Advertise on podcast: Άκου Μάνα

Ο αποκλεισμός των παιδιών έως 16 ετών από τα social media στην Αυστραλία (ανάλογοι νόμοι ισχύουν σε χώρες όπως η Δανία και η Γαλλία) έχει ανοίξει μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από το αν ένα μέτρο σαν κι αυτό είναι βιώσιμο και αποτελεσματικό. Προσωπικά μού φέρνει στο μυαλό τον αντικαπνιστικό νόμο στην Ελλάδα. Δεν ξέρω αν με πιάνετε. Μπορούμε να βασιστούμε σε μία απαγόρευση την ώρα που τα παιδιά έχουν βρει ήδη τρόπους να παρακάμπτουν το μπανάρισμα και να ξαναμπαίνουν ή να δοκιμάζουν άλλες πλατφόρμες ακόμα πιο ανεξέλεγκτες και αμφιλεγόμενες; Μπορεί μια τέτοια απαγόρευση να σώσει τον εγκέφαλο και την ψυχική υγεία των παιδιών; Συζητάμε το θέμα με τη Χριστίνα Παπαδοπούλου, εκπαιδευτικό με ειδίκευση στις Νέες Τεχνολογίες και την ασφάλεια των παιδιών στο διαδίκτυο.

Η λέξη «επιλεκτική» έχει θετική χροιά, εκτός αν στην ίδια πρόταση υπάρχουν οι λέξεις «παιδί» και «διατροφή». Όσο κι αν το θέλεις, το παιδί δεν θα επιλέξει τη βιολογική ντομάτα, αλλά το κρουασάν. Οι συγχρονες μαμάδες, έχουμε πάθει εμμονή με όλο αυτό το αφήγημα της διατροφής, τα συντηρητικά, τα γλυκά με χουρμάδες, τη «διαβολική» ζάχαρη. Αλλά τα παιδιά είναι παιδιά και όπως και να το κάνεις, η φασολάδα θα έχει πάντα γεύση φασολάδας. Σύμφωνα με τη διατροφολόγο Κατερίνα Καρίνου, η φράση που σώζει «Αν δεν φας τις φακές, δεν έχει παγωτό», δεν θα σε σώσει. Μην νιώθεις αβοήθητη, λύσεις υπάρχουν.

Η Μαριάννα Μεταξά καταλάβαινε ότι κάτι δεν πάει καλά με την κόρη της, την Κέλλυ. Η μικρή ήταν 8 ετών όταν διαγνώστηκε με διαβήτη τύπου 1. Ακόμα θυμάται την πρώτη φορά που το παιδί της νοσηλεύτηκε εσπευσμένα στο Παίδων με γλυκόζη 540, φτάνοντας λίγο πριν το κώμα. Μετά από 4 μέρες, έφυγαν από το νοσοκομείο για το σπίτι μαζί με τον νέο τους συγκάτοικο. Και έμαθαν να ζουν με αυτόν, στην αρχή δύσκολα, αλλά με τον καιρό ισορροπημένα και αρμονικά. «Απλώς μαθαίνεις να μην τον φοβάσαι» λέει σήμερα, 20 χρόνια μετά. Ήταν 2005 και επικρατούσε απόλυτη άγνοια για τον νεανικό διαβήτη και την έννοια του αυτοάνοσου.«Ένας ενήλικας με είχε ρωτήσει αν ο διαβήτης κολλάει», θυμάται.

Δεν είσαι απλά κουρασμένη. Έρευνες αναφέρουν ότι οι εργαζόμενες μητέρες εκκρίνουν από τα υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης που έχουν καταγραφεί. Το άγχος των μαμάδων σήμερα χτυπάει κόκκινο. Υπάρχει μία κανονικοποίηση στο ακραίο στρες που βιώνει η σύγχρονη εργαζόμενη μαμά. Η εξάντληση από το multitasking με παιδί και καριέρα συγκρίνεται με 3 δουλειές πλήρους απασχόλησης και το Tour de France. Κάνουμε πρωταθλητισμό χωρίς να διεκδικούμε μετάλλιο. Η συνεχής πολυδιεργασία, το συναισθηματικό βάρος και η έλλειψη χρόνου αποκατάστασης μετά τον τοκετό συσσωρεύονται ακόμα και για χρόνια και ωθούν το σώμα των σύγχρονων μαμάδων σε μια συνεχή κατάσταση άγχους. Σε αυτό το Άκου Μάνα μιλάμε και αδιέξοδα και εκτονώσεις.

Τι άγχος κι ετούτο. Άντε να τα ξυπνάς πιο νωρίς. Άντε να τους κόψεις τις οθόνες, άντε να τα κάτσεις ξανά στην καρέκλα. Επιστροφή στο σχολείο, ένας ακόμα κύκλος ανεμελιάς κλείνει, μην αρχίσω τα γνωστά αποκαρδιωτικά που λέμε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες: «τα κεφάλια μέσα», «κάθε κατεργάρης στον πάγκο του». Η αλήθεια είναι πως ποτέ κανένα παιδί δεν είπε «θα κάτσω στον πάγκο μου» ή έβαλε το κεφάλι του μέσα, όσες φορές κι αν του ζαλίσαμε τ' αυτιά. Τι να πούμε και κυρίως τι να μην πούμε σε ένα παιδί πριν χτυπήσει το κουδούνι; Η ψυχολόγος- παιδοψυχολόγος Έλενα Κοντιζά μάς δίνει τις κατευθύνσεις.

Η Μαριλέλλα Αντωνοπούλου υποδέχεται στο Άκου Μάνα την Κατρίνα Τσάνταλη. Η Κατρίνα Τσάνταλη δεν περίμενε να γίνει μαμά για να διαπιστώσει πως, αν ο κόσμος έχει μία ελπίδα να αλλάξει, αυτός είναι μόνο μέσα από τα μικρά παιδιά και τις προσλαμβάνουσές τους. Άρχισε να γράφει παιδικά βιβλία το 2017 για να επικοινωνήσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους μικρούς φίλους της πως ο κόσμος μας θα ήταν διαφορετικός αν εμείς οι άνθρωποι δεν θεωρούσαμε το είδος μας ανώτερο από τα υπόλοιπα είδη.   To Άκου Μάνα είναι ένα podcast φτιαγμένο για σύγχρονες μαμάδες. Αφορά τη γυναίκα που μόλις έγινε μάνα, εκείνη που βρίσκεται στον δύσκολο δρόμο της εφηβείας, αλλά και σε κάθε συνειδητοποιημένη μητέρα με παιδιά και απορίες από 0-18 ετών.

 Η Μαριλέλλα Αντωνοπούλου υποδέχεται στο Άκου Μάνα τη Χριστίνα Φλαμπούρη, την πρώτη Ελληνίδα που ανέβηκε στις 7 πιο ψηλές κορυφές του κόσμου. Η Χριστίνα  αφού κατέκτησε το 7 Summits έβαλε στόχο να γίνει μαμά. Ωστόσο, και αυτή η κορυφή κατακτήθηκε με δυσκολία. Η σπουδαία ορειβάτισσα μιλάει για την εμπειρία της με την εξωσωματική γονιμοποίηση, τα 2 παιδιά της, τα οποία φυσικά και φορτώνει στους μάρσιπους για να τους δείξει τον κόσμο από ψηλά και αποκαλύπτει το πιο ακραίο πράγμα που έχει κάνει μαζί τους.  To Άκου Μάνα είναι ένα podcast φτιαγμένο για σύγχρονες μαμάδες. Αφορά τη γυναίκα που μόλις έγινε μάνα, εκείνη που βρίσκεται στον δύσκολο δρόμο της εφηβείας, αλλά και σε κάθε συνειδητοποιημένη μητέρα με παιδιά και απορίες από 0-18 ετών.

Παιδί νάρκισσος, ένα φαινόμενο που πλέον αναγνωρίζεται και σε μεγάλο βαθμό αποδίδεται στην ανατροφή. Προλαμβάνεται ο ναρκισσισμός; ποια είναι η διάκριση ανάμεσα σε ένα μικρό νάρκισσο και σε ένα κακομαθημένο παιδί; πώς παρεμβαίνουμε; Τι πυροδοτεί τη ναρκισσιστική συμπεριφορά; Σε αυτό το Άκου Μάνα ανοίγουμε τη συζήτηση με την ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια, παιδοψυχολόγος και επιστημονική υπεύθυνη του ΔΙ.ΚΕ.Ψ.Υ, Άσπα Πασπάλη.

Παιδιά και θρησκεία. Παλιά τα πράγματα ήταν πολύ πιο εύκολα. Έπρεπε να πιστεύεις στον Θεό, με έναν πολύ πιο σαφή και συγκεκριμένο τρόπο. Φυσικά και έχουμε ανεξιθρησκεία χρόνια τώρα, αλλά είμαστε πάνω απ' όλα χριστιανοί ορθόδοξοι. Παλιά, το να μην βαφτίζεις το παιδί σου ήταν πολύ σπάνιο. Σήμερα συμβαίνει. Παλιά οι δάσκαλοι ήταν όσο θρησκόπληπτοι ήθελαν και κανείς δεν έκανε παράπονα. Οι σύγχρονες μαμάδες και μπαμπάδες φέρουν ενστάσεις, έχουν αμφιβολίες. Αλλά τα παιδιά ρωτούν και χρειάζονται ξεκάθαρες απαντήσεις. Φυσικά και επηρεάζονται από τα πιστεύω των γονιών τους. Είναι ok να θέλουμε να τους μεταλαμπαδεύσουμε τη δική μας στάση; Η ψυχολόγος/ψυχοθεραπεύτρια, Νέλλη Θεοδοσίου, έρχεται για να λύσει όσο γίνεται αυτόν τον γόρδιο δεσμό, με ψυχραιμία.

Ο "διακοσμητικός" μπαμπάς δεν ομορφαίνει κανένα σπίτι. Είναι μία τάση πολύ ξεπερασμένη. Οι πατεράδες έχουν αλλάξει σε μεγάλο βαθμό σε σύγκριση με τους μπαμπάδες και τους παππούδες μας, αλλά υπάρχουν ακόμα εκείνοι που επιμένουν να πετάνε χαρταετό γιατί θεωρούν πως η ανατροφή των παιδιών (όπως και οι δουλειές του σπιτιού) είναι κυρίως ευθύνη της μητέρας αφού «τα παιδιά θέλουν τη μάνα τους). Τι κάνουμε αν μας λάχει μια τέτοια περίπτωση; Συζητάμε το θέμα με την ψυχολόγο Κλαίρη Σειραδάκη

Μοναχικές γυναικείες ψυχές- με παιδιά- εκπέμπω μήνυμα ενδυναμωτικό με διάθεση πολύ ρομαντική: Οι single μαμάδες έχουν το απόλυτο δικαίωμα στον έρωτα, το φλερτ, το σεξ. Πιάστε το, λοιπόν, από εκεί που το αφήσατε, με τον χρόνο και τον τρόπο σας. Πώς ξαναμπαίνει, η single μαμά στο παιχνίδι του dating; Θα το ακούσεις με πάσα λεπτομέρεια και παράλληλα θα πετάξεις μακριά τις αγκυλώσεις που σε κρατάνε μόνη. Ό,τι έγινε έγινε στο παρελθόν, όποιοι και αν είναι οι λόγοι που μεγαλώνεις πια ένα παιδί χωρίς σύντροφο, καιρός να πάμε παρακάτω. Είσαι μητέρα, αλλά παραμένεις ένας άνθρωπος με συναισθηματικές ανάγκες. Κάν'το όπως η Bridget Jones στη νέα της ταινία «Τρελή από Έρωτα. Μπρίτζετ Τζόουνς: Η επιστροφή».

Ένα παιδί κακοποιείται. Και μετά; Πώς θα φροντιστεί; πού θα καταλήξει και μέσα από ποια διαδρομή; Πώς κλείνουν οι πληγές στην ψυχή του; Η υπόθεση της αδιανόητης κακοποίησης του 3χρονου αγοριού στην Κρήτη είναι η αφορμή για μία συζήτηση με τον Στέφανο Αλεβίζο, τον ψυχολόγο και μεταδιδακτορικό ερευνητή που εργάζεται εδώ και 19 χρόνια στο πεδίο της προστασίας του παιδιού, συγγραφέα της διδακτορικής διατριβής «Απομάκρυνση των Παιδιών από την Οικογένεια λόγω Κακοποίησης».

Στο τελευταίο Άκου Μάνα της χρονιάς η Μαριλέλλα Αντωνοπούλου υποδέχεται μία μαμά που θεωρεί όλα τα παιδιά, παιδιά της γιατί, όπως λέει, δεν τα διαφοροποιεί από την κόρη της, τη Θάλεια, ως προς το αίσθημα ευθύνης που νιώθει απέναντί τους.     Η Ζέτα Δούκα είναι τοποθετημένη προ πολλού στη σωστή πλευρά της ιστορίας, μία βαθιά προσωπική ανάγκη την ωθεί ασταμάτητα προς τα εκεί. «Δεν έχει νόημα να τα κουβεντιάζουμε μόνο μεταξύ μας», δηλώνει και έχει δίκιο. Αυτή της η στάση έχει αλλάξει τις ζωές αρκετών ατόμων εκεί έξω.     Η αγαπημένη ηθοποιός, συγγραφέας και ιδρύτρια της ΜΚΟ ΑΝΑΣΑ απαντάει με αφοπλιστική ειλικρίνεια για το πώς βιώνει την κλιμακτήριο ως μητέρα ανήλικου κοριτσιού.     Πόσο ρόλο έπαιξε η Θάλεια σαν ύπαρξη στην απόφασή της να βγει μπροστά στο κίνημα #metoo;     Τι μας μεταφέρει από τις επισκέψεις της σε σχολεία σε μία εποχή που τα παιδιά μαστίζονται από «τέλειες» εικόνες;     Ποια είναι η δική της συμβουλή προς τους γονείς; 

Τα σπίτια των περισσοτέρων εξ ημών είναι γεμάτα με παιχνίδια, σε λίγο δεν θα χωράμε, παραδεχτείτε το. Παίζουν με όλα; όχι. Μέρες που είναι, ας κάνουμε μία κουβέντα περί γενναιοδωρίας. Όχι της δικής μας, δηλαδή των γονιών. Αλλά εκείνης των παιδιών. Κάπου ώπα με το unboxing, το πνεύμα των Χριστουγέννων θα το βρούμε (και) αλλού.

Η Εριέττα Κούρκουλου- Λάτση και η Κατερίνα Γεωργακούλα έρχονται στο Άκου Μάνα και μιλούν στη Μαριλέλλα Αντωνοπούλου για την πρωτοβουλία τους να ιδρύσουν το The Birth Center, το 1ο ανεξάρτητο κέντρο φυσικού τοκετού στην Ελλάδα, μία πρωτοβάθμια δομή υγείας που προσφέρει επιστημονικά τεκμηριωμένη και ολοκληρωμένη φροντίδα, δίνοντας στις γυναίκες την επιλογή να γεννήσουν με φυσικό τοκετό εντός ενός ασφαλούς περιβάλλοντος. Ένα πρότυπο hub ενημέρωσης και προετοιμασίας για την κάθε γυναίκα που ετοιμάζεται να γίνει μητέρα. Γιατί καθεμία από εμάς πρέπει να έχει την την επιλογή να γεννάει όπως θέλει και πάνω απ' όλα με ασφάλεια.