbetaald zwartwerk. Ze lopen elke dag dat het risico wordt opgepikt om te worden en in een instelling gesloten te landen zonder duidelijk over wat hen te wachten staat en wanneer. Ze worden weggerukt van hun familie en krijgen de boodschap dat ze contact kunnen houden via sociale media. Jörg Gebhard is directeur van JRS (Jesuit Refugee Service) België, een NGO die hard gaat in de bescherming van de belangen van een door media en samenleving en zelfs in bepaalde mate ook door de Kerk vergeten groep.

Maestro Corelli _Una Follia   Concert van Stichting Musonance (Karen Mayeline) in het stadspaleis Hof Bladelin in Brugge op zondag 30 augustus 2026, Soni Sacri, Orheo Radio

Concert door Xavier Díaz-Latorre in de koepelkerk van het Engels klooster in Brugge, op 1 februari 2026, een organisatie van de stichting Musonance.

zie otheo.be/otheoradio/sonisacri

Didier Vanderslycke is sociaal assistent, priester en zakelijk coördinator van de vzw Orbit. Die vzw laat zich in met diversiteit, migratie en interreligieuze dialoog. Jàren geleden, in 1997, won Didier Vanderslycke de Prijs voor de Democratie. Als hij een theoloog was, dan was hij een bevrijdingstheoloog. Hij verbindt geloof met maatschappelijk engagement. En dat doet hij zeer hands on, heel direct. Wonen is voor hem een grondrecht; hij keert zich tegen ondanks alle gedoe over mystery calls nog structurele discriminatie op de huizenmarkt. Er is het project 'Samenhuizen met een vluchteling'. Er is zijn strijd tegen racisme. Hij wijst mensen die zich racistisch niet af. Hij gaat het gesprek met ze aan. Mensen zonder papieren hebben ook rechten. Die horen gerespecteerd te worden. Didier Vanderslycken wil menswaardigheid, is blij met kleine overwinningen, vindt de verdediging van de democrartische rechtsstaat een christelijke missie die de kerk te weinig behartigt. Lees Jezus, zegt hij, maar niet alleen in het evangelie. We hebben een nieuw WIJ nodig, zegt hij, in plaats van het huidige Wij-ZIJ, “want daar maak je geen samenleving mee.” En ook: vraag op restaurant telkens een btw ticket. Een vreemde vraag, vindt u? Niet voor Didier Vanderslycke.

Otheo Radio sprak met Johan Leman by Otheo Radio

Exclusief op Otheo Radio (Soni Sacri): Trudelies Leonhardt vertelt haar levensverhaal by Otheo Radio

Otheo Radio_Soni Sacri_Stabat Mater_Koen Dejonghe by Otheo Radio

Jos Moons s.j. maakt deel uit van de jonge garde jezuïeten in Vlaanderen en Nedereland. Hij is studentenpasto, theoloog, filossof en doceert tegenwoordig aan het Boston College aan de Verenigde Staten. Leo A. De Bock sprak met hem over z'n bezorgdheden, over bidden, geloven, God, het Kwaad en de K.erk en waar het daarmee naartoe moet.

In het Oscar Romerocollege in Dendermonde hebben ze sinds 2016 zgn. OKAN klassen. OKAN staat voor intensief taalonderwijs in Vlaanderen bestemd voor jongeren van 12 tot 18 die onvoldoende Nederlands spreken. Die jongeren zijn doorgaans begeleide of niet begeleide minderjarige asielzoekers. Het gaat om zo’n 50 leerlingen van 21 verschillende nationaliteiten. Veel wat jongeren die in aanmerking komen, is er geen plaats. Het aanbod is kleiner dan de vraag.

Johan Schelstraete kreeg 7 jaar gelden eindelijk een diagnose: hij heeft alzheimer. Hij stelde vast dat heel wat mensen een zeer beperkt beeld hebben van de aandoening. Om die reden schreef hij een boek. Een intienmgesprek met Johan en zijn echtgenot e Lut.

Ensemble Currende, Wim Winters:, orgel: Tenebrae Responsoria voor het Triduum Sacrum , Carlo Gesualdo by Otheo Radio