Advertise on podcast: In Podsnaam!

Een nieuw jaar, wat gaat het brengen? En wie of wat helpt jou om je voornemens en verlangens waar te maken? We luisteren naar Psalm 121, in tekst en muziek uit Israel, een stukje uit de Messiah van Handel en Stef Bos. Een goed 2022 gewenst!

Toen ik in Afghanistan werkte, werkte ik veel samen met Zabi. Zabi is een jonge filmmaker. Voor UNESCO maakte hij verschillende documentaires en hij nam mij mee op een tocht door de provincie Bamyan, waar de grote Boeddha beelden tijdens de vorige Talibanperiode werden opgeblazen. Zabi is onlangs samen met zijn vrouw gevlucht. Zij zijn nu in Tadzjikistan, waar ze veilig zijn. Veel van zijn vrienden, familie en collega's zijn dat niet. Vandaag viel Kandahar, de tweede stad van het land. De verwachting is dat ook spoedig Kaboel zal vallen. Zabi vertelt openhartig over zijn vertrek, het geweld, de angst, de hoop en de dromen die hij heeft. Zijn verhaal doet hij in het Engels, ik vat het steeds samen. Zabi's verhaal wordt afgewisseld met muziek: Jan Vayne's 'Hang on to a dream', 'Kabul' gezongen door Dawood Zarkosh in het Perzisch en 'Prayer for the refugee' uitgevoerd door 97X Green Room.

Wat heb ik een zin om op reis te gaan! Nieuwe plekken ontdekken en mensen ontmoeten, of juist naar bekende plekken gaan en met oude vrienden afspreken. In de bijbel wordt ook wat afgereisd. Een bekend verhaal in de veertigdagentijd is het verhaal waarin Jezus veertig dagen de woestijn in trekt. Hij gaat niet alleen. Wat gebeurt er tijdens die reis? En wat kan er op jouw reis gebeuren? Op mijn reizen gebeurde in elk geval van alles.

We hebben een vreemde week achter de rug, met de gebeurtenissen in de Verenigde Staten. In deze podcast staan we daarbij stil, terwijl er ook ruimte is voor gebed en mooie muziek van Lana del Rey en Matthijn Buwalda.

Op de grens van het afgelopen jaar en het komende jaar is het goed om stil te staan bij wat je achterlaat en wat je tegemoet treedt, in de veelheid van gevoelens, ideeën, ervaringen en gebeurtenissen. We luisteren onder meer naar Leave the light on van Tom Walker (zie ook de Nederlandse vertaling hieronder), Angel of God van het Londense jongenskoor Libera en Walk with us, black lives matter van Alexis Ffrench. Een goed 2021 gewenst!

Goedemorgen, leuk dat je weer eens naar een podcast van mij luistert. Vanmorgen werd ik wakker door het carillon dat een lied speelde: Zolang wij ademhalen. Best een stevig lied in deze tijd. Advent gaat over hoop, verlangen, vanuit het donker naar het licht. Dat klinkt mooi, maar hoe is dat als je met moeilijke dingen bezig bent in je leven? Je hoort muziek van Jonas Winterland, een Belgische zanger, en La mer est plein d’eau van Erik Satie: er is genoeg water in de zee.

Goedemorgen, Het is zondagochtend 22 november 2020. Het is vroeg, buiten is het nog donker, als ik voel dat de podcast nu gemaakt moet worden. Teveel mensen hebben de afgelopen dagen gevraagd wanneer er weer een podcast komt. Maar het is druk de afgelopen weken...

Fie is een van mijn oudere gemeenteleden in Hoorn. Zij heeft in haar leven veel meegemaakt, waar ze gedurende een klein half uur over vertelt. Ze heeft de oorlog als puber meegemaakt, is daarna naar Amerika vertrokken, heeft een gezin gesticht, is gescheiden, weer naar Nederland teruggekeerd en zeilde de wereld over. Ze is veel bezig met muziek, poëzie en beeldhouwen. En ze maakt zich druk over de Amerikaanse verkiezingen die volgende week plaatsvinden. Tussen haar verhaal door luisteren we naar muziek van Zbigniew Preisner: het Lux aeterna uit het Requiem for my friend, en naar het hoboconcert van Albinoni, uitgevoerd door Amy Roberts.

Deze nieuwe podcast is eigenlijk nét te laat, omdat het 18 oktober Coming Out Day was. De dag waarop we stilstaan bij het mogen laten zien van jezelf, van je liefde voor anderen. Of je nou LHBTI bent of niet. Veel mensen kunnen of durven dat nog niet. Terwijl het juist de liefde is die niet beknot zou moeten worden. Daarom, als protest tegen de rol die 'de kerk' daarin heeft gespeeld en te vaak nog speelt het nummer 'Take me to church' van de Ierse zanger Hozier. Stevige tekst, waarop prachtig gedanst wordt door Sergei Polunin op een choreografie van David LaChapelle. Het is ook de eerste week van de gedeeltelijke lock down, waardoor we weer in een situatie dreigen te belanden als het voorjaar. Dat roept gevoelens op, in onszelf en richting anderen. Let it go... Laat het los en probeer met mildheid naar jezelf en anderen te kijken. Daarvoor gebruik ik het verhaal waarin Petrus ontkent dat hij Jezus kent als deze net gevangen is genomen. Je kent het wel, het verhaal waarin de haan twee keer kraait. Welke hanen hoor jij wel eens in je achterhoofd kraaien en wat doe je daar dan mee? Bijvoorbeeld als de koning op vakantie gaat, of als mensen om je heen anders met de regels omgaan dan jij? We horen rond het gebed 'Wavering Heart' van Kosemura en tot slot 'Letting go' van Dotan. Een goede week gewenst!

De eerste podcast van het nieuwe seizoen gaat over de Herfst. Niet alleen het weer verandert, ook wat we mogen en kunnen verandert mee. Daar moeten we ons toe verhouden. Het is moeilijk de zomer achter ons te laten en het valt ook zeker niet mee dat we weer opnieuw geconfronteerd worden met beperkingen. Maar we zijn flexibeler dan we denken. Met prachtige muziek van Peter Cavallo en een lied van Guus Meeuwis.

Wat is waarheid en wanneer ben je tevreden? Met de wereld, met jezelf, met de mensen om je heen? Ik ben afgelopen week voor het eerst sinds lange tijd weer naar de film geweest, twee keer. Een aanrader! Het bioscoopbezoek op zich, weer een verhaal op een groot doek zien. En natuurlijk de films: Matthias et Maxime, en La verité. In deze podcast vertel ik daar wat over. En we luisteren naar muziek, het eerste deel is uit de soundtrack van de film La verité, als Fabienne zichzelf onder ogen moet komen, prachtig gespeeld door Catherine Deneuve. Het tweede stuk is van Dave Matthews en gaat over hoe we soms op mieren lijken. Het laatste stuk is van Bob Dylan, over hoe je een betere versie van jezelf kunt proberen te worden. Of niet. Veel luisterplezier!

In deze podcast ga ik in gesprek met Mirjam Weekers. Mirjam is een oud-collega van mij. Ze woont inmiddels alweer jaren in Suriname en is voor een groot deel in Nederland opgegroeid. Samen gaan we in gesprek over racisme en discriminatie. Zij beschrijft haar gevoel bij het tegenover elkaar komen staan van mensen, terwijl zij graag verbinding zoekt. Dat bracht Mirjam in eerste instantie in de war. Die verwarring leidt tot een interessante analyse én roep om het zoeken van verbinding.