Advertise on podcast: Eerste hulp bij klassiek

Lippen schweigen… maar gelukkig niet die van Clara en Sander! Franz Lehár schreef het meest romantische duet ooit voor zijn operette Die lustige Witwe, genoeg om helemaal in katzwijm te vallen. En dat gebeurde ook want deze muziek veroorzaakte een totale rage met cocktails, parfum en chocolade vernoemd naar het hoofdpersonage. Bezwijken Clara en Sander ook voor deze Merry Widow-mania?

Januari 1941, in een ijskoude barak van een Duits werkkamp speelt Olivier Messiaen samen met enkele medegevangenen de première van zijn Quatuor pour la fin du temps. Hij componeerde dit stuk als krijgsgevangene tijdens de Tweede Wereldoorlog, een beeld dat je doet verstillen wanneer je deze muziek hoort. Al vraagt Clara zich ook nog steeds af wat Sander nu precies bedoelt met een piramide op drijfzand bij deze compositie. En waarom gaat de tijd zo traag wanneer je op de tandartsstoel ligt?

Clara en Sander verkiezen deze wilde danceparty van Aram Katsjatoerian boven een dubbel Espressoshot, want de Armeense componist ging voor pure adrenaline met zijn Sabeldans. Hij schreef de muziek als extraatje voor zijn eerste ballet en het werd bijna instant zijn grootste hit. Al had hij dat zelf misschien liever anders gezien, want hij beschreef de Sabeldans ooit als dat wild en luidruchtig kind binnen zijn muzikale familie. Nooit genoeg leven in de brouwerij, if you ask us!

De laatste aflevering van dit seizoen en dat vieren Clara en Sander zonder sangria, maar gelukkig is er de Spaanse muziek van Manuel De Falla. Hij componeerde deze balletmuziek over een hoed met drie punten, waarvoor Picasso himself de decors ontwierp. En... dit is een echte hit voor fans van F.C. De Kampioenen, mijn gedacht!

Charles Ives schrijft aan het begin van de vorige eeuw muziek over de grote vraag, de zin van het leven. Maar vindt de Amerikaanse componist ook een antwoord en hoe maak je muziek van filosofische vraagstukken? Ook bij Clara en Sander vliegen de levensvragen hen om de oren. Of zijn het muggen bij Sander?

De Duitse Max Bruch is zot van Schotland en schrijft in de 19e eeuw zijn Schotse Fantasie. Daarvoor is een reisje… naar de bibliotheek genoeg, waar hij zich verdiept in oude Schotse volksmelodieën. Waan je in de melancholische, mistige landschappen van de Highlands met deze muziek, of tussen de boekenrekken in de bibliotheek van Berlijn.

Brb crying! De Engelse componist John Dowland was de voorvader van de singer-songwriters. Hij schreef in de 17e eeuw Flow My Tears, een melancholische hit waar Lana Del Rey jaloers op zou zijn. Het is een lied waar je het onmogelijk droog bij kan houden. Dat vond Dowland zelf ook, want hij gebruikte de melodie opnieuw en opnieuw. En blijkbaar zijn er verschillende soorten tranen?

Clara en Sander gaan van de grond met deze muziek van Karlheinz Stockhausen, pionier van de elektronische muziek. Toen de Duitse componist in de jaren 90 in zijn studio aan experimenteren was, bedacht hij zijn Helikopter Strijkkwartet. Muziek voor een strijkkwartet… én vier helikopters. Zet je schrap voor een wilde vlucht over James Bond, prutsdagen en de Mile High Club!

De Italiaanse componist Don Carlo Gesualdo schreef boeken vol madrigalen, de popmuziek uit de jaren 1600. Maar naast zijn muzikale carrière kwam deze prins vooral in de geschiedenisboeken terecht als moordenaar. Hij doodde zijn vrouw en haar minnaar nadat hij hen op heterdaad betrapte. Hoe rijm je die gruwelijke daden met zijn prachtige muziek?

Pfoe, Francis Poulenc – half boef, half monnik – dreef de temperatuur serieus op met zijn balletmuziek Les Biches. Een echte pikante houseparty! Je voelt de erotiek van de jaren twintig sidderen en stomen in deze muziek. En wat gebeurde er allemaal in die blauwe sofa op het podium?

De Russische componist Sjostakovitsj schreef deze geniale muziek enkele jaren na de dood van Stalin onder wiens Sovjetregime hij stevig gebukt ging. Dit is zijn eerste concerto dat hij schreef voor cello en het is een storm aan energie. Het is traditioneel ook een werk dat veel gekozen wordt tijdens de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd. Hoeveel keer zou dat deze editie van de wedstrijd zijn? (Clara gokt 4, Sander 6… maar eerlijk, het mag ook 12 maal gespeeld worden!)

Koningin Elisabeth richtte in 1937 een vioolwedstrijd op ter ere van haar vioolleraar Eugène Ysaÿe. Ondertussen bekend als dé Koningin Elisabethwedstrijd. Ysaÿe werd niet alleen op handen gedragen door de koningin, hij toerde de wereld rond als violist en kreeg de bijnaam ‘koning van de viool’. Rond zijn 65e schreef hij zelf zijn vioolsonates, opgedragen aan zes vrienden. Muziek die volgens Sander niet moet onderdoen voor die van Bach. Een groot compliment voor een grootse componist en violist!

De Italiaanse componiste Barbara Strozzi was ver vooruit op haar tijd. Ze maakte zichzelf onvergetelijk met een levensverhaal dat genoeg inspiratie geeft voor vier seizoenen van Bridgerton, maar vooral door haar prachtige muziek. Haar aria Che si può fare snijdt door elk hart dat al eens gebroken is door liefdesverdriet. Welkom in de broken hearts club van Clara en Sander!

Nadat Robert Schumann zijn grote droom van een leven als concertpianist had opgeborgen, kreeg hij in Düsseldorf een job als muziekdirecteur. Hij was er amper gesetteld en de stad gaf hem al bakken inspiratie. Vol energie schreef hij zijn Derde Symfonie, de Rheinische Symfonie. Alle hoorns nog aan toe, wat een meesterwerk! Je vraagt je af hoe hij zoiets wervelend kon schrijven in een klein appartement met 8 kinderen. Maar hij was niet af te remmen, want hij werkte deze symfonie af in 5 weken!

De Braziliaanse componist Heitor Villa Lobos had een missie, hij wou met zijn Bachianas Brasileiras zijn land muzikaal op de kaart zetten. Hij ging all the way met muziek voor een heel orkest, minstens 8 cello’s, een sopraan en piano. Je hoort de Braziliaanse natuur, carnaval, zwoele avonden en één prachtige laatste hoge zangnoot. Maar hoeveel noten op hun zang hebben Clara en Sander bij het horen van deze muziek?