Advertise on podcast: Deppod

Σε αυτό το επεισόδιο αναρωτιέμαι, σκέφτομαι και αναλύω με άξονα την επιστήμη της ψυχολογίας. Πρόκειται για μια εξελισσόμενη επιστήμη ή μήπως οδεύει προς την στασιμότητα;

«Κανονικότητα». Ζούμε ή επιβιώνουμε ; Ή μήπως και τα δύο ; Οι άνθρωποι φεύγουν και αυτό είναι οκευ, όπως οκευ είναι και ο αυθορμητισμός.

Τι σκεφτόμουν όσο «απουσίαζα». Γιατί τα ‘χω βάλει με τα media και άλλα πολλά περί ανέμων και υδάτων ακούγονται στο επεισόδιο αυτό.

Αφήνοντας τον εαυτό μου πιο ελεύθερο.Χωρίς σενάριο.Αποδομώντας την στημένη περπατημένη,λέω την γνώμη μου.

Δεν ξέρω που πάω ,δεν ξέρω τι κάνω και τι θα απογίνω…γνωστό συναίσθημα και άκουσμα, έτσι ;

Χαμένη κριτική σκέψη,μια συμβουλή εδώ και μια παραπέρα…τροφή για σκέψη τέλος πάντων μέσω μιας μόνο φράσης.

Τελικά τα απλά καθημερινά γεγονότα μπορούν να μετατραπούν σε νουθεσίες και ιστορίες.Έτσι και εγώ σας μιλώ για τον αποχωρισμό με αγαπημένα πρόσωπα.

Μήπως τελικά το κενό δεν είναι και τόσο κενό ; Στο επεισόδιο αυτό σας μιλώ για το συναισθηματικό κενό και όσα αφορούν αυτό.

Στο επεισόδιο αυτό εξηγώ την σημασία της ευγνωμοσύνης για εμάς τους ίδιους και για τους γύρω μας.

Σας καλωσορίζω στο πρώτο μου επεισόδιο και αναλύω συνοπτικότατα το κυνήγι του χαμένου εαυτού