Advertise on podcast: Filip Chajzer Podcast

To nie jest zwykły odcinek podcastu. To przede wszystkim APEL O POMOC. Sprawa zaginięcia Roksany Jurczyszyn budzi ogromne emocje, kontrowersje i wiele pytań, na które wciąż brakuje odpowiedzi. Dziś chcemy przede wszystkim dotrzeć do ludzi, którzy mogą wiedzieć cokolwiek. Być może coś widziałeś. Być może coś słyszałaś. Być może pamiętasz szczegół, który wydaje Ci się zupełnie nieistotny. Nie lekceważ go. KAŻDA INFORMACJA MOŻE MIEĆ ZNACZENIE. Apelujemy do wszystkich, którzy posiadają jakąkolwiek wiedzę mogącą pomóc w wyjaśnieniu tej sprawy, o pilny kontakt z policją. Nie oceniajcie. Nie oskarżajcie. Nie rozpowszechniajcie niesprawdzonych informacji. Pomóżcie dotrzeć do prawdy. Udostępnijcie ten odcinek. Być może zobaczy go właśnie ta jedna osoba, która wie coś, czego nie wiedzą inni. ROKSANA NIE MOŻE ZOSTAĆ ZAPOMNIANA. #RoksanaJurczyszyn #ZaginionaDziewczynka #FilipChajzerPodcast #ApelOPomoc

Wszyscy znają Kubę Wojewódzkiego. Ale czy ktokolwiek naprawdę go zna? Od lat zadaje pytania, prowokuje, żartuje i rozbraja swoich rozmówców. Sam niezwykle rzadko pozwala zajrzeć za kulisy własnego życia. Nie chodzi do podcastów. Niechętnie się otwiera. Zaprosiłem Kubę Wojewódzkiego do rozmowy, w której nie interesowały mnie polityka, skandale, konflikty ani medialne prowokacje. Chciałem poznać człowieka, którego zna cała Polska, a o którym tak naprawdę wiemy zaskakująco niewiele. Kuba mówi o tym, że chciałby zostać ojcem. Opowiada o swoich wakacjach, ulubionych miejscach, potrawach, które kocha, i zwyczajnym życiu, którego nie oglądamy w telewizji. Bez podchwytliwych pytań. Bez walki na riposty. Bez potrzeby udowadniania czegokolwiek. Po prostu dwóch facetów i rozmowa. Kuba Wojewódzki, jakiego być może jeszcze nie widzieliście. Zapraszam, Filip Chajzer #KubaWojewódzki #FilipChajzer #FilipChajzerPodcast

Co zrobisz, kiedy do szkoły Twojego dziecka wejdzie człowiek z nożem? Gdzie uciekać, kiedy napastnik zaatakuje w galerii handlowej? I dlaczego schowanie się w toalecie może okazać się tragicznym błędem? Moim gościem jest Paweł Moszner – były komandos elitarnej jednostki GROM, człowiek z doświadczeniem w służbach mundurowych. Rozmawiamy o bezpieczeństwie, o którym często przypominamy sobie dopiero wtedy, kiedy dochodzi do tragedii. Czy polskie szkoły są przygotowane na ataki nożowników? Czy nauczyciele wiedzą, jak chronić dzieci? Czy my sami potrafilibyśmy zachować się w sytuacji zagrożenia życia? Jak reagować? Kiedy uciekać? Gdzie szukać schronienia? Jakich błędów nie popełniać? To nie jest rozmowa o filmowych bohaterach. To rozmowa o prawdziwym życiu. O naszych dzieciach. O sekundach, które mogą zdecydować o wszystkim. Obejrzyj. Wyślij bliskim. Ta wiedza może kiedyś uratować życie. 🎙️ Filip Chajzer Podcast #FilipChajzerPodcast #GROM #PawełMoszner #Bezpieczeństwo #Szkoła #Komandos

Wszystko zaczęło się od telefonu od mojego taty.„Filip, pamiętasz mojego kolegę z więzienia? Bierze ślub. Chce zacząć od nowa. Marzy o własnym biznesie. Może otworzyć kebab pod twoją marką?”Odpowiedź była prosta: tak. Bez opłat. Bez kombinowania. Pomagamy.Ale ten telefon stał się tylko pretekstem do rozmowy o czymś znacznie większym.Przy jednym stole usiedliśmy z moim tatą, Zygmuntem Chajzerem, oraz jego kolegami z programu „Eksperyment: Odsiadka” — ludźmi, którzy prawdziwe więzienie znają nie z telewizji.Rozmawiamy o życiu po życiu. O konsekwencjach własnych decyzji. O tym, co dzieje się z człowiekiem, kiedy traci wolność, a później dostaje ją z powrotem. O wstydzie, odpowiedzialności, rodzinie, miłości i próbie zbudowania siebie od początku.I o pytaniu, które chyba dotyczy nie tylko byłych osadzonych:Jak mocno czasem trzeba uderzyć o ziemię, żeby wstać — ale już jako zupełnie inny człowiek?To nie jest rozmowa o więzieniu.To jest rozmowa o drugiej szansie.

Pierwszy odcinek wywołał dyskusję, której skali się nie spodziewaliśmy. Pojawiły się tysiące komentarzy, pytań, wątpliwości i bardzo różnych interpretacji naszej historii.Czy po kilku miesiącach można naprawdę znać drugiego człowieka? Czy szybki ślub musi oznaczać szybki rozwód? Ile o związku można wywnioskować z kilkudziesięciu minut rozmowy? Gdzie kończy się ciekawość, a zaczyna ocenianie? I dlaczego historie ludzi, których właściwie nie znamy, potrafią budzić w nas aż tak silne emocje?W tym odcinku odpowiadamy na pytania, które pojawiały się najczęściej. Rozmawiamy o naszym małżeństwie, różnicy wieku, pieniądzach, przyszłości, tym, jak dobrze się znamy — i o tym, co wydarzyło się po publikacji pierwszej rozmowy.Bo być może największym eksperymentem społecznym w tej historii wcale nie jest nasz związek, ale to, jak wszyscy reagujemy na życie innych ludzi.

Pierwszy raz sami postanowiliśmy opowiedzieć naszą historię. Bez plotek. Bez kłamstw. Bez ludzi, którzy wiedzą o nas więcej niż my sami. Po raz pierwszy siadamy razem przed kamerą — Filip i Bianka Chajzer. I po raz pierwszy to Bianka opowiada o sobie własnym głosem. Jak naprawdę się poznaliśmy? Kiedy zrozumieliśmy, że to jest miłość? Dlaczego wszystko wydarzyło się tak szybko? Jak wyglądały oświadczyny, przygotowania do ślubu i sam ślub? I jak żyje się z relacją, którą nagle zaczęły komentować tysiące ludzi? Przez ostatnie miesiące powiedziano i napisano o nas bardzo dużo. Część była prawdą. Część nie miała z nią nic wspólnego.Dlatego tym razem nie opowiada o nas nikt inny. Opowiadamy my. Po swojemu. Od początku. To pierwszy wspólny podcast Filipa i Bianki Chajzer. I chyba najbardziej osobisty odcinek, jaki do tej pory nagrałem.

„K*kaina odbiera duszę” — właśnie te słowa sprawiły, że trafiłem na Adriana Hoffmana. Zobaczyłem jego rolkę i od razu wiedziałem, że chcę z nim porozmawiać. Bo doskonale rozumiem, co miał na myśli.Adrian zna życie w imprezie, używkach, napięciu i chaosie od środka. Sam kiedyś ćpał i imprezował. Dziś pokazuje ludziom, że można zawrócić. Że życie zbudowane wokół nałogu, nerwów, lęku i paranoi można zamienić na życie, w którym znowu jest energia, spokój, zdrowie i zwyczajna radość.Rozmawiamy o tym, co k*kaina naprawdę robi z człowiekiem. Nie tylko z jego ciałem, ale z głową, relacjami, emocjami i poczuciem własnej wartości. O momencie, w którym impreza przestaje być zabawą. O pustce, która zostaje, kiedy narkotyk puszcza. I o tym, jak krok po kroku odzyskać swoje życie.To nie jest rozmowa o idealnych ludziach. To rozmowa o dwóch facetach, którzy wiedzą, jak wygląda ciemniejsza strona życia — i o tym, że naprawdę można z niej wyjść.

Spóźniony pociąg. Wypadek, który zmienia trasę. Jedna decyzja podjęta kilka sekund później. Przypadkowe spotkanie człowieka, którego teoretycznie nigdy nie powinieneś poznać. A później okazuje się, że właśnie to spotkanie zmieniło całe twoje życie. Czy to naprawdę przypadek? Robert Bernatowicz opowiada o przeznaczeniu, znakach, niezwykłych zbiegach okoliczności i wydarzeniach, które wyglądają tak, jakby ktoś wcześniej ułożył ich scenariusz. Czy pewne rzeczy po prostu muszą się wydarzyć? Czy można ominąć własne przeznaczenie? Czy los wysyła nam znaki, zanim wydarzy się coś ważnego? I dlaczego czasem dopiero po latach rozumiemy, że pozornie bezsensowne wydarzenie zaprowadziło nas dokładnie tam, gdzie mieliśmy trafić? Przypadek, przeznaczenie, a może coś, czego jeszcze nie potrafimy zrozumieć? Robert Bernatowicz w Filip Chajzer Podcast.

Kajtek ma 15 lat. Kiedy miał 9, zaczął fotografować przyrodę marnym telefonem. Potem babcia podarowała mu pierwszy aparat. I wtedy zaczęła się historia, której finał właśnie ogląda prawie 10 milionów ludzi. Jego rolka o fotografowaniu kamusznika stała się viralem. Ale kiedy usiadłem z Kajtkiem do rozmowy, bardzo szybko zrozumiałem, że to wcale nie będzie podcast o ptakach. To rozmowa o pasji, uporze, hejcie i odwadze, żeby być innym. Kajtek opowiada, jak rówieśnicy reagowali na jego zainteresowania, jak radził sobie z wyśmiewaniem i dlaczego nie porzucił czegoś, co naprawdę kochał. W świecie, w którym tak łatwo spędzić całe dzieciństwo przed ekranem, on wziął aparat i poszedł szukać świata poza nim. I wiecie co? Momentami miałem wrażenie, że nie rozmawiam z piętnastolatkiem, tylko z kimś, kto mógłby prowadzić szkolenia z odporności psychicznej dla dorosłych. Dziś jego fotografie zachwycają, jego filmy oglądają miliony, a on nadal pozostaje tym samym skromnym chłopakiem zakochanym w przyrodzie. To nie jest podcast o fotografii. To jest podcast o tym, dlaczego warto iść po swoje, nawet kiedy inni się z ciebie śmieją. I właśnie to ostatnie zdanie zrobiłbym osią całej promocji odcinka. Ono ustawia Kajtka nie jako „chłopaka od ptaków”, tylko bohatera historii, z którą może utożsamić się praktycznie każdy.

Miała 27 lat, dwójkę dzieci, pieniądze, sukces i życie, które z zewnątrz mogło wyglądać jak spełnienie marzeń. A potem na jednej z warszawskich imprez ktoś zaproponował jej kokainę. Agata Zakrzewska nie przypuszczała wtedy, dokąd zaprowadzi ją ta pierwsza decyzja. Uzależnienie rosło, aż doszła do momentu, w którym — jak opowiada — przez cztery miesiące zażywała kokainę praktycznie bez przerwy, dzień i noc. Pojawiły się potworne zjazdy, rozpacz i myśli samobójcze. W pewnym momencie dotarło do niej, że jeżeli niczego nie zmieni, ta historia może skończyć się jej śmiercią. To rozmowa o uzależnieniu bez romantyzowania narkotyków. O tym, jak szybko „imprezowa” kokaina może przestać być zabawą i przejąć kontrolę nad całym życiem. O kłamstwach, które człowiek zaczyna opowiadać samemu sobie. I o chwili, w której trzeba zdecydować: albo proszę o pomoc, albo mogę tego nie przeżyć. Agata wyszła z uzależnienia. Dzisiaj stoi po drugiej stronie i pomaga osobom, które znalazły się w podobnym miejscu — jest związana z ośrodkiem leczenia uzależnień Dobrze, gdzie pracuje z pacjentami w procesie terapii.  Ten podcast ma bardzo prosty przekaz: z kokainą nie da się wygrać, biorąc ją dalej. Im wcześniej poprosisz o pomoc, tym więcej możesz jeszcze uratować. Jeżeli Ty albo ktoś bliski zmaga się z uzależnieniem — nie czekaj na „dno”. Pomocy można szukać wcześniej.

Basia Wiśniewska miała zaledwie 12 lat, kiedy przeżyła śmierć kliniczną.Pamięta moment, w którym – jak opowiada – opuściła swoje ciało. Z góry obserwowała lekarzy, salę operacyjną i to, co działo się z jej ciałem. Potem znalazła się w zupełnie innym miejscu.Pamięta łąkę. Spokój. Poczucie bezpieczeństwa. Nie było bólu ani strachu. Było jej tam tak dobrze, że nie chciała wracać.Wróciła.Dziś, po latach, opowiada ze szczegółami o tym, co zobaczyła i czego doświadczyła. Mówi również o tym, jak wydarzenie z dzieciństwa wpłynęło na całe jej późniejsze życie i na sposób, w jaki patrzy na jego koniec.„Nie boję się śmierci. Wiem, że tam jest dobrze.”Czy świadomość może istnieć poza ciałem? Co dzieje się z człowiekiem w chwili śmierci? I czy doświadczenie 12-letniej dziewczynki można wytłumaczyć wyłącznie pracą mózgu?Nie próbujemy rozstrzygać, co znajduje się po drugiej stronie. Słuchamy historii człowieka, który twierdzi, że na chwilę tam był.🎙️ Basia Wiśniewska w Filip Chajzer Podcast.

To jedna z najbardziej wstrząsających rozmów, jakie nagrałem.Do studia przyszły dwie młode siostry. Nie po to, żeby opowiedzieć o własnym uzależnieniu. Przyszły opowiedzieć o uzależnieniu swoich rodziców od mefedronu.Ojciec, dziś prawie 60-letni, był uzależniony pierwszy. Z czasem wciągnął w narkotyki swoją żonę – matkę dziewczyn. Dziś oboje są w bardzo ciężkim stanie.Pojawiły się paranoja, lęk i urojenia. Ojciec zrywa kable ze ścian i rozkuwa ściany, przekonany, że ktoś go podsłuchuje. Matka boi się wychodzić z domu. Jednocześnie rodzice zaprzeczają, że mają problem.Ich córki w końcu musiały się wyprowadzić. Nie były już w stanie żyć w tym domu. Nie potrafią też dotrzeć do rodziców rozmową.Dlatego przyszły tutaj.Ten odcinek jest ich apelem o pomoc i jednocześnie wiadomością do mamy i taty. Być może jedyną, której rodzice będą w stanie wysłuchać do końca.Po raz pierwszy w historii mojego podcastu to nie rodzic opowiada mi o uzależnionym dziecku. To dzieci proszą o ratunek dla swoich uzależnionych rodziców.To historia o narkotykach, ale przede wszystkim o dwóch córkach, które patrzą, jak na ich oczach rozpada się rodzina — i wciąż mają nadzieję, że nie jest za późno.

Tragedia na krakowskim Podgórzu. W wypadku giną rodzice 8-miesięcznego chłopca. Jedna chwila, jedna utrata panowania nad samochodem i życie kilku rodzin zmienia się bezpowrotnie. Moim gościem jest podinsp. Tomasz Jemczura – Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie. Rozmawiamy o tym, co wydarzyło się tamtej nocy i co dziś wiadomo o okolicznościach tragedii. Pytam o prędkość, warunki na drodze, odpowiedzialność kierowcy i o to, dlaczego nawet bardzo dobry samochód nie jest w stanie oszukać praw fizyki. Ale ta rozmowa jest również szerszym spojrzeniem na to, co dzieje się na naszych drogach. Jak przez lata zmieniło się bezpieczeństwo w Krakowie? Co najbardziej przeraża policjantów drogówki? Jakie wypadki zostają z nimi na całe życie? I dlaczego wciąż podejmujemy za kierownicą ryzyko, którego konsekwencje mogą ponieść zupełnie niewinni ludzie? To nie jest rozmowa o statystykach. Za każdą z nich stoi czyjeś życie.

Moim gościem jest Robert Rutkowski – terapeuta, który od lat mówi o alkoholu rzeczy, których wielu z nas nie chce słyszeć. Rozmawiamy o tym, co alkohol naprawdę robi z ludzkim organizmem. O jego związku z całą listą nowotworów. O tym, dlaczego wciąż traktujemy go jak niewinną część spotkań, świąt, wesel i codzienności, choć konsekwencje jego używania potrafią być dramatyczne. Ale najbardziej poruszyła mnie historia, od której zaczęła się osobista misja Roberta. Kiedy jego 83-letnia mama chorowała na Parkinsona, Robert niemal codziennie jeździł z nią na warszawskie SOR-y. Zdarzało się, że leżała na wózku i czekała kilkanaście godzin na pomoc. W tym samym czasie lekarze i ratownicy zajmowali się kolejnymi pacjentami trafiającymi tam po alkoholu. Robert patrzył na swoją chorą mamę. Patrzył na to, co działo się wokół. I wtedy pomyślał: tak nie może być. Od tego momentu zaczął mówić o alkoholu głośno, bez wygodnych półprawd i bez społecznego znieczulenia. To nie jest rozmowa tylko o uzależnieniu. To rozmowa o substancji, którą tak mocno wpisaliśmy w naszą kulturę, że często przestaliśmy zadawać sobie najprostsze pytanie: co ona właściwie robi z naszym życiem i zdrowiem?

Czy zwierzęta do nas mówią, tylko my nie potrafimy ich usłyszeć? Klaudia Głowacka nazywa siebie „medium od zwierząt”. Twierdzi, że potrafi telepatycznie komunikować się z psami, kotami, końmi, królikami — również ze zwierzętami, które już odeszły. Wszystko zaczęło się w stajni. Pewnego dnia koń miał przekazać jej ogromny smutek i historię straty swojego właściciela. Klaudia zapytała go później, czy rzeczywiście wydarzyło się to, co „usłyszała”. Potwierdził. Nie miała prawa tego wiedzieć. Od tamtej chwili zaczęła rozwijać tę umiejętność. Dziś ludzie zgłaszają się do niej, kiedy nie rozumieją zachowania swojego zwierzęcia, kiedy ono choruje albo kiedy po jego śmierci zostały pytania, na które nigdy nie dostali odpowiedzi. Klaudia mówi, że czasem informacje, które otrzymuje od zwierząt, znajdują później potwierdzenie u weterynarza. Można w to wierzyć. Można nie wierzyć. Można próbować znaleźć racjonalne wyjaśnienie. Ja chciałem przede wszystkim spotkać człowieka, który twierdzi, że potrafi usłyszeć to, czego większość z nas nie słyszy. I sprawdzić, co się wydarzy, kiedy Klaudia spróbuje porozmawiać z moim psem. To rozmowa o telepatii, śmierci, więzi człowieka ze zwierzęciem i ogromnej miłości do istot, które być może mają nam do powiedzenia znacznie więcej, niż sądzimy.