Advertise on podcast: Άλλο ένα podcast 3.0 - Θωμάς Ζάμπρας

Καλησπέρα, παιδιά. Ο Ηράκλειτος είχε πει «ο πόλεμος είναι ο βασιλιάς των πάντων». Και η επικαιρότητα το επιβεβαιώνει σε αυτό το podcast. Από κόσμο που πολεμάει στο μετρό, μέχρι πολίτες εναντίον του κράτους τους και αποκορύφωμα την κόντρα Τσαφούλια – Μακελένα, όλα είναι πόλεμος αυτήν τη βδομάδα. Κάνω επίσης μικρότερες παρατηρήσεις για τη βροχή και την Αθήνα, τα κοινωνικά κινήματα και εταιρείες που δεν ψήνονται να πληρώσουν ΦΠΑ για να βγάλει ο Θωμάς τα σπασμένα. Όλα αυτά σε ένα βολικό podcast.

Εγώ είμαι, παιδιά. Ο Θωμάς. Και εδώ θα συνοψίσω σε λίγα λόγια τι θα ακούσετε σήμερα στο podcast. Εμένα να μου επιτίθενται για τη χωριάτικη προφορά μου. Ποιο είναι το προσκύνημα στους ιερούς τόπους φαγητού στα Τρίκαλα. Τι ζήσαμε σε μια καφετέρια στα Τρίκαλα. Πράγματα για τη νοσταλγία του μέρους που μεγάλωσες. Τι γίνεται με τις τουριστικές αρκούδες. Γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν παρέες με δυναμική Game of Thrones. Τι παίζει με τη θέση/μη θέση των Metallica. Και πώς το remaster του Silent Hill 2 με έμαθε υπομονή. Μπορετε να το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Καλά ε, σας έχω φρέσκο πράμα. Όλη η περιπέτεια του τουρ μας στο UK, πώς οι Άγγλοι κορόιδευαν την προφορά μου, ανάλυση για το αν το Λονδίνο ακριβό, πώς τα ήπια με Σκωτσέζους σε ένα χωριό, αν αξίζει το Stonehenge, πώς έφερε εμφυλιακό κλίμα η κόντρα Καρβέλα-Βίσση, πώς ξέπεσε έτσι ο Top G και το παίζει με τις ώρες της μέρας και γιατί δεν φτάνουν. Μόλις γύρισα από Αγγλία, σας μιλάω για όλα αυτά. You’re welcome, ρε μπαγάσες. Μπορείτε να το δίτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Λοιπόν παιδιά, πάρτε την παρέα και ελάτε σε άλλο ένα Ποντκαστ που σας έχω φοβερό πράμα με ντόπια προϊόντα: Γιατί με έφερε η μοίρα στο μετρό; Τι είναι η αλτρουιστική λαμογιά; Πώς προστατεύεται ο πατέρας μου από AI απάτες; Τι έμαθα βλέποντας ελληνική τηλεόραση; Είναι δυνατόν να υπάρχει ακόμα το Bio Balance; Τι παίζει με εκρήξεις σε σπίτια και τιμή βενζίνης; Γιατί όλοι περηφανεύονται ότι δεν κοιμούνται καθόλου; Πού ξέρω. Άκου το ποντκαστ. Μπορείτε να το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Καλώς τα παιδιά σε άλλο ένα πόντκαστ, όπου γκρινιάζω για καιρικά βροχοπλοκάμια, για το ότι σχεδόν λιποθύμησα κάνοντας γυμναστική, για τον Εντ Σίραν και τη συναυλία του, για τα γκρουπ με ψάρια στο Facebook και για τους λόγους που ξεχνάω καμιά φορά πως είμαι ένας ενήλικας. Σε αυτό το επεισόδιο του «Άλλο ένα podcast 3.0», ξεκινάμε ξεκαθαρίζοντας τι εννοούσαμε στην προηγούμενη συζήτηση για τους γιατρούς και το ChatGPT, και την αξιοπιστία του AI όσον αφορά τις ιατρικές συμβουλές. Στη συνέχεια, ανοίγουμε μια μεγάλη κουβέντα για την πολιτική στάση των καλλιτεχνών με αφορμή τον Εντ Σίραν, τον Μάκλμορ και την Παλαιστίνη, προβληματιζόμαστε για την ευθύνη των δημόσιων προσώπων, για τα όρια της διαδικτυακής ανθρωποφαγίας αλλά και για το πώς η γενιά μας βιώνει την ενηλικίωση διαφορετικά από τους γονείς μας. Ακολουθεί μια περιπέτειά μου από το γυμναστήριο, όπου ένα έντονο πρόγραμμα στα πόδια, σε συνδυασμό με ελλιπή ύπνο και λάθος timing στο φαγητό, με οδήγησε σε έντονη αδυναμία και αναγκαστική διακοπή. Επίσης, προειδοποιούμε για τα «βροχοπλοκάμια» και περιγράφουμε την εμμονή με τα Facebook γκρουπ ψαράδων, όπου οι χρήστες ανταγωνίζονται ποιος έχει ψαρέψει το μεγαλύτερο ψάρι. Σχολιάζουμε, επίσης, την ανάδειξη του Νέου Κόσμου ως μίας από τις «cool» γειτονιές παγκοσμίως και συζητάμε για την προσπάθεια των κατοίκων να ανεβάσουν ακόμη περισσότερο το «coolness».

Καλησπέρα σε όλους. Στο νέο podcast είμαι άρρωστος και πριν αρχίσετε να με ρωτάτε πράγματα, θα έλεγα να ακούσετε το πρώτο μέρος του podcast. Κατά τα άλλα, μάθετε πώς βρέθηκα να προλογίζω μια ταινία σε ένα event, χωρίς να το ξέρω, ακούστε τα δεινά της πληρωμής σου αν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας, δείτε random σκέψεις για την απώλεια Μαζωνάκη και μάθετε πώς η ανάπτυξη του AI επηρεάζει εσένα και το gaming σου. Μπορείτε να το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ

Καλή σεζόν, με αισιοδοξία να έχουμε, παιδιά. Εμείς εδώ συνεχίζουμε δυναμικά με εξήγηση γιατί έγινα κορόνα η αγριόγατα στο τελευταίο podcast, απάντηση στο αν τελικά είναι Αθηναίος ή όχι, νεύρα για ανθρώπους που φτιάχνουμε άρθρα-λίστες, συγκίνηση για το γήπεδο που πήγα με τον πατέρα, συμβουλές για το τι να φάτε σε καντίνες και, φυσικά, περιγραφή των Ολυμπιακών Αγώνων Ρομπότ στην Κίνα. Μόνο αν είσαι ανόητος θα χάσεις αυτό το podcast. Μπορείτε να το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Καλώς σας βρήκα όλους! Καλό χειμώνα και καλή επιστροφή, αν και εύχομαι κάποιοι από εσάς να μην έχετε γυρίσει ακόμα. Τώρα πάμε στα δικά μας. Άλλο Ένα Podcast με: Τι έκανα φέτος το καλοκαίρι σκέφτομαι και γράφω, καλοκαιρινούς γάμους, την πόρωση των γονιών μας με φυσικά γιατρικά και αντιβιώσεις, την αληθινή ιστορία της πτώσης του Εωσφόρου, μια έκπτωση που προτείνω για συναυλίες, γιατί η ολοκλήρωση της τηλεδιοίκησης στα τρένα δεν είναι και για πανηγύρι και teaser για το podcast που ακολουθεί, με αφιέρωμα στους Ολυμπιακούς με ρομπότ! Ε, τι άλλο θέλετε; Μπορείτε να δείτε το επεισόδιο σε vidcast εδώ και εδώ.

Ο Διονύσης Ατζαράκης είναι ο σημερινός καλεσμένος του vidcast «Άλλη μια συνέντευξη» με τον Θωμά Ζάμπρα. Μαζί κάνουν μια συζήτηση γεμάτη χιούμορ, αυτοσαρκασμό αλλά και αρκετή ειλικρίνεια για την κωμωδία και την τηλεοπτική πραγματικότητα στην Ελλάδα. Μπορείτε να δείτε το επεισόδιο σε vidcast εδώ και εδώ.

Ακούσατε, ακούσατε: Νέο πόντκαστ με τα κλασικά ψυχολογικά και κοινωνικά κακώς κείμενα. Πώς το κλείσιμο ενός πάρκινγκ με έφερε αντιμέτωπο με τον φόβο μου για οριστικά τέλη, πώς το AI μού χάλασε τις καλοκαιρινές συναυλίες, γιατί δεν μπορώ να αποφύγω σέξι AI δράκους και άλλοι δύο λόγοι που δημοσιογράφοι ντροπιάστηκαν. Μπορείτε να δείτε το επεισόδιο σε vidcast εδώ και εδώ.

Καλησπέρα από την καυτή Αθήνα. Είμαστε εδώ με νεύρα για τα όρια ταχύτητας στην εθνική, τα νέα απαράδεκτα φαινόμενα φωτιάς, τις μούφα ΑΙ κλήσεις και τον χειρότερο εχθρό μας, τον εαυτό μας. Αμέ, τι; Παίζουμε; Μπορείτε να το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Αν δεν έχετε χάσει ακόμα τις αισθήσεις σας από τη ζέστη, ακούστε στο σημερινό πόντκαστ: γιατί ήμουν οk και με Ισπανία και με Αργεντινή, γιατί νευριάζουμε που ο Μέσι δεν είναι αντιεξουσιαστής, για την προδοσία των γονιών μου, γιατί για τη γενιά μας το soundbar είναι το σπίτι μας, γιατί πρέπει να φορολογήσουμε τα tips και αν έγινε σοβαρή μελέτη για τις εργασίες του μετρό (spoiler alert: όχι). Μπορείτε να το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Άλλο ένα πόντκαστ, στο οποίο θα αναλύσουμε με οργισμένηγκρίνια αν ξέρετε ότι το πόντκαστ μου είναι βίντεο ή όχι, γιατί οι τουρίστες είναι τόσο ανέμελοι, τι παίζει με τις διαφημίσεις στα sites, ποιοι boomers φτιάχνουν σταυρόλεξα, πόσο μισώ τα παιδάκια που λατρεύουν τα μπρόκολα και τη σκληρή επικαιρότητα των δολοφονιών από αστυνομικούς και των εξελίξεων στην υπόθεση Μαρφίν. Μπορείτενα το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Καλησπέρα παιδιά. Ας πούμε δυο πράγματα, να τα βγάλουμε από τη μέση. Ναι, φοράω ένα πουκάμισο με λεμόνια. Ναι, ο γιακας μου είναι διπλωμένος επειδή δεν τον πήρα είδηση και έμεινε έτσι όλο το γύρισμα. Όμως θα πούμε και για γάμους φίλων, για τις ομοιότητες του πατέρα μου με τον Κολόμβο, για υβριδικές επιθέσεις AI σε ανυπεράσπιστους πολιτικούς, γιατί ο Μέσι είναι ο μπαμπάς σας και άλλα τέτοια. Μπορείτε να το δείτε σε video εδώ και εδώ.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Άλλη μια συνέντευξη», ο Θωμάς Ζάμπρας φιλοξενεί τον ηθοποιό, σκηνοθέτη και θεατρικό συγγραφέα. Οι δυο τους μιλούν για τις «πόρτες» που έφαγαν στο ξεκίνημά τους, τη σκληρή αυτοκριτική, την τελειομανία και το πώς είναι να δημιουργείς αντλώντας από την περιοχή του προσωπικού σου πόνου. Ο Γιωργής Τσουρής είναι ο σημερινός καλεσμένος του vidcast «Άλλη μια συνέντευξη» με τον Θωμά Ζάμπρα και η συζήτησή τους ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ, στις αλήθειες για το θέατρο και στις πιο βαθιές, προσωπικές εξομολογήσεις. Οι δυο τους αναλύουν τη λεπτή γραμμή που χωρίζει το stand-up comedy από το κλασικό θέατρο και συζητούνγια το «σκληρό σπορ» της έκθεσης στη σκηνή, για την επικοινωνία του ηθοποιού με το κοινό αλλά και για τον τρόμο που δοκιμάζει όποιος καλλιτέχνης επιθυμεί ναπαραμείνει το έργο του «φρέσκο». Ο Τσουρής μιλά ανοιχτά για τη δυσκαμψία του ελληνικού καλλιτεχνικού κατεστημένου απέναντι στην αλλαγή, τη σημασία της αυστηρής αυτοκριτικής μετά από μια αποτυχία αλλά και για τη μάχη που δίνουν οι δημιουργοί με τους παραγωγούς για το αυτονόητο δικαίωμα της αμειβόμενης πρόβας. Εξηγεί, επίσης, γιατί η ελληνική οικογένεια αποτελεί τον απόλυτο πυρήνα των έργων της σύγχρονης δραματουργίας και αποκαλύπτει το παρασκήνιο της μεταφοράς της τεράστιας θεατρικής του επιτυχίας, «170τετραγωνικά», στη μεγάλη οθόνη. Η κουβέντα αναφέρεται και στην πικρή αφετηρία της πιο δημιουργικής περιόδου του: την ανάγκη μιας παρέας 25άρηδων να κάνουν κάτι δικό τους και τον πρόωρο χαμό του φίλου και συνδημιουργού του, του καλλιτέχνη Βαγγέλη Ρωμνιού, το 2018. Ο Γιωργής Τσουρής περιγράφει πώς αυτή η απώλεια τροφοδότησε τελικά τη δουλειά του και εξηγείγιατί, για να γράψει ένα νέο έργο, έπρεπε πρώτα να σκάψει στην προσωπική του «περιοχή του πόνου».