Advertise on podcast: Felieton Tomasza Olbratowskiego

Brakuje 20 miliardów złotych na CPK! Prace ziemne miały ruszyć we wrześniu, ale nie ruszyły. Tomasz Olbratowski ma jednak prosty sposób na rozwiązanie problemu: wystarczy zatrudnić kilku ludzi z łopatami, żeby mogli pokopać rowy i oficjalnie rozpocząć budowę. Ale skąd wziąć brakujące miliardy? Może znacjonalizować plastikowe butelki? A może sięgnąć po oszczędności Polaków? Olbratowski proponuje rozwiązanie ostateczne: OKM na CPK, czyli Ogólną Konfiskatę Mienia! Każdy obywatel będzie mógł osobiście dołożyć się do budowy lotniska. Jeden odda samochód, drugi mieszkanie, trzeci nerkę, a czwarty oszczędności całego życia. Wszystko pod pięknym hasłem: „Naród odda wszystko, żeby mieć lotnisko”. Czy Polska znajdzie brakujące 20 miliardów? Posłuchajcie nowego felietonu Tomasza Olbratowskiego!

Tomasz Olbratowski z przymrużeniem oka przygląda się temu, jak drożyzna wpływa na randkowanie i romantyczne spotkania. W humorystyczny i pełen ironii sposób przedstawia sposoby na oszczędne randki — od kolacji przed restauracją, przez kino bez biletów, aż po romantyczne spacery między sklepowymi regałami. Czy prawdziwa miłość rzeczywiście nic nie kosztuje?

Tomasz Olbratowski wrócił! Był na emeryturze parę dni i, jak sam przyznaje, żadnej części ciała nie urywa. Kłopoty są i pewne ograniczenia. Podobno nawet na zmianę uczesania trzeba zdobyć pozwolenie od wojewódzkiego konserwatora zabytków. Olbratowski próbował też swoich sił na siłowni. Podniósł pół hantla, poturlał sztangę parę centymetrów, aż usłyszał komunikat, że w strefie pakowania znajduje się artykuł, który nie powinien się tam znaleźć. I go wywalili! Ale największy problem z emeryturą jest inny. Przed emeryturą wracał z pracy do domu i miał pretekst, żeby odpocząć. Na emeryturze nie miał po czym wypoczywać, a to było cholernie męczące. Dlatego postanowił wrócić do pracy, żeby być bardziej wypoczętym. Do tego dochodzi obowiązek chodzenia do przychodni cztery godziny przed wizytą i troska o żonę, której przecież nie można skazywać na jego całodobową obecność w domu. To mogłoby zostać podciągnięte pod tortury psychiczne! Dlaczego emerytura okazała się zbyt dużym wysiłkiem? Posłuchajcie nowego felietonu Tomasza Olbratowskiego!

Tym razem Tomasz Olbratowski staje się bohaterem własnego felietonu! Z okazji 65. urodzin, czyli 25. rocznicy czterdziestki, autor z przymrużeniem oka przedstawia swoją historię w wyjątkowym wydaniu Polskiej Kroniki Radiowej. Od dzieciństwa, przez szkolne sukcesy, aż po wieloletnią karierę radiową – wszystko w humorystycznym i pełnym autoironii stylu. Czy 65. urodziny oznaczają koniec felietonów i zasłużoną emeryturę? Posłuchaj i przekonaj się, jak Tomasz Olbratowski podsumowuje swoje życie i zawodowe osiągnięcia!

Tomasz Olbratowski zazdrości Putinowi dobrej zabawy. Do Petersburga przyjechał specjalny wysłannik prezydenta Trumpa, Steve Witkoff, z genialnym stand-upem. Oświadczył, że jego prezydent jest humanitarystą, ale Putin również jest humanitarystą i wyraził za to szacunek oraz uznanie. A przecież humanitarysta to osoba kierująca się troską o drugiego człowieka, miłosierdziem oraz zasadami ochrony życia i zdrowia ludzkiego. Putin humanitarystą?! Olbratowski zastanawia się, jak Putin zdołał zachować kamienną twarz, słysząc taki dowcip. Nawet powieka mu nie drgnęła! Putin podobno chce żyć 150 lat, ale jeśli Amerykanie od Trumpa będą mu dalej serwować takie stand-upy, może wykitować dużo wcześniej. Ze śmiechu. A może właśnie o to chodzi? Wielka polityka jest nieodgadniona.

Polski atom nie ruszy w 2033 roku, jak miał, a 2036 też jest zagrożony. Ale za to od 2020 roku spółka Polskie Elektrownie Jądrowe miała sześciu prezesów i sześciu pełnomocników, a zatrudnienie skoczyło ze 118 do 430 osób. Czyli reakcja łańcuchowa zachodzi. Na razie na stanowiskach. Prezesi krążą jak elektrony, zderzają się z odprawami, a jeśli zatrudnienie będzie rosło w takim tempie, to zanim wybudujemy pierwszy reaktor, w spółce będzie pracowała połowa mieszkańców Pomorza, a druga połowa będzie ich nadzorować. Tomasz Olbratowski proponuje więc zacząć stopniowo. Najpierw wybudować elektrownię atomową na węgiel, bo przecież węgiel składa się z atomów. Potem na wodę, a może nawet na kiszoną kapustę. Przy okazji rolnicy zarobią! Bo choć nie mamy wielkich tradycji w budowaniu monumentalnych obiektów, jesteśmy mistrzami w budowaniu przyszłości. Czego się nie dotkniemy, od razu przesuwamy to w przyszłość.

Polska kupuje nowoczesny sprzęt wojskowy za miliardy, ale brakuje magazynów i hangarów. Czy rozwiązaniem jest społeczna akcja adopcji czołgów?

Pan Michał z Drezdenka poszedł z żoną do marketu budowlanego po kołek rozporowy, czy coś, a wpadł w pułapkę na renifera. Dwa długie regały pełne świątecznych ozdób już w połowie października! Budżet przedstawiciela klasy średniej może tego nie unieść. Mamy tu do czynienia z postępującym przyspieszeniem kalendarza liturgicznego przez handel wielkopowierzchniowy. Kiedyś Boże Narodzenie było w grudniu. Teraz zaczyna się w październiku. Jezus jeszcze nie przyszedł na świat, a już mu przecenili skarpety. Trzech Króli stoi na granicy z darami, a kasjerka pyta, czy mają aplikację lojalnościową. Tomasz Olbratowski proponuje więc pewne obostrzenia: zakup bombek dopiero po pierwszych przymrozkach, a wcześniej tylko na receptę. A pan Michał? Najlepiej, żeby z żoną wybrał się do sklepu dopiero 27 grudnia. Ozdoby będą przecenione o 70 procent. Co prawda żona może się obrazić, ale zaoszczędzi tyle, że będzie go stać na kwiaty.

Tyle się mówi o agresji wśród polityków, a tu proszę mamy przykład godnego zachowania ich. W jednej z telewizji, która nie prosiła o zachowanie anonimowości, a zajmująca się głównie zbiórką pieniędzy przedstawiciel Konfederacji Dobromir Sośnierz i PiS Piotr Kaleta wymieniali się budującymi uprzejmościami.

W innych krajach ludzie interesują się różnymi rzeczami, a my głównie konstytucją. Podobno w tramwajach pasażerowie już nie rozmawiają o korkach, tylko o konstytucyjnych kompetencjach organów państwa, ze szczególnym uwzględnieniem Trybunału Konstytucyjnego i prezydenta. Tomasz Olbratowski próbuje więc wyjaśnić zamieszanie wokół ślubowania sędziego. Prezydent nie odebrał ślubowania, więc sędzia złożył je w Sejmie, wobec prezydenta, którego jednak nie było. To trochę tak, jakby pójść na własny ślub bez narzeczonej, powiedzieć „tak” i oznajmić, że jesteście małżeństwem.

Tomasz Olbratowski przypomina więc przemocowe gry swojego dzieciństwa: warcaby, młynek, Piotrusia czy poker na zapałki. Najgroźniejsze było jednak grzybobranie. Jak ktoś zebrał więcej grzybków, to człowiek miał ochotę zniszczyć świat, stłuc kryształ w domu i wypić ojcu wódkę. Ale jak uniknąć agresji wśród młodzieży? Jest rozwiązanie! Dzieci powinny obowiązkowo oglądać w telewizji dyskusje polityków różnych partii. Niech czerpią przykłady łagodności i odpowiedzialności od ludzi, których wybrali ich rodzice. Bo przecież nasi politycy są wzorem taktu i godnego zachowania i absolutnie nie szerzą agresji. Prawda? Prawda!

Jak skutecznie zresetować mózg i powstrzymać starzenie? Tomasz Olbratowski z humorem porównuje medytację, buddyzm i... mecze polskiej Ekstraklasy.

Dramat trwa! Donald Trump nie dostał Pokojowej Nagrody Nobla. Patrzcie, człowiek całe życie robi wszystko, żeby świat o nim mówił, a kiedy świat może zrobić coś dla niego, daje medal komuś innemu. Co za niewdzięczność!

Rosja nasila działania sabotażowe w Europie, wojna nie odpuszcza, a co robią europarlamentarzyści? Zamiast pokazać realną siłę, postanawiają… ośmieszyć Donalda Trumpa! W najnowszym felietonie Tomasz Olbratowski z charakterystyczną ironią komentuje polityczne priorytety europejskich elit. Ponad 2,5-metrowa rzeźba nagiego Trumpa, wielkie słowa o odwadze i symboliczna walka z niesprawiedliwością. Czy tak wygląda europejska odpowiedź na zagrożenia ze strony Kremla?

Finlandia wstąpiła do NATO i wygląda na to, że Rosja odpowiedziała niespodziewaną bronią: agentem po fasoli. Rosja została oskarżona o wysyłanie tajnych agentów, którzy mieli wypróżniać się w toaletach fińskich posłów. Nic nie ginie, ale ktoś zostawia ślady obecności w muszli. Czyli wojna hybrydowa weszła w fazę gównianą. Kiedyś rosyjski szpieg miał aparat w guziku, truciznę w parasolu i mikrofilm w zębie. Dziś dostaje rolkę papieru i rozkaz: „Towarzyszu, wiecie, co robić”. Tomasz Olbratowski przygląda się więc nowej, absurdalnej taktyce rosyjskich służb, elitarnej jednostce klozetowej i szkoleniom agentów. Bo jeśli na granicy pojawi się człowiek w ciemnych okularach, z puszką fasoli i trzema rolkami papieru, NATO powinno ogłosić alarm. Najwyższy. Brązowy.