Advertise on podcast: Geloofstoerusting

Je wordt naar wie je kijkt. Dat is de confronterende én hoopvolle boodschap van deze lezing van ds. Corjan Rijsdijk over 2 Korinthe 3:18. We leven in een wereld vol beelden die ons vormen. Influencers, trends, sociale media en de tijdgeest oefenen voortdurend invloed uit op ons denken, onze verlangens en onze identiteit. Maar volgens Paulus gebeurt hetzelfde op geestelijk niveau: wat je bewondert, verandert je. De vraag is daarom niet óf je beïnvloed wordt, maar door wie. Vanuit het beeld van Mozes en de heerlijkheid van God laat ds. Rijsdijk zien hoe christenen vandaag een veel groter voorrecht hebben dan gelovigen onder het oude verbond. In het evangelie mogen zij de heerlijkheid van Jezus Christus aanschouwen. En juist door Hem te zien, te bewonderen en te koesteren, werkt de Heilige Geest een diepgaande verandering van binnenuit. Deze lezing laat zien waarom geestelijke groei niet begint bij harder je best doen, maar bij het steeds opnieuw zien van de schoonheid, liefde en waarde van Christus. Een praktische en indringende boodschap over heiliging, discipelschap en de vraag wat jouw aandacht werkelijk gevangen houdt. Wie of wat vormt jouw leven? En lijkt jouw karakter steeds meer op Jezus? Deze lezing helpt je die vragen eerlijk onder ogen te zien.

Tijdens deze toerustingsavond in Rijssen neemt ds. Marijn Krooneman de luisteraars mee naar Romeinen 4, waar Abraham wordt getekend als het voorbeeld van geloof. Centraal staat de vraag of geloven soms voelt als ‘geloven tegen beter weten in’. Vanuit Abrahams leven laat de spreker zien dat geloof niet rust op sterke gevoelens, overtuigingen of eigen prestaties, maar op Gods betrouwbare Woord.  Abraham geloofde Gods belofte terwijl alles onmogelijk leek. Hij was oud, Sara was onvruchtbaar, en toch ‘heeft tegen alles in gehoopt en geloofd’. Dat geloof was niet gebaseerd op wat hij bij zichzelf zag, maar op Gods macht en trouw.  De lezing benadrukt dat geloof geen prestatie is. Het gaat niet om de grootte van ons geloof, maar om Degene op Wie het gericht is. Zelfs een aangevochten en zwak geloof mag zich vastklampen aan Christus. Daarom ligt de zekerheid van het heil niet in onszelf, maar in Jezus Christus, Die ‘om onze overtredingen is overgeleverd en opgewekt om onze rechtvaardiging’.  Een bemoedigende boodschap voor iedereen die worstelt met twijfel, vragen of ongeloof: God rechtvaardigt niet sterke mensen, maar zondaren die hun vertrouwen op Hem stellen.

We leven in een tijd waarin veel mensen zich afvragen of de wederkomst van Jezus dichtbij is. Oorlogen, spanningen in het Midden-Oosten en ontwikkelingen rond Israël zorgen ervoor dat er opnieuw veel wordt gespeculeerd over de eindtijd. Maar wat zegt de Bijbel eigenlijk? In deze lezing wordt stilgestaan bij de woorden van Jezus uit Mattheüs 24:36: ‘Maar die dag en dat uur is aan niemand bekend.’ Dr. Renier van Kooten laat zien dat christenen door de eeuwen heen hebben geprobeerd de wederkomst te berekenen, maar dat zulke voorspellingen steeds weer verkeerd bleken te zijn. Jezus roept Zijn volgelingen niet op om data uit te rekenen, maar om waakzaam te leven en elke dag bereid te zijn Hem te ontmoeten. Op een toegankelijke manier legt hij uit hoe de Bijbel spreekt over de laatste dagen en waarom deze volgens het Nieuwe Testament al begonnen zijn met de komst van Christus en de uitstorting van de Heilige Geest. Daarbij klinkt ook een belangrijke waarschuwing tegen valse profeten en speculaties die gelovigen kunnen afleiden van de eenvoudige waarheid van Gods Woord. Tegelijk klinkt er een bemoedigende boodschap: Christus komt werkelijk terug. Wij hoeven niet alle details te kennen om Hem te vertrouwen. Zoals in de lezing wordt gezegd: ‘Het goddelijk beloven is het geheim van het kinderlijk geloven.’ Daarom blijft de belangrijkste vraag niet wanneer Hij komt, maar of wij klaar zijn om Hem te ontmoeten.

Wat gebeurt er wanneer een mens werkelijk wordt geconfronteerd met de heiligheid van God? In Jesaja 6 ziet de profeet de Heere op Zijn troon en verandert alles. De man die anderen waarschuwde voor hun zonden, roept nu zelf uit: “Wee mij, want ik verga!” Deze indringende boodschap laat zien hoe groot het verschil is tussen Gods heiligheid en onze zondigheid. Maar juist daar schittert ook het Evangelie: verzoening door het offer dat God Zelf heeft gegeven. Een krachtige oproep om God te leren kennen zoals Hij werkelijk is.

Tijdens deze toerustingsavond laat ds. Corjan Rijsdijk zien hoe diep en ontroerend Gods liefde zichtbaar wordt in het boek Hosea. Vanuit het huwelijk van Hosea en Gomer schildert hij een aangrijpend beeld van de relatie tussen God en Zijn volk. Waar wij een vervallen huis zouden afbreken en een total loss gereden auto naar de schroothoop zouden brengen, doet God iets totaal anders. Ondanks Israëls voortdurende ontrouw klinkt Zijn woord: ‘Zoals de HEERE de Israëlieten bemint, hoewel zij zich wenden tot andere goden.’ Ds. Rijsdijk benadrukt dat zonde niet allereerst het overtreden van regels is, maar iets relationeels. ‘Zonde is niet alleen Gods leefregels breken. Zonde is rechtstreeks Gods hart breken.’ Zoals overspel een huwelijk verscheurt, zo kwetst onze afdwaling het hart van God. Tegelijk schittert juist daarin Gods verbondsliefde. Hosea koopt zijn diep gevallen vrouw terug, een beeld van Christus Die zondaren terugkoopt tegen de hoogste prijs. De kern van het evangelie klinkt door in de woorden: ‘Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad.’ In het tweede deel, vanuit Lukas 15, wordt dezelfde boodschap verder uitgewerkt. Jezus ontvangt zondaars en zoekt verloren mensen zoals een herder zijn schaap zoekt. De rode draad van de avond wordt treffend samengevat: ‘Verloren zijn, geliefd zijn.’ Deze lezing is uiteindelijk een oproep om Gods liefde te geloven, hoe diep iemand ook gevallen is. Wie zich verloren weet, mag horen dat hij nog steeds gezocht, gewenst en geliefd is door Christus.

Ds. Bredenhoff staat in deze toerustingsavond stil bij de vraag of de verkondiging van het evangelie een werkelijk bevel van God is, of dat er sprake zou kunnen zijn van ‘bedrog’ wanneer niet iedereen zalig wordt. Zijn centrale boodschap is helder: God roept mensen oprecht en ernstig tot geloof en bekering. ‘Ieder die de naam van de Here zal aanroepen zal zalig worden’ klinkt als een betrouwbare belofte en niet als een verborgen boodschap voor slechts enkelen. Met herkenbare voorbeelden, zoals een ijsbonnetje dat ongebruikt in een jaszak blijft zitten, laat hij zien dat het probleem niet ligt bij Gods aanbod van genade, maar bij de menselijke reactie erop. Het evangelie wordt niet alleen aangeboden, maar ook bevolen: ‘Bekeert u en geloof het evangelie.’ Tegelijk benadrukt hij dat geloof uiteindelijk Gods werk is. Wanneer God roept, geeft Hij ook wat Hij beveelt. Daarom hoeft niemand zich achter onmacht te verschuilen. De oproep van het evangelie komt werkelijk tot iedere hoorder. In het tweede deel betoogt hij dat God geen God met een ‘masker’ is. Wat God in Zijn Woord openbaart, meent Hij oprecht. Ongeloof is daarom niet een noodlot, maar ongehoorzaamheid aan Gods bevel. De avond eindigt met een indringende uitnodiging: ‘Kom tot Mij, allen gij einden der aarde, en word behouden.’

Ds. H.J.T. Lubbers spreekt in deze lezing over de woorden van Christus: ‘Ik kom spoedig.’ Vanuit 2 Petrus 3 laat hij zien dat Gods uitstel geen onverschilligheid is, maar geduld. Zoals een kleuterjuf die, terwijl ze van 1 tot 10 telt, ‘9 en driekwart’ telt omdat ze eigenlijk niemand straf wil geven, zo ‘vertraagt’ God omdat Hij ‘niet wil dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen’. Met veel herkenbare voorbeelden schetst Lubbers een wereld die leeft ‘alsof de morgen niet bestaat’ – gericht op genot, comfort en eigen verlangens. Toch klinkt midden in die gebroken werkelijkheid Gods bewogen hart. Hij vergelijkt God met een vader die ’s avonds de deur nog niet op slot doet, ‘omdat hij wist dat ik nog buiten was’. De ernst van het oordeel wordt niet verzwegen. Lubbers spreekt eerlijk over ‘de buitenste duisternis’ en over een wereld die eens door vuur geoordeeld zal worden. Maar juist daarin klinkt de rijkdom van het evangelie: ‘Als iemand verloren gaat, dan ligt het niet aan God.’ De lezing eindigt vol verwachting. Christenen mogen ‘over de horizon kijken’. Er komt ‘een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont’. Daarom klinkt de oproep om dicht bij Jezus te leven, het evangelie te delen en te blijven bidden: ‘Kom Heere Jezus, kom haastig.’

Deze lezing van dominee E. (Evert) Meijer draait om één indringende vraag: hoort het kruis wezenlijk bij het christelijk geloof én bij het christelijk leven? Vanuit Mattheüs 16 laat de spreker zien dat Petrus geschokt reageert wanneer Jezus voor het eerst spreekt over Zijn lijden en sterven. Petrus verwachtte een Messias met een kroon, niet een Messias aan een kruis. Toch maakt Jezus duidelijk dat het kruis geen tragisch ongeluk was, maar Gods plan. ‘Christus gestorven is voor onze zonden. Overeenkomstig de Schriften.’ Met veel verwijzingen naar Jesaja 53, Psalm 22 en Psalm 110 werkt dominee Meijer uit dat het kruis de plaats is waar God de zonde straft én zondaren redt. ‘Het kruis is niet alleen een executiemiddel, maar ook een redmiddel.’ Daarom staat het kruis centraal in het evangelie. Meijer waarschuwt ervoor dat christenen soms vooral proberen moeilijkheden te vermijden, terwijl echte navolging juist strijd en tegenstand kan betekenen. Jezus zegt immers: ‘Als iemand achter Mij aan wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen.’ Toch klinkt er ook hoop doorheen: na het kruis komt de kroon. Zoals Jezus ‘om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld het kruis verdragen heeft’, zo mogen gelovigen volhouden in het vertrouwen dat lijden om Christus’ wil nooit het laatste woord heeft.

In deze lezing van Paul Visser, gehouden tijdens een toerustingsavond in Ermelo, wordt Mattheüs 22 ineens een verhaal dat dichtbij komt. Niet als een ingewikkelde puzzel over uitverkiezing, maar als een indringende en tegelijk hoopvolle vertelling. Hij begint bij de verwarring die velen kennen. Die ene zin – ‘velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren’ – kan je vastzetten. Je kunt er bang van worden, onzeker, alsof het uiteindelijk toch buiten je om beslist wordt. En precies daar legt hij de vinger op: ‘De duivel kan met deze tekst je lelijk om de oren slaan’. Niet om de Bijbel verdacht te maken, maar om te laten zien hoe makkelijk woorden verdraaid worden. Langzaam ontvouwt zich dan het verhaal. De eersten die uitgenodigd waren – de verkorenen – willen niet komen. Ze slaan er geen acht op. En dan gebeurt het onvoorstelbare: de deuren gaan wijd open voor iedereen. ‘Zowel slecht als goede mensen’ worden binnengebracht. De zaal loopt vol. Het feest gaat door. En midden in dat alles klinkt die warme, dringende uitnodiging: ‘Kom, alle dingen zijn nu gereed.’ Het gaat niet om wat jij meebrengt. Zelfs het bruiloftskleed ligt al klaar. Je hoeft je alleen te laten aankleden – leven van genade, niet van jezelf. Zo wordt deze gelijkenis geen bedreiging, maar een open deur. Een God die roept, meent het echt – en ziet ernaar uit dat zijn huis vol wordt.

In deze lezing neemt Marcel Vroegop je mee op een reis door de Bijbel. Niet alleen langs Jesaja of het Kerstverhaal, maar terug naar het allereerste begin.  “In het begin schiep God…” en Johannes haakt daar later op in: “In het begin was het Woord.” Kerst blijkt geen los verhaal, maar het moment waarop de Schepper Zijn eigen schepping binnentreedt. God wordt mens. Als dát niet waar is, stort alles in. Vanaf Genesis 3 klinkt al de belofte. Bij Noach zien we oordeel én redding. Bij Abraham een ram in de struiken; een vooruitwijzing naar het Lam. Door koningen, profeten en mislukkingen heen groeit het verlangen naar die ene volmaakte Koning. Wil je zien hoe alles samenkomt? Dan móét je deze lezing beluisteren.

Tijdens een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Rijssen sprak ds. M. Messemaker over het thema: ‘Heeft Jezus al tot jouw hart gesproken?’ Die vraag raakt de kern van het christelijk geloof – het gaat uiteindelijk om leven of verloren gaan. Vanuit Psalm 19 laat hij zien dat Gods Woord zelf kracht heeft: ‘De wet van de HEERE is volmaakt, zij bekeert de ziel.’ Het zijn de woorden van God die het hart raken en vernieuwen. Daarbij wijst hij op de belofte van Jezus in Johannes 10: ‘Mijn schapen horen Mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij en Ik geef hun het eeuwig leven.’ Wie Zijn stem hoort, ontvangt leven. Tegelijk schetst hij eerlijk de ernst van de zonde: de mens staat van nature schuldig voor God. Maar juist daarin schittert het evangelie, want ‘hierin is de liefde van God geopenbaard, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft.’ De woorden uit Johannes 6 – ‘Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekt’ – zijn volgens de spreker geen dreiging, maar troost. Als iemand verlangt naar Christus, is dat al Gods werk. ‘De Vader trekt niet met ijzeren kettingen, maar met de koorden van de liefde.’ God spreekt tot het hart door Zijn Woord. Zoals bij Augustinus, die geraakt werd toen hij las: ‘Bekleed u met de Heere Jezus Christus.’ Wanneer dat gebeurt, komt er rust en zekerheid. Dan klinkt het mee met Romeinen 8: niets ‘zal ons kunnen scheiden van de liefde van God, die in Christus Jezus is.’

Tijdens een jongerenavond van Geloofstoerusting in Barendrecht neemt dominee C.J. (Corjan) Rijsdijk de jongeren mee naar het kruis, naar Mattheüs 27. Niet alleen om stil te staan bij het lijden van Jezus, maar om een indringende vraag te stellen: ‘Is dát mijn Koning?’ Hij schildert het rauw en eerlijk: Jezus ‘kronkelde op en neer’ aan het kruis, happend naar adem. En dan klinkt die aangrijpende roep: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’ Het is geen romantisch plaatje. Allesbehalve. Het is vernedering, spot en duisternis. Boven Zijn hoofd staat: ‘Dit is Jezus, de koning van de Joden.’ En juist dat bordje maakt alles scherper. We spreken vaak over Jezus als offer, als Lam. Maar, zegt Rijsdijk, wat betekent het dat Hij daar hing als koning? ‘Anderen heeft Hij verlost. Zichzelf kan Hij niet verlossen.’ Dat spotwoord blijkt de kern te zijn. Hij redt nu juist door Zichzelf niet te redden. Als koning verslaat Hij de vijand, niet met geweld maar door Zich te laten breken. Als rechtvaardige koning gaat Hij ‘voor jou, in jouw plaats de gevangenis in’. Hij draagt de straf om zondaren welkom te heten in Zijn rijk. Welke koning doet dat? Daarom eindigt de avond verwonderd en persoonlijk: ja, dát is mijn Koning.

Op een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Ermelo stond ds. A. (Arie) Simons niet bepaald zelfverzekerd voor de zaal, maar veel meer kwetsbaar. Hij vertelt hoe hij naar deze avond had uitgezien, hoe hij ‘heel de week in mijn hart en in mijn gedachten bezig geweest’ was met de bezoekers en met het Woord. Maar vlak voor hij moet spreken, ervaart hij iets heel anders. Het voelt als ‘een soort vuistslagen in mijn ziel, in mijn hart’.  Naast de innerlijke strijd, werd hem een preek doorgestuurd waarin de dominee de waarschuwing deed aan zijn hoorders: ‘Pas op, je wordt bedrogen voor de eeuwigheid.’ Tegen die achtergrond toch het evangelie preken deze avond: ‘Ik voel er niks van. Ik ervaar het op dit moment helemaal niet. Alleen maar het tegendeel.’ Die ervaring staat niet op zichzelf, maar illustreert iets van de boodschap deze toerustingsavond. Want meteen voegt hij eraan toe: ‘Ik moet het van mijn Meester hebben en die zal het ook vanavond geven.’ Niet je gevoel, maar Gods belofte is beslissend! Dat onderstreept hij met een aangrijpend beeld uit zijn eigen leven. Zijn dochter kreeg te horen: ‘Je hebt misschien nog twee weken te leven. Je mag naar huis om te sterven.’ Ze hield haar bijbeltje zo stevig vast dat ‘de vingerafdrukken in de kaft van de Bijbel’ stonden. In die herinnering wordt het zichtbaar: ‘Zoveel waarde heeft het Woord. Niet jouw gevoel.’ In het Woord; dáár ligt je houvast. Vanuit Romeinen ontvouwt hij wat dat betekent. Het evangelie is volgens Paulus dat Gods rechtvaardigheid wordt aangeboden aan mensen die ‘de eeuwige dood hebben verdiend’. ‘Het is niet waar omdat ik het ervaren heb, maar het is waar omdat God het beloofd heeft.’ Wie door het geloof Christus omhelst, is rechtvaardig voor God. ‘In de ogen van God een rechtvaardige. En wie zijn we dan in onszelf? Een goddeloze.’ Dat spanningsveld moet je leren verdragen. ‘Het geloof gaat soms dwars tegen het gevoel in.’ Ons gevoel en onze bevinding kunnen zelfs ‘grote vijanden’ zijn van Gods belofte. Daarom zegt hij: leef ‘door het geloof uit de Schrift, uit het Woord. Op Uw Woord heb ik gehoopt.’ Vervolgens spreekt Simons over vrijheid in Christus. In Romeinen 6 krijgt de zonde ‘een knak’. De macht is gebroken, ook al ervaar je dat lang niet altijd. Maar Romeinen 7 laat zien dat we ook bevrijd zijn van de wet. Met het beeld van een huwelijk maakt de apostel Paulus dat duidelijk. De wet is als een man die telkens zegt: ‘Doe dat.’ De vrouw wil gehoorzamen, maar faalt steeds. Dan hoort ze van een andere man die zegt: ‘Ik zal het voor je doen.’ Dat is Christus. Maar zolang ze met de eerste man getrouwd is, kan ze niet naar Hem toe. ‘Er is maar één oplossing. De dood.’ En dan klinkt het bevrijdende woord: ‘Jullie zijn ook gestorven… door het lichaam van Christus.’ De wet is niet gestorven, maar wij zijn door het geloof gestorven aan de wet. ‘De wet kan niks meer van je eisen.’ Dat is vrijheid. Niet wetteloosheid, maar uit genade een nieuw huwelijk met Christus. ‘Waarom ben je met Christus getrouwd? Omdat ik God vruchten zou dragen. Niet maken, niet presteren, maar dragen.’ Daarom zegt hij: ‘Je mag alles, maar je wil niet alles meer.’ Niet omdat de zweep nog boven je hangt, maar omdat ‘de liefde van Christus in mijn hart is uitgestort.’ Vrijheid is leven uit liefde, niet uit dwang. Steeds weer keert Simons terug naar de kernvraag: ‘Ben je rechtvaardig voor God?’ Want wie in Christus is, ‘die is rechtvaardig, heilig en verlost.’ Dat is geen gevoel dat komt en gaat, maar een belofte die vastligt in Gods Woord. En daarin ligt de ware vrijheid.

Tijdens de toerustingsavond van Geloofstoerusting in Rijssen bracht ds. A.A.F. (Alfred) van de Weg een indringende boodschap, waarin hij luisteraars wakker schudde met de vraag: ‘Ben je er klaar voor?’ De gelijkenis van de wijze en dwaze meisjes stond centraal. Het is een beeld van de kerk, op weg naar het grote bruiloftsfeest van het Koninkrijk. Hij tekende in zijn lezing de ernst van Jezus’ woorden: ‘De deur werd gesloten’. Niet iedereen zal binnengaan, zelfs niet allen die uiterlijk lijken mee te doen. ‘Ze hadden allemaal lampen, maar slechts vijf hadden olie.’ Die olie – een beeld van de Heilige Geest, van vreugde en verlangen – maakt het verschil. Want geloof is niet erfelijk of overdraagbaar: ‘je kunt niet leven op het geloof van een ander.’ Hij riep op tot waakzaamheid en verlangend uitzien naar Jezus’ komst, want ‘de bruidegom komt eraan.’ Het is geen boodschap van angst, maar van hoop: ‘De kerk is niet op weg naar een begrafenis, maar naar een feest.’ En terwijl de wereld in chaos is, klonk het hoopvolle refrein: ‘Hij komt. Halleluja. Amen.’

‘Ik wil graag een teken.’ Het klinkt zo eerlijk. Wie verlangt er niet naar een duidelijk bewijs, een wonder, ‘gewoon eens iets aparts mee te maken’? Een handschrift in de lucht. Een stem. Iets dat alle twijfel wegneemt. Maar de vraag is: waarom wil je dat teken? Vanuit ongeloof – of vanuit vertrouwen? In deze lezing laat ds. A.Th. (Anne) van Olst op een jongerenavond van Geloofstoerusting in Barendrecht zien hoe verschillend die vraag kan klinken. Gideon vraagt om een teken, maar zelfs een nat schapenvachtje neemt zijn twijfel niet weg. Zacharias vraagt: ‘Hoe zal ik dat weten?’ – en moet zwijgen. Gesloten twijfel, noemt Van Olst dat: ‘meer geloof hechten aan je eigen vraagtekens dan aan Gods uitroeptekens.’ Maar er is ook een andere toon. Maria vraagt: ‘Hoe zal dat mogelijk zijn?’ Geen verzet, maar overgave. En haar antwoord wordt een gebed: ‘Zie, de dienares van de Heere. Laat met mij geschieden overeenkomstig Uw woord.’ Dat is open aarzeling, ruimte voor God. Vervolgens wijst Van Olst op het grootste teken door God gegeven. Niet spectaculair. Geen vuur uit de hemel. ‘Dit zal voor u het teken zijn: u zult het kindje vinden in doeken gewikkeld en liggend in de kribbe.’ Zó gewoon. Zó kwetsbaar. Maar daarin ligt Gods hart. Wil je een teken? ‘Ga en vind.’ Ga naar Jezus. Hij laat Zich vinden. Dat is genoeg.