Advertise on podcast: Radio Afra | رادیو افرا

این بار در رادیو افرا، میزبان روایت خیریه محمد حسین رضوی هستیم. خیریه‌ای که پس از پرواز ابدی محمدحسین رضوی در جوانی، توسط خواهر او نسترن رضوی، برای حمایت از جوانان مبتلا به سرطان (16 تا 30 سال) تاسیس شد. در مسیر سخت و پیچیده‌ی زندگی، رهایی کودکانه‌ات را بی نگرانی از فردا جشن گرفته باشی. با شور به نوجوانی برسی و وارد زندگی شوی، اما شعری برای خواندن نداشته باشی. چرا که جسم و روحت دچار درد شده است. دچار چیزی که به آن سرطان می‌گویند. که نامش هم تو را سست می‌کند. حالا غم جان جدا و غم نام جدا و غم نان جدا. درد از همه سو حمله کرده است. تو، جوانی شده‌ای 16 تا 30 ساله که در اوج پرواز زندگی‌ات، احساس فرود می‌کنی. احساس شرم و شکست. اما می‌بینی که هنوز نور در حال تابیدن است و امید جاری. در این کوره راه تاریک، متوجه می‌شوی که افراد و مکان‌هایی هستند که برای همراهی و کمک به تو در حال کار خیرند. کورسوی امید را می بینی. به آنجا می‌روی و می‌بینی که افرادی مانند تو کم نیستند و درد مشترک خودتان را لمس می‌کنی. در مسیر درمانی، چه جسمی و چه روحی قرار می‌گیری و می‌توانی امید از دست رفته‌ات را دوباره برگردانی. اینجا یک خیریه است از جنس خودت و مخصوص تو: خیریه محمدحسین رضوی در تهران. در رادیو افرای 29، با افتخار میزبان سرکار خانم سیده نسترن رضوی، موسس و مدیرعامل موسسه خیریه محمد حسین رضوی هستیم، تا قصه این خیریه را از زبان خودشان بشنویم. با رادیو افرا 29 همراه باشید.

عالی قاپو، چهل ستون، نقش جهان، هشت بهشت، سی و سه پل، پل خواجو، مسجد شیخ لطف الله، بازار قیصریه، چهار باغ و بسیاری از مکان‌های زیبا و تاریخی، برای خیلی از ماها یادآور زیبایی های شهر تاریخی اصفهانه. یادآور بسیاری از خاطرات خوبمون. اما توی دل همین شهر، کم نیستند زن ها و بچه های کم برخورداری که سهمی از این زیبایی ها ندارن و به سختی زندگی هاشون رو می گذرونن. افراد حاشیه نشینی که بنا به فقر مالی و فرهنگی؛ نه تونستن سهمی از زیبایی ها داشته باشن، نه سهمی از منابع و امکانات آموزشی و اجتماعی. وسط این تضادها و تبعیض‌ها، دو نفر از دغدغه‌مندهای اجتماعی انجمنی رو تاسیس و ثبت کردن، تا بتونه هدفمند و متمرکز، به آموزش، توانمندسازی و توسعه این قشر از جامعه محلی شهر اصفهان بپردازه: به توانمند سازی خانواده های محروم و حاشیه نشین شهری و روستایی اصفهان. در این شماره از رادیو افرا این دو عزیز از شهر زیبای اصفهان به مهمانی ما اومدن. زوج مهربان و خوش قلبی که با دغدغه و تلاش، با هم و در کنار هم جمعیت مهرپویان سبز اندیشه رو در شهر اصفهان راه‌اندازی کردن. جایی که قراره قصه های زیبای اون رو از زبان این 2 بزرگوار بشنویم: سرکار خانم شهرزاد ذوفن و جناب آقای لقمان نجم‌الدینی.

شماره 27 رادیو افرا اختصاص داره به خیریه ای که وسط هیاهوی زندگی، داره تلاش می کنه از بیماران مبتلا به ام اس و خانواده های اون ها در مسیر شناخت و درمان بیماری حمایت کنه و اون عزیزان رو توانمند کنه. مهمان این شماره از رادیو افرا یکی از افراد دغدغه‌مند و دلسوز حوزه نیکوکاری ایرانه. کسی که چندین سال قبل، با همراهی چند نفر از دوستانشون موسسه خیریه توانمندسازی ام اس رو تاسیس کردن. جناب آقای مهرداد غفارهاشمی.

در شماره 26 رادیو افرا به مهمانی خانم ناهید کلوشانی در بنیاد خیریه معلولین ایرانیان رفتیم. در ساختمانی قدیمی اما دلباز در تهران. جایی که انرژی و لبخند و تلاش و همکاری در فضا موج می‌زد. در کنار افرادی که جسمشان روی ویلچر نشسته بود، اما ذهن و قلبشان رهاتر از باد در هوا می‌چرخید. در این شماره رادیو افرا خانم کلوشانی روایت خود را از سه سالگی خودش که دچار فلج اطفال شد آغاز کرد و از تلاش‌های 30 ساله خود در حوزه کارهای داوطلبانه گفت، از حضور در جامعه معلولین و در نهایت تاسیس و شکل‌گیری بنیاد خیریه معلولین ایرانیان. جایی که هم‌اکنون به صورت کشوری فعالیت می‌کند و بالغ بر 2500 مددجو تحت حمایت این بنیاد هستند. جزئیات قصه بنیاد خیریه معلولین را از زبان خود خانم ناهید کلوشانی بشنوید. قبل از آن ذکر این نکته ضروری است که به علت شرایط جسمی مهمان عزیز این شماره از رادیو افرا، ما به مهمانی خانم کلوشانی رفتیم و ضبط این شماره از رادیو افرا در دفتر محل کار ایشان انجام شده است. پیشاپیش از شما شنوندگان و همراهان عزیز بابت صداهای اضافه در محیط، پوزش می‌طلبیم. با رادیو افرا همراه باشید.

شاید هر کدامِ ما از سال‌های ابتدایی زندگی‌مان کودکی را به یاد بیاوریم در یکی از سفرها یا گشت‌وگذارها یا حتی حوالی مدرسه‌مان که به‌نظر می‌رسید هم‌سن‌وسال خودمان باشد؛ ولی وقتی میانۀ نگاه‌های خندان کودکانه که ردوبدل می‌کردیم از او می‌پرسیدیم: «کلاس چندمی؟» پاسخی نداشت جز این‌که سر پایین بیاندازد و از خیر بازی با ما هم بگذرد و برود. احتمالاً آن زمان تک‌روایت داشته‌ایم از دوران کودکی که هر کودک می‌تواند در امنیت حضور خانواده و امکانات، کودکی‌اش را به بازی و یادگیری بگذراند. شاید آن زمان کم‌تر به این فکر می‌کردیم که ممکن است کودکانی اطرافمان باشند که مدرسه نمی‌روند چون خانواده‌شان از عهدۀ هزینه یا مسئولیت‌های تحصیلی فرزندپروری برنمی‌آیند. این شماره از رادیو افرا روایت‌گر کسانی است که چنین کودکانی را دیده‌اند، فکر و ذکرشان شده‌اند و برای آن‌ها بستری فراهم کرده‌اند که خود راوی قصه‌هایشان شوند و احتمال‌های متکثر را برای سرنوشت شخصیت‌های قصه‌هایشان رقم زنند. بله؛ این بار شنوندۀ روایت خیریۀ امین آراسته‌ایم. خیریۀ امین آراسته، در سرزمین پسته‌های ایران، رفسنجان، در خانۀ شخصی مرحوم حسین امین و خانم پروین آراسته متولد شد. آن‌جا که خانه به آموزشکدۀ فنی‌وحرفه‌ای بدل شد تا کودکان بی‌ یا بد سرپرست، بتوانند با یادگیری و مهارت‌افزایی، کودکی خود را از تک‌روایت‌بودن فقر به تکثر روایت‌های ممکن نزدیک کنند. حالا شمار مدارس، دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های امین آراسته در شهرهای گوناگون بسیار بیش‌تر شده است. روایت این بسترسازی‌ها برای راویان مستعد را از زبان آقای یونس شیراوند، مدیرعامل مؤسسۀ خیریۀ امین آراسته بشنویم.

انجمن حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا(احبا)، اولین موسسه غیر دولتی، غیر انتفاعی و غیرسیاسی است که درسال ۱۳۸۰، باموضوع «بهداشت و سلامت» و با هدف حمایت از افراد مبتلا به اختلالات طیف اسکیزوفرنیا و خانواده های آنان تاسیس شده است. انجمن احبا یک مرکز مردم نهاد محسوب می‌شود که مستقل و غیردولتی به صورت رایگان در خدمت مددجویان است. با توجه به نیازهای حمایتی بیماران اعصاب و روان با تصویب اساسنامه و انتخاب هیئت مدیره از سال ۱۳۸۰ با مجوز رسمی وزارت کشور فعالیت خود را آغاز کرده است. رسالت انجمن احبا بر پایه معرفی بیماری اسکیزوفرنیا و ارتقاء سطح آگاهی جامعه نسبت به آن، کمک به انگزدایی و بالا بردن کیفیت زندگی مبتلایان و خانواده‌های آنها، کاهش فشار روانی، اجتماعی و اقتصادی بر خانواده و حمایت‌یابی قرار داده شده است. در این اپیزود به سراغ خانم طیبه دهباشی‌زاده رفتیم تا قصه شکل‌گیری این نهاد اجتماعی را از زبان ایشان بشنویم.

انجمن اتیسم ایران، تشکلی غیر دولتی و غیر انتفاعی است که با هدف ارتقاء کیفیت زندگی افراد دارای اتیسم و خانواده های آنان در سال ۱۳۹۲ تاسیس شد. اتیسم اختلالی پیچیده است، هنوز افراد زیادی از جامعه اتیسم را نمی‌شناسند. انجمن اتیسم ایران تلاش می‌کند، اتیسم را به جامعه معرفی کرده و پذیرش افراد دارای اتیسم در جامعه را آسان‌تر کند. از طرفی مادران را با علائم و نشانه‌های اتیسم آشنا کرده تا تشخیص و مداخله به‌موقع انجام شود. در این اپیزود رادیو افرا به سراغ خانم سعیده صالح غفاری موسس و مدیرعامل انجمن اتیسم ایران رفتیم تا روایت شکل‌گیری این انجمن را از زبان ایشان بشنویم.

همه چیزاز یک دیدار از مناطق محروم شروع شد. هنگامی که در سال ۱۳۸۱ زهرا گیتی نژاد (یکی از اعضای گروه آموزشی آموزش جهانی) به بازدید از مدارس شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان رفتند و از چند مدرسه روستایی بازدید کردند.  ایشان اینگونه نقل می‌کنند: مدرسه‌ها در ناحیه صفر مرزی واقع شده بودند. بعد از طی مسافتی ماشین در محلی توقف کرد. پیاده شدیم. روی یک دیوار کاه‌گلی نوشته شده بود: «دبستان اقبال لاهوری».وقتی وارد کلاس شدم آنقدر تاریک بود که هیچکس را ندیدم. از صلواتی که بچه‌ها به خاطر ورود من و همراهان فرستادند، از وجود آنان در کلاس مطلع شدم. ته اتاق چند میز و نیمکت غیراستاندارد قرار داشت و بچه‌های معصوم و سیاه‌چرده بلوچ روی آنها نشسته بودند. سوء تغذیه از ظاهر آنها تشخیص داده می‌شد.کلاس آنها دخمه‌ی اجاره‌ای بود، بدون پنجره با نور لامپ ۵۰وات! وقتی علت تاریکی کلاس را پرسیدم، گفتند اگر پول برق زیاد شود صاحب‌خانه آن را قطع می‌کند! معلم با بریده‌های چوب دسته‌های ده‌تایی و صدتایی درست کرده‌ بود و روی طاقچه گذاشته بود. او تعدادی کتاب غیردرسی را نیز با طناب اطراف کلاس آویزان کرده بود. نقشه ایران را در یک طرف کلاس و سرگذشت اقبال لاهوری را در طرف دیگر کلاس نصب کرده بودند. گویا کلاس جان او بود. کودکان معصوم با پای برهنه و سرهای تراشیده و رخسار زرد به سؤال‌های ما پاسخ می‌دادند. همه آنها آرزو داشتند که معلم شوند. دخترها اصلاً جواب سؤال ما را نمی‌دادند. سرهایشان را توی هم می‌کردند و می‌خندیدند. معلم این مدرسه، هر روز ۱۵۰کیلومتر راه بین زاهدان و روستا را با سرویس اداره می‌آمد و برمی‌گشت. مدرسه سرویس بهداشتی نداشت. به روستاهای دیگر هم که رفتیم وضع به همین منوال بود. در یکی از مدرسه‌ها چند دانش‌آموز در گوشه‌ای روی یک گونی نشسته بودند. معلم گفت: کلاس اولی‌ها هستند و برای آنها میز و نیمکت نداریم. آقای عسگری رئیس منطقه اظهار می‌داشت که ۱۲۵مدرسه در این روستاها فاقد سرویس بهداشتی‌اند.پس از بازگشت از بلوچستان، در تهران به مدرسه‌ای که در آن تدریس داشتم رفتم. سرکلاس برای بچه‌ها از وضعیت مدرسه‌ای روستایی میرجاوه صحبت کردم. به آنها یادآور شدم، قدردان نعمت‌هایی که خداوند به آنها عطا کرده باشند و گفتم بهترین قدردانی شما در این سن خوب درس خواندن است. سر صف نیز برای دیگر دانش‌آموزان یک گزارش کوتاهی از سفرم دادم. با کمک مسئولین مدرسه، تصویرهایی را که از مدرسه روستایی آنجا همراه آورده بودم در تابلو زدم. بچه‌ها پیشنهاد همکاری و کمک به دوستان خود در روستا را داشتند. ما هم پذیرفتیم و عده‌ای هر روز صبح مشغول

بنیاد کودک از سال ۱۳۷۳ در ایران و آمریکا فعالیت خود را آغاز کرده‌‌ است. این مؤسسه در ایران با نام "مؤسسه خیریه بنیاد‌ کودک" و در آمریکا با نام "Child Foundation" به ثبت رسیده‌است. درسال ۱۳۷۸ بنیادکودک در ایران ثبت‌ رسمی شد و از آن زمان تاکنون فعالیت‌های خود را شهرهای مختلف کشور دنبال کرده است. خط مشی موسسه خیریه بنیاد کودک، همواره بر اهمیت به تحصیل و آموزش استوار بوده است. این موسسه تلاش می‌کند تا با حفظ کرامت انسانی دانش‌آموزان، از «نیازمند پروری»، پرهیز و آن‌ها را در ساختن آینده‌ای با چشم‌اندازهای روشن یاری کند. افرا در اپیزود بیست و یکم میزبان حرمت ناظری مدیرعامل بنیاد کودک است تا با هم قصه بنیاد در این سالها را از زبان او بشنویم.

انجمن حمایت از حقوق کودکان به عنوان سازمانی مردم‌نهاد، مستقل، غیرسیاسی و غیرانتفاعی در سال ۱۳۷۳ با مشارکت گروهی از فعالان حوزه کودک آغاز به کار کرد. این انجمن یکی از قدیمی‌ترین و با سابقه‌ترین نهادهای مردمی در حوزه کودک است که با هدف اصلی حمایت از حقوق کودکان و تبلیغ و ترویج پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک در حال فعالیت است. بهبود وضعیت زندگی همه کودکان آرمان مهمی برای انجمن حمایت از حقوق کودکان است و اعضای انجمن بر این باور هستند که می‌توان با تلاش و فعالیت گروهی و داوطلبانه ضمن رعایت کامل قوانین داخلی گام‌های موثری را برای این آرمان جهانی برداشت. در این شماره رادیو افرا (بخش دوم گفت و گوی قبل) دکتر شیوا دولت آبادی یکی از بنیان‌گذاران انجمن حمایت از حقوق کودک روایت این نهاد مدنی موثر را روایت می‌کند. روایتی ماندگار از روزهای آغاز تا امروز.

انجمن حمایت از حقوق کودکان به عنوان سازمانی مردم‌نهاد، مستقل، غیرسیاسی و غیرانتفاعی در سال ۱۳۷۳ با مشارکت گروهی از فعالان حوزه کودک آغاز به کار کرد. این انجمن یکی از قدیمی‌ترین و با سابقه‌ترین نهادهای مردمی در حوزه کودک است که با هدف اصلی حمایت از حقوق کودکان و تبلیغ و ترویج پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک در حال فعالیت است. بهبود وضعیت زندگی همه کودکان آرمان مهمی برای انجمن حمایت از حقوق کودکان است و اعضای انجمن بر این باور هستند که می‌توان با تلاش و فعالیت گروهی و داوطلبانه ضمن رعایت کامل قوانین داخلی گام‌های موثری را برای این آرمان جهانی برداشت. در این شماره رادیو افرا دکتر شیوا دولت آبادی یکی از بنیان‌گذاران انجمن حمایت از حقوق کودک روایت این نهاد مدنی موثر را روایت می‌کند. روایتی ماندگار از روزهای آغاز تا امروز. وب سایت افرا اینستاگرام افرا

بنیاد خیریه روشنای امید ایرانیان از سال ۹۲ شکل گرفت و تاکنون خدمات خود را معطوف توانمندسازی و حمایت از استقلال جوانانی کرده که در سن ۱۸ سالگی، مراکز نگهداری یا اصطلاحاً «مراقبت موسسه‌ای» را ترک کرده‌ا‌ند. بنیاد روشنای امید ایرانیان درصدد است با ارائه خدمات و حمایتهای تخصصی، به‌هنگام و فعالانه بتواند توانایی‌های فرزندان تحت پوشش را شناسایی و شکوفا سازد؛ آنها را در مسیر رشد و تعالی همراهی و هدایت کند؛ در ناملایمات، بحرانها و مشکلات مراقبت کند و در نهایت امکان یک زندگی مستقل، امن و سازنده را برای‌شان فراهم آورد. این بنیاد علاوه بر ارائه‌ی خدمات مستقیم به گروه هدف، به پشتوانه‌ی تیم تخصصی و علمی که در اختیار دارد در تلاش است ضمن مطالعه‌ و بررسی پژوهشهای روز در این حوزه و آزمون آنها در عمل، دستاوردها و تجارب خود را در قالب برگزاری دوره‌های آموزشی و تدوین الگوها و پروتکلهای عملیاتی در اختیار نهادهای تصمیم‌گیر و سیاست‌گذار و همچنین سازمانها و موسسات همکار قرار دهد. زهرا یاوری یکی از بنیان‌گذاران و مدیرعامل بنیاد خیریه روشنای امید ایرانیان مهمان این شماره رادیو افرا است تا داستان شکل‌گیری این نهاد مدنی را که شعار "خانواده‌ای برای فرزندان مستقل شده از بهزیستی" را با خود دارد روایت کند.